Medyo nadismaya si William, pero hinayaan nalang niya ito at di pinansin at tahimik na umalis sa classroom.Tumalikod siya at nagtungo sa study room. Pagkaupo niya, napansin niyang sumunod sa kanya si Vanessa at nakangiti itong nakatingin sa kanya.Walang pangungutya o pagdududa sa kanyang mga mata, kundi paghihikayat.“Makino, kung talagang gusto mong mag-aral, baka puwede kitang turuan! Naniniwala akong kaya mo!”Natigilan si William, at biglang bahagyang namuo ang luha sa kanyang mga mata.Napakatagal na mula nang may magsabi sa kanya ng “Naniniwala ako sa iyo”!Hindi ito isang pilit na sagot, at hindi rin ito para pagtawanan siya; tunay itong paghihikayat!“Hindi mo ba iniisip na nagyayabang lang ako?” mahina niyang tanong.Umiling si Vanessa. “Hindi ko iniisip iyon!”Labis na naantig si William, ngunit bigla siyang tumawa nang malakas.“Pero dalawang taon kang mas bata sa akin.
Read more