All Chapters of İbo'nun Çılgın Hayatı: Chapter 51 - Chapter 60

"Yengen bile utanmıyor, sen neden böyle utanıp duruyorsun?"Bunun üzerine başımı sallayıp ebeveyn banyosuna geçtim.Bu banyo diğer banyodan biraz daha küçüktü ama küçük olmasına rağmen ihtiyacım olan her şey vardı.Banyonun kapısını içeriden kapattım, duşu açıp güzelce duş aldım.Raftaki ürünlerin hepsinin duş için olduğunu sanıyordum, bu yüzden elime geleni alıp kullanmaya başladım.Ama duş jelini alırken farkında olmadan başka bir şeye çarptım ve o şey yere düştü.Herhalde yengemin kozmetik ürünlerinden biriydi.Onun makyaj malzemelerinin markalı ve bayağı pahalı olduğunu biliyordum.Bir şeyin kırılmasından korktuğum için hemen eğilip aramaya başladım.Derken ördek gagasını andıran küçük bir aparat gördüm.Sanki deriden yapılmış gibiydi."Bu ne böyle?" diye geçirdim içimden.İçinde ne nemlendirici bir sıvı ne de krem gibi bir şey vardı.Onu dikkatlice lavabonun üzerine koydum, duştan çıkınca gidip yengeme soracaktım.Ne işe yaradığını çıkaramamıştım. Ya abimin kulaklığından kopan bir

Önce onu arayıp, "Zehra abla, geldim. Kapıyı kendim açıp içeri gireyim mi, yoksa sen açar mısın?" diye sordum."Kendin açıp gir. Ben yatak odasındayım," dedi Zehra telefonda."Tamam."Anahtarı çıkarıp kapıyı açtım ve içeri girdim.Zehra yatak odasından bana el salladı. "İbo, buraya."Masaj çantasını taşıyarak yatak odasına gittim.Zehra yatağın üzerinde yüzüstü yatıyordu.Farkında olmadan, "Zehra abla, ne oldu sana?" diye sordum."Az önce merdivenlerden çıkarken belimi incittim," dedi Zehra biraz mahcup bir sesle."Öyle mi? O zaman biraz ovalayayım."Masaj çantasını açıp içinden bir merhem çıkardım.Bu merhemi dedem kendi araştırmalarıyla geliştirmişti.Darbe ve benzeri yaralanmalarda oldukça etkiliydi."Zehra abla, kıyafetini yukarı kaldırıyorum," diyerek saygısızlık etmemek adına önce müsaade istedim.Zehra gözlerini kaçırarak, "Ka... Kaldır," dedi.Zehra ipek bir pijama takımı giymişti.Üstü askılıydı, altındaysa pijama pantolonu vardı.Bu yüzden yalnızca üst kısmını kaldırmam yeter

Uyluk bölgesine kadar gelmiştim.Bu beni inanılmaz heyecanlandırmıştı. Kalbim hızla çarpıyordu.Zehra'nın uyluğuna gerçekten dokunmuştum.Böyle bir şey yaşayacağımı hiç düşünmezdim.Zehra gibi muhafazakâr bir kadının buna izin vermesi akıl alır gibi değildi.Üstelik ona temas ettiğim anda yüzünün belirgin şekilde daha da kızardığını fark ettim.Ama aynı zamanda iki elinin de battaniyenin altında olduğunu gördüm.Üstelik alt tarafı hafif hafif kıpırdıyor gibiydi.Aklıma son derece cüretkâr bir düşünce geldi.Yoksa Zehra...Kalbim yerinden çıkacak gibiydi."Gerçekten öyleyse biraz daha ileri gidebilirim. Belki bu fırsattan yararlanıp Zehra'yı elde edebilirim," diye düşündüm.Böylece ellerim Zehra'nın uyluğu boyunca yavaşça yukarı doğru kaymaya devam etti.Birazcık daha yukarı çıksam bacağının üst kısmına gelecektim, böylece elinin orada olup olmadığını anlayabilecektim.Kalbim ağzıma gelmişti.Bütün vücudum kaskatı kesilmişti.Tam biraz daha yukarı çıkacakken Zehra birden, "İbo, yapma!"

"Daha fazla konuşma. Böyle devam edersen gerçekten kızacağım," dedi Zehra. Artık açıkça canı sıkılmıştı.Kocasına çok güvendiğini biliyordum. Şu anda ne söylesem beni dinlemeyecekti.Neyse, ben de sustum."Zehra abla, sen git bir duş al istersen.""Temiz kıyafetlerini giy. Sonra sana güzelce bir masaj daha yaparım."Zehra sonunda gülümsedi. "İbo, sen gerçekten iyi bir çocuksun. Ama ne yazık ki ben ancak senin ablan olabilirim.""Ama moralini bozma. Benim çevremde çok kız arkadaşım var, aralarında bekâr olanlar da var. Seni onlarla tanıştırabilirim."Başımı iki yana salladım. "Boş ver. Ben senden başkasını istemiyorum.""Ah, sen de amma inatçısın."Zehra ağız ucuyla böyle söylese de içten içe mutlu olmuştu.Hangi kadın bir erkeğin kendisini bütün kalbiyle sevmesini istemezdi ki?Erkekler ölene kadar çocuk kalırdı.Kadınlar da ölene kadar genç birer kızdı işte!"Ben duşa giriyorum o zaman."Zehra ayağa kalkıp banyoya gitti.Çıkmadan önce özel yerime kaçamak bir bakış attı.Yanakları anın

Zehra telaşla elini geri çekti."İbo, ne yapıyorsun sen?""Bana vur diye. Böylece içindeki öfkeyi atarsın da bana kızgınlığın geçer," dedim temkinli bir tavırla.Zehra'nın yüzü kızardı. "Kim sana kızdığımı söyledi?"Bunu duyunca gözlerim fal taşı gibi açıldı.Çünkü Zehra'nın bu sefer bana gerçekten kızmayacağı hiç aklıma gelmezdi.Öylesine heyecanlandım ki istemsizce elini tuttum."Zehra abla, gerçekten kızmadın mı? Çok şükür."Onun narin elini sımsıkı tutuyordum.Zehra, elimdeki gücü hissedince kalbi nedensizce daha hızlı atmaya başladı.Zaten içi kıpır kıpırdı; şimdi bir de ellerimdeki kuvveti hissedince içinde bastırdığı duygular yeniden gün yüzüne çıkmaya başladı.Özellikle de tişörtün altından bile belli olan kaslı, güçlü göğsüme baktığında...Neredeyse kendini kaptıracaktı."İbo..." dedi Zehra. Nefesi kesilmişti, gözlerimin içine bakarak mırıldandı.Ben ise ne olduğunu anlayamamıştım. "Zehra abla, ne oldu?" diye istemsizce sordum."Ha? Şey... yok, bir şey yok."Ağzıyla öyle dese