İbo'nun Çılgın Hayatı のすべてのチャプター: チャプター 151 - チャプター 160

Zehra yüzü kıpkırmızı bir hâlde yanıma geldi ve diğer yanağımdan öptü.Ben de yavaş yavaş bu hissin tadını çıkarmaya başladım.Nilay böyle kazanmayı sürdürürse durmadan ben mi öpülecektim?Eğer gerçekten öyleyse harika olurdu.Dördüncü tur başladı.Bu kez sona kalanların arasında sonunda ben de vardım.Diğer kişi ise yengemdi.Ben kaybettim, yengem kazandı.Yengemin bana nasıl bir görev vereceğini merak ediyordum.Nilay, "Daha da çılgın bir şey oynayalım mı?" dedi.Yengem merakla, "Nasıl bir oyun?" diye sordu."Körebe oynayalım. Kaybeden ebe olacak, gözleri bağlı hâlde birini yakalayacak. Kimi yakalarsa onu öpecek. Nasıl, yeterince eğlenceli mi?"Zehra, "Peki ya ben seni yakalarsam ya da İbo gidip Mehmet abiyi yakalarsa? O zaman da mı öpeceğiz?" diye sordu."Tabii ki! İçeride kadın erkek herkes var ve gözlerin bağlıyken kimi yakalayacağını bilmiyorsun. İşin eğlencesi de zaten burada!""Üstelik yakalamaya çalışırken elinin karşı tarafın neresine değeceğini kim bilir? Yanlışlıkla dokunul

"Ne oyunu ya, tam duyamadım, bir daha söylesene..."Yengem artık iyice sarhoş olmuş, sersemlemiş bir hâlde oturuyordu.Nilay, yengemin yanağını iki kez hafifçe sıktı ve "Diyorum ki... Eş değiştirme oyunu, denemek istemez misin?" dedi."Sen gerçekten çıldırmışsın, böyle bir oyun nasıl oynanır?" Yengem, kabul etmediğini belli edercesine Nilay'ı itti.Abim ise kulak kabartıp onları gizlice dinliyordu."Eş değiştirme" sözünü duyduğu anda heyecanlandı.Yengemin başını sallayıp kabul etmesini dört gözle bekliyordu.Ama ne yazık ki yengem reddetti.Abim büyük bir hayal kırıklığına uğradı.Yengem Nilay'ı daha fazla umursamadan sendeleyerek tuvalete gitti.Abimin kesin arkasından gidip bakacağını düşünmüştüm. Ama bir baktım, abim öylece oturmuş dalıp gitmişti. Yengemin çıktığını bile fark etmemişti.Yengem zaten çok içmişti, onu o hâlde yalnız bırakmaya içim el vermedi.Ben de mecburen peşinden gittim."Öğğ...""Yenge, iyi misin?" diye sorarak sırtına hafifçe vurdum ve bu gece sutyen takmadığın

Bu yüzden o an içimde bir öfke kabardı.Zaten bir karısı vardı. Neden hâlâ böyle davranıyordu?Yengemin kıymetini bilmiyorsa, artık benden günah gitmişti."Yenge, seni geri götüreyim. Eğer abim gerçekten böyle bir şey yaptıysa, onu asla affetmem."Yengem başını kaldırıp bana baktı. İki yanağı da kıpkırmızıydı ve inanılmaz derecede çekiciydi.Onu bu hâlde görünce durumum daha da zorlaşmaya başladı.Yengem kulağıma yaklaşıp alçak bir sesle, "Az önce Nilay bana eş değiştirme oyunu oynamayı teklif etti. Sence denemeli miyim?" dedi."Tabii ki hayır. Nilay tam bir deli. Onu dinleme."Bunları söylerken beline sarıldım. "Yenge, eğer gerçekten çok istiyorsan, seni ben mutlu edeyim.""Böyle bir oyun senin adına hiç iyi olmaz, buna katılmanı istemiyorum."Yengem iki kolunu boynuma dolayıp gülümseyerek, "İbo, sen gerçekten harikasın. Öp beni," dedi.Onu sıkıca öptüm.Yengemin sıcaklığını hissedince kendime hâkim olmak gittikçe zorlaştı."Yenge, bırak da seni ben mutlu edeyim."Aynı şeyi bir kez da

Zehra panik içinde "Neden?" diye sordu.Nilay kasıla kasıla, "Çok basit, şimdi İbo'ya yaptığın şeylerin aynısını Mehmet'e de yapmanı istiyorum. Cesaretin var mı?" dedi.Zehra dikkatsiz davrandığını hemen fark etti.Az önce sadece kendini kanıtlamaya odaklanmış, işin mantığını ince ince düşünmeyi unutmuştu.Ama Nilay böyle söyleyince, yaptığı her şeyle aslında kendini ele verdiğini fark etti.Çünkü Zehra'nın karakterine göre, yakın bir ilişkisi olmayan hiçbir erkekle böyle samimi davranması kesinlikle mümkün değildi.Şimdi bana bu kadar yakın davranıp Mehmet'e aynı şekilde davranmazsa, iş iyice açığa çıkacaktı.Zehra büyük bir endişeye kapıldı.İçim sızladı, öne çıkıp onu savundum: "Nilay abla, bence sen bilerek yapıyorsun. Zehra abla zaten utangaç biri, bana o hareketleri yapabilmek için bile büyük cesaret topladı, daha fazla üstüne gitme.""Ben onu zorlamıyorum ki, sadece içindeki gerçek duyguları merak ediyorum. Eğer o da senden hoşlanıyorsa işimiz daha da kolaylaşır, bu gece üçümüz

"Şey... Bunu sana anlatmayayım artık.""Ya, anlatsana! Merakımı iyice uyandırdın, sonra da susuyorsun. Ben şimdi nasıl rahat edeceğim?" diyerek üsteledim.Zehra yorganı kaldırıp yanına gelmemi işaret etti.Hemen yatağa girdim ve elimi kıyafetlerinin içine soktum."Sen... Biraz yavaş ol.""Ne oldu?" Pek güç uygulamamıştım sanki.Zehra'nın yüzü bir anda kızardı. "B-ben galiba... Bir şeyler hissetmeye başladım.""Ciddi misin? Bir bakayım."Heyecanla yorganı kaldırmaya çalıştım.Zehra hemen yorganı çekip tuttu. Yanakları al al olmuştu. "Olmaz. Böyle yapamazsın. İbo, bakma olur mu? Çok utanıyorum."Kıkırdayarak, "O zaman sadece dokunsam olur mu?" dedim.Zehra'nın yüzü daha da kızardı.Nazlanarak kollarımın arasına sokuldu."Şey... Sadece bir kez. Sonra hemen elini çek.""Tamam, sorun değil." Hiç tereddüt etmeden kabul ettim.Elimi belinden aşağı doğru kaydırdım.Zehra'nın ne kadar gerildiğini açıkça hissedebiliyordum. Bütün vücudu kasılmış, bacaklarını da sımsıkı kapatmıştı.Kulağına eğilip