All Chapters of THE DOCTOR’S GREATEST REGRET : When His Wife Stopped Waiting: Chapter 131 - Chapter 140

Hindi maintindihan ni Shiena kung bakit nagtatanghal pa rin si William dito.Hindi pa niya ito dinala sa bahay na ito na gawa sa niyebe simula nang ikasal sila.Ngayong umabot na sa puntong ito ang kanilang kasal, ano na ang gagawin niya?Mahigpit na hinawakan ni William ang manibela gamit ang dalawang kamay, namumuti ang mga buko-buko niya.Sinalubong niya ang tingin ni Shiena sa rearview mirror, at nanlumo ang kanyang puso. "Paano naman nakakabagot? Ayaw mo ba ng diborsyo? Aba, dinala pa rin kita rito! Para lagi kitang maalala!"Hindi mo siya mapapaalisin!Pumikit si Shiena sa galit, hindi alam ang sasabihin nang ilang sandali.Laging natatalo si William sa pakikipag-usap sa iba, pero kapag kasama niya ito, kaya niya itong patahimikin sa isang iglap lang.Marahil, gaya ng sabi ni Clara, siya ang kanyang kaaway!Nanatiling walang emosyon ang dalawa sa loob ng kotse.Ayaw pumasok ni Shiena

Pumasok si Vanessa mula sa labas, suot ang isang knitted dress na lalong nagpakita sa kanyang magandang hubog ng katawan.Lumapit siya sa lababo at binuksan ang gripo."Hindi ko inaasahang magkikita tayo rito!"Hindi man lang siya binati ni Shiena. Pinagpag niya ang tubig sa kanyang mga kamay at balak nang dumaan sa likuran nito upang umalis.Ngunit may mga taong talagang hindi mapakali at pinigilan pa siya."Ano ba ang gusto mo?"Kumuha si Vanessa ng dalawang pirasong tissue at masiglang pinunasan ang kanyang mga kamay. Pagkatapos ay lumingon siya kay Shiena at tinitigan ito. May bahid ng inggit sa kanyang mga mata.Tatlumpung porsiyento ng hitsura at ugali ng isang tao ay naaapektuhan ng kapaligiran, habang pitumpung porsiyento naman ay mula sa genes."Si Shiena ay iyong klase ng tao na ipinanganak na may magandang kapalaran. Kahit ako na isang babae ay minsan natitigilan kapag nakikita ko siya."Napakaswerte niya ring nakatagpo ng isang napakahusay na lalaki gaya ni William.Pero i

Marahil dahil masyado siyang maraming iniisip noong araw na iyon, matagal bago nakatulog si Shiena nang gabing iyon. Nakapagpahinga lamang siya matapos uminom ng pampatulog.Bukod pa rito, ang pagbabalik sa pamilyar na lugar at paghiga sa kama na dati niyang tinutulugan ay nagdala sa kanya ng isang panaginip.Napanaginipan niya na ang liwanag ng umaga ay sumisilip sa pagitan ng bahagyang nakabukas na kurtina, tumatama sa kanyang mukha at bahagyang sumisilaw sa kanyang mga mata. Ngunit nanatili siya sa pagitan ng paggising at pagtulog habang marahang pumipihit sa kama.Nang maramdaman niya ang lamig sa nakalitaw niyang balikat, basta na lamang niyang hinila pataas ang kuwelyo ng kanyang pajama na bahagyang nakalaylay.Nakahiga ang lalaki sa kanyang tagiliran, nakasandal ang ulo sa kanyang kamay habang nakatitig nang mabuti sa kanya.Nararamdaman ni Shiena ang mainit na titig na iyon. Bahagyang nanginig ang kanyang mga pilikmata,

Habang lumalalim ang gabi, parami nang parami ang mga taong nagpapaputok ng paputok.Ang maruming maliit na aso ay tila natatakot sa mga paputok at nagtatakbo nang pabalik-balik sa takot.Ngunit dahil tag-ulan at walang masyadong mapagtaguan sa mga kalye, nagawa lamang nitong sumiksik sa mga bag sa tabi ng mga basurahan habang walang tigil na sumisinghot ang tuyot nitong ilong.Huminto si Shiena at sinubukang maghanap ng pagkain sa kanyang mga bulsa, ngunit wala siyang nakita. Sa huli, sinubukan niyang iabot ang kanyang kamay sa tuta.Ngunit tila natakot na ang aso matapos masaktan noon kaya maingat itong tumingin sa kanya at umatras.Sa sandaling iyon, lumabas ang may-ari ng katabing tindahan. Nakasuot siya ng sumbrero at guwantes habang isinasara ang rolling shutter ng kabilang tindahan. Kaswal niyang inihagis ang kalahating siopao papunta sa tabi ng basurahan.Agad namang tumalon ang tuta, sinunggaban ang kalahating siopao, at mabilis itong nilamon.Hindi namalayang nagtanong si Sh

Unti-unting naging malamig ang tingin ni William.Ngunit nagpatuloy si Shiena.“Makino, totoo man o hindi, napakarami na nating taon na magkakilala. Maghiwalay na tayo nang maayos. Hindi naman talaga tayo mula sa iisang mundo sa simula pa lang, kaya huwag na nating pilitin pa!”Nang magtagpo ang kanilang mga mata, malinaw at diretso ang tingin ni Shiena.Bawat salitang lumalabas sa kanyang bibig ay napakalumanay, ngunit bawat isa ay tila tumatagos sa tainga ni William.“Shiena, nagbago ka na!”Nang sabihin niya iyon, halatang pilit niyang kinokontrol ang panginginig ng kanyang boses.May bahid iyon ng pagsisi na hindi niya maitago.Sandaling natahimik si Shiena.“Ang ibig mong sabihin ay ang paraan ng pagtingin ko sa iyo? Inaasahan mo bang titingnan pa rin kita nang may paghanga tulad noon? O may parehong pag-asa gaya ng dati?”“Lahat ng tao ay nagbabago. At sa tingin ko, ang pagbabag