All Chapters of İbo'nun Çılgın Hayatı: Chapter 71 - Chapter 80

Yengem boynuma sımsıkı sarılıp bana karşılık verdi.Bu durum beni daha da coşturdu.Eskiden beri yengeme karşı içimde büyük arzular besliyordum, ama o bana hep kendisinde gözümün olmaması gerektiğini söyler dururdu.Fakat bu gece yengem kendisini öpmemi istemiş, üstelik bana uyum sağlamıştı.Artık gerisini kim takardı ki?Tek istediğim gözümün önündeki bu kadına sahip olmaktı.Sadece dudaklarını öpmekle yetinmemeye başladım, yavaşça aşağılara doğru kaydım.Yengem de garip bir şekilde beni hiç geri çevirmedi.Bu da bana daha fazla cesaret verdi.Onun üzerindekileri çekip çıkardım.Yengem dolgun hatlı bir kadındı; Zehra'nın ince yapısından tamamen farklıydı.İkisinin verdiği his de bambaşkaydı.İkisi de beni doruklarda bir heyecana sürüklüyordu.Ancak tam son adımı atmak üzereyken yengem beni durdurdu."Ne oldu yenge?"İki eliyle yüzümü kavradı ve gayet ciddi bir tavırla konuştu: "Bu gecelik bu kadar, çabuk git odana.""Ne? Niye ki ya?"Artık gerçekten ne diyeceğimi bilemiyordum.Zehra b

"Aynı sitede mi?""Aramızda sadece iki yüz metre mi var?""Yoksa aynı blokta mı oturuyoruz?"Bunu düşününce içimde yine bir heyecan kabardı.Çünkü bir kadınla gerçekten birlikte olmayı çok istiyordum.Cesaretimi toplayıp cevap verdim: "Sen hangi blokta oturuyorsun?"Hemen cevap verdi: "8A Blok, Daire 1505."Tam da bizim üst katımız değil miydi?Aman Allah'ım, gerçekten de çok yakınmış!Yani şu an yukarı çıkarsam kendimi doyasıya rahatlatabilecektim.Bu teklif benim için fazlasıyla cazipti.Aklım başımdan gitti.Ama dolandırıcı falan çıkmasından da korkuyordum.Bu yüzden şöyle yazdım: "Neden böyle bir şey yapmak istiyorsun? Yazdıklarından anladığım kadarıyla çok öfkelisin. Erkek arkadaşınla kavga mı ettin?"Kadın cevap verdi: "O beni aldatıyorsa, ben de ona sadık kalacak değilim."Demek mesele buydu.Anlaşılan ihanete uğramaya ne erkekler ne de kadınlar tahammül edebiliyordu.Kısa süre sonra yeniden yazdı: "Eee, geliyor musun, gelmiyor musun? Gelmeyeceksen başkasını bulacağım."İçimden,

"Aa!"Zehra korkudan sıçradı, telefonu bile elinden düştü.Ben olduğumu görünce hem sevindi hem de şaşırdı: "Nereden çıktın sen böyle?"Gülerek elimi yorganın altına sokup göğsüne dokundum."Bana evin anahtarını vermemiş miydin? Gizlice kapıyı açıp girdim işte.""Seni var ya! Uzun süre cevap vermeyince gelmek istemediğini sandım."Ben de fırsattan yararlanıp yorganın altına girdim, kolumu beline doladım. "Öyle şey olur mu? Beni özlediğini söylemişsin bir kere, ateşe yürümek pahasına olsa yine gelirdim."Zehra mutluluktan havalara uçtu.Ardından kollarımın arasına sokuldu. "Çok iyisin!""Kocanın durumu ne ayak?" Bildiğim hâlde sordum; amacım Zehra'yı o konu hakkında konuşturmaktı.Zehra iç çekerek, "Ben de bilmiyorum. İşle ilgili bir şey olduğunu, erteleyemeyeceğini söyledi," dedi."İnanıyor musun peki?" diye sordum."Birkaç yıl önce olsaydı kesin inanırdım. Ama şimdi...""Yine de bana ihanet edeceğine inanmak hiç istemiyorum.""Gerçek ne olursa olsun, onunla yüzleşmeye hazır olmalısın.

"En azından biraz vicdanı varmış. Eğer o da abin gibi sadece kendi çıkarını düşünseydi, onunla arkadaşlığımı tamamen keserdim.""İbo, başka ne biliyorsan hepsini anlat bana."O gün otelde yemek yerken Hasan'ın bana söylediklerini de Zehra'ya anlattım."Hasan'ın gözünde sen şu an sadece bir piyonsun. Sana gösterdiği ilgi de seni kendine bağlamak içinmiş.""Bunu bana kendi ağzıyla söyledi. 'Kadın konusunda fırsat ayağına geldiyse değerlendirmemek aptallık olur.' dedi.""Üstelik güzelsin, fiziğin de çok iyi. Seninle yatmak onun için de bir zevkmiş.""Tamam, artık söyleme." Zehra daha fazlasını dinleyemedi, öfkeyle sözümü kesti.Özellikle bu gece Hasan'ı memnun etmek için özenle son derece seksi bir gecelik giydiğini hatırlayınca...Herhâlde o sırada Hasan'ın gözünde bir fahişeden farkı yoktu.Bu yüzden gece boyunca ona karşı çok kaba davranmış, aklına gelen her şeyi yapmıştı.Meğer bu gece eve sırf onun üzerinde hırsını çıkarmak için gelmişti.Zehra düşündükçe daha da iğreniyor, daha da k

Tam o sırada yengem içeri girdi.Beni koltukta çıplak bacaklarımla otururken, pantolonumu da bir kenara atılmış hâlde görünce anında kapıyı kapattı."İbo, sabah sabah ne yapıyorsun sen?"Öyle paniklemiştim ki kalbim ağzımdan çıkacak gibiydi."Yenge, ben... Ben...""Kendi işini göreceksen odanda görseydin ya, ya da tuvalete gitseydin. Ne işin var salonda?""Biriyle eve gelmiş olsaydım, şu hâlini görselerdi ne kadar rezil olurduk düşünebiliyor musun?"İçimden derin bir oh çektim. Yengem hiçbir şey fark etmemiş, sadece kendi kendime işimi hallettiğimi sanmıştı.Ona katılarak, "Yenge, senin daha geç döneceğini sanıyordum," dedim."Çek bakayım şu kırlenti de bir göreyim," dedi yengem aniden konuyu değiştirerek."Ne?" diye kaldım.Bu kadarı da fazla utanç vericiydi.Yengem ise, "Ne 'ne'si? Sanki o şeyini hiç görmedim. Sadece bir bakacağım," dedi.İçimden, "Bunda bakılacak ne var ki?" diye geçirdim.Ama yengem böyle söyleyince reddedemedim.Kırlenti kaldırdım, o şey dimdik ayakta duruyordu.Y