Home / Romance / THE DOCTOR’S GREATEST REGRET : When His Wife Stopped Waiting / Chapter 361 - Chapter 370

All Chapters of THE DOCTOR’S GREATEST REGRET : When His Wife Stopped Waiting: Chapter 361 - Chapter 370

370 Chapters

KABANATA CCCLVIII

“Sa huli, nagsimula ang lahat dahil kay Shiena!”“Kung hindi niya inilayo si Makino at hindi niya ako pinapunta sa kasal, hindi ako dadalhin ni William sa hotel matapos akong malasing noong araw na iyon, at hindi ko makikilala ang matandang iyon at hindi niya ako magagawan ng masama.”“Akala ng asawa niya ay inakit ko siya, kaya niya pinakialaman ang mga gamit sa set. Ako ang pinaka-walang kasalanan dito!”Habang nagsasalita siya, tuloy-tuloy ang mga luha sa kanyang mukha.Pagkatapos, maingat niyang hinawakan ang kamay ni Ken at inilapit ito sa kanyang dibdib.Masyadong nagulat si Ken para makapag-react, o mas tamang sabihin, natigilan siya.Para bang nananaginip siya at hindi siya makapaniwala habang tinitingnan si Vanessa sa kanyang harapan.Parang natatakot si Vanessa na tanggihan siya nito, kaya siya na mismo ang lumapit sa kanya.Halos manginig si Ken habang inaabot niya ito at mahigpit na niyakap

KABANATA CCCLIX

Samantala, nakabili na ng pagkain si Vanessa at nakabalik na sa ospital.Pagkatapos nilang kumain, isinama niya si Harry palabas ng kuwarto upang makalanghap ng sariwang hangin.Dahil naglagay si William ng mga surveillance camera sa entrada, napakalimitado ng lugar na maaaring puntahan ni Harry, at maaari lamang siyang manatili sa isang nakatakdang lugar.Kaya sa tuwing lumalabas ang bata para makalanghap ng sariwang hangin, paikot-ikot siyang tumatakbo at napakasaya!Napabuntong-hininga si Vanessa. Limang taong gulang pa lamang si Harry, at nasa edad siya kung kailan likas sa isang bata ang maging masigla at malikot.Ngayon ay araw-araw siyang nakakulong sa ospital. Talagang napakahirap nito!Gayunpaman, mahaba ang proseso ng paghihintay para sa organ donation, at hindi alam kung kailan darating ang pagkakataon ng kanyang anak!"Hoy, Mama, tingnan mo roon! Hindi ba siya iyong auntie na nakita natin noong

KABANATA CCCLX

Ang dahilan kung bakit naglakas-loob si Vanessa na sabihin ang mga salitang iyon ay dahil sa kanyang subconsciously na paniniwala na kikilos pa rin si Shiena gaya ng dati.Tutal, nagdesisyon na noon si Shiena na hiwalayan si William, at kahit may marinig siyang ilang tsismis, masyado siyang tamad para puntahan si William at personal na alamin kung totoo ang mga iyon.Ngunit may isang bagay na nakaligtaan si Vanessa sa pagkakataong ito dahil nakalimutan niya ang isang mahalagang bagay.Ibig sabihin, nawalan na ng alaala si Shiena!Kaya wala nang anumang dapat ipagbawal o iwasan tungkol sa mga bagay na may kinalaman kay William.Pagkaalis sa ospital, patuloy na nakakunot ang noo ni Shiena.Noong sandaling iyon, tumunog ang kanyang telepono, at si William ang tumatawag.Agad na sinagot ni Shiena ang telepono. Hinihimok siya ni William na pumunta kaagad sa ospital, ngunit hindi sa kanyang pribadong ospital kundi sa Peop

KABANATA CCCLXI

William: "Hindi mo ba alam kung paano mo nakuha ang batang iyon? Kailangan ko pa bang sabihin kay Shiena?""Nagkakamali ka, hindi ko ginawa iyon!" Ginamit ni Vanessa ang dati niyang paraan, puno ng kawalang-malay at sama ng loob ang kanyang mga mata. "Nag-aalala lang ako sa kalusugan ng sister ko at may ilang bagay lang akong basta-bastang sinabi sa kanya. O baka may narinig siya mula sa ibang tao!"Malakas na idiniin ni William ang kanyang kamao sa pader sa tabi niya, na naglabas ng isang mabigat na tunog. "Gusto mo pa rin akong pagsinungalingan? Tama na!"Nagulat si Vanessa sa biglaang pagsabog ng galit niya. Bahagyang nanginig ang kanyang katawan, at gumuho ang kanyang pagpapanggap na inosente. Agad siyang sumagot:"Bakit ako naging ganito? Wala ka bang pananagutan dito? Kung hindi dahil sa kapabayaan mo, mabubuntis ba ako sa batang ito? Nakalimutan mo na ba ang ginawa mo noon? Utang mo sa akin ang lahat ng ito!""Kaya s

KABANATA CCCLXII

Lumapit si William, sinusubukang hawakan ang kamay ni Shiena, ngunit marahas niya itong inalis."Sumusumpa ka? Walang halaga sa akin ang mga sumpa mo!" mapanuyang sabi ni Shiena. "Sinamantala mo ang pagkawala ng alaala ko, gumawa ka ng ibang pagkakakilanlan, at nagkunwari kang namumuhay kasama ko na parang mag-asawa tayo, hindi ba?"Mabilis na umiling si William. "Hindi talaga, ako... natatakot lang ako. Natatakot ako na kung hindi ako gagawa ng ibang pagkakakilanlan para manatili sa tabi mo, tuluyan mo akong putulin sa buhay mo.""Hindi ba naging masaya ka nitong nakaraang buwan? Kalimutan muna natin ang mga pagtatalo natin at alalahanin na lang ang masasayang araw. Hindi ba ito ang pagkakataon para magsimula tayong muli?"Sa loob ng isang buwang nawalan ng alaala si Shiena, araw-araw niyang nakikita itong masaya at walang inaalalang problema.Ngunit dahil dito, umiyak si Shiena sa mismong unang araw na bumalik ang kanyang

KABANATA CCCLXIII

Natahimik ang buong lounge.Nakaupo si Shiena sa upuan, nakatitig sa mga medical report na nasa ibabaw ng mesa, tila malalim ang iniisip.Nang makita ni William na nananatili siyang tahimik, lalo siyang nabalisa. Yumuko siya palapit at sinabi, "Shiena, alam kong mali ako. Alam kong hindi ko dapat ito itinago sa iyo at pinaramdam sa iyo na wala kang kapanatagan. Gusto mo bang sampalin mo ako o pagalitan mo ako?""Sisiguraduhin kong magiging malinaw na sa iyo ang lahat mula ngayon, pero hindi mo ako puwedeng hiwalayan dahil lang dito! Pakiusap, bigyan mo pa ako ng isa pang pagkakataon, okay? Wala akong ginawa para pagtaksilan ka!""Talaga?" Mapait na ngumisi si Shiena, habang namumuo ang luha sa kanyang mga mata. "Ipagpapalagay ko muna na hindi iyo ang anak ni Vanessa, pero hindi nito pinatutunayan na hindi na kayo nagpatuloy sa pakikipag-ugnayan pagkatapos noon, hindi ba?""Wala na akong ibang sasabihin, gusto ko lang itanong sa

KABANATA CCCLXIV

Ang buong sala ay napuno ng nakakasakal na pakiramdam ng matinding tensiyon.Sa huli, walang sinabi si Shiena. Bigla siyang tumalikod at umalis.Instinctively, gusto pa rin siyang sundan at pigilan ni William, pero napahinto siya.Kung naibalik na niya ang tao, pero pinipili pa rin nitong umalis, may saysay pa ba na pilitin siyang manatili?Hindi niya alam kung gaano karami sa sinabi niya kanina ang talagang narinig at naintindihan ni Shiena.Matagal na mag-isang nakaupo si William sa walang laman na sala bago siya tumayo, kumuha ng cue stick sa tabi, at ibinagsak iyon sa table lamp, mga kurtina, at iba pang bagay na nasa paligid niya.Hindi lang iyon, pinagpipira-piraso niya ang lahat ng bagay na nakikita niya at kaya niyang abutin!Nang marinig ni Manang Dara ang ingay sa labas ng pinto, palihim siyang sumilip sa loob.Akala niya ay muling nagalit ang madam at siya ang naninira ng mga gamit, pero hin

KABANATA CCCLXV

Malalim ang boses ni Gloria nang sabihin niya, "Kung wala ako rito, dadalhin mo na naman ba si Shiena nang walang kahit kaunting pag-aalinlangan?"Sa totoo lang, pumunta siya rito ngayon para makita si Troy.Tutal, estudyante niya ito, at kailangan nito ang tulong niya sa ilang bagay, kaya hindi niya inaasahang makikita niya si Shiena.Matapos nilang mag-usap nang ilang sandali, mabilis na muling binanggit ni Shiena ang tungkol sa diborsiyo, pero patuloy itong ipinagpapaliban ni William."Ono, gaano mo ba talaga gustong pahirapan si Shiena?!""Ano ang ibig mong sabihin na pinilit ko siya?" Pinisil ni William ang kanyang mga labi, tumingin sa kabilang direksiyon, at mahina niyang sinabi, "Siya naman talaga ang pumipilit sa akin..."Sa sobrang galit ni Gloria ay gusto na niya itong sampalin nang dalawang beses. "Kabisado ko ang personalidad ni Shiena. Kung hindi mo sinaktan ang puso niya, magiging ganito ba siya?"

KABANATA CCCLXVI

Ngumiti si Vanessa nang may ginhawa at marahang suyuin ang bata. “Sandali lang, anak. Dadalhin ka ni Mommy para makita si Daddy. Kailangan mong magpakabait! Huwag kang gagawa ng ingay!”Nagsuot siya ng mahabang amerikana na may sinturon nang araw na iyon dahil balak niyang kargahin ang bata sa kaniyang mga bisig.Pagkatapos, tatakpan niya ito ng maluwag na damit upang hindi makita ng kamera na nakalagay sa itaas.Bukod dito, mabilis kumilos si Vanessa. Kung tutuusin, hindi madaling makahanap ng pagkakataong magkasama sina Gloria at Shiena. Determinado siyang samantalahin ang pagkakataong ito upang maisagawa nang maayos ang kaniyang plano.“Pero palaging sinasabi ng doktor na hindi pa ako puwedeng lumabas dahil hindi pa ako lubusang gumagaling. Maraming mikrobyo sa labas!” inosenteng sabi ni Harry.Ngumiti lamang si Vanessa at sinabing, “Ayos lang iyan. Noong nakaraang taglamig, palihim kitang inilabas, pero wala namang nangyari sa iyo.”“Huwag kang mag-alala. Mahilig lang magpalabis a

KABANATA CCCLXVII

Hindi pa man nakakakilos si Shiena, nang makita niyang biglang lumitaw si Vanessa, maingat pa rin siyang nagtago sa likuran nito.“Anong kalokohan ang sinasabi mo? Ano ang kinalaman ko rito? Ni hindi ko nga siya ginalaw!”“Hindi mo pa rin ba aaminin? Malinaw kong nakita na itinulak mo ang anak ko!”Nagsimulang umiyak at mag-eskandalo si Vanessa. Napakataas ng kaniyang boses kaya agad niyang nakuha ang atensiyon ng mga taong palabas ng gusali pagkatapos ng trabaho.Nakatayo lamang si Shiena habang nakakunot ang noo. Ang una niyang naisip ay tingnan ang kalagayan ng batang walang malay.Biglang bumagsak ang bata nang walang anumang babala. Hindi sinasadyang natanggal ang kaniyang sumbrerong yari sa lana, at ngayon ay nasa mga bisig na siya ni Vanessa. Natanggal na rin ang kaniyang maskara.Napansin ni Shiena na talagang hindi maganda ang kulay ng mukha ng bata. Hindi rin mukhang nagpapanggap lamang ito. Kaya agad niyang inilab

...

32 33 34 35 36 37

SCAN CODE TO READ ON APP