《THE DOCTOR’S GREATEST REGRET : When His Wife Stopped Waiting》全部章節：第 91 章 - 第 100 章

Wen Muye: “Tandaan mong umuwi nang maaga mamayang gabi para sa dinner!”Huminto sandali si Shiena, marahil dahil masyadong malamig ang tuno ni William kaya nakaramdam siya ng lungkot.Matagal nang hindi nagsasalita si William sa kanya nang ganito, at sa isang sandali ay parang bumalik sila sa nakaraan.Pareho pa rin ang boses nito tulad noon, pero hindi na iyon kayang magbigay ng init sa kanya.Nang tuluyan na siyang mawala sa paningin nito, saka lang muling isinara ni William ang pinto ng sasakyan at sinabi kay Caloy sa harap:“Kailangan kong mag-business trip at hindi ako makakauwi ngayong gabi. Ikaw na ang manatili rito at ihatid siya pauwi!”Binilisan ni Shiena ang paglalakad papunta sa classroom habang kusang kumukunot ang noo niya.Magulo talaga ang nararamdaman niya tungkol sa half-brother niya.Ito ang unang beses na tinawag siya sa school bilang guardian; siguradong may ginawa na naman itong gulo!

Sa kabilang linya ng telepono, ikinuwento ni Shiena ang pangkalahatang nangyari.Medyo nahiya si Troy. “Kilala ko nga ang director ng Health Commission, pero hindi kami ganoon kalapit. At kung tama ang sinabi mo na gumamit ng koneksyon ang kabilang panig, malamang may tao rin sa Health Commission na tahimik na pumayag dito.”Biglang bumigat ang pakiramdam ni Shiena.“Pero tama ang ideya mo. Maaari nating gamitin ang opinyon ng publiko para mapalaki ang usaping ito. May kilala akong ilang reporters na baka makatulong!”“Kilala mo naman ang batang si Karla, hindi ba? Subukan mong kumuha ng mas maraming impormasyon hangga’t maaari, kasama ang medical records niya, gaano na siya katagal naghihintay, at matching records!”Kalmado at pantay ang boses ni Troy, pero matatag ito.Pakiramdam ni Shiena ay bahagyang kumalma ang puso niya. Maingat niyang pinakinggan ang mga sinabi ng kabilang panig, pagkatapos ay bumalik siya sa war

Nasa business trip pa noon si William. Tapos na ang usapan tungkol sa kagamitang gusto niyang bilhin, at kagagaling lang niya sa dalawang oras na international medical conference. Halatang pagod siya.Inabutan siya ni Assistant Claro ng isang basong tubig. “Dr. William, magpahinga na po kayo. Sa itsura ninyo, mukhang hindi kayo nakatulog nang maayos kagabi, tama ba?”Pero umiling si William, malamig at seryoso ang mukha. “Sabihan mo ang driver na maghanda. Babalik ako agad.”Hindi alam ni Claro kung ano ang sobrang urgent, pero wala siyang magawa kundi sundin ang utos.Biglang tumunog ang cellphone.Bahagyang kumunot ang noo ni William nang makita ang pangalan sa screen—si Lola!Pinindot niya ang answer button habang pilit pinipigilan ang inis sa puso niya at mahinahong nagsalita, “Grandma, may kailangan po ba kayo?”May halong pag-aalala ang boses ng matanda gaya ng dati. “Makino, nakakain ka na ba?”

Noong una, iniisip ni Madam Karen na simpleng pagsingit lang naman sa pila ng organ transplant iyon, kaya ano naman ang malaking problema?Kakapangako niya lang kay Vanessa noong nakaraang araw, pero kinabukasan ay agad na pinatigil ang usapin!Sobrang nainsulto ang matanda, pero bago pa siya makapag-react ay nakatanggap na siya ng tawag mula sa anak niya.Palaging mabait at masunurin si Justine, pero sa pagkakataong ito ay halatang may paninisi sa tono niya. “Mom, umabot na sa ganitong kalaki ang pamilya natin kaya kailangan nating matutong maging maingat at low-key. Kung hindi, siguradong babalik sa atin ang lahat ng ito. Alam ba ninyo kung gaano karaming tao ang nakatingin sa atin?”Naawa si Madam Karen sa abalang trabaho ng anak niya kaya wala siyang sinabi.Nang malaman naman ito ni Grandpa, agad siyang bumalik at matinding pinagalitan ang asawa.“Bakit kahit matanda ka na ay gumagawa ka pa rin ng problema para sa

Huminto si Shiena habang hawak ang doorknob, saka mahinahong nagsalita, “Dinadatnan ako ilang araw na ang nakalipas!”Hindi naman palaging nakatira si Shiena sa villa kaya hindi pinagdudahan ni William ang sinabi niya at nagkunwari na lang itong walang napansin.Magkasabay silang bumaba ng hagdan.Nakahintay na roon si Old Madam Karen. Pagkaupo nilang dalawa, walang ni isa sa kanila ang nagsalita.“Shiena!” Si Old Madam Karen ang unang nagsalita. Hindi man malakas ang boses niya, malamig naman ang tono nito. “Espesyal na pina-air freight mula sa Nangang ang steamed red grouper na ito. Naalala kong gustong-gusto mo ito, bakit hindi ka kumakain?”Wala nang choice si Shiena kundi kunin ang chopsticks niya, pero wala talaga siyang gana.Sumingit si William, “Grandma, kayo muna ang kumain! Huwag na ninyo siyang intindihin, hindi siya gutom!”Mahinang natawa si Madam Karen, saka dahan-dahang kumuha ng isang pirasong