All Chapters of Sahte Nikâhla Kandırdı, Gerçek Vârisle Evlendim!: Chapter 41 - Chapter 50

Defne, Selin'in üzerindeki lüks eşyaları şöyle bir göz ucuyla hesapladı.Toplasan iki yüz bin bile etmiyordu.Şimdi eline birkaç yüz bin geçince, insan "çevrelerden" mi söz etmeye başlıyordu?"Duyduğuma göre o…"Derya, Defne'ye bir şey söylemek üzereydi ki erkek sınıf arkadaşlarından biri onun sözünü kesti."Defne, Selin ne kadar sert konuşmuş olursa olsun, ona fiziksel olarak karşılık vermemeliydin. Hadi, özür dile."Hemen ardından birçok kişi de ona katıldı."Defne, neden bu kadar büyütüyorsun? Hepimiz okul arkadaşıyız.""Selin'in huysuz bir tarafı var, konuşurken de fazla açık sözlü. Ama seni bilerek incitmek istemedi.""Aynen öyle. Hem Selin'in statüsü gerçekten artık farklı. Denizşehir'de yaşıyorsun; Kaan abi seni korusa bile ona bulaşman iyi olmaz.""Hadi, özür dile artık…"Herkesin bir ağızdan kendi tarafını tuttuğunu gören Selin'in yüzüne yeniden memnun bir gülümseme yayıldı."Gördün mü, Defne? Ben artık öyle kolayca karşısına alabileceğin biri değilim. Bence hemen geri adım at

Selin mesaj attı. Karşı taraf neredeyse anında cevap verdi. Bir dakikalık sesli görüşme yapmak istediğini söyleyince, karşı taraf da hiç tereddüt etmeden kabul etti.Birazdan Aydın Ailesi'nin genç hanımının sesini kendi kulaklarıyla duyacaklardı. Herkes heyecanla beklemeye başladı.Derya bile dayanamayıp Selin'in yanına sokuldu."Aydın Ailesi'nin genç hanımı da ne boşmuş. Mesajlara anında dönüyor."Defne bunu alçak sesle mırıldanınca Selin ona sert bir bakış attı. Diğerleriyse pek önemsemedi.Zengin bir ailenin genç hanımının yapacak fazla işi olmaması gayet normaldi. Hem Selin'le yakın arkadaşlardı; mesajlara hızlı cevap vermesi de ilişkilerinin ne kadar iyi olduğunu gösteriyordu.Kısa süre sonra sesli görüşme bağlandı."Alo?"Telefondan tatlı, yapmacık bir kadın sesi geldi."Bayan Aydın, bu saatte sizi rahatsız ettiğim için kusura bakmayın. Şu an arkadaşlarımla birlikteyim. Hepsi size büyük hayranlık duyuyor, sizden birkaç söz duymak istediler."Selin hemen neşeyle konuşmaya başladı.

Selin'in sözleri herkesi kendine getirdi.Az önce Defne'nin o son derece ciddi tavrı onları gerçekten korkutmuştu. Bir anlığına, Aydın Ailesi'nin genç hanımının emir verdiğini sanmışlardı.Ama bu nasıl mümkün olabilirdi ki?"Defne, yalvarırım daha fazla rol yapma. Şu Derya'ya bak, ne kadar saf biri. Onu bile kandırdın!""Özür dilemek bu kadar mı zor? Prenses olacak kaderin yok ama prenses hastalığına yakalanmışsın resmen!"Bu kez kimse eski okul arkadaşlığı hatırına ağzını tutmadı. Sözler giderek çirkinleşti, Defne'ye attıkları ters bakışların haddi hesabı yoktu.Selin haksız da değildi. İnsan ancak hayatta bir yere gelemeyince böyle rol yapardı. Daha önce fark etmemişlerdi; Defne meğer ne kadar gösteriş meraklısıymış!Fakat bu sesler çok geçmeden bir anda kesildi.Derya'nın telefonu çalmaya başladı."... Yoksa gerçekten Aydın Holding'den mi arıyorlar?"Herkes inanamaz gözlerle Derya'nın etrafına toplandı. Derya titreyen parmaklarıyla aramayı kabul etti."Alo?"Hattın öbür ucundan soğu

Bar'ın yönetimi, Aydın Ailesi'nin genç hanımının mekâna geldiğini öğrenince onu bizzat karşılamak için koşup gelmek istedi.Ne var ki işletme sahibi şehir dışındaydı. Bu yüzden müdüre, kapının dışında beklemesini söylemekten başka çareleri yoktu."Bayan Aydın, işletme sahibimiz teşrifinizden haberdar değildi. Az önce size yeterince iyi hizmet veremediğimiz için bazı küçük hediyeler hazırlattı... Ayrıca size ve arkadaşlarınıza, mekânımızın özel üyelik kartlarını sunmak istiyoruz."Bu kart, Defne için özel olarak hazırlanmıştı.Aslında süresiz ücretsiz kullanım sağlayan bir karttı. Defne istediği zaman VIP özel odalara öncelikli rezervasyon yaptırabilirdi.Defne, müdürün elinde tuttuğu zarif zarfları görünce kaşlarını hafifçe çattı."Onlar benim arkadaşım değil. Bu kartlara da gerek yok. Bu gece hesabı birileri ödüyor. Masraf az olursa onların itibarı zedelenir..."Az önce özel odadakilerin güçlüye yaranıp zayıf gördüklerini ezmeye çalışan hâllerini hatırlayınca, Defne'nin içinden küçük

Ardından, o adama saldıran öğrencilere öfkeyle bağırdı. Hatta yere düşen evsizin önüne geçip onu korudu.Saldırganlar kalabalıktı. İri yapılıydılar ve öfkeden gözleri dönmüştü. Ona da küfredip saldırmaya kalktılar.Ama kız tek adım bile geri çekilmedi.Haksızlığa karşı çıktı ve polisi aradı.O genç kız Defne'ydi.Kaan o anda ondan etkilenmişti.Bu kızın kendisinden tamamen farklı olduğunu düşünmüştü.Kaan çıkarlarını gözetir, kendini korumayı seçerdi. Sebepsiz yere başkalarına yardım etmek gibi bir huyu yoktu.Ama Defne, hiç düşünmeden ileri atılmıştı.Kendisi tehlikedeyken bile zayıfları yalnız bırakmayan, haksızlık karşısında sessiz kalmayan biri nasıl başkalarına zorbalık edebilirdi ki?Defne'nin yıllar boyunca ona gösterdiği karşılıksız anlayış da Kaan'a şunu düşündürmüştü:Bazı insanlar gerçekten de başkalarını ezerek yükselmezdi.Defne'nin gururu kemiklerine işlemişti. Karşısına çıkan zorlukları, başkalarına sıkıntı çıkararak değil, kendi çabasıyla aşardı."Defne'ye bu kadar mı g