All Chapters of İbo'nun Çılgın Hayatı: Chapter 131 - Chapter 140

Merve sözlerinin sonunda sesi kısılıncaya kadar ağlayıp haykırmaya başladı.Onu dinledikçe benim de içim burkuluyordu.Dayanamayıp ona sarıldım ve "Alt tarafı bir pislik herif, onun için üzülmeye değer mi hiç!" dedim."Bu dünyada iyi erkek çok. İstersen sevgilin olurum. Söz veriyorum, sana tüm kalbimle iyi davranırım."Merve iki eliyle yüzümü tutup, "Gerçekten sevgilim olmak istiyor musun? O zaman birazdan benimle bir video çek," dedi."Bu konu yine nereden çıktı?""Her buluştuğumuzda öyle bir sarınıp sarmalanıyorsun ki sanki insan içine çıkamayacak gibisin. Şimdiye kadar yüzünün nasıl olduğunu bile bilmiyorum.""Ben... Şimdi maskemi de şapkamı da çıkardım ya.""İkimiz de sarhoşuz diye çıkardın. Yarın ayıldığımızda bunları kim hatırlayacak ki?""Ama bütün bunları videoya kaydedersek durum değişir."Merve bunu söylerken küçük bir kedi gibi kollarımın arasına sokuldu ve nazlanarak, "Olur mu? Hadi ne olur..." dedi.Onun bu hâlleri karşısında kendimi tutmakta daha da zorlanıyordum. Vücudum

"Sabaha karşı ancak sızabilmişim, o yüzden bugün işe bile geç kaldım."Zehra: "Peki bana kızgın mısın?"Ben: "Sana neden kızayım ki?"Zehra: "Kalmanı istemedim."Ben: "Orası senin evin. Kalmamı istiyorsan kalırım, istemiyorsan giderim. Sonuçta karar senin."Zehra bana öpücük emojisi gönderdi.Ben: "Zehra, arkadaşlarının arasında reklam tasarımı yapabilen biri var mı?"Zehra: "Ben yapabiliyorum ya."Ben: "Gerçekten mi? Harika! Bana geleneksel tıp için bir tanıtım broşürü tasarlayabilir misin? Elimde bir örnek var, fotoğrafını sana göndereyim."Hemen daha önceki stajyerden kalan broşürün fotoğrafını çekip Zehra'ya attım.Zehra bir süre baktıktan sonra yazdı: "Bu broşür çok basit hazırlanmış. Hemen halledebilirim. Ama buna bakınca amatör biri tarafından yapıldığı hemen belli oluyor. İstersen biraz daha profesyonelce düzenleyip güzelleştireyim mi?"Ben: "Tabii ki! O zaman sana zahmet olacak."Zehra: "İbo, bana karşı bu kadar kibar olma lütfen. Sadece henüz kendimi buna hazırlayamadım. Bu,

Ardından telefonu kapattım.Çünkü o görseli gördükten sonra kesinlikle bana mesaj yağdıracağını biliyordum.***O sırada Zehra'nın evinde.Zehra, ona gönderdiğim görsele baktı.Tren istasyonunda genç bir çift birbirine doğru heyecanla koşuyordu.Benim onu ne kadar özlediğimi anlatmak için bu görseli gönderdiğimi sandı. Bu yüzden hiç düşünmeden görsele tıkladı.Meğer sesli bir kısa videoymuş.Bir anda görüntünün havası değişti.Hoparlörden çeşitli inleme sesleri gelmeye başladı.Ekranda da adamın kadına sarıldığı uygunsuz görüntüler vardı.Zehra'nın korkudan ödü patladı."Zehra, ne yapıyorsun?"Daha da kötüsü, sesi Nilay da duymuştu.Zehra gerçekten ne yapacağını şaşırmıştı."Hiç... Hiçbir şey.""Yalan söylüyorsun! Yüzün ve bakışların seni ele veriyor. O tür videolardan sayısız tane izlemiş biri olarak o sesin ne olduğunu anında anladım; sen o tarz videolar izliyorsun!"Zehra'nın yüzü bir anda boynuna kadar kıpkırmızı oldu.Kulakları bile kızarmıştı.Çok muhafazakâr bir kadındı. Daha ön

Çok geçmeden telefonum yeniden ötmeye başladı.Bu kez mesajları gönderen kişi Zehra'ydı.Zehra'nın böyle bir şey yapmayacağı kesindi. Demek ki Nilay onun telefonunu alıp bana WhatsApp'tan yazıyordu.Nilay'ı engelleyebilirdim ama Zehra'yı engellemeye asla cesaret edemezdim.Üstelik bunun Nilay'ın oyunlarından biri olduğunu biliyordum.En kötü ihtimalle Zehra'yı da engellesem bile Nilay bana musallat olmak için mutlaka başka bir yol bulurdu.Sonunda geri adım atmak zorunda kalıp yazdım: "Nilay abla, atma artık. İşteyim."Nilay: "Sen dur deyince duracak mıyım? Küçük köpek seni, beni engellemeye de cüret ettin ha! Seni mesajlara boğacağım!"Ben: "Ama suç bende değil ki! Aralıksız mesaj atıyorsun, nasıl çalışayım ben?"Nilay: "Bir de beni mi suçluyorsun? Devam ediyorum, geberteceğim seni mesajlarla..."Ardından yine bir sürü emoji ve GIF yağdırdı.Gerçekten pes etmiştim.Sonunda, "Tamam, tamam, hata yaptım. Seni engellememeliydim. Birazdan engelini kaldırırım," diye yazdım.Nilay: "Sen iste

Onu daha fazla umursamayarak başımı eğip telefona baktım.Ama ekranda sadece "Bu mesaj silindi" yazıyordu."Aaaaa..."Tam anlamıyla çıldırmak üzereydim.Ulan, binbir uğraşla bir fotoğraf koparmıştım, bakamadan silmişti bile!Ben: "Nilay abla, az önce ne gönderdin ya? Hiçbir şey göremedim."Nilay: "Görememiş olman senin sorunun. Sonuçta sana söz verdiğim fotoğrafı gönderdim. Şimdi sıra sende, sen de kendi fotoğrafını gönder."Ben: "Az önce dışarıdan salağın teki kapıya vurdu, ödüm koptu. O yüzden gerçekten hiçbir şey göremedim. Bir kez daha göndersene, sadece tek bir kez bakıp sileceğime söz veriyorum, yalvarırım."Nilay: "Yalvarsan da faydası yok. Bu sefer sözünü tutmayan ben değilim, fırsatı değerlendiremeyen sensin. Hem ben üzerime düşeni yaptım. Şimdi sıra sende."Bilerek yazdım: "Fotoğraf olmadan küçük İbo pek motive olmuyor."Nilay: "Dalga mı geçiyorsun benimle? O zaman iyi düşün. Bunun sonuçlarına katlanabilecek misin?"Ben: "Ne yapmayı planlıyorsun? Anlat da dinleyeyim, merak et