All Chapters of The Unwanted Daughter's Ruthless Comeback: Chapter 21 - Chapter 30

Kabanata 21 Nang makitang wala talagang balak magpatalo si Carmelle, mariing humithit ng sigarilyo si Anton. Halatang ubos na ubos na rin ang pasensya nito. “I know you can drive,” malamig nitong sabi. “May kailangan lang akong pag-usapan sa ‘yo.” Hindi man lang lumingon si Carmelle. “I have nothing to talk to you about.” Pagkasabi niyon, dire-diretso siyang sumakay sa kotse niya. Ngunit bago pa niya maisara ang pinto, mabilis na lumapit si Anton at hinawakan iyon. Napatingin si Carmelle rito nang masama. “Let go.” Pero imbes na bumitaw, bigla siyang hinila ni Anton palabas ng sasakyan. Agad kumunot ang noo niya sa gulat at inis. “Anton!” Malaki ang lamang nito sa lakas. Kahit pilitin niyang kumawala, wala siyang nagawa kundi mapahila habang galit na galit ang mukha. Diretso siyang dinala ni Anton papunta sa kotse nito. Kasabay noon, mabilis nitong kinuha ang susi ng kotse niya at inihagis kay Jessie. Sanay na sanay naman si Jessie. Agad nitong nasalo ang susi. “Drive h

Kabanata 23 Padabog na pinaandar ni Anton ang sasakyan paalis Halata sa mukha niya ang inis na matagal nang kinikimkim, parang kahit anong lamig ng aircon sa loob ng kotse ay hindi kayang pakalmahin ang init ng ulo niya. Sa kabilang banda, si Carmelle naman ay hindi na siya nilingon pa. Pagkaliko ng sasakyan ni Anton palayo, sandali lang siyang tumingin sa kabilang kalsada kung saan nandoon ang isang luxury shopping mall. Parang may naisip siya, kaya kinuha niya ang phone at tinawagan si Toni. “Postpone the meeting by two hours,” maikli niyang sabi. “Yes, boss,” agad na sagot sa kabilang linya. Pagkaputol ng tawag, diretso siyang tumawid papasok sa mall na parang wala lang, casual pero halatang may sariling mundo. Wala siyang bitbit na bigat ng emosyon, o kung meron man, hindi niya ipinapakita. Sa loob ng dalawang oras, naglibot siya sa mga high-end boutiques, walang planong tumingin lang, kundi talagang mamili. Bags, shoes, watches, cosmetics, kahit anong branded at mahal, hin

Kabanata 25 Nanigas si Carmelle sa harap ng glass wall ng kanyang office. Sandaling bumigat ang kanyang paghinga na parang may humawak sa dibdib niya at hindi siya makagalaw nang maayos. Ilang segundo rin siyang hindi nakapagsalita, hanggang sa marahan niyang naitawag ang sarili. “Hello,” mahina niyang sagot. Sa kabilang linya, sandaling katahimikan muna bago nagsalita ang isang pamilyar na boses. “Miss.” Sa isang iglap, parang bumalik ang lahat ng alaala na pilit niyang kinakalimutan. Nanlamig ang ekspresyon ni Carmelle, at kahit ayaw niya, ramdam niya ang pag-ipon ng emosyon sa kanyang mga mata. “It’s me,” maikli niyang sagot, halos pabulong. “Master’s flight arrives in the Philippines at eight o’clock tonight. He wants you to wait for him at the airport in person,” diretso ang boses ng nasa kabilang linya. Napahinto si Carmelle. “He’s coming to the Philippines?” Parang biglang bumigat ang paligid. Matagal na panahon na ang lumipas. At sa lahat ng inaasahan niyang mangyari

Kabanata 27 Alas-siete y medya ng gabi nang dumating si Carmelle sa airport exit. Nakapuwesto siya sa gilid ng arrival area, hawak ang isang bouquet ng tulips na parang hindi sigurado kung para ba talaga iyon sa tamang tao o sa maling desisyon niya. Naka-beige coat siya, nakaayos ang buhok sa simpleng bun. Hindi siya flashy tingnan, pero may klase pa rin sa simpleng ayos niya, iyong tipong mapapatingin ka nang dalawang beses kahit hindi naman niya sinasadya. Humangin mula sa labas ng sliding doors ng airport. Napahigpit ang hawak niya sa coat at bahagyang napasinghot, malamig ang simoy na parang sinadya pang ipaalala sa kanya na totoo ang lahat ng mangyayari ngayong gabi. Alas otso pa ang usapan. Pero hindi na siya mapakali kahit pa ilang beses niyang inulit sa isip na may oras pa. Eksaktong pagpatak ng alas otso, nag-iba ang atmosphere sa paligid niya. Parang may biglang humigpit sa hangin. Dahan-dahan, isang pamilyar na pigura ang lumitaw mula sa arrival gate. Matangkad. Maa

Kabanata 29 Hindi agad nakasagot si Carmelle sa tanong ni Roco. Nakaupo pa rin siya sa kandungan nito, pero ramdam niya na mas bumigat ang hangin sa pagitan nilang dalawa. Parang bawat salita na lalabas dito ngayon ay may kapalit na hindi niya kayang hulaan. “Umalis ako sa mga Gomez when Mr. Gomez was in trouble,” mahinang umpisa niya, parang sinisilip kung hanggang saan siya papayagang magsalita. “It was during your most difficult time.” Dumilim ang tingin ni Roco matapos marinig ang tahimik na pag-amin ni Carmelle. Akala niya ay matigas na ito sa lahat ng bagay matapos ang tatlong taon na pagkawala sa France, pero ang nakita niya ngayon ay kabaligtaran. Isang batang pilit lumalaban pero sa loob ay puno pa rin ng sugat. Bigla na lang sumubsob si Carmelle sa kanya, yakap ang leeg niya nang mahigpit, at doon tuluyang bumigay ang boses niya. Nanginginig ang balikat niya habang umiiyak, parang kanina lang niya pinipigilang lahat ng sakit na matagal niyang kinimkim. “Mommy… okay?” pa