All Chapters of İbo'nun Çılgın Hayatı: Chapter 41 - Chapter 50

Hemen kanepeden kalktım.Suçüstü yakalanmış gibi hissettiğim için abimin bir şey fark etmesinden korkuyordum. Bu yüzden gözlerinin içine bile bakamıyordum."İbo, al bu evin anahtarı. Bir tanesi senin olsun.""Ben de ne kadar dalgın bir abiyim böyle. Seni evde misafir ediyoruz ama anahtar vermeyi unuttum, kapıda kalmana sebep oldum."Abimin böyle konuştuğunu duyunca vicdan azabım daha da arttı.Bana karşı gerçekten çok iyiydi. Beni öz kardeşi gibi görüyordu.Şu dünyada kaç kişi böyle davranırdı ki?Hatta bazı öz kardeşlerin arasındaki bağ bile bizimki kadar güçlü değildi.Ben nasıl olur da sürekli yengeme göz dikebilirdim?Gerçekten gebermeyi hak ediyordum!"Ne oldu? Yüzün niye böyle tuhaf görünüyor?" Abim bir şeylerin ters gittiğini fark edip yanıma geldi ve endişeyle sordu.Hemen başımı iki yana sallayarak, "Yok bir şey, dün gece pek iyi uyuyamadım herhâlde," dedim."Zehra iyi mi? Yengenden duydum, dün gece aniden rahatsızlanmış. Sen olmasaydın sonu çok kötü olabilirmiş." Yengem olayı

"İbo, seni tanıştırayım. Bu Hasan Bey. Hem benim hem de yengenin arkadaşı, aynı zamanda Zehra'nın kocası." Abim gülümseyerek Hasan'ı tanıttı. Ardından, "İbo, Hasan abinle ilk kez tanışıyorsun. Hadi, ona bir kadeh kaldır," dedi.İçimden hiç gelmiyordu ama kimsenin keyfini kaçırmak da istemedim.Bu yüzden kadehimi kaldırıp Hasan'a doğru uzattım."Hasan abi, şerefine."Hasan kadehini alıp sakince, "Abinle yengen senden bahsetti. Geleneksel tıp fakültesinden çok başarılı bir öğrenci olarak mezun olmuşsun, bu alanda da oldukça yetenekliymişsin. Kuzeykent Geleneksel Tıp Hastanesi'nde staj yapmak ister misin?" diye sordu.Elbette isterdim.Kuzeykent Geleneksel Tıp Hastanesi, şehirdeki tek geleneksel tıp hastanesiydi.Geleneksel tıp fakültesinden mezun olan her öğrencinin orada staj yapmak istediğine emindim.Hasan, "Sana bu konuda yardımcı olabilirim," dedi.Abim hemen araya girdi. "İbo, hâlâ ne duruyorsun? Hasan abine teşekkür etsene."Hemen, "Teşekkür ederim Hasan abi," dedim.Hasan gülümse

Bunları dinledikçe midem bulanıyordu.Berbat hissediyordum.Bu adam karısından boşanmak istiyorsa tamam da, peki neden bana böyle şeyler anlatıyordu?Karısını ne sanıyordu? Bir oyuncak mı?Ama ne kadar rahatsız olursam olayım, hiçbir şey söyleyemezdim.Başka çarem yoktu. Gerçeklerin karşısında boyun eğmek zorundaydım.Ne yapabilirdim ki? Hasan bizden daha yüksek bir konumdaydı ve hepimiz ona saygıda kusur etmemek zorundaydık."Hadi bakalım, elinden geleni yap. Senden güzel haberler bekliyorum."Hasan beni sanki bir çalışanını motive ediyormuş gibi cesaretlendirdi.Tam o sırada Zehra içeri girdi.Odada az önce neler yaşandığından haberi yoktu.Gülümseyerek, "Ne konuşuyorsunuz böyle? Ne bu neşe?" diye sordu.Hasan kıkırdayarak, "İbo'ya senden bahsediyordum," dedi."Benden ne bahsediyordun?""Seni dünyanın en iyi karısı olarak anlattım. İbo'ya ileride eş seçerken seni ölçü almasını söyledim."Zehra'nın yüzü utançtan kıpkırmızı oldu. "Hasan, başkalarının yanında nasıl konuşuyorsun böyle, i

Hele Hasan'ın Zehra'yı gerçekten sevmediğini, onu sadece kendi arzuları için istediğini düşündükçe öfkeden kuduracak gibi oluyordum.Hasan gibi aşağılık bir adam Zehra tarafından deli gibi sevilirken, benim ona sunduğum tertemiz sevgiyi neden hor görüyordu ki?Ne olduğunu anlayamadan, birden karşımda duran kadını kollarımla sardım ve dudaklarını öptüm."İbo, ne yapıyorsun sen? Ben senin yengenim, çabuk bırak beni!""Zehra, kocanın seni hiç sevmediğini bilmiyor musun? Beni bile seni baştan çıkarmam için kışkırttı!""Ona göre artık hiçbir değerin kalmadı. Gerçi belki tek bir değerin vardır; o da seni istediği gibi kullanabiliyor olması!""Seninle ne zaman birlikte olsa, aslında seni aşağılamaktan başka bir şey yapmıyor. Seni böyle görmeye gerçekten dayanamıyorum."Karşımdakini Zehra sanarak ona sımsıkı sarılıyordum.İçimde biriken öfkenin etkisiyle, uzun zamandır söylemeye cesaret edemediğim sözleri sonunda açıkça dile getirdim.Bunları söyledikten sonra içimin nihayet biraz olsun rahatl

Yengem çıktıktan sonra temiz bir külot ve pantolon alıp üzerimi değiştirdim.Ama az önce ona sarılırken boşaldığım aklıma geldikçe hâlâ utancımdan yerin dibine giriyordum.Yine de kendi kendimi ikna etmeye çalıştım; yengem bunu dert etmezdi, onun gözünde ben sadece küçük bir kardeştim.Böyle düşününce huzursuzluğum biraz olsun hafifledi.Odadan çıkıp kirli külot ile pantolonu banyoya götürdüm."Yenge, değiştirdim."Yüzüm kıpkırmızı olmuş hâlde çıkardıklarımı ona uzattım.Hiç tereddüt etmeden aldı.Külotu kot pantolonun içine sıkıştırmıştım ama yengem külotu doğrudan içinden çekip çıkardı.Bir yandan yıkarken bir yandan da, "İbo, senin her şeyin iyi hoş da fazla çekingen davranıyorsun," dedi."Bir erkek bu kadar çekingen olursa kız tavlamayı nasıl başaracak?""Bunca yıl okudun, hâlâ bir kız arkadaşının olmamasına şaşmamak lazım.""Bizim okul zamanlarında daha lisedeyken yasak meyveyi tadan, haltlar karıştıran ne çok erkek vardı.""Sana bir şey söyleyeyim, erkek dediğin bu kadar saf olma