All Chapters of สาวสองผัว: Chapter 31 - Chapter 40

ห้องอาหารของคฤหาสน์หรูยามเย็นนั้นดูเงียบสงบราวกับภาพวาด แสงไฟวอร์มไวท์จากโคมระย้าคริสตัลส่องกระทบลงบนโต๊ะอาหารไม้โอ๊คเนื้อดีที่จัดวางจานชามเซรามิกราคาแพงไว้อย่างเป็นระเบียบ กลิ่นหอมอ่อนๆ ของอาหารรสเลิศลอยอบอวลไปทั่วห้อง สร้างบรรยากาศที่ควรจะดูผ่อนคลายสำหรับสามีภรรยาที่ได้พักผ่อนหลังจากเหน็ดเหนื่อยจากงานมาทั้งวันณัฐชนนนั่งนิ่งอยู่ที่เก้าอี้หัวโต๊ะตัวประจำ วางมาดเจ้าบ้านผู้ทรงอำนาจ ชุดลำลองผ้าไหมเนื้อนุ่มที่เขาสวมใส่อาจดูลดทอนความดุดันจากชุดสูทเมื่อตอนกลางวันลงไปบ้าง แต่มันกลับขับเน้นราศีของผู้บริหารที่ดูเยือกเย็นและเข้าถึงยากขึ้นมาแทน เขากำลังเลื่อนอ่านข่าวสารใน Tablet อย่างใจเย็น โดยมีแม่บ้านสองคนยืนกุมมือสำรวมอยู่ด้านข้าง คอยรอจังหวะที่จะปรนนิบัติอย่างนอบน้อม"ตักข้าวได้แล้วค่ะ"เสียงใสของวิรัญญาดังขึ้นพร้อมกับร่างระหงที่เดินเข้ามาในห้องอาหาร เธออยู่ในชุดเดรสลำลองสีหวานที่ดูสบายตา ใบหน้าสวยคมถูกแต้มด้วยรอยยิ้มพราวเสน่ห์ที่เธอมักใช้สะกดสายตาผู้คนเสมอ วิรัญญาขยับเก้าอี้นั่งลงข้างสามีอย่างอารมณ์ดี ท่าทางของเธอเหมือนคนที่แบกความมั่นใจมาเต็มเปี่ยม เธอหันไปปรายตาบอกแม่บ้านก่อนจะส่งยิ้มหวา

โถงรับรองกลางของ "วิมานฉิมพลี" ถูกออกแบบมาให้เป็นเสมือนหัวใจของบ้าน พื้นที่ส่วนนี้เปิดกว้างด้วยเพดานสูงที่กรุด้วยไม้ระแนงสีธรรมชาติเรียงตัวกันอย่างเป็นระเบียบ สร้างความรู้สึกโปร่งโล่งและสงบในคราวเดียว ผนังฝั่งที่หันออกสู่ทะเลเป็นกระจกนิรภัยบานยักษ์ที่รับแสงแดดยามบ่ายให้อาบไล้ลงบน พรมขนสั้นสีครีมสะอาดตา จนดูนุ่มนวลชวนสัมผัสจุดเด่นของห้องคือชุดโซฟาหนังแท้ขนาดมหึมาสีน้ำตาลอ่อนที่จัดวางไว้กึ่งกลางห้อง มันดูหนานุ่มและโอ่อ่าพอที่จะรองรับคนได้ทั้งกลุ่มอย่างสบายๆ เบื้องหน้าโซฟาคือโต๊ะกลางที่ทำจากไม้แผ่นเดียวขัดเงา เผยให้เห็นลวดลายธรรมชาติที่งดงามและมีราคา ถัดไปเป็นส่วนของไซด์บอร์ดและผนังบิวท์อินที่ทำจากไม้สักย้อมสีน้ำตาลละมุนตา ทุกชั้นวางและตู้เก็บของถูกออกแบบให้ซ่อนรอยต่อไว้อย่างแนบเนียน สะท้อนถึงรสนิยมระดับสูงที่ไม่จำเป็นต้องตะโกนบอกใครว่ามันแพงแค่ไหนวิรัญญาก้าวเข้ามาในโถงใหญ่นี้ด้วยความรู้สึกผ่อนคลายอย่างถึงที่สุด เธอทิ้งตัวลงบนโซฟาตัวยาว สัมผัสของหนังแท้ที่เย็นสบายและความเงียบสงบของบ้านไม้สักทำให้เธอรู้สึกเหมือนได้เป็นราชินีของที่นี่จริงๆ โดยที่มีธาวินยืนถือกล้องเก็บภาพอิริยาบถที่ดูสบา

บรรยากาศรอบวิมานฉิมพลีในเพลานี้ ถูกความมืดมิดของราตรีเข้าปกคลุมอย่างสมบูรณ์ ทว่าแสงไฟสีส้มนวลที่ซ่อนอยู่ตามหลืบไม้สักกลับสาดส่องให้เห็นการเริงระบำของกามราคะที่ดุเดือดขึ้นทุกขณะ ร่างของวิรัญญากระตุกเกร็งเป็นระยะอย่างไม่อาจควบคุม แผ่นหลังบางแอ่นโค้งจนแทบไม่ติดพื้นเตียงริมสระ ทุกครั้งที่ปลายลิ้นของหรั่งรัวขยี้ลงบนเม็ดเสียวที่แข็งเด่ระริก เธอจะรู้สึกเหมือนมีกระแสไฟฟ้าแรงสูงวิ่งพล่านไปทั่วโสตประสาท"อูยยยย... ซี้ดด... พี่หรั่งขา... วิใจจะขาด... ไม่ไหวแล้ว... ซี้ดดด..."เสียงร้องครางของเธอไม่ได้เป็นภาษามนุษย์ที่ชัดเจนนัก แต่มันคือเสียงหวีดหวิวที่ออกมาจากจิตวิญญาณที่ถูกตัณหาครอบงำ ใบหน้าสวยหวานเหยเกด้วยความเสียวซ่านที่ท่วมท้นจนเกินขีดจำกัด ดวงตาปรือปรอยจนเหลือเพียงตาขาวบางส่วน ริมฝีปากอวบอิ่มห่อเกร็งและซู้ดปากยาวเหยียดประหนึ่งกำลังลิ้มรสอาหารที่เผ็ดร้อนที่สุดในชีวิต หรั่งเงยหน้าขึ้นมาจากโคกเนินที่อยู่ระหว่างซอกขาของเธอ ใบหน้าของเขาเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำหวานแห่งความใคร่ เขาจ้องมองผลงานที่ทำให้ "ผู้บริหารสาวผู้สูงศักดิ์" กลายสภาพเป็นเพียงหญิงสาวที่ร่านร้อนอยู่เบื้องหน้าด้วยสายตาพึงพอใจและเต็ม

บรรยากาศโพล้เพล้ ณ "วิมานฉิมพลี" ช่างดูขัดแย้งกับสัจธรรมของโลกภายนอกอย่างสิ้นเชิง เมื่อดวงอาทิตย์สีส้มกลมโตกำลังจะลาลับเส้นขอบฟ้าอันดามันไปหมดทั้งดวง แสงสุดท้ายที่พาดผ่านผืนน้ำสีมรกตเริ่มมอดดับลงแทนที่ด้วยความมืดสลัวที่เข้าปกคลุมตัวอาคารไม้สักทอง ทว่าภายในโถงใหญ่กลางบ้าน แสงไฟประดิษฐ์สีวอร์มไวท์ที่ถูกออกแบบมาอย่างมีรสนิยมกลับเริ่มส่องประกายสว่างไสว ขับเน้นให้เห็นลายไม้และพรมสีสะอาดตาที่บัดนี้กลายเป็น "สังเวียนกาม" ที่หรูหราที่สุดธาวิน และ เชน ก้าวเท้าเข้ามาในโถงรับรองพร้อมกับกลิ่นอายทะเลที่ยังติดกาย ทันทีที่ประตูไม้สักบานลุกฟักเปิดออก เสียงเพลงแจ๊สจังหวะบีทหนักๆ ที่เปิดคลออยู่ก็ปะทะเข้ากับโสตประสาท พร้อมกับเสียงที่ดังยิ่งกว่า... คือเสียงเนื้อกระทบเนื้อ "ปึก! ปึก! ปึก!" และเสียงร้องครางกระเส่าระงมที่บ่งบอกถึงพายุตัณหาที่กำลังโหมกระหน่ำอยู่ภายใน"อูยยยย ซี้ดดด.... อาาา..."ภาพแรกที่ปรากฏแก่สายตาสองหนุ่มคือกลางโถงรับรอง บนพื้นพรมสีนวลที่ดูสะอาดตา บัดนี้ถูกประดับด้วยร่างเปลือยเปล่าของ น้ำผึ้ง สาวน้อยคนใหม่ที่ดูจะ "รู้งาน" เกินตัว เธอกำลังคลานเข่าก้มหน้าแนบไปกับพรมสะโพกงอนงามยกขึ้นสูงเด่

วิรัญญาควบตะบึงไปบนร่างแกร่งของธาวินราวกับม้าป่าที่เสียสติ สะโพกงามงอนขยับขึ้นลงรัวเร็วตามจังหวะกระหายกามที่ไม่มีทีท่าว่าจะมอดดับลงง่ายๆ เสียงเนื้อกระทบกัน “ตั๊บ ตั๊บ ตั๊บ” ดังก้องไปทั่วห้องนอนสลับกับเสียงหวีดร้องปานจะขาดใจของหญิงสาว จนในที่สุด ร่างกายของเธอก็เกร็งกระตุกอย่างรุนแรงเป็นระลอกสุดท้าย ร่องรักบีบรัดท่อนเอ็นหนาหนักถี่รัวจนน้ำหวานพุ่งทะลักออกมาอาบชโลมแท่งลำร้อนผ่าว ก่อนที่ร่างงามระหงจะอ่อนระทวย พังพาบทับลงบนอกกว้างของธาวินอีกครั้งอย่างหมดรูปเธอหมดแรงแต่อารมณ์ยังคั่งค้าง ใบหน้าสวยซบลงกับแผงอกที่กระเพื่อมไหว หายใจหอบถี่จนทรวงอกอวบอัดบดเบียดกับร่างกายของเขา มือน้อยๆ ของเธอยังคงสั่นเทา ลูบไล้ไปตามมัดกล้ามเนื้อแขนและไหล่ของเขาอย่างอาลัยอาวรณ์ในรสกามที่เพิ่งบรรลุจุดสูงสุดไป“เก่งจังเลยเมียรักของพี่...” ธาวินหยอดคำหวานเสียงนุ่มข้างใบหูที่ขึ้นสีจัดของเธอ ทำให้วิรัญญายิ้มรับทั้งที่ยังหลับตาพริ้มด้วยความอิ่มเอมใจในรสรัก เขาเม้มชิมที่ติ่งหูเธอเบาๆ อย่างหมั่นเขี้ยว สัมผัสถึงความร้อนรุ่มที่ยังแผ่ออกมาจากตัวเธอ“พี่ไม่อยากลุกไปไหนเลย อยากอยู่กับวิของพี่อย่างนี้ทั้งวันทั้งคืนเลย...” เขา