Tous les chapitres de : Chapitre 1 - Chapitre 10

Bumubuhos ang malakas na ulan nang dahan-dahang bumukas ang mabigat na gate ng Manila Women’s Correctional. Lumabas si Jade suot ang lumang white tshirt at maong na pantalon. Mabigat ang bawat hakbang niya at tila matutumba na. Wala siyang dalang payong kaya hinayaan na lang niyang humampas ang ulan sa maputla at hapo niyang mukha. Isang matangkad na lalaki ang bumaba mula sa itim na sedan na nakapark sa gilid ng kalsada. Nilapitan siya nito habang may dalang payong pero napatigil ito at sandaling natigilan nang makita ang itsura niya. "Limang taon din ang lumipas, Jade. Ang laki ng ipinayat mo. Sumama ka na sa akin pauwi. Nagluto si Mommy ng maraming pagkain. Hinihintay ka ng lahat." Doon lang dahan-dahang iniangat ni Jade ang kanyang ulo. Tiningnan niya ang lalaki sa harap niya at ang kanyang mga labi ay bahagyang kumurba sa isang mapait na ngiti. "Kuya Vince, wag mo na abalahin ang sarili mo." "Hindi ko na bahay ang mansyon ng mga Guevarra. Wala na akong dahilan para buma

Nabigla si Jade sa biglaang galaw ni Ezekiel kaya mabilis niya itong itinulak palayo. Hindi niya talaga mabasa ang lalaking ito at napaka-weird ng mga kilos. Wala naman silang koneksyon sa isa’t isa kaya bakit ito nagpakita ng kabaitan at dinala pa siya rito para ayusan? Posible kayang… Hindi, impossible. Hindi ambisyosa si Jade. Sigurado siyang walang dahilan para magka-interes sa kanya ang isang Ezekiel Elizalde. "Mr. Elizalde, anong ginagawa niyo?" nagdududang tanong ni Jade. "May birthmark ka sa collarbone." Nakapako ang tingin ni Ezekiel sa mismong parte na yun habang kaswal na inaayos ang sarili niyang kuwelyo. Napatingin din si Jade sa sarili bago sumagot. "Opo, birthmark ko na ito simula nung pinanganak ako." Nagtataka siya dahil hindi niya talaga makuha kung anong point ni Ezekiel. "Akala ko kasi dumi lang." Medyo dumilim ang tingin ni Ezekiel habang nagbibigay ng maikling explanation. "Samahan mo muna si Yuze maglaro." dagdag pa nito. "Ako?" nag-hesitate si Jad

"Anong nangyayari?" Lumabas si Lenora nang marinig ang gulo. Ito ang umampon kay Jade. Ang itinuring nyang ina sa loob ng ilang taong pananatili nya sa tahanan ng mga Guevarra. Nang makita sina Asher at Jade na magkasama ay nagmamadali siyang lumapit at humarang sa gitna nila. Hinarap niya si Jade at hinawakan ang kamay nito habang suot ang mukha ng isang nag-aalalang ina. "Jade, sobrang naghirap ka. Na-miss ka nang sobra ni Mommy. Ngayong kumpleto na ang pamilya natin ay hindi na tayo muling magkakahiwalay, ha?" Akmang yayakapin siya ni Lenora pero umatras si Jade para umiwas. Magalang ang boses niya pero kasing-lamig ng yelo. "Mrs. Guevarra." "Anong... anong tinawag mo sa akin?" "Hindi niyo po ako tunay na anak. Mas bagay na Mrs. Guevarra na ang itawag ko sa inyo simula ngayon." Malayo ang tingin ni Jade at mas lalo pang naging distant ang tono niya. "Nagdaramdam ka pa rin ba kay Mommy?" Napatingin si Lenora kay Asher. May mga bagay na hindi niya masabi sa harap nito. Mul

Nanatiling tahimik si Yuze. Ang mga labi nito ay nakatikom nang mahigpit. Dahil alam ni Jade ang kondisyon nito ay hindi na siya nagulat, pero mas lalo siyang naawa sa bata. Kahit papaano, si Caleb, kahit pasaway at matigas ang ulo ay masigla at punong-puno ng buhay. Samantalang si Yuze ay naghihirap sa autism at hirap kahit sa simpleng pakikipag-usap. Hinawakan ni Jade ang maliit na mukha ni Yuze gamit ang kanyang mga kamay at matiyagang nagsalita. "Sobrang saya ko na nakilala kita, Young Master Yuze. Sana talaga maging masaya ka araw-araw.” Hindi pa rin nagsalita si Yuze, tinitigan lang siya nito gamit ang malalaki at inosenteng mga mata. Sa hindi malamang dahilan ay pakiramdam ni Jade ay kamukha ng sakanya ang mga mata nito. Parang nakikita niya ang anino ng sarili niyang kabataan sa mukha ng bata. Siguro dahil sa kalagayan nito ay hindi niya mapigilang maalala ang sarili niyang nakaraan. Noong bata pa siya ay wala rin siyang kalaban-laban at laging ligaw, binu-bully ng ib

Napakunot ang noo ni Sir Ezekiel sa naging reaksyon ni Yuze. "Sabi mo ba ay tutulungan mo siyang mahanap ang nanay niya?" malamig nitong tanong sakanya. Natigilan si Jade pero tumango rin siya. "Opo. Binanggit po kasi ni Yuze ang Mommy kanina kaya akala ko ay hinahanap niya ito." "Huwag na huwag mo nang babanggitin ang nanay niya sa harap niya kahit kailan." Lumapit si Ezekiel at binuhat ang bata. Ang kanyang tingin ay malalim at kalmado pero may bakas ng matinding galit at poot. Ramdam ni Jade na ang galit na yun ay hindi para sa kanya kundi para sa nanay ni Yuze—ang ex-wife ni Ezekiel. Hindi niya mapigilang mag-isip na baka niloko ito ng kanyang asawa. Ano pa nga ba ang dahilan kung bakit ganoon na lang ang tindi ng galit nito? Pero mahirap isiping may babaeng magtataksil sa isang lalaking tulad ni Ezekiel Elizalde. Sa yaman at kapangyarihan nito ay siguradong maraming babae ang magkakandarapa para lang mapaglingkuran siya. Pero hindi naman lahat ng babae ay nadadaan sa gan