Divorced Overnight, Claimed by a Billionaire the Next Day のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 30

“Magpalamig ka muna, Nimfa.”Nang iabot ni Zachary sa kaniya ang isang plastik ng palamig, kinuha niya iyon na may ngiti sa mga labi. “Salamat, Zachary…”“Wala ‘yon,” tugon nito sa kaniya bago umupo sa tabi niya. “Sa tagal kong nawala, ang dami na pa lang nangyari. Hindi mo pa pala ‘ko nasasagot, Nimfa. Kumusta ka? Kumusta ang buhay may asawa?”Natahimik siya sa biglang tanong ni Zachary. Isang minuto niya itong pinagmasdan bago naglayo ng tingin. Hindi niya ito matingnan nang matagal dahil sa nangyari sa pagitan nila ilang taon na ang nakakalipas.“M-Maayos naman ako, Zachary. At… maayos rin ang buhay ko kasama si Marcus,” pagsisinungaling niya.Wala siyang lakas ng loob na aminin kay Zachary ang totoo. Hindi sa wala siyang tiwala rito, ayaw lang niyang magkaroon ng gulo. Mas nanaisin niyang ilihim ang katotohanan, kaysa madagdagan ang paghihirap niya.“Parang ayokong maniwala, Nimfa. Simula kanina, wala na akong ibang makita sa mga mata mo kundi kalungkutan. Hindi ko alam kung dahil

“A-Aray…” daing ni Claire nang magkamalay siya.Sasapuin niya sana ang ulo, ngunit laking gulat niya nang hindi man lang niya maitaas ang kamay. Doon lamang niya napagtantong nakatali pala ang buong katawan sa isang upuan.Mabilis niyang iginala ang paningin sa paligid at agad na nabatid na nasa loob siya ng isang warehouse. Madilim ang buong lugar, at tanging siya lamang ang tinatamaan ng liwanag.“Tulong! Tulungan niyo ‘ko! Tulong!” desperado niyang sigaw.Ngunit sa kabila ng malakas niyang paghiyaw, wala siyang natanggap ni anumang tugon. Nagpatuloy siya sa pagsigaw, hindi tumitigil kahit halos mawalan na siya ng boses.Hindi nagtagal, natigilan siya nang makarinig ng sunod-sunod na yabag. Agad siyang binalot ng takot. Mayamaya pa, isang grupo ng kalalakihan ang sumulpot sa harapan niya. Hindi niya maaninag ang kanilang mga mukha dahil pawang nakasuot ang mga ito ng puting maskara.“S-Sino kayo? Nasa’n ako? Dinukot niyo ba ako? Ano’ng ginawa niyo sa ’kin?!” tanong niya habang umii

“What are you talking about, Nimfa?” naiiling na tanong ni Marcus sa kaniya habang naglalakad palapit. Nang isang dangkal na lang ang layo nito, huminto ito. “I don't have relationship with Cl—”“At talagang magsisinungaling ka sa ‘kin, Marcus? ‘Wag ka nang magpanggap na hindi mo ‘ko niloloko, ‘wag ka nang magpanggap na malinis. Niloloko mo ‘ko, Marcus, ‘yon ang totoo…” lumuluha niyang sambit.“Wala kang ebidensya, Nimfa. Stop accusing me. I am faithful to you, hindi ko magagawang lokohin ka.”Natawa siya. “Talaga? ‘Wag mo ngang baliktarin ang sitwasyon, Marcus. Hindi ako aakto ng ganito kung wala kang ginagawa sa ‘kin. Napakasakit ng ginawa mo, sa araw pa talaga ng third year anniversary natin bilang mag-asawa, nalaman ko ang totoo. Narinig ko mismo sa ‘yo na si Claire ang kabit mo. Kasama mo ang mga kaibigan mo nang araw na ‘yon sa paborito niyong club. Kaya hindi mo na ‘ko maloloko, Marcus. Hindi na ‘ko para magpakatanga pa sa ‘yo. Tanggapin mo na lang ang gusto ko!”Sa huling pagk

“Hoy, bess, ayos ka lang ba? Kanina ka pang nakatulala riyan,” untag ni Janice na ikinabalik ni Nimfa sa reyalidad. “A-Ano?” tugon niya. Humalakhak ang kaibigan. “May bumabagabag ba riyan sa isip mo? Kanina ka pa kasing parang wala sa sarili. Tingnan mo nga ‘yang ice cream na hawak mo, natutunaw na.” Mabilis siyang nagbaba ng tingin sa ice cream niyang hawak, at tama nga ang kaibigan. Tumutulo na iyon sa kaniyang kamay kaya kinain na niya lahat bago pinunasan ang kamay gamit ang tissue. “Wala naman, bess.” “Wala? ‘Wag mo nga ‘kong lokohin, Nimfa. Nandito si Zachary, hindi mo ‘ko puwedeng lokohin.” Napailing siya bago sinulyapan si Zachary, na kasalukuyang nakaupo sa tabi ni Janice habang abala sa pagkain ng cotton candy. Nasa parke silang tatlo. Tinawagan niya ang dalawa dahil hindi siya mapakali sa bahay ni Marcus, lalo na ngayong mag-isa lang siya roon. Simula pa kahapon, hindi pa rin bumabalik si Manang Ruby. Labis na ang pag-aalala niya para sa matanda. Inakala pa ng

Ngumiti si Bryes. “Nandito ako para bisitahin ka, Marcus. I'm glad your wife is here.”“Really? You should’ve called me. I was in an important meeting. Want a drink?” sambit ng asawa niya bago sinalinan ng alak ang basong nasa lamesa nito.Palihim siyang sinulyapan ni Bryes bago bumaling sa asawa niya. “Sure, Marcus.”“Alam kong hindi mo ‘ko mahihindian.” Ngisi ni Marcus bago sinalinan ang isang pang baso bago nito ibinigay sa kaibigan. “Kampay?”Tumango si Bryes kaya pinag-umpog nila ang mga baso nila. Napailing na lang si Nimfa bago sila iwan. Tumungo siya sa terrace, kung saan siya tahimik at malalim na nag-isip.Bagama’t kalmado siya sa panlabas, waring kakawala naman ang puso niya sa dibdib dahil sa matinding kaba. Hindi magandang ideya na mag-inom silang dalawa, lalo na si Bryes. Kapag nalasing ito, baka kung ano ang masabi nito sa asawa niya—lalo pa’t galit na galit ito nang malaman na maayos na sila ni Marcus.Nababahala siya sa maaaring mangyari mamaya. Kung puwede nga lang n