Semua Bab Marrying My Ex-Fiancee's Uncle After I Got Out Of Prison: Bab 11 - Bab 20

Hindi napigilan ni Jade na makaramdam ng matinding konsensya. Kahit alam niyang barya lang kay Sir Ezekiel ang perang yun ay napakabigat pa rin ng loob niya sa laki ng halagang ibinigay nito. “Mr. Elizalde, pakiramdam ko po ay hindi ko ito deserve. Sa totoo lang ay sobrang laking utang na loob ko na po na inihatid niyo ako pabalik ng city mula sa outskirts kagabi. Nakipaglaro lang ako nang konti kay Yuze. Wala naman po akong ginawang kakaiba. Hindi ko po kayang tanggapin ang ganito kalaking bayad. Baka isipin niyo po na nagpapakitang-tao lang ako, lalo na’t kailangan ko talaga ng pera ngayon. Pero gusto ko pa rin itong bayaran.” Balak naman talaga ni Jade na tanggapin ang pera dahil kailangan niya ito para mabuhay. Sa mundong ito ay mahirap gumalaw nang walang pondo. Pero kung sakaling makabangon siya sa hinaharap ay gusto niyang mabayaran si Ezekiel kasama na ang interes para sa startup capital na ito. “Sige. Pero paano kung hindi mo mabayaran?” Hindi na tumanggi si Ezekiel sa pag

"Huwag na, Valentina. Hindi naman ito isang masayang okasyon. Hindi na kailangan ng party." Hindi man lang sumagi sa isip ni Jade ang ganoong bagay. Wasak na ang reputasyon niya at ang huling gusto niya ay ipaalam sa lahat na kakalabas niya lang ng kulungan. Tutal ay wala naman kasing naniniwalang inosente siya. Tungkol naman kay Valentina… Noong una ay madalas itong bumisita sa kanya sa kulungan, pero kalaunan ay tumigil na rin. Hindi matukoy ni Jade kung bakit pero matapos ang maraming taon na magkawalay sila, ang boses sa kabilang linya ay tila boses na ng isang estranghero. Dati ay si Valentina ang isa sa pinakamahalagang tao sa buhay niya—kapantay ng tingin niya sa panganay niyang kuya na si Vince at sa kanyang adoptive parents. Itinuring niya itong pamilya. Pero ang tatlong yun ay malupit na nagtaksil sa kanya limang taon na ang nakakalipas. Si Valentina lang ang nanatiling naniniwala sa kanya. Kaya naman ang tanging mga taong mahalaga pa kay Jade sa mundong ito ay sina Cal

Agad na lumayo si Jade sa usapin tungkol kay Asher at hindi na rin binanggit ang tungkol kay Ezekiel. Naningkit ang mga mata ni Asher pero hindi niya ito ibinuko. Hinarap niya si Elizabeth. "Anak niya si Caleb. Ngayong laya na siya ay may obligasyon siyang alagaan ang bata. Responsibilidad niya yan at walang pumilit sa kanya na ituloy ang panganganak!" Napatawa nang mapait si Jade. Durog na durog ang puso niya. Hindi niya akalaing magiging ganito kawalang-hiya si Asher, binabaligtad ang lahat at isinisisi sa kanya ang lahat. Maling tao ang minahal niya noon. Simula ngayon ay wala na silang ugnayan. Ang tanging pinagsisisihan niya lang ay si Caleb. Ngayon ay hindi na niya maibibigay ang buong pamilya para rito. "Oo, si Caleb ay dugo't laman ko na dinala ko ng siyam na buwan. Ilang oras akong nag-labor pero hindi ko siya mailabas nang normal kaya na cesarean ako nang walang anesthesia. Matapos ang lahat ng hirap ko, sino pa ba ang mas magmamalasakit sa kanya kundi ako?" Namumula na

"Pero Caleb, kapag hindi ka nag-exercise ay magkakasakit ka. At kapag may sakit ka ay hindi ka na makakakain ng masasarap. Mapupunta ka sa ospital at tuturukan ka ng karayom saka kukunan ng dugo, baka operahan ka pa... nakakatakot yun..." matiyagang paliwanag ni Jade. Gaya ng inaasahan ay takot sa doktor ang bata. Agad nitong hinawakan ang ulo niya. "Ayaw ko ng karayom! Ayaw ko ng blood test! Masakit yun!" "Kaya kailangan nating mag-exercise. Tingnan mo yang tyan mo. Kapag lalong lumalaki yan ay mas madali kang magkasakit. Kailangan nating paliitin yan," malambing na gabay ni Jade. "Huwag kang matakot at sasabayan ka ni Mommy." "Sige na nga... susubukan ko," pagsuko ni Caleb. Napangiti si Jade sa ginhawa at hinalikan ang matambok na pisngi ng anak. Nahihiyang ngumiti si Caleb at isiniksik ang sarili sa mga bisig ni Jade. Natunaw ang puso ni Jade. Hindi naman talaga mahirap pasunurin ang bata, sadyang wala lang itong nakuhang tamang gabay at sapat na pagmamahal. Habang nanonood

Pagdating sa pinto ay lumingon siya ulit. "Sir Ezekiel, napansin ko pong hindi kayo palakibo. Baka kaya ayaw ding magsalita ni Yuze ay dahil tahimik din kayo. Wala siyang makausap nang matagal at may pasensya." "Hula ko lang po yun. Goodbye." agad nyang dugtong. Nang maramdaman niyang tumalas ang tingin ng lalaki ay agad na nagmadaling umalis si Jade. Naiwang tulala si Ezekiel sa pintuan at tila napaisip sa sinabi niya. Pagdating ni Jade sa Nightshade Club ay kalahating oras na siyang huli sa usapan nila ni Manager Lin. Iba si Manager Lin sa iniisip niya—imbes na isang bastos na matandang lalaki ay isang babaeng kasing-edad niya lang ang bumati sa kanya. "Hi, tawagin mo na lang akong Zhenna," sabi nito habang nakikipagkamay sakanya. Nahiya si Jade. "Pasensya na po at may emergency lang kaya ako nahuli." Ito ang unang job interview niya. Kahit part-time lang ay hindi niya mapigilang kabahan dahil wala siyang experience sa totoong mundo bago makulong. "Okay lang. Akala