“เปล่าครับ” เขาจะโกรธเธอได้อย่างไร เพียงแค่งอนเท่านั้นที่เธอเห็นเรื่องเจ็บตัวของเธอเองเป็นเรื่องตลกพอเขาหันหน้ามามองคนบนตัก มาลย์มองเขาอยู่ก่อนแล้ว ยอดตองเลิกคิ้วขึ้นเป็นเชิงถาม มาลย์เหมือนจะพูดอะไรก็ไม่พูด เขาถึงได้ก้มไปนวดเท้าให้เธอต่อ หัวใจหญิงสาวเต้นรัว มาลย์เกือบถามคำที่ยอดตองชอบถามเธออยู่ทุกวี่ทุกวัน ที่เธอไม่เคยยอมตอบเขาเลยสักครั้งวันนี้ต่างคนต่างเหนื่อยมาก ยอดตองไม่วอแวจอแจกับเธอมากไปกว่ากอดจูบลูบคลำ เหลือแต่แหย่เข้าไปเป็นอันเสร็จขั้นตอน แต่ดีหน่อยที่เขาไม่ทำ ทั้งสองคนเหนื่อยมาทั้งวัน ขอพักสักคืน กอดกันนอนหลับไปสองวันต่อมา ยอดตองพามาลย์กลับบ้านเขาเพื่อไปฉลองหลังเรียนจบรับปริญญากับครอบครัวและพนักงานในไร่ทวีหิรัญกิจ ทั้งให้คนไปรับป้ากับแม่เธอมาด้วย ในงานฉลองมีทั้งเวทีดนตรีสด เครื่องดื่มอาหารไม่อั้น เพื่อนเขาต่างมหา’ลัย หรือรุ่นน้องที่สนิทกันต่างมาแสดงความยินดีมาลย์ไม่รู้จักใครเป็นพิเศษ แต่เหมือนทุกคนจะรู้จักเธอดี ยอดตองไม่ยอมให้เธอห่างจากตัว มาลย์บอกอยากให้เขาอยู่กับเพื่อน คนดื้ออย่างไรก็ไม่ยอม เธอนั่งอยู่กับเขาสักพัก บอกว่าจะไปนั่งที่โต๊ะกับครอบครัวเราสองคน ยอดตองถึงยอมให้
Read more