All Chapters of İbo'nun Çılgın Hayatı: Chapter 201 - Chapter 210

Olmazsa bu akşam buluşmaya giderdim.Ama bacağım sakattı. Üstelik o kadın, tedavimle ilgilenen doktorlardan biriydi. Bacağımı görürse kim olduğumu anlaması işten bile değildi.İki arada bir derede kalmıştım.Merve: "Bana bir daha mesaj atma. Senin gibi tiplerden nefret ediyorum. Hem eğlenmek istiyorsun hem de iyi adam rolü yapıyorsun. Tam bir zavallısın."Merve'nin gerçekten öfkelendiğini hissedebiliyordum.Hemen ona bir mesaj daha yazdım: "Bu akşam olsun madem, yine geçen seferki otelde buluşalım. Şimdi beni engelden çıkarırsın artık değil mi?"Bir saniye sonra Merve'nin engeli kaldırdığını gördüm.Derin bir nefes aldım.Merve: "Akşam sekizde. Görüşmek üzere!"Ben: "Tamam, görüşürüz."Mesajlarımızı okuyunca içim içime sığmıyordu.Ama akşam onunla nasıl buluşacağımı düşününce keyfim kaçtı.Kendimi nasıl gizleyecektim?Bu iş gerçekten başıma dert olmuştu.Acaba otele erkenden gidip yatağa uzansam ve hiç hareket etmesem mi?Ama bu da işe yaramazdı. Birlikte olduğumuz sırada yine kimliğim

Kahretsin! Tam da suçüstü yakalanmıştım. Şimdi ne yapacaktım?Hemen yalan uydurdum. "Yok, sadece aşağı inip biraz içki alacaktım.""Otelde içki yok mu sanki? Resepsiyonu arayıp odaya göndermelerini istesene."Merve söylediklerime hiç inanmadı. Doğrudan bana doğru yürümeye başladı.Bir de ışığı açmaya hazırlanıyordu.Korkudan ne yapacağımı şaşırdım. Hemen şapkamı ve maskemi taktım.Merve düğmeye basıp ışığı açtı.Işıklar yanınca gözlerimi açmakta bile zorlandım.Merve'nin benden şüphelenmeye başladığını anlamıştım.Bir an önce buradan gitmeliydim, yoksa yakalanacaktım.Hızla tişörtümü kaptım. "Ne yapıyorsun? Durup dururken ışığı neden açıyorsun?"Merve beni dikkatle süzüp, "Bana yalan söylüyorsun. Benimle yeni pozisyonlar denemek falan istemedin. Ayrıca niye kaçar gibi gitmeye çalışıyorsun? Ne korkun var senin?" dedi."Korktuğum falan yok. Az önce ailemden telefon geldi. Eve dönmemi istiyorlar."Panikle ne söyleyeceğimi bilemedim, ben de hemen bir yalan salladım.Ama Merve hâlâ bana ina

Panikten ne yapacağımı şaşırmıştım. Bir yandan yengemin sorgularcasına süzen bakışları beni geriyor, diğer yandan dışarıda başka bir kadınla birlikte olduğumu öğrenmesinden korkuyordum.Yengemle sevgili olmasak da dışarıda kaçamak yapmamı kesinlikle hoş karşılamazdı.Üstelik gözünde çapkının teki hâline gelecektim.Şimdiden pişman olmuştum.Bir anlık zevk uğruna hem az kalsın kendimi ele veriyor hem de yengeme yalan söylemek zorunda kalıyordum.Hayatımda hiç bu kadar paniğe kapılmamıştım.Belki de oteldeyken bile içten içe suçluluk duyduğum için alnımda ter damlaları birikmeye başladı.Yengem hâlimi görünce sonunda yumuşadı. Yüzünde şefkatli bir ifade belirdi. "İbo, korkma. Seni sorguya çekmiyorum.""Son iki gündür ne kadar zorlandığını biliyorum. Kendi kendini sık sık tatmin etmen de anormal bir şey değil.""Açıkçası sana üzülüyorum. Bu işe hiç bulaşmamış olsaydın böyle kendini tutmak zorunda kalmazdın.""Ama bu işi sürekli kendi başına halletmen de bir çözüm değil. Gerekirse Zehra'yı

İnleyerek doğruldum. Acı hâlâ dayanılmazdı.Merve'ye öfkeyle baktım. "Ne yapıyorsun sen?" dedim.Merve kollarını göğsünde kavuşturup soğuk bir tavırla, "Yaranı kontrol edeceğim," dedi."Gecenin bu saatinde neyin kontrolünü yapacaksın?" diye çıkıştım.Yengem hemen araya girerek ortamı yumuşatmaya çalıştı. "İbo, öyle deme. Merve Hanım sadece bir doktor olarak hastasına karşı sorumluluğunu yerine getiriyor."Suratımı asarak kendimi savundum. "Yenge, bilmiyorsun. Bu kadın az önce tam ağrıyan noktama bastırdı. Acıdan neredeyse ölüyordum!""İyiliğimi falan düşündüğü yok. Tek derdi bana eziyet etmek."Yengem mahcup bir şekilde gülümsedi.Sonuçta ben hastaydım, Merve de tedavimle ilgilenen doktorlardan biriydi. Yengem onu öylece odadan kovamazdı.Merve ise hiç istifini bozmadan, her zamanki soğuk tavrıyla, "İster inan ister inanma. Şimdi dediğimi yap, pantolonunu çıkar," dedi."Çıkarmıyorum!" Bu kez Merve'nin derdinin yarama bakmak değil, bir ipucu yakalamak olduğunu hissediyordum.Bu yüzden i

Aylin hâlâ tek kelime etmiyordu.Çünkü içinde tarifsiz bir karmaşa vardı.En sevdiği İbo, başka bir kadınla yakınlaşmıştı.İbo'yla Merve'nin sarılıp öpüştüğünü, hatta birlikte olduğunu hayal ediyordu.Bu düşünceler yüreğini paramparça ediyordu.Ama İbo kocasının kardeşiydi. Başka bir kadınla ne yaşadığı onu ilgilendirmezdi.Peki ne hakla kıskanıp canı yanıyordu ki?Bu karmaşık duygular Aylin'in içini kemiriyordu.***Elbette ben yengemin aklından geçenleri bilmiyordum. Tek korkum, gerçeği öğrendikten sonra benimle bir daha konuşmamasıydı."Yenge, ne olur bana bir şey söyle!" diye koluna yapışıp yalvardım.Yengem derin bir nefes alıp telefonu bana geri uzattı."İbo, saat geç oldu. Hadi, artık uyu."Bunu söyledikten sonra ayağa kalkıp odadan çıktı.Bu tavrı beni iyice huzursuz etmişti.Arkasından gitmeye de cesaret edemedim.Yatağa uzandım ama bir türlü rahatlayamıyordum. Aklımda türlü türlü ihtimaller dönüp duruyordu.***Aylin koridora çıktı ve pencerenin önünde durup dışarıya baktı.Ö