İbo'nun Çılgın Hayatı のすべてのチャプター: チャプター 141 - チャプター 150

Bir an ne demek istediğini anlayamadım. Ne demekti bu? Nilay benim hangi açığımı yakalamıştı ki?Bunun üzerine Zehra'ya cevap verdim: "Nasıl yani?"Zehra doğrudan bana bir fotoğraf gönderdi.Görür görmez korkuyla telefonu masanın üzerine kapattım.Az önceki görüntüyü birinin görmesinden ödüm kopuyordu.Etrafıma bakındım. Kimsenin bana dikkat etmediğini gördüm.Ama yine de içimdeki panik geçmiyordu.Çünkü Zehra'nın gönderdiği fotoğraf, Nilay'a gönderdiğimin ta kendisiydi.Ben onu silmemiş miydim?Yoksa Nilay kaydetmiş miydi yani?O anda resmen yerin dibine girmek istedim.Nilay'ın bana ne gönderdiğini bile görememişken, benimki çoktan kaydedilmişti.Bundan sonra Nilay bununla beni sürekli tehdit etmeyecek miydi?Titreyen ellerimle Zehra'ya cevap verdim: "Bu fotoğrafı nereden buldun?"Zehra: "Nilay bunu telefonumun duvar kağıdı yapmış. Bir de kendisine de gönderdiğini fark ettim."O an resmen beynimden vurulmuşa döndüm.Bu kadın işi iyice çığırından çıkarmıştı.Hemen Nilay'ın WhatsApp'ın

Muhtemelen bana güvenemediği için gözünü üzerimden ayırmak istemiyordu.Ben ise bunlara aldırış etmedim.İşime tamamen odaklandım.Dedem bana hep, "Asıl marifet elindeyse hiçbir şeyden korkmazsın," derdi.Yaptığım işten emindim. Bu yüzden insanların şüphelerine ve bana güvenmemelerine hiç aldırmıyordum.Metin iğneleri yerleştirme tekniğimi görünce yeniden yerine geçti.Ardından hastaya, "Amca, için rahat olsun. İbrahim doktorumuz işini gayet iyi biliyor," dedi.Yaşlı amca gülümseyerek, "Ben de fark ettim. Doktor değilim, akupunkturdan da anlamam ama doktor bana iğne yaptıkça bacağımdaki ağrının biraz hafiflediğini hissediyorum," dedi.Onun güvenini kazanmak beni çok mutlu etmişti.Tedavi oldukça uzun sürdü.Tam iki saat sonra tüm tedaviyi tamamlayabildim."Amca, bir hafta sonra tekrar gel, bir seans daha yapalım.""Birazdan sana bir reçete yazacağım. Eve gidince bitkisel ilaçları kaynatıp ayaklarını o suya sokarsın.""Bu da şikâyetlerini hafifletmeye yardımcı olur."Yaşlı amca oldukça

Videoyu hemen açtım ama içimde tarif edemediğim tuhaf bir his vardı.Bir yandan abimin bana bu videoyu neden gönderdiğini, bununla ne anlatmak istediğini düşünüyordum.Bir yandan da videoda yengemin abimle samimi olduğu sırada nasıl göründüğünü merak ediyordum.Ama videoyu izleyip bitirdiğimde, sanki başımdan aşağı bir kova soğuk su dökülmüş gibi oldum.Çünkü video hiç de beklediğim gibi, açık saçık bir şey değildi. Abimle yengemin birlikte çektiği bir tebrik videosuydu.Bir an önce mesleğimde yükselip saygın ve tanınan bir Geleneksel Tıp doktoru olmamı diliyorlardı.İçimde tam olarak nasıl bir duygu olduğunu ben de tarif edemiyordum. Hayal kırıklığı, sevinç, kafa karışıklığı...Ama hepsinden baskın olan duygu huzursuzluktu.Neden içim rahat etmiyordu ki?Abim yeniden erkekliğini kazanırsa yengemin bana artık ihtiyacı kalmayacağından, dolayısıyla ileride onunla bir daha böyle bir şey yaşayamayacağımdan endişeleniyordum.Yengemin o dolgun ve çekici hâlini düşündükçe ondan vazgeçmek bana

Bu el Zehra'nın ya da Nilay'ın eli olsaydı pek umursamazdım. Ama o elin açıkça yengemin eli olduğunu görüyordum.Yengem Nilay'la sohbet etmek için onların yanına geçmişti. Bu yüzden ben abimle onun arasında kalmıştım.Abim sağ tarafımda kolunu omzuma atmış, yengem ise sol tarafımda oturup uyluğuma dokunuyordu.Bu durum beni son derece tedirgin etti.Abimin fark etmesinden korkuyordum.Yengemin bunu yaparak neyin peşinde olduğunu bir türlü anlayamıyordum.Abim zaten yeniden erkekliğini kazanmamış mıydı? Artık onunla çocuk sahibi olabilecek durumda değil miydi?O hâlde neden hâlâ bana böyle davranıyordu?İçimde hem bir çelişki hem de büyük bir karmaşa vardı. Ama her şeyden çok endişeleniyordum. Bu yüzden yengemin elini çaktırmadan kenara çekmeye çalıştım.Fakat yengem elini hemen geri koydu ve dönüp bana baktı: "İbo, ne diye beni itip duruyorsun?"Neredeyse altıma kaçıracaktım.Ben onu gizlice itmiştim. Nasıl olur da bunu böyle açık açık söylerdi?Abim yanımda oturuyordu; başını bir kez

"Tamam, tamam, siz ikiniz de atışmayı bırakın. Hadi artık gidelim. Böyle devam ederseniz sabah olacak."Sonunda ortamı Zehra yumuşattı.Ama Nilay hâlâ koluma sımsıkı sarılıyordu ve bırakmaya hiç niyeti yoktu.Kolumun o iki devasa tepe arasında sıkıştığını net bir şekilde hissedebiliyordum. Gerçekten de fazlasıyla dolgun ve görkemliydiler.Açıkçası bundan bayağı keyif alıyordum.Çünkü Nilay'ın yanındayken fazla düşünmeme, bu kadar çok şeyi kafama takmama gerek kalmıyordu.Zehra'nın yanında olduğu gibi onun duygu ve düşüncelerini sürekli kollamak zorunda değildim.Yengemle olduğum anlardaki gibi binbir kaygıyla yaşayıp, ecel terleri dökerek abimin öğrenmesinden korkmuyordum.Bu yüzden Nilay'ın yanında olmak hoşuma gidiyordu.Bu fettan kadın beni sürekli kandırıp aklımı çelmeye çalışsa da vücudu kusursuzdu.Az önce fırsatını bulup gizlice hafifçe sıkmıştım. O dokunuşun verdiği his gerçekten başkaydı.Nilay bunu hissetmişti ama hiçbir şey söylemedi.Yengem de oldukça inatçıydı. Nilay'ın ko