Lahat ng Kabanata ng Remarried: Carrying the Tycoon's Child: Kabanata 61 - Kabanata 70

KANINA pa sa hamba ng pinto si Janice, pinapanood ang kaibigan na naghahalungkat ng mga damit sa cabinet. Nang hindi siya makatiis ay nilapitan na niya at tinulungan. "Ano bang hinahanap mo?"Napaigtad si Clara, tiningnan nang masama ang kaibigan habang hawak ang dibdib. "'Wag ka ngang nanggugulat—muntik na 'kong atakihin sa puso.""Kanina po 'ko ro'n sa pinto, 'di mo napansin? Bakit?"Hindi sumagot si Clara, tuloy lang siya sa paghahanap hanggang sa lumipat ang kaibigan sa kama kung saan niya nilalagay ang mga damit na hindi niya nagustuhan."Ito, maganda," ani Janice, sabay angat ng pinagpares na damit.Napangiwi si Clara. "'Di 'yan bagay sa pupuntahan ko, masyadong pormal.""Sa'n ka ba pupunta?""Sa plantation, inaya ako ni Alaric—" Bigla niyang itinikom ang bibig pero huli na. Unti-unti niyang naramdaman ang kaibigan na tumabi—pailalim ang tingin at nagbabadya ang ngiti sa labi."Aha… so, may date ka pala."Binaling ni Clara ang ulo sa ibang direksyon sabay deny, "'Di, 'no! Inaya

NANGINIG ang kamay ni Alaric, unti-unting umangat at nais na hawakan ang pisngi ni Clara nang kumurap-kurap ang mata nito—biglang nailang matapos ang sinabi saka nagpatuloy sa paglalakad.Huminga nang malalim ang binata, humigpit ang hawak sa handle ng payong saka mabilis itong sinundan. "All I thought, kay Cedric ka lang curious," mahina, halos pabulong na nga niyang sabi.Napatingin si Clara sa langit. "Well, at first… kasi part siya ng nakaraan ko. He knows me best, I guess. Pero sobrang tagal na rin, marami nang nagbago sa'kin saka 'di ko na siya matatanong pa 'pag may gusto akong malaman. But you're here, kayo ni Senyora, why should I dwell on the past? I have to move forward kasama ng mga tao na nandito pa," paliwanag niya, may munting ngiti sa labi.Napangiti na rin si Alaric, magaan sa pakiramdam na araw-araw ay may nadidiskubre siya sa pagkatao ni Clara."Grabe, ang ganda rito… pwede ba 'kong pumunta ulit dito?""Sure, anytime."Ang lawak ng pagkakangiti ni Clara, saka niya t

PALINGA-LINGA sa paligid ang magkaibigan. Hinahanap ang tamang daan patungo sa villa ngunit hindi nila makita."Naliligaw na ata tayo?" anas ni Janice."Pero tama naman 'yung nasa GPS," tugon ni Clara.Niliko niya kanina ang sasakyan at makalipas lang ang ilang sandali ay hindi na nila alam kung saan papunta sa daming pasikot-sikot. Sinunod niya ang direksyong tinuturo ng GPS pero pasikip nang pasikip ang daan at kakaunti na lang din ang bahay sa paligid."Tawagan na kaya natin si Alaric, magpasundo tayo?"Nagpreno si Clara, sabay lingon sa likod. Hindi na siya pwedeng lumiko dahil one–way ang daan kaya pinagpatuloy na lang niya ang pagmamaneho hanggang sa makalabas sila. "Try mo nga siyang tawagan," aniya.Mabilis na kinuha ni Janice ang phone ng kaibigan at dinayal ang number ni Alaric."Hello?""Hello, si Janice 'to. Ano kasi… parang naliligaw na ata kami ni Clara?""Okay, share your location."Tuloy lang sa pagmamaneho si Clara hanggang sa makalabas sila ng kalsada, mas maluwag na

NAGTAAS ng kilay si Alaric, hinihintay na tapusin nito ang sasabihin pero tahimik na si Clara. Marahan siyang tumatango-tango habang pinag-aaralan ang ekspresyon sa mukha nito—pagkatapos nag-conclude siya at confident na nagsalita, "Yeah, obviously. I haven’t made a move yet.” Pagkatapos ay makahulugang tiningnan si Clara.Awkward na nangiti si Clara, pinagsisihan na in-open up niya pa ang topic. "Gano'n ba…"“She's still in a complicated situation… I know she's not healed yet, kaya wala pa 'kong ginagawa. But I'll make sure she knows my intentions. Ayokong ma-confuse siya.”Napalunok ng laway si Clara, hindi matagalan ang titig nito. Unti-unti siyang nakaramdam ng init sa pisngi at batok.Dapat, nag-stop na siya roon pero hindi niya mapigilang magtanong, "How serious are you about her?"Pumungay ang mga mata ni Alaric, gusto niyang makita nito ang sincerity niya. "Enough, para pakasalan siya. I want her to feel loved and happy every single day. Gusto kong maramdaman niya na siya ang

HINDI agad nagawang makasagot ni Veronica, hindi niya inasahan ang tanong na iyon ni Clara lalo pa at napunta ang usapan sa isang bagay na matagal nilang iniiwasan."Your Mother..." panimula niya, saka bahagyang ngumiti. "She was a wonderful person. Napakabait niya at matiisin." Matapos ay tumingin siya sa ibang direksyon. Maingat na pinipili ang bawat salitang bibitawan. Ayaw niyang may mabanggit na maaaring magtulak kay Clara na magtanong pa tungkol sa ina. "Hmm... She had a beautiful smile. Kahit pagod na pagod, nagagawa pa rin niyang ngumiti. At higit sa lahat, mahal na mahal ka niya."Napangiti si Clara, natutuwa. Pakiramdam niya ay kilala na rin niya ang ina sa pamamagitan ng kuwento nito. "Thank you po, Tita." Sobrang gaan ng pakiramdam niya sa mga narinig. "May picture po ba siyang naiwan?" Gusto niyang makita ang itsura ng ina noong nabubuhay pa.Kumuyom ang kamay ni Veronica at saglit na napatingin sa ina, tila ba humihingi ng tulong upang maiwasan ang topic."Hindi mahilig