All Chapters of İbo'nun Çılgın Hayatı: Chapter 211 - Chapter 220

"Peki, ya abin değişmezse? Ya Hasan gibi biri olmazsa?""O zaman ne yapacaksın?"Yengem bu soruyla beni yeniden köşeye sıkıştırdı.Bir anda nutkum tutuldu.Abime karşı artık önyargılı davrandığımı ben de kabul ediyordum.Üstelik gelecekte nasıl biri olacağını kimse bilemezdi.Yengemin beni uyarmaya çalıştığını da anlamıştım. Bir anlık arzunun peşinden gidip sonradan pişman olacağım bir karar vermemi istemiyordu.İçimde büyük bir tereddüt ve çelişki vardı.Yengemle birlikte olma isteğim her geçen gün biraz daha artıyordu.Ama ne kadar istesek de aramızdaki engeli aşamıyorduk.Bu durum canımı inanılmaz derecede yakıyordu.Yengem gülümseyerek yanaklarımı iki kez sıktı. "Canım İbo'm, istediğin kadınla birlikte olabilirsin ama benimle asla.""Çünkü ben senin yengenim!"Bana öyle şefkatle bakıyordu ki sanki beni çok iyi anlayan, her derdimi çekinmeden anlatabileceğim bir ablaydı.Oysa bilmediği bir şey vardı: Bana gösterdiği bu şefkat ve anlayış, ona daha da bağlanmama neden oluyordu. Ona du

Hasan öfkeden deliye dönmüştü.Kendisi Zehra'ya tuzak kurabilirdi ama Zehra'nın ona oyun oynamaya hakkı yoktu!Zehra'yla yedi yıllık evliliği boyunca büyük bir değişim geçirmişti. Bir zamanlar onun peşinden koşan, kendini ona layık görmeyen âşık, şimdi herkesten üstün olduğunu düşünen bir adama dönüşmüştü.Başlangıçta Zehra'nın peşinden koşmasının iki nedeni vardı. Birincisi, Zehra çok güzeldi. Onun gibi bir kadınla evlenmek, Hasan'ın çevresindeki itibarını artıracaktı. İkincisi, Zehra'nın ailesinin maddi durumu iyiydi. Bu sayede kariyerinde ilerlemesi de kolaylaşacaktı.Nitekim Zehra sayesinde istediği her şeye kavuşmuştu.Çevresindeki insanların hayranlığını kazanmış, pek çoğunun kıskançlığına hedef olmuştu.Üniversiteden mezun olduktan sonra da fazla uğraşmadan istediği konuma gelmişti.Zamanla güçlenmiş, çevresini genişletmiş ve nüfuzunu artırmıştı.Bütün bunlar kişiliğini de değiştirmişti. Bir zamanlar Zehra'nın sevgisini kazanmak için çırpınan adam, artık evin söz sahibi olduğunu

"Lanet olsun, pislik herif! Karımla bedavadan yatmak istiyorsun. Bari önce bana bir iyilik yapsaydın!" Mehmet kendi kendine sövüp saydı.Onu asıl öfkelendiren, Hasan'ın karısıyla yatmak istemesi değil, bunu istediği hâlde Zehra'yı kendisine göndermek için hiçbir adım atmamasıydı.Üstelik Mehmet şu anda evde yalnızdı. Hasan, Zehra'yı kandırıp onun evine gönderebilirdi ama bunu yapmamıştı.Kim bilir, Zehra'yı kendisine ayarlayacağına dair söyledikleri de boş bir vaat olarak mı kalacaktı?Yine de Mehmet bu planın gerçekleşmesini istiyordu.Şimdi düşünmesi gereken şey, Aylin'i Hasan'la iş birliği yapmaya nasıl ikna edeceğiydi.***Ertesi gün...Abim sabah erkenden hastaneye geldi. Beni ziyarete geldiğini sanmıştım ama kısa süre sonra yengemi dışarı çağırıp onunla fısıltıyla konuşmaya başladı. Ne konuştuklarını bir türlü anlayamıyordum.İçim içimi yiyordu.Çünkü abim geldiğinde yengem benim vücudumu siliyordu. Aramızda bir şey olduğundan şüphelenmeye başlamasından korkuyordum.Dayanamayıp b

"Aylin, bence Mehmet'in düşüncesi o kadar da yanlış değil. Kadınların da erkek ilgisine ihtiyacı vardır. Uzun süre bir erkekle birlikte olmayan kadın daha çabuk yaşlanır.""Mehmet senden boşanmak istemiyor ama mutsuz olmanı da istemiyor. Bu yüzden benden yardım istedi. Böylece hem senin hem de evliliğinizin iyiliği için bir şey yapmış oluruz."Hasan koltuğa yerleşip bacak bacak üstüne attı ve sigarasından ağır ağır bir nefes çekti.Asıl amacı Aylin'den faydalanmaktı. Fakat bunu açıkça söylemek yerine kendisini üstün bir konuma yerleştiriyor, kadının ona kendiliğinden yaklaşmasını bekliyordu.Hasan'ın tavırları Aylin'in midesini bulandırdı.Yüzünü asarak sertçe karşılık verdi: "Mehmet'le evliliğimizi sürdürebilmek için böyle bir şeye ihtiyacımız yok. Hasan, başka bir işin yoksa lütfen evimden çık."Hasan bu sözlerden hiç hoşlanmadı. "Aylin, haddini aşıyorsun.""Buraya kadar gelmek kolay mı sanıyorsun? Beni şimdi böyle eli boş mu göndereceksin?"Belli ki istediğini elde etmeden gitmeye n

Aylin doğrudan Mehmet'i aradı ve hıçkırıklar içinde sordu: "Mehmet, sen ne yapmaya çalışıyorsun?"Mehmet bilmezlikten geldi. "Aylin, ne oldu? Bir şey mi yaşandı?""Bana numara yapma! Hasan her şeyi anlattı. Beni ona sen peşkeş çekmişsin! Bana bunu nasıl yaparsın? Sen tam bir pisliksin!"Aylin konuşurken yeniden ağlamaya başladı.Mehmet aslında ne olduğunu anlamıştı ama bunu kesinlikle kabul edemezdi.Karısının bu duruma bu kadar şiddetle karşı çıkacağını hiç tahmin etmemişti.Aylin'in bunu seve seve kabul edeceğini sanıyordu.Acele etmiş, işi bu noktaya getirmişti.Ama artık iş işten geçmişti. Pişman olmanın faydası yoktu. Mehmet'in yapabileceği tek şey sonuna kadar inkâr etmekti."Ne diyorsun sen? Ben seni Hasan'a mı sundum? Böyle bir şey nasıl mümkün olabilir? Sen benim karımsın!""Yoksa Hasan sana bir şey mi yaptı? Şerefsiz herif! Zaten niyetinin bozuk olduğunu biliyordum. Demek bu yüzden hastaneye gelip senin yerine geçmemi istedi. Meğer gözü sendeymiş!"Aylin ağlamayı kesti. "Ne d