Tous les chapitres de : Chapitre 51 - Chapitre 60

บรรยากาศภายในห้องนอนที่คุ้นเคยในค่ำคืนนี้ดูจะอบอุ่นกว่าครั้งไหนๆ แสงไฟวอร์มไวท์จากโคมไฟหัวเตียงสาดส่องกระทบผ้าม่านลูกไม้สีขาวนวล สร้างเงาที่นุ่มนวลละมุนตา กลิ่นหอมจางๆ ของดอกมะลิที่ชลิดานำมาวางไว้ที่โต๊ะข้างเตียง ผสมผสานกับกลิ่นสะอาดของผ้าปูที่ดินที่เพิ่งเปลี่ยนใหม่ ราวกับจะช่วยยืนยันว่าบ้านหลังนี้ได้กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้งชัยธวัช เอนกายพิงพนักหัวเตียงหนานุ่ม โดยมี ชลิดา นอนซบอยู่บนไหล่แกร่งของเขาอย่างทะนุถนอม ร่างบางในชุดนอนผ้าแพรสีหวานขยับกายเข้าหาไออุ่นจากสามี ราวกับอยากจะชดเชยช่วงเวลาหลายเดือนที่ผ่านมาที่เตียงหลังนี้เคยเงียบเหงาและเยือกเย็น“พี่ชัยคะ... อ้อมีความสุขเหลือเกินค่ะ”เธอพึมพำเสียงแผ่วในลำคอพลางหลับตาลงอย่างผ่อนคลาย มือเรียวสวยลูบไล้ไปบนแผงอกของเขาเบาๆ สัมผัสถึงจังหวะหัวใจที่เต้นอย่างมั่นคงของชายที่เธอรักที่สุด ความรู้สึกผิดและความลับที่เคยเป็นกำแพงสูงชัน บัดนี้ถูกพังทลายลงด้วยการให้อภัยที่ยิ่งใหญ่ของเขา เหลือเพียงความซาบซึ้งใจที่เอ่อล้นจนยากจะบรรยายชัยธวัชกระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้น เขาโน้มใบหน้าลงไปจุมพิตที่หน้าผากมนของเมียรักอย่างแผ่วเบาและเนิ่นนาน กลิ่นแชมพูอ่อนๆ จ

เช้าวันอาทิตย์ที่แสนสดใส แสงแดดอ่อนๆ ยามสายสาดส่องผ่านผ้าม่านลูกไม้สีขาวนวลเข้ามาในห้องอาหาร บรรยากาศภายในบ้านอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมกรุ่นของขนมปังปิ้งและกาแฟที่ชลิดาตั้งใจปรุง เป็นเช้าวันหยุดที่เงียบสงบและเต็มไปด้วยความปิติใจอย่างที่ทั้งคู่ไม่ได้สัมผัสมานานหลายเดือนชัยธวัช นั่งอยู่ที่หัวโต๊ะอาหารในชุดลำลองสบายๆ ท่าทางดูผ่อนคลายแต่สายตาคมกริบยังคงจดจ้องอยู่กับการอ่านข่าวสารธุรกิจบนหน้าจอ iPad ที่ถืออยู่ในมือ เขาไล่อ่านข้อมูลอย่างละเอียดตามนิสัยนักธุรกิจผู้รอบคอบในขณะเดียวกัน ชลิดา ที่อยู่ในชุดเสื้อยืดพอดีตัวสวมทับด้วยผ้ากันเปื้อนลายน่ารัก เดินนวยนาดออกมาจากในครัวพร้อมกับถ้วยกาแฟดำส่งกลิ่นหอมฟุ้ง เธอวางมันลงข้างมือสามีอย่างเบามือพลางส่งยิ้มที่เต็มไปด้วยความรักและความอาทรให้อย่างไม่ปิดบัง ก่อนจะก้มลงจุ๊บที่แก้มสากของเขาเบาๆ ด้วยความรักใคร่เป็นการทักทายยามเช้าที่แสนหวาน“อ่านอะไรอยู่หรือคะ? เคร่งเครียดเชียว”เธอถามด้วยเสียงใสพลางยื่นหน้าลงไปเพ่งมองที่หน้าจอ iPad เพื่อดูว่ามีข่าวสารอะไรสำคัญ ชัยธวัชไม่ได้ละสายตาจากหน้าจอในทันที แต่เขากลับยกแขนขึ้นโอบรอบคอของเมียรักจากทางด้านหลัง รั้งให้ใบหน

ค่ำคืนนั้น บรรยากาศภายในห้องนอนใหญ่เงียบสงัด มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานอย่างแผ่วเบา แสงจันทร์รำไรสาดส่องผ่านผ้าม่านลูกไม้เข้ามา กระทบกับร่างของชลิดาที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จ เธอนั่งอยู่บนเตียงในชุดนอนผ้าซาตินสายเดี่ยวสีขาวมุก ผิวพรรณของเธอดูสะอาดสะอ้านแต่หากมองให้ดีจะเห็นรอยช้ำจางๆ ที่ซอกคอและน่องขา ร่องรอยจากกามกรีฑาอันดุดันของด้วงที่ยังคงทิ้งหลักฐานไว้บนกายเธอชัยธวัช เดินเข้ามาในห้อง เขาไม่ได้สวมเสื้อ มีเพียงกางเกงนอนขายาวตัวเดียวที่เผยให้เห็นแผงอกกำยำและมัดกล้ามตามแบบฉบับคนดูแลตัวเองดี สายตาคมกริบของเขาจ้องมองเมียรักที่นั่งนิ่งเงียบ แววตาของเขาไม่ได้มีความรังเกียจแม้แต่น้อย แต่มันกลับเต็มไปด้วยความโหยหาและการประกาศความเป็นเจ้าของที่รุนแรงกว่าทุกครั้งเขาทรุดตัวลงนั่งซ้อนหลังเธอ มือแกร่งค่อยๆ ลูบไล้ไปตามหัวไหล่เนียนลออ ก่อนจะเลื่อนไปสัมผัสรอยแดงที่ซอกคอของเธออย่างแผ่วเบา ชลิดาสะดุ้งเล็กน้อยพร้อมกับพิงหลังลงกับอกอุ่นของสามี"มันทำอ้อเจ็บขนาดนี้เลยเหรอ..." ชัยธวัชกระซิบเสียงพร่าที่ข้างหู"อ้อไม่เจ็บค่ะพี่ชัย... อ้อแค่รู้สึกสกปรก" ชลิดาเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "ตอนที่อยู่กับมัน อ

ด้วงไม่รอช้าเมื่อแก่นกายลำเขื่องฝังมุกนั้นเข้าไปได้มิดลำ เขาเริ่มบทเพลงรักด้วยจังหวะที่เนิบช้าก่อน โยกสะโพกสอบกระแทกกระทั้นเข้าออกช้าๆ อย่างจงใจให้มุกเม็ดเขื่องครูดเน้นไปตามผนังมดลูกทุกตารางนิ้ว ชลิดาครางฮือ ร่างกายกระตุกถี่ๆ ทุกครั้งที่มุกนั้นเสียดสี สองขาเรียวกระหวัดรัดรอบเอวสอบของด้วงไว้แน่นขึ้นอีก ประดุจกลัวว่าเขาจะถอนกายออกไป"อูยยย... พี่ด้วง… ผัวขา... ช้าๆ ค่ะ... ซี๊ดดดด... มันเสียด... อ๊ะ!"แต่ด้วงคือจอมบงการแห่งกามรส เขาไม่ฟังคำร้องขอเหล่านั้น เสียงครางของเธอยิ่งกระตุ้นสัญชาตญาณดิบให้โหมกระหน่ำ เขาเร่งจังหวะการกระแทกกระทั้นขึ้นจากเนิบช้าเป็นหนักหน่วงและรุนแรงขึ้นอย่างบ้าคลั่ง!'ตั๊บ! ตั๊บ! ตั๊บ!'เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องไปทั่วห้องทำงานร้าง โต๊ะไม้เก่าๆ ที่ชลิดานั่งอยู่สั่นคลอนโยกไปตามแรงกระแทกจากด้วง ร่างกายของพยาบาลสาวสะท้านสะเทือนจนผมเผ้ากระเซอะกระเซิง หน้าอกอวบอิ่มกระเพื่อมไหวอย่างรุนแรง เธอแหงนหน้าขึ้น ปากอ้าค้างครางเรียกชื่อด้วงอย่างโหยหวน แววตาที่พร่าเลือนด้วยกามกิเลสจ้องมองเพดานว่างเปล่า"อ๊าาาาา! ผัวขา! แรงอีกค่ะ! แรงอีก! ซี๊ดดดด! เมียไม่ไหวแล้ววววว เสียวเหลือเกิน…

ชลิดาลืมตาตื่นขึ้นมาท่ามกลางความเงียบสงบภายในห้องนอนที่แสนอบอุ่น บรรยากาศรอบตัวในเช้านี้ช่างแตกต่างจากความอ้างว้างในโกดังร้างอย่างสิ้นเชิง แสงแดดอ่อนยามสายสาดส่องผ่านรอยแยกของผ้าม่านลูกไม้เข้ามาเป็นลำแสงสีทองละมุนตา ตกกระทบลงบนปลายเตียงและแจกันดอกไม้แห้งที่มุมห้อง ฝุ่นละอองเล็กๆ เต้นระบำอยู่ในแสงแดดนั้นราวกับจะบอกว่าโลกยังคงหมุนไปอย่างงดงามภายนอกหน้าต่าง เสียงนกร้องจิ๊บๆ แว่วมาจากกิ่งโมกที่หน้าบ้าน ลมพัดเอื่อยๆ จนใบไม้ไหวเอนส่งกลิ่นหอมจางๆ ของดอกไม้ที่สวนหลังบ้านโชยเข้ามา ภายในบ้านไร้ซึ่งเสียงอึกทึก มีเพียงเสียงเข็มนาฬิกาที่เดินเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ตอกย้ำถึงความปลอดภัยที่เธอถวิลหาชลิดากวาดสายตามองไปรอบห้องช้าๆ หัวใจเผลอกระตุกวูบเมื่อพบว่าที่นอนข้างกายว่างเปล่า มีเพียงรอยยับย่นของผ้าปูเตียงที่ยังทิ้งร่องรอยความอบอุ่นไว้ให้เห็น เธอพยายามมองหาชายผู้เปรียบเสมือน 'เกราะแก้ว' ที่ปกป้องเธอจากฝันร้ายเมื่อคืน ก่อนจะค่อยๆ ยันกายลุกขึ้นนั่ง แผ่นหลังที่เคยสั่นเทาบัดนี้เริ่มมีความมั่นคงคืนกลับมาเธอเลิกผ้าห่มนุ่มๆ ที่คลุมกายออกช้าๆ แล้วเลื่อนตัวลงจากเตียง สัมผัสเย็นเยียบของพื้นไม้ที่เท้าทำให้เธอร