Tous les chapitres de : Chapitre 21 - Chapitre 30

ชลิดาเงยหน้าขึ้นมองชัยธวัช น้ำตายังคงไหลอาบแก้ม เธอสูดหายใจลึกอีกครั้งก่อนจะเริ่มพูด"พี่ชัยคะ... อ้อไม่ได้นอกใจพี่ชัยจริงๆ นะคะ แต่... อ้อกำลังช่วยเหลือพี่เทพอยู่"ชัยธวัชขมวดคิ้ว "ช่วยเหลือยังไง?""พี่เทพ... เขากำลังมีปัญหาใหญ่มากค่ะ" ชลิดาพูดเสียงสั่น"เขาถูกข่มขู่ว่าจะเปิดเผยความลับบางอย่างที่อาจทำลายชีวิตและหน้าที่การงานของเขาได้ อ้อเป็นคนเดียวที่รู้เรื่องนี้และกำลังช่วยเขาแก้ปัญหาอยู่"ชัยธวัชนิ่งไป พยายามประมวลผลสิ่งที่ได้ยิน "แล้วทำไมอ้อถึงไม่บอกพี่?""อ้ออยากบอกมากค่ะ แต่พี่เทพขอร้องไม่ให้อ้อบอกใคร แม้แต่พี่ชัย เขากลัวว่าถ้ายิ่งมีคนรู้มาก มันจะยิ่งเป็นอันตราย" ชลิดาอธิบาย "อ้อรู้ว่ามันผิดที่ปิดบังพี่ชัย แต่อ้อก็ไม่รู้จะทำยังไงดี"ชัยธวัชลูบหน้าอย่างเหนื่อยล้า "แล้วสร้อยคอล่ะ? ทำไมพี่เทพถึงให้สร้อยคอกับอ้อ?"ชลิดาก้มหน้ามองพื้น "มันเป็นของขวัญขอบคุณค่ะ พี่เทพให้มันกับอ้อหลังจากที่อ้อช่วยเขาผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากมาได้ อ้อรู้ว่าไม่ควรรับไว้ แต่ก็ไม่กล้าปฏิเสธ เพราะกลัวจะทำให้เขาเสียใจ"ชัยธวัชนั่งนิ่งไปครู่ใหญ่ ความรู้สึกหลากหลายผุดขึ้นในใจ ทั้งโล่งใจที่ชลิดาไม่ได้นอกใจเขา แต่ก็

หลังจากพายุสงบลง ชลิดานั่งร้องไห้อยู่มุมห้อง ความรู้สึกผิดและความสับสนท่วมท้นหัวใจเธอ อนุเทพพยายามปลอบโยนเธอ แต่ชลิดาก็ไม่อยากฟังอะไรทั้งสิ้น"อ้อ... พี่ขอโทษ" อนุเทพพูดเบา ๆ "พี่ไม่ควรทำแบบนี้"ชลิดาเงยหน้าขึ้นมอง น้ำตายังคงไหลอาบแก้ม "ทำไมพี่ถึงทำแบบนี้กับอ้อ? พี่รู้ว่าอ้อแต่งงานแล้ว"อนุเทพถอนหายใจ "พี่... พี่ยังรักอ้ออยู่ พี่ทนไม่ได้ที่เห็นอ้ออยู่กับชัย"ชลิดาส่ายหน้า "แต่มันไม่ถูกต้องนะคะ อ้อรักพี่ชัย อ้อไม่อยากทำร้ายเขา""แล้วตอนนี้อ้อจะทำยังไง?" อนุเทพถามชลิดาลุกขึ้นยืน เธอพยายามทำใจให้เข้มแข็ง "อ้อจะไม่บอกเรื่องนี้กับพี่ชัย แต่พี่เทพต้องสัญญาว่าจะไม่ทำแบบนี้อีก เราต้องรักษาระยะห่างและติดต่อกันเฉพาะเรื่องงานเท่านั้น"อนุเทพพยักหน้า แม้จะดูเสียใจ "พี่เข้าใจ พี่จะทำตามที่อ้อบอก"ชลิดารีบออกจากห้องพักด้วยความรู้สึกสับสนและเจ็บปวด เธอไม่รู้ว่าจะเผชิญหน้ากับชัยธวัชอย่างไร และจะทำอย่างไรกับความรู้สึกผิดที่กำลังกัดกินหัวใจเธอเมื่อกลับถึงบ้าน ชลิดาพบว่าชัยธวัชยังไม่กลับ เธอรีบอาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้า พยายามลบร่องรอยทุกอย่างที่อาจทำให้สามีสงสัยชัยธวัชกลับมาในตอนค่ำ เขาดูเหนื่อยล้าแต่

ชลิดา ยังคง นอนทุรนทุราย อยู่บนเตียง ร่างกายของเธอเกร็งกระตุกเป็นระลอก หลังจากการระเบิดของอารมณ์ครั้งแรก ร่องรอยน้ำรัก ที่เปรอะเปื้อนอยู่บนผิวเนียนของเนินสวาทเป็น เครื่องยืนยันถึงความร่านที่ถูกปลดปล่อย ใบหน้าของเธอยังคงแดงก่ำ ดวงตาพร่ามัวไปด้วย หมอกควันแห่งตัณหา ที่ยังไม่จางหายไปอนุเทพ หยุดการปรนเปรอ เงยหน้าขึ้นอย่างช้า ๆ ริมฝีปากของเขามีร่องรอยความชุ่มชื้น และ รอยยิ้มหยัน แห่งความพึงพอใจ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา เขาได้รับชัยชนะเหนือร่างกายของเธออย่างสมบูรณ์ และตอนนี้ คือเวลาของการ ทวงคืนการบูชา“อื้อออ... พี่เทพ...” ชลิดาครางเรียกชื่อเขาด้วยเสียงแหบพร่า ความกระหาย ทำให้เธอไม่ต้องการให้เขาผละไปอนุเทพ ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงอย่างเชื่องช้า สายตาคมกริบของเขาจ้องมองลงมาที่ร่างกายเปลือยเปล่าของเธออย่างผู้มีอำนาจ เขายืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง เพื่อให้เธอซึมซับ ความยิ่งใหญ่ ของเขาเขาเอื้อมมือไป ปลดกระดุมกางเกงอย่างเยือกเย็น เสียงซิปที่รูดลงช้า ๆ ในความเงียบ ยิ่งทวีความตึงเครียดทางเพศ ให้เพิ่มขึ้น มือของเขาล้วงเข้าไปข้างใน แล้ว ดึงแก่นกายที่แข็งขืนและผงาดง้ำ ซึ่งถูกปลุกเร้าจน บวมเป่งและปวดหนึบ ออ

แสงสลัวของดวงอาทิตย์ยามเช้าตรู่ค่อยๆ แทรกผ่านผ้าม่านบางเข้ามาในห้องนอน ชัยธวัชลืมตาขึ้นอย่างเชื่องช้า ความรู้สึกหนักอึ้งยังคงกดทับหัวใจของเขา เขาหันไปมองชลิดาที่นอนหลับอยู่ข้างๆ ใบหน้าของเธอดูสงบ แต่ร่องรอยของความเจ็บปวดยังคงปรากฏให้เห็นชัยธวัชค่อยๆ ลุกขึ้นจากเตียง พยายามไม่ปลุกภรรยา เขาเดินไปที่หน้าต่าง เปิดม่านออกเล็กน้อย มองออกไปยังสวนหลังบ้านที่กำลังตื่นขึ้นมาพร้อมกับวันใหม่ ใบไม้สีเขียวสดชุ่มด้วยน้ำค้างยามเช้า เสียงนกร้องเบาๆ ดังแว่วมา ทำให้เขารู้สึกถึงความหวังเล็กๆ ที่กำลังก่อตัวขึ้นเสียงเตียงเคลื่อนไหวดึงความสนใจของชัยธวัช เขาหันกลับไปมองชลิดาที่กำลังลืมตาตื่น"อรุณสวัสดิ์" ชัยธวัชพูดเบาๆ พยายามยิ้มให้ดูเป็นธรรมชาติชลิดาลุกขึ้นนั่ง สีหน้าของเธอดูกังวลและไม่สบายใจ "อรุณสวัสดิ์ค่ะ พี่ชัย"บรรยากาศในห้องดูอึดอัด ความเงียบที่ไม่คุ้นเคยแทรกตัวเข้ามาระหว่างทั้งคู่ ชัยธวัชเดินกลับมานั่งที่ขอบเตียง มือของเขาเอื้อมไปจับมือของชลิดาเบาๆ"อ้อ... พี่สัญญาว่า พี่จะพาเรา... ผ่านเรื่องนี้ไปให้ได้" เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่พยายามให้มั่นคง แม้ในใจจะยังคงสับสนและเจ็บปวดชลิดาพยักหน้า น้ำตาเริ่มเอ่

อาการปวดเบาปลุกชัยธวัชตื่นขึ้นมากลางดึก เขาค่อยๆ ดึงผ้าห่ม ออกจากตัว อย่างแผ่วเบาเพื่อไม่ต้องการรบกวนจนให้ภรรยาที่นอนอยู่ข้างๆ แสงสลัวสีวอร์มไวต์จากโคมไฟหัวเตียงส่องให้เห็นภาพภายในห้องไม่แจ่มชัดนัก เขาหันไปมองดูคนที่คนที่นอนอยู่ข้างๆ แต่ทว่า ปราศจากร่างของชลิดา มีเพียงผ้าห่มที่วางกองเอาไว้แบบลวกๆแสงไปสีวอร์มไวต์สาดลอดประตูห้องน้ำออกมาให้เห็นรำไร ทำให้เขารู้ว่าเธออยู่ในห้องน้ำนี่เอง เขาคงต้องไปใช้ห้องน้ำอีกห้องที่อยู่ในห้องถัดไป "อูย... ซีด... อา..." เสียงร้องครางแผ่วๆ แว่วมาเข้าหูเขาขณะที่เดินผ่านหน้าประตูห้องน้ำ ทำให้เท้าของเขาชะงัก สีหน้าครุ่นคิดด้วยความสงสัยแน่นอนเสียงนี้ จะเป็นเสียงอย่างอื่นไปไม่ได้อย่างแน่นอน ทั้งยังเป็นเสียงของอ้อ ภรรยาที่เขารักสุดหัวใจ แต่ทำไมเธอถึงได้เข้าไปทำอะไรอยู่คนเดีวในห้องน้ำแบบนั้น ในตอนที่เขาหลับด้วย ทั้งที่วันนี้ เขาและเธอก็ได้ทำอะไรแบบนี้ร่วมกันแล้วนี่..."ซีด... อา... ซีด..." เสียงของเธอชัดเจนมากขึ้น เมื่อเขาแนบหูกับประตูห้องน้ำ แน่นอน เขาเข้าใจความหมายของเสียงนั้นดี มันเป็นเสียงแห่งความเสียวซ่าน เธอกำลังปลดปล่อยตัวเองให้ล่องลอยไปตามจินตนาการที่เ