เข้าสู่ระบบStay tuned. Kung nagustuhan po ninyo ang story, pwede kayong mag-iwan ng mga komento, gem votes, at i-rate po ang mismong libro. Salamat!
Kabanata 34 Tahimik na nakasunod si Carmelle kay Roco habang naglalakad sila sa loob ng villa. Madilim pa ang paligid nang dumating sila roon kanina, kaya hindi niya agad nakita nang malinaw ang kabuuan ng lugar. Pero ngayon, habang unti-unting lumiliwanag ang langit, saka niya napansin kung gaano kaganda ang bahay. At kung gaano ito ka-pamilyar. Huminto siya sa may hallway habang dahan-dahang umiikot ang tingin niya sa paligid. Minimalist ang design pero elegante. Malawak ang glass windows at halos tanaw ang buong dagat mula sa loob ng bahay. Parang matagal na niya itong nakita sa imagination niya noon. “Come here,” tawag ni Roco mula sa likod niya. Tahimik siyang sumunod hanggang sa makarating sila sa isang silid sa second floor. Pagkabukas ng pinto, agad siyang napatigil. Diretso sa dagat ang view ng kuwarto. Malawak na asul na karagatan ang bumungad sa kaniya habang dahan-dahang umaangat ang araw mula sa horizon. Golden orange ang kulay ng langit habang kumikislap ang si
Kabanata 33 Pagkalabas ni Anton mula sa building, parang umaalingawngaw pa rin ang nangyari sa isip niya. Mabigat ang bawat hakbang niya habang pababa ng building. Naninikip ang dibdib niya sa galit at kahihiyan. Hindi pa rin siya makapaniwalang may ibang lalaki sa apartment ni Carmelle. At higit sa lahat, hindi niya matanggap na sa harap mismo niya nangyari iyon. Pagdating niya sa ibaba, agad siyang sinalubong ni Jessie na matagal nang naghihintay sa sasakyan. Pero nang makita nito ang mukha niya, halos mabitawan nito ang hawak na cellphone. “Sir Anton!” Nagulat itong napalapit. “Ayaw pa ring pumayag ni Miss Gomez?” Napatingin ito sa pasa sa gilid ng labi ni Anton at sa halatang bakas ng suntok sa mukha nito. Nanlaki ang mga mata ni Jessie. “Wait… sinaktan ka niya?” Sa pagkakakilala niya kay Carmelle, hindi imposible iyon. Mabilis siyang napasinghap ulit. Tahimik lang na tumingin si Anton sa kaniya. Pero sapat na ang malamig nitong tingin para maintindihan ni Jessie na pumal
Kabanata 32 Sa totoo lang, gusto na ring tumakas ni Carmelle. Akala niya, sapat na ang naging paliwanag niya kay Roco tungkol kay Anton at sa engagement nila noon. Akala niya, malinaw nang walang namamagitan sa kanila. Pero ngayong nasa iisang apartment ang dalawang lalaki at halos nagyeyelo na ang hangin sa sobrang tensyon, pakiramdam niya hindi pala sapat ang lahat ng sinabi niya. Lalo na nang makita niyang unti-unting dumidilim ang ekspresyon ni Roco. Agad siyang humakbang papunta kay Anton. “Ano bang ginagawa mo rito?” galit niyang sabi. “Get out.” Naningkit ang mga mata ni Anton. “What am I doing here?” Mapait itong natawa bago tumingin sa kaniya nang may halong pagkadismaya at galit. “Carmelle, kung hindi ako pumunta rito, hindi ko malalaman na ganito ka palang klaseng babae.” Napakurap si Carmelle.“What?” Habang nagsasalita si Anton, lalo itong tumataas ang boses hanggang sa halos pasigaw na. “You exposed my affair with Morgana para lang matakpan 'yang sarili mong kalokoh
Kabanata 31 Ilang oras ding halos walang tigil na tinanong ni Roco si Carmelle. Noong una, pilit pa niyang nilalabanan ang antok at pagod, pero habang tumatagal, unti-unting bumibigat ang talukap ng mga mata niya. Pakiramdam niya, ubos na ubos na ang energy niya matapos ang buong gabing emosyonal na pag-uusap. Hanggang sa tuluyan na lang siyang bumigay. Nakahilig siya sa sofa nang dahan-dahang yumuko ang ulo niya at bumagsak sa kandungan ni Roco. Saglit na natigilan ang lalaki. Tahimik nitong ibinaba ang tingin sa kaniya. Sa ilalim ng maliwanag na ilaw ng sala, mas malinaw niyang nakita ang pagod sa mukha ni Carmelle. Kahit tulog ito, bahagya pa ring nakakunot ang noo, para bang kahit sa panaginip ay hindi pa rin ito mapalagay. Marahang inayos ni Roco ang hibla ng buhok na nakadikit sa pisngi nito. Hindi niya namalayang masyado na pala siyang matagal na nakatitig sa dalaga. Pagkatapos ng ilang segundo, dahan-dahan niya itong binuhat. Natural na kumapit ang kamay ni Carmelle sa
Kabanata 30 Hindi lang basta kutob ni Carmelle iyon. Ramdam niyang biglang lumamig ang tono ni Roco nang mabanggit ang pangalan ni Anton. Kanina lang ay kalmado pa itong nagtatanong, pero nang umabot sa usapan ang tungkol sa Claveria family, para bang bumigat ang hangin sa loob ng condo. Tahimik na napalunok si Carmelle bago sumagot. “Wala silang kinalaman sa akin.” Diretso niyang sinabi iyon kahit alam niyang technically, biological family niya pa rin ang mga Claveria. Pero sa totoo lang, hindi niya kailanman naramdaman na pamilya niya ang mga ito. Noong mga panahong halos hindi na siya makahinga dahil sa pangha-harass ni Rain Salvatore, ang pagbabalik niya sa mga Claveria at ang engagement niya kay Anton ang naging tanging paraan para makawala roon. At naging effective naman. Pagkatapos niyang ma-engage kay Anton, tuluyan siyang tinigilan ni Rain. Tumaas nang bahagya ang kilay ni Roco habang nakatingin sa kaniya. “Nothing to do with you?” Mahinang napabuntong-hininga si Car
Kabanata 29 Hindi agad nakasagot si Carmelle sa tanong ni Roco. Nakaupo pa rin siya sa kandungan nito, pero ramdam niya na mas bumigat ang hangin sa pagitan nilang dalawa. Parang bawat salita na lalabas dito ngayon ay may kapalit na hindi niya kayang hulaan. “Umalis ako sa mga Gomez when Mr. Gomez was in trouble,” mahinang umpisa niya, parang sinisilip kung hanggang saan siya papayagang magsalita. “It was during your most difficult time.” Dumilim ang tingin ni Roco matapos marinig ang tahimik na pag-amin ni Carmelle. Akala niya ay matigas na ito sa lahat ng bagay matapos ang tatlong taon na pagkawala sa France, pero ang nakita niya ngayon ay kabaligtaran. Isang batang pilit lumalaban pero sa loob ay puno pa rin ng sugat. Bigla na lang sumubsob si Carmelle sa kanya, yakap ang leeg niya nang mahigpit, at doon tuluyang bumigay ang boses niya. Nanginginig ang balikat niya habang umiiyak, parang kanina lang niya pinipigilang lahat ng sakit na matagal niyang kinimkim. “Mommy… okay?” pa







