All Chapters of สาวสองผัว: Chapter 21 - Chapter 30

ทันทีที่วิรัญญาเปิดประตูห้องนอนกลับออกมา เสียงครางกระเส่าอย่างบ้าคลั่งของแจงก็พุ่งเข้ากระทบโสตประสาทของเธอทันที ภาพตรงหน้าคือความฟอนเฟะที่แสนเย้ายวน แจงกำลังคลานเข่าอยู่หน้าโซฟาโดยมีธาวินโหมกระเด้าเย็ดเธอจากด้านหลังอย่างดุดัน มือเล็กทั้งสองข้างของแจงไม่ได้ว่างเว้น ข้างหนึ่งกำลำเอ็นเขื่องของอั๋นไว้แน่น อีกข้างโอบรัดท่อนมหึมาของใหญ่ที่นั่งติดกันอยู่บนโซฟา น้ำลายไหลอาบคางแจงลงมาขณะที่นัยน์ตาปรือปรอย ตัวเธอเด้งกระดอนไปตามแรงกระแทกของธาวิน"โอ๊ยยย... ซี๊ดดด... โอ๊ยยย... แรงๆ... เย็ดแรงๆ พี่ขา... ซี๊ดดด!"เสียงร้องขอความสะใจของแจงดังระงม ธาวินกัดฟันกรอดรั้งเอวคอดของแจงไว้แน่นแล้วกระเด้าสวนอย่างรุนแรง วิรัญญาจ้องมองภาพแคมหีสีแดงคล้ำที่ฉ่ำเยิ้มปลิ้นเข้าปลิ้นออกตามจังหวะมุดตัวของลำควยชู้รัก มันช่างเร้าอารมณ์จนร่องรูของเธอเริ่มคันยิบๆ ขึ้นมาอีกระลอก ยิ่งเห็นแจงอ้าปากงับหัวควยบานใหญ่สลับไปมาอย่างร่านร้อน เลือดในกายของเธอก็ยิ่งพุ่งพล่าน"วิ... ช่วยแจงหน่อย... เสียวใจจะขาดอยู่แล้ว" แจงหันมามองวิรัญญาด้วยสายตาหยาดเยิ้ม เธอกวักมือเรียกพลางเกี่ยวคอวิรัญญาลงมาประกบปากจูบอย่างเร่าร้อนลิ้นเรียวเล็กของ

ท่ามกลางบรรยากาศที่เงียบสงัดของร้านกาแฟหรูใจกลางเมือง สถานที่ซึ่งถูกออกแบบมาเพื่อรองรับการเจรจาที่เป็นความลับของเหล่านักธุรกิจ แสงไฟสีนวลตาขับเน้นให้มุมโต๊ะที่ธาวินและวิรัญญานั่งอยู่นั้นดูตัดขาดจากโลกภายนอก คาปูชิโน่ถ้วยหนาที่มีฟองนมฟูละเอียดวางนิ่งอยู่เบื้องหน้าของธาวิน ขณะที่ม็อกค่ารสละมุนของวิรัญญายังคงส่งควันจางๆ อวลกลิ่นหอมกรุ่นทั้งคู่นั่งจิบเครื่องดื่มอยู่เงียบๆ ปล่อยให้ความกดดันเบาบางทำงานของมันโดยไม่มีถ้อยคำสนทนาใดๆ หลุดรอดออกมา ธาวินในชุดทางการขยับตัวเล็กน้อย แววตาของเขาฉายประกายความตื่นเต้นที่วูบไหวอยู่นัยน์ตาอย่างปิดไม่มิด มือหนาที่วางอยู่บนหน้าขาเผลอกำเข้าหากันเป็นระยะเหมือนคนใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวผิดกับวิรัญญา... เธอเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ด้วยท่วงท่าที่สง่างามราวกับรูปสลัก ใบหน้าสวยสมบูรณ์แบบนั้นเรียบเฉยเย็นชาจนน่าประหลาดใจ ไม่มีการขยับไหวของกล้ามเนื้อส่วนใดที่จะบ่งบอกถึงอารมณ์ภายใน เธอจิบกาแฟอย่างละเมียดละไม ท่วงท่าการวางแก้วลงบนจานรองนั้นนิ่มนวลเสียจนไร้เสียงกระทบทว่าภายใต้หน้ากากที่เย็นชาดุจน้ำแข็ง วิรัญญากลับลอบสังเกตชายหนุ่มที่นั่งอยู่ข้างกายอย่างละเอียดถี่ถ้วน เธอ

เสียงกริ่งจากโทรศัพท์หัวเตียงดังกังวานขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องสวีตหรู ณัฐชนนงัวเงียตื่นขึ้นมาจากการหลับใหล เขาเอื้อมมือหนาไปยกหูโทรศัพท์ขึ้นกล่าวขอบคุณพนักงานโรงแรมที่โทรมาตามบริการ "เวคอัพคอล" ด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ก่อนจะวางสายลงแล้วทิ้งตัวนิ่งครู่หนึ่งเพื่อดึงสติกลับคืนมาเขายันกายลุกขึ้นนั่งพิงพนักเตียง สายตาคมกริบกวาดมองไปรอบๆ ห้องที่ยังคงเงียบสงัด พื้นที่ข้างกายบนฟูกหนานุ่มยังคงว่างเปล่าและเย็นชืด ไร้เงาของวิรัญญาเมียรักที่อ้างว่าจะออกไป "ดู" ชู้รักเพียงครู่เดียว ณัฐชนนไม่ได้มีสีหน้าตระหนกหรือโกรธเคือง เขาเพียงสไลด์ผ้าห่มออกจากกายแล้วก้าวลงจากเตียงด้วยท่วงท่าที่มั่นคงร่างสูงโปร่งเดินตรงไปยังระเบียงกว้าง ม่านสีขาวสะอาดสะบัดพริ้วตามแรงลมทะเลอันดามันยามเช้า เขาสูดเอาอากาศบริสุทธิ์ที่เจือกลิ่นเค็มของทะเลเข้าเต็มปอด มองดูดวงอาทิตย์ที่เริ่มโผล่พ้นขอบฟ้า ทาบแสงสีทองลงบนผิวน้ำสีครามอย่างงดงาม ก่อนจะหมุนตัวกลับเข้ามาทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำอย่างใจเย็นเพียงไม่นาน ณัฐชนนก็ปรากฏตัวในมาดนักบริหารหนุ่มผู้ทรงอำนาจ เนกไทราคาแพงถูกจัดวางและผูกปมอย่างประณีตอยู่บนปกเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตา ก่อนท

กลิ่นความกามอบอวลไปทั่วห้องโถง ผสมผสานกับเสียงหอบหายใจและเสียงดูดดื่มอันไร้ยางอาย ร่างงามของวิรัญญาถูกใหญ่อุ้มลอยขึ้นจากพื้น ในขณะที่ริมฝีปากของเขายังคงประกบจูบกับเธออย่างดูดดื่ม แรงกดจากเรียวแขนที่รัดรอบตัวเธอช่างเย้ายวนและเร้าใจจนวิรัญญาสั่นสะท้านไปทั้งกาย เขาค่อยๆ วางร่างเปลือยเปล่าของเธอลงบนโซฟาตัวใหญ่ที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากธาวินที่กำลังนั่งเอนหลังหลับตาปี๋ ปล่อยเสียงครางกระเส่าเป็นห้วงๆ ออกมา เมื่อปากสวยของแจงกำลังรูดรั้งลำควยท่อนใหญ่ของเขาอย่างเมามัน"อูยยย... แจง... ซี้ดดด... ดีจัง... อูยยย... พี่เสียวหัวควยไปหมดแล้ว..." ธาวินครางเสียงพร่าขาดเป็นห้วงๆ ด้วยความเสียวซ่านที่แล่นริ้วขึ้นสมองวิรัญญาถูกจัดให้นั่งเอนหลังพิงพนักโซฟาเรียบร้อย เท้าทั้งสองข้างถูกใหญ่จับแยกออกกว้างอย่างจงใจ เผยให้เห็นกลีบแคมใหญ่ที่อ้าเผยอโชว์รอยแยกสีสดใส เม็ดละมุดสีแดงเข้มสั่นระริกอยู่ตรงกลาง ความฉ่ำเยิ้มของน้ำหวานเริ่มไหลซึมออกมาจนเปื้อนไปถึงฝีเย็บใหญ่จ้องมองรอยแยกสวาทของเธอด้วยสายตาที่หลงใหลและหิวกระหาย เขาเงยหน้าขึ้นมองเธอ นัยน์ตาคมกริบฉ่ำไปด้วยแรงราคะ "ดูสิ... แตดของน้องวิสวยจัง... น่าเลียจังเลย...""น่

ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมห้องนอนกว้างที่มีเพียงแสงไฟสลัวจากโคมไฟหัวเตียงที่สาดส่องรำไร บรรยากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของกิจกรรมเข้าจังหวะที่เพิ่งจะมอดดับลงไปได้ไม่นาน ธาวิน เอนหลังพิงแผ่นหัวเตียงอย่างเหนื่อยอ่อน สภาพของเขาดูเหมือนนักรบที่เพิ่งผ่านศึกหนักมาหมาดๆ แผ่นอกกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามแกร่งสะท้อนขึ้นลงตามจังหวะการหายใจที่ยังหอบถี่ เหงื่อเม็ดโป้งเกาะพราวอยู่บนหน้าผากและตามไรผมไหลย้อยลงมาตามกรอบหน้าคมคายบนอกเปลือยเปล่านั้นมีใบหน้าสวยซึ้งของ วิรัญญา ซบนิ่งอยู่ เธอหลับตาพริ้ม ร่างกายยังคงสั่นระริกเล็กน้อยจากความสุขสมขีดสุดที่เพิ่งได้รับจากเขาไปเมื่อครู่อย่างถึงใจ มือน้อยเรียวสวยของเธอยังคงลูบไล้ไปตามแผงหน้าอกและลอนกล้ามท้องของชายหนุ่มอย่างหลงใหล ราวกับว่าร่างกายของเธอเป็นหลุมดำที่ไม่มีวันอิ่มพอในรสกามารมณ์ที่เขามอบให้ทว่า ความเงียบนั้นกลับแฝงไปด้วยกระแสความเครียดที่ธาวินพยายามซ่อนไว้ แต่วิรัญญาผู้แสนฉลาดและคลุกคลีกับความรู้สึกของเขามานานย่อมสัมผัสได้ เธอขยับตัวเล็กน้อยก่อนจะเงยหน้าขึ้นจ้องมองเขาด้วยดวงตาฉ่ำปรือ"วันนี้เหมือนพี่มีอะไรในใจเลย... วิทำอะไรไม่ถูกใจพี่หรือเปล่าคะเนี่ย?"