All Chapters of ยอดเตยของชลธาร: Chapter 51 - Chapter 55

เขาจับตัวเธอให้หันหน้าเข้าหาเขา ธารมองหน้าหญิงสาวตัวแดงก่ำ ปากอิ่มบวมเจ่อจากพิษจูบของเขา จมูกรั้น ๆ แดงระเรื่อ สายตาที่มองเขาไม่มีน้ำตาอีกแล้ว มีแต่สายตาหยาดเยิ้มของคนรักของเขาคนเดิม ธารถึงได้ยิ้มให้เธอเป็นครั้งแรกตั้งแต่เข้าห้องมาตัวเขากับเธอยังไม่ได้ถอยจากกัน เขายังขยับสะโพกช้า ๆ เข้าสุดออกสุดสร้างความวาบหวามให้ร่างบาง จนเธอกัดปากแน่น ชายหนุ่มโน้มหน้าจูบเธอบางเบา อ้อนวอน อ่อนโยน และนุ่มนวล“พี่ไม่คิดจะรักใครนอกจากเตย”“เตยจะเป็นแฟน เป็นคนรัก เป็นเมีย เป็นแม่ของลูกพี่ คนเดียว” ทุกคำพูดของเขาลงท้ายด้วยการกระแทกเข้ามาย้ำหนัก ๆ จนเธอกลั้นเสียงไม่อยู่เขากำลังแกล้งเธอ“อื้อ... พี่ธาร... อย่าแกล้งค่ะ”“บอกมาก่อนครับ ว่าจะไม่พูดอะไรที่จะทำให้เราต้องห่างกันอีก” ธารยิ้มเจ้าเล่ห์ทั้งส่งสะโพกเข้าหาคนในอ้อมกอด เนิบช้าแต่ย้ำหนักทุกรอบ“อ๊ะ... พี่ธารจุกค่ะ”“บอกมาสิครับ”“อื้อ... เตยจะไม่พูดอีก ถ้าพี่ไม่ทำตัวเหลวไหล” คนเอาแต่ใจ ยอดเตยขบเขี้ยวเคี้ยวฟันใส่เขาเธอยังไม่หายงอนหรอกนะ ที่ไปยืนให้ผู้หญิงคนอื่นกอดอยู่ได้ เธอต้องเอาความจริงจ

หลังจากธารกับพ่อเลี้ยงหิรัญคุยกันเสร็จ ย้ายตัวมานั่งทีโต๊ะเพื่อกินข้าว ผู้เป็นพ่อนั่งหัวโต๊ะทางขวามือเป็นแม่รัก มียอดเตยลูกรักนั่งข้าง ๆ ส่วนธารนั่งด้านซ้ายอีกฝั่งตรงข้ามกับยอดเตยตอนเดินมาที่โต๊ะพ่อเลี้ยงก็จับไหล่ชายหนุ่มให้นั่งลงข้างเขา ทั้งบอกให้ยอดเตยไปนั่งข้างแม่ แม่คิดถึงจะได้อยู่ใกล้ ๆ ยอดเตยมองจากดาวอังคารยังรู้ว่าแกล้งพี่ธารของเธอ แต่แค่นั่งห่างกันแค่นี้ไม่น่าจะทำให้แฟนเธอนั่งทำหน้าเหมือนจะร้องไห้แบบนั้น หรือพ่อเธอรังแกเขาพอหันไปมองหน้าผู้เป็นพ่อ พ่อเลี้ยงหิรัญกลับยักไหล่ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ยังพูดคุยถามไถ่เขาปกติ ถามถึงเพื่อน ๆ คนอื่นเขาด้วยซ้ำ แม่เธอก็ยังตักกับข้าวบนโต๊ะให้เขาด้วย ทั้งยังถามว่ากินได้ไหม ชอบไหม รสจัดไปรึเปล่าพอเธอยิ้มส่งให้ ธารถึงยิ้มตอบกลับให้เธอ ก่อนจะพากันลงมือกินข้าวเย็นจนเสร็จ มานั่งย่อยอาหารที่ห้องรับแขก แม่เปิดทีวีจอใหญ่นั่งปอกผลไม้กับเธออยู่ ส่วนธารนั่งคุยกับพ่อเรื่องทั่วไป เรียนเป็นยังไง ใกล้จบรึยัง ยอดตองตั้งใจเรียนไหม ทุกอย่างก็ดูปกติดีนี่ เธอน่าจะคิดมากไป เองซะที่ไหนล่ะ เมื่อได้ยินเสียงพ่อเธอพูดขึ้น“พ่อว่าดึกแล้วนะ”