THE DOCTOR’S GREATEST REGRET : When His Wife Stopped Waiting のすべてのチャプター: チャプター 41 - チャプター 50

Ang bilis lumipas ng panahon.Siguro may nararamdaman pa rin si William para sa kaniya, pero kaunti na lang.At higit sa lahat, natatakot ang tao sa paghahambing. Basta’t kaharap nito si Vanessa, siguradong siya ang unang iiwan!Madalas sabihin ng mga tao na nagsisimula ang pag-ibig nang hindi mo namamalayan, at kapag nagsimula na, lumalalim ito nang sobra.Pero ang pagkadismaya, unti-unti ring naiipon.Apat na taon na ang lumipas. Hindi ba’t matagal na niyang inaasahan ang ganitong ending?Sa kabilang banda, sa harap ng isang simpleng klinika nakatayo si Vanessa sa may pintuan habang palinga-linga.Sa wakas, huminto ang isang pamilyar na sasakyan at nagmamadaling bumaba si William. “Pumasok ka ba?”Umiling si Vanessa at hindi napigilang magreklamo. “Binibigay mo lang ang address habang nasa biyahe tayo. Pagdating ko rito, sarado na sila!”Bahagyang nainis din si William. Ilang araw na niyang pina

Umalingawngaw ang tenga ni Shiena dahil sa lakas ng sampal. “Ang asawa mo may sugat pa, pero imbes na alagaan mo siya nang maayos sa bahay, may oras ka pang lumabas para makipagkwentuhan at tawanan sa ibang lalaki? Hindi ba nagtrabaho ka dati bilang waitress doon sa club? Araw-araw kang ganiyan manamit, nakikipaglandian sa mga customer, akala mo ba wala akong alam?” “Hindi mo sinasagot ang mga tawag ko, tapos nagawa mo pang babaan ako ng tawag? Talagang gusto mo nang magrebelde! Isa kang malas! Kung hindi ka naging pabaya, masasangkot ba kayo sa anak ng foreign ambassador na iyon? Dapat nanatili ka na lang sa bahay, naging mabuting asawa at ina. Mangyayari ba ito kung ganoon?” Sa sobrang galit ni Madam Karen, nanginginig ang buong katawan niya habang muli niyang itinataas ang kamay para sampalin si Shiena. Pero handa na si Shiena sa pagkakataong ito kaya agad niyang napigilan ang kamay nito, at naging malamig ang mukha niya. “Palalampasin ko ang unang sampal dahil matanda ka. Pero

Pakiramdam ni Shiena ay sobrang hindi makatwiran ng taong nasa harapan niya kaya tumalikod siya para umalis.Biglang tumayo si William at mabilis na sumugod na parang mabangis na hayop habang hinahawakan ang pulsuhan niya. “Saan ka na naman pupunta? Bumalik ka rito!”Tinanggal niya ang sinturon niya at ginamit iyon para itali ang mga kamay ni Shiena.Sumigaw si Shiena, “Ano’ng ginagawa mo?”Buong lakas niya itong hinampas, sinipa, inapakan, at kinagat pa.Dumudugo na muli ang mga sugat ni William pero parang wala siyang nararamdaman. “Akala mo ba basta mo na lang ako kayang iwan? Hindi maaari!”Marahas niyang hinila pabalik si Shiena at itinali ang kabilang dulo ng sinturon sa kama.Nakatali na ang mga kamay ni Shiena at ngayon ay nakataas pa sa ulunan niya kaya mga paa na lang niya ang naigagalaw. Agad siyang sumipa.Madaling pinigilan ni William ang paggalaw niya, idinikit ang noo nito sa noo niya, at pao

Biglang natawa si Shiena, pero puno ng pait at pagkamuhi sa sarili ang tawang iyon.Bigla niyang naalala ang usapan nina Madam Karen at William na narinig niya noon sa ospital, kung saan pinag-usapan nila na maghanap agad ng kabit ang apo niya at magkaanak sa lalong madaling panahon.Mukhang isinapuso nga ni William ang payo na iyon.Tumayo si Shiena sa harap ng salamin at tiningnan nang mabuti ang sarili.Sinabi ng doktor na nag-inject sa kaniya ng Botox na magiging epektibo iyon sa loob ng isang linggo.At totoo nga, nang hipuin niyang mabuti ang mukha niya, napansin niyang halos nawala na ang makakapal na masseter muscles sa magkabilang gilid, at bumalik na ulit ang dati niyang hugis-itlog na mukha.Ang tanging kahawig na lang niya kay Vanessa ay ang pares ng matutulis niyang pangil.Nakakadiri! Habang mas tinitingnan niya, lalo niya iyong kinamumuhian!Pero habang nakatingin siya, biglang may napansin s

Halos agad na tumulo ang mga luha ni Shiena. “Dr. Lunch, alam n’yo ba kung ano ang pakiramdam ng batang ito para sa akin ngayon? Para itong bombang nakatabi sa akin na puwedeng sumabog anumang oras. Natatakot ako… gusto ko lang siyang alisin sa lalong madaling panahon!”Napansin ni Dr. Lunch na sobrang kakaiba ng emosyon niya kaya agad itong tumayo at lumapit, mas lalo pang naging mahinahon ang boses nito.“Huwag kang mag-alala, magiging maayos ka rin! Dahil din ito sa mabuti mong pag-aalaga sa katawan mo nitong mga nakaraang taon, at maaga pa ang pagbubuntis mo. Walang anumang panganib sa loob ng unang dalawang buwan. Magrereseta ako ng gamot para sa’yo mamaya. Inumin mo ito sa tamang oras, magpahinga ka nang mabuti, at subukang maging positibo ang pakiramdam mo!”“Nangangako ako sa’yo, magiging maayos ang lahat. Kapag gumaling ka na, may pagkakataon ka pa ring maging ina, okay?”Natural na pabago-bago ang emosyon ng mga buntis, kaya naging