Todos los capítulos de คู่หมั้นกรณีของยอดตอง: Capítulo 11 - Capítulo 20

รุ่นน้องที่เห็นเธอต่างพากันยกมือไหว้ทักทาย ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ทั้งผู้ชายและผู้หญิง มาลย์เองรับไหว้บ้าง ก้มหน้ายิ้มให้บ้าง ใครจะไม่รู้จักพี่มาลย์สาวบริหารการตลาด เธอสวย เธอเก่ง และเธอหยิ่งกว่าใคร คนไม่รู้จักเธอคิดแบบนั้น แต่คนรู้จักเธอคิดกลับกัน เธอสวย เธอบ้า เธอซ่า และไม่ยอมใครส่วนเรื่องที่คนคิดว่าหยิ่ง น่าจะเพราะเธอไม่ยุ่งกับคนที่ไม่รู้จักและไม่สนิท รุ่นน้องในสาขาต่างรู้จักเธอดีและเคารพเธอมาก บางคนยกให้เธอเป็นต้นแบบในการใช้ชีวิต ถึงแม้ครอบครัวจะไม่สมบูรณ์แบบมาลย์เรียนเก่งตั้งแต่เด็ก ด้วยความที่เห็นผู้เป็นแม่เลี้ยงเธอมาเพียงลำพังโดยไม่มีพ่อ ถึงจะมีป้าและพี่ ๆ ในไร่กุหลาบช่วยดูแล แต่สุดท้ายคนที่อยู่กับเธอมากสุดก็เป็นแม่อยู่ดี เพราะไม่อยากให้แม่ต้องลำบากใจอะไรมาก เธอถึงพยายามมาตั้งแต่เด็ก ชีวิตเธอไม่เคยขาดความอบอุ่น แม่เลี้ยงมาลามีให้เธอเสมอและมากพอมาลย์เดินมาถึงหน้าห้องกิจกรรมส่วนตัวสำหรับปีสี่ เปิดประตูเข้าไป น้ำเสียงอ่อนหวานดังขึ้นทักทายคนมาใหม่“มาลย์มาแล้วเหรอ สองคนนั้นยังไม่มาเลย” แสนดี เพื่อนสาวหน้าตาน่ารัก จิตใจดีสมชื่อ เพื่อนคนแรกในกลุ่มข

หลังทานข้าวจ่ายเงินเสร็จสรรพ เต้เป็นคนจ่ายไปก่อน เดี๋ยวจะเคลียร์กันทีหลัง มาลย์บอกว่าส่วนของยอดตอง เธอจะเป็นคนจ่าย ชายหนุ่มบอกไม่เป็นอะไร เธอยังยืนยันคำเดิม เขาถึงไม่พูดอะไรอีก ข้าวมื้อเดียวมันจะไปพออะไร คนโลภคิดในใจ“ตองมายังไง” เต้ถามขึ้นหลังจากทุกคนออกมาจากร้านอาหาร“นั่งแกร๊บคาร์มา”โกหกหน้าตาย สายตามองไปยังถุงที่แสนดีกับกาบี้ช่วยถือ“เดี๋ยวกูไปส่ง” เตเต้บอกออกไปก่อนจะคิ้วขมวดเมื่อยอดตองกะพริบตาใส่เขาอยู่ ไอ้นี่มันจะเคลมใครในกลุ่มเพื่อนเขาอีกละ เลือกดี ๆ นะมึง อย่ามาทับทางกูเข้าก็แล้วกัน เต้ยังจ้องมองตากันกับยอดตองเหมือนจะคุยกันผ่านจิตได้อย่างไรอย่างนั้น“เออ ลืมไป ไม่ว่าง ต้องรีบกลับบ้าน” “อ้าว เรากับกาบี้ว่าจะขอติดรถเต้กลับด้วย”แสนดีเงยหน้ามองเพื่อนที่ยืนอยู่ข้างเธอ เต้สูงกว่าเธอมาก หัวของแสนดีอยู่เพียงช่วงอกของเต้พอได้ยินแบบนั้น คนรีบกลับบ้านก็คิ้วกระตุก ช่วยแต่คนอื่น ลืมช่วยตัวเอง พอหันไปสบตายอดตอง สื่อสารทางจิตว่าใช่สองคนนี้ไหมที่มันเล็งไว้ ยอดตองทำเป็นยกมือขึ้นลูบท้ายทอยส่ายหัวให้เพื่อน เต้รู้ทันท

ส่วนยอดตองตัวสูงมาก หน้าตาดี จมูกโด่ง ผิวเข้มขาวถ้าเทียบกับผู้ชายด้วยกัน หน้าเหมือนจะคมก็ไม่คม จะหวานก็ไม่หวาน หน้าไม่ยิ้มเหมือนพร้อมต่อยตีกับทุกคน แต่พอยิ้มกลับดูสดใสขึ้นทันตา แถมยังมีบุ๋มที่ข้างแก้มทำให้หน้าเขาดูดุน้อยลง หน้านิ่งกับหน้ายิ้มต่างกันคนละขั้วเหมือนนิสัยเขาไม่มีผิด คนอื่นมองเขานิสัยดี หล่อ ยิ้มเก่ง แต่กับมาลย์ เขาบ้า หื่น ถึงเนื้อถึงตัว ผู้ชายเจ้าเล่ห์“ตองมาเป็นกรรมการแบบนี้ เทใจเทคะแนนให้สาขาเราบ้างไหม” แสนดีแซวยอดตองทันทีที่เดินมาถึง“เททั้งใจ” ยอดต้องยิ้มให้แสนดี ก่อนจะทิ้งสายตาไว้ที่ผู้หญิงอีกคนในกลุ่ม“จริงเปล่า เทมาทางเราบ้างสิ”กาบี้เดินไปควงแขนยอดตองด้วยท่าทางเขินอาย ชายหนุ่มยิ้มให้บาง ๆ เขาไม่ได้แสดงสีหน้าอะไร รู้ว่ากาบี้แค่พูดหยอก ถ้าเอาจริงคงเอาไปนานแล้วยอดตองยังมองจ้องหน้ามาลย์เหมือนเดิม เธอไม่พูด ไม่ทักเขาด้วย จูบนิดจูบหน่อยก็ไม่ได้ โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ยัยขี้งก“เออ... เย็นนี้พวกกูไปร้านไอ้บาร์ มึงไปไหม” เต้วางมือบนไหล่ยอดตองไม่เบานักวันหยุดสุดสัปดาห์ทั้งที หลังจากโหมงานหาข้อมูลทำโครงการวิจัย พอได้หัวข

แต่ตอนที่เขาเห็นน้องอยู่ในสภาพนั้น ยอมรับว่าตกใจมาก ดูท่าเพื่อนจะเป็นห่วงน้องสาวเขามาก ยอดตองถึงได้ยัดพวงกุญแจบ้านใส่มือธาร บอกให้มันไปดูเอง ยอดตองมั่นใจว่าเพื่อนจะไม่ทำอะไรน้องเขาเพราะรู้จักกันมาหลายปี ด้านดีไม่ดีเห็นมาหมดแล้ว แต่ก็ยังมีขู่เพื่อนไปบ้าง พอคุยกับธารเสร็จ ถึงได้แยกย้ายกันไปยอดตองเดินเข้ามาในร้าน สายตาเฉียบคมมองหาใครบางคน ไหนว่าจะมา หรือกลัวเขาจริง ๆ ส่องอยู่สักพัก สายตาดันไปเห็นแมวหนุ่มสองตัวกำลังเดินชนแก้วสาวให้ทั่วร้าน จะเป็นใครได้ ถ้าไม่ใช่เจ้าของร้านเสือผู้หญิงกับลูกศิษย์อย่างยูโรเพื่อนยอดเตย เข้าขากันดีสุด ๆ ทำตัวเป็นเสือล่าเหยื่อ อย่าให้เห็นเสือหมอบละกัน พ่อเสือจะขำให้พอขึ้นมาชั้นสอง เดินมาโต๊ะประจำ ชีวี ชีวิน พิทย์อยู่กันครบ มีกลุ่มเพื่อนยอดเตยอยู่ร่วมวง ปราปต์ เพลิง สิบทิศ จิ๊กซอว์ ยอดตองทักทายเพื่อนตัวเองและเพื่อนน้องสาว สั่งอาหารกับเครื่องดื่มมาเพิ่มนั่งคุยกับเพื่อนอยู่สักพัก เสียงโทรศัพท์เขามีสายเข้า พอเห็นเบอร์โทร.มา คิ้วชายหนุ่มขมวดเข้าหากัน แม่คู่กรณีของเขาโทร.มาทำไม เธอไม่โทร.ไม่ส่งข้อความหาเขามาเป็นสัปดาห์แล้วตั้งแต่โดนจูบวันนั้

“กลัวหรือเปล่า”“ก็ไม่เท่าไร แต่ออกไปจากสถานการณ์เมื่อกี้ได้ก็น่าจะดีกว่า”“กลับยัง”“ไปหาเพื่อนก่อน”“งั้นไป เดี๋ยวไปส่งหาเพื่อน”ยอดตองกับมาลย์เดินลงชั้นสามมา พอถึงชั้นสอง เขามองไปทางโต๊ะเพื่อนตัวเอง พยักหน้าให้ ไอ้พวกนั้นก็พยักหน้าตอบ เป็นอันรับรู้ว่าไม่มีอะไรแล้วเขาไปส่งเธอที่โต๊ะเพื่อนชั้นล่าง ทุกคนที่โต๊ะต่างทำหน้าเคร่งเครียดทั้งที่บอกจะพากันมาผ่อนคลายยอดตองนั่งคุยอยู่ด้วยสักพัก สายตายังมองหญิงสาวอยู่ตลอด เธอเล่าให้เพื่อนฟังว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างอย่างละเอียด ยกเว้นเรื่องที่เขาจูบเธอ บางทีกาบี้กับแสนดีก็พูดเย้าแหย่กันจนเธอยิ้มหัวเราะออกมายอดตองอยู่จนแน่ใจว่าเธอไม่ได้คิดมากหรือนึกกลัวเรื่องที่ผ่านมาไม่นานนี้ เขาถึงได้ขอตัวออกมาเพราะต้องไปหาเพื่อนตัวเองกับเพื่อนน้องสาว ก่อนจะไปยังหันมาพูดกับมาลย์ เธอเองก็กำลังมองเขาอยู่“จะกลับบอกเรา เดี๋ยวไปส่ง”“เรามากับกาบี้แล้วก็แสนดี” “กาบี้กับแสนดีจะกลับพร้อมเต้” ยอดตองเป็นคนพูดออกมาเองมาลย์ขมวดคิ้ว หันไปมองหน้าเพื่อนทั้งสามคนที่ตอนนี้นั่งอ้าปากค้างอย