All Chapters of ผัวขา... เมียขอโทษ: Chapter 11 - Chapter 18

บรรยากาศในภายในห้อง เงียบสงัดลง ชั่วขณะ ก่อนที่ คุณหมอนุจรีย์ จะเป็นผู้ทำลายความเงียบขึ้นมา"หมอพอจะเข้าใจคุณ และเห็นใจในเรื่องที่คุณเจอมา แต่ดูเหมือนว่าคุณจะประคบประหงมบาดแผลจากเหตุการณ์ครั้งนั้นไว้กับตัว และไม่ยอมรักษาให้มันหาย... หมอสงสัยว่ามีส่วนใดในใจคุณ ที่ยังไม่พร้อมให้มันหาย หรือไม่คะ" คำถามที่ลุ่มลึกของหมอทำให้ชัยธวัชมองหน้าเธออย่าง เต็มไปด้วยความเคลือบแคลง"ผมอยากจะลืมมันให้หมดสิ้นเดี๋ยวนี้เลย และทำเหมือนว่ามันไม่เคยเกิดขึ้นเลยครับหมอ ทำไมหมอจึงมองว่า ผมเป็นคนเพลิดเพลินกับการจมดิ่งในความทุกข์?" เขาแย้งอย่างไม่พอใจจนเห็นได้ชัด"งั้น ไหนลองบอกหมอหน่อยสิ ว่าคุณได้พยายามทำอะไร เพื่อรักษาอาการนี้บ้าง ถ้าคุณได้ลองทำไปแล้ว มันก็น่าจะดีขึ้นบ้างใช่มั้ย แต่ตามที่หมอฟังที่คุณเล่ามา อาการคุณเหมือนจะไม่ดีขึ้นเลย" จริงอย่างที่เธอพูด ชัยธวัชรู้สึกเจ็บปวดทุกครั้งเมื่อเขานึกย้อนกลับไปเห็นภาพเหตุการณ์ในครั้งนั้น และยิ่งนานวัน ความเจ็บปวดก็ยิ่งกลัดหนองมากขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งเขาเห็นเมียรักเป็นกุลสตรี สุภาพเรียบร้อยมากเท่าไหร่ เขายิ่งเจ็บปวดซ้ำ"แล้วผมควรทำยังไง จึงจะรักษามันให้หายได้ครับ" เขาถามออก

ชัยธวัช ผุดลุกขึ้น จากเบาะนวด เหงื่อท่วมกาย หัวใจเต้นรัวแรงราวกับกลองศึก เขาพยายาม สูดลมหายใจลึกๆ เพื่อควบคุมสติสัมปชัญญะ สายตาของเขากวาดมองไปรอบห้อง ก่อนจะหยุดที่ร่างของ บี ซึ่งนอนหอบอยู่ข้างๆ เขา"เกิดอะไรขึ้น..." ชัยธวัชพึมพำกับตัวเอง ความรู้สึกผิดเริ่มก่อตัวขึ้นเป็นพิษในใจ แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็รู้สึก ตื่นเต้นและมีชีวิตชีวา อย่างที่ไม่เคยเป็นมานานแสนนาน กับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น"พี่ชัยคะ... ร่างกายรู้สึกปลดปล่อยมากขึ้นไหม" บีลืมตาขึ้นมองเขา รอยยิ้มบางๆ ที่แฝงไว้ด้วยเลศนัย ปรากฏบนใบหน้า"พี่... พี่ว่าเราไม่ควรทำแบบนี้นะ พี่มีภรรยาแล้ว" ชัยธวัชกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ พยายามหา เหตุผลทางศีลธรรม มายับยั้งตนเองบีลุกขึ้นนั่ง มือเรียวเอื้อมมาแตะที่แขนของชัยธวัชอย่างจงใจ "แต่นี่เป็น ส่วนหนึ่งของการบำบัด นะคะ พี่ชัยก็เห็นแล้วว่า ร่างกายตอบสนองและมันได้ผล" เสียงเธอออดอ้อน เจือด้วยความมั่นใจ ในอำนาจที่ตนมีชัยธวัชส่ายหน้า ความสับสนปะทุขึ้นในดวงตา "แต่มันไม่ถูกต้อง พี่... พี่ต้องกลับบ้านแล้ว" เขาลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว เริ่มหยิบเสื้อผ้าของตัวเองขึ้นมาสวมบีมองดูเขาด้วย แววตาที่เต็มไปด้วยความเสียดาย "พ

ชลิดา หรือ อ้อ ยืนอยู่หน้ากระจกเงาบานใหญ่ในห้องนอน มือเรียวบางประณีตในการจัดแต่งทรงผมให้ม้วนลอนอย่างพิถีพิถัน เสื้อผ้าที่เธอสวมใส่ดูเรียบร้อย แต่ร่องรอยของการเปิดเผยเนินเนื้อ ตรงลำคอและไหล่กลับแฝงไว้ด้วย แรงดึงดูดทางเพศอย่างมีชั้นเชิง เธอหยิบน้ำหอมขวดโปรดขึ้นมาฉีดเบาๆ ที่ข้อมือและซอกคอ กลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกไม้ลอยอวลไปทั่วห้อง ราวกับเป็นเครื่องหอมที่ใช้ในการทำพิธีกรรมต้องห้าม"อ้อ... วันนี้จะออกไปข้างนอกเหรอจ๊ะ?" เสียงทุ้มนุ่มที่เต็มไปด้วยความเมตตาของ ชัยธวัช หรือ พี่ชัย ดังขึ้นจากประตูห้องนอนที่เปิดแง้มไว้ชลิดาสะดุ้งเล็กน้อย หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นด้วย ความรู้สึกผิดบาปที่กัดกิน "อืม... ใช่จ้ะ พี่ วันนี้นัดเจอเพื่อนน่ะ" เธอตอบกลับพลางพยายามปรับเสียงให้เป็นปกติที่สุดชัยธวัชเดินเข้ามาในห้อง รอยยิ้มอบอุ่นและไว้วางใจ ประดับบนใบหน้าของเขา "สวยจังเลยวันนี้ เพื่อนคนไหนน่ะที่โชคดีได้เจอกับภรรยาสุดสวยของ พี่?"ชลิดารู้สึกเหมือนมี ก้อนหินแห่งบาป จมอยู่ในอก เธอฝืนยิ้มตอบสามี "ก็แค่เพื่อนเก่าสมัยเรียนน่ะค่ะ นานๆ ทีจะได้เจอกัน อ้อ เลยอยากแต่งตัวให้ดูดีหน่อย"ชัยธวัชเดินเข้ามาใกล้ โอบกอดอ้อจากด้านหล

ชลิดายืนอยู่คนเดียวในห้องนั่งเล่น เธอรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบพังทลายลงตรงหน้า ความเจ็บปวด ความรู้สึกผิด และความกลัวที่จะสูญเสียทุกอย่างท่วมท้นหัวใจของเธอเธอทรุดตัวลงบนพื้น ร่ำไห้อย่างหนัก ไม่สนใจว่าชัยธวัชจะได้ยินหรือไม่ เธอรู้ว่าเธอทำผิดพลาดครั้งใหญ่ และต้องพยายามอย่างหนักเพื่อจะรักษาชีวิตคู่ของเธอเอาไว้ แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็กลัวว่ามันอาจจะสายเกินไปแล้วคืนนั้น ทั้งชลิดาและชัยธวัชต่างนอนไม่หลับ ต่างฝ่ายต่างครุ่นคิดถึงอนาคตที่ไม่แน่นอน และความสัมพันธ์ที่กำลังอยู่บนเส้นด้าย ทั้งคู่รู้ว่าพวกเขามีเส้นทางที่ยาวไกลและยากลำบากรออยู่ข้างหน้า หากต้องการที่จะรักษาชีวิตคู่นี้เอาไว้เช้าวันรุ่งขึ้น ชลิดาตื่นขึ้นมาด้วยดวงตาที่บวมช้ำจากการร้องไห้ตลอดทั้งคืน เธอลุกขึ้นจากเตียงอย่างยากลำบาก ความรู้สึกผิดและความกลัวยังคงกัดกินหัวใจของเธอเมื่อเดินออกมาจากห้องนอน เธอได้กลิ่นกาแฟลอยมาจากห้องครัว หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นเมื่อเห็นชัยธวัชยืนอยู่ที่เคาน์เตอร์ กำลังจิบกาแฟ"สวัสดีค่ะ พี่ชัย" ชลิดาทักทายเสียงแผ่วชัยธวัชหันมามอง สีหน้าของเขายังคงเรียบเฉย แต่ดวงตาแฝงไว้ด้วยความเจ็บปวด "สวัสดี"บรรยากาศในห้องครัวเ