جميع فصول : الفصل -الفصل 5

ALAS-NUEBE na ng mga sandaling iyon. Nasa kama na si Clara ng sandaling iyon, may hawak na libro kunwari ay nagbabasa kahit ang totoo ay hinihintay lang niyang tumabi ang asawa.Kanina pa ito sa harap ng laptop, nagtatrabaho. Nang saglit itong tumigil para hilutin ang noo matapos alisin ang eyeglasses ay nagsalita siya, "Ethan, kanina ka pa riyan. Ipagpabukas mo na lang 'yan."Nag-angat ito ng tingin pero binalewala lang ang sinabi niya at muling sinuot ang eyeglasses. "Tapusin ko lang 'to, mauna ka ng matulog."Ngumiti si Clara, mariing pinaglapat ang labi. "Okay…" Nilapag niya ang libro sa side table saka nahiga sa kama. Inayos niya ang kumot habang nakatingin sa asawa.Nang mapagtantong matatagalan pa talaga ito ay pumikit na siya. Ngunit makaraan ang ilang sandali ay hindi siya madalaw ng antok. Akmang babangon ng maramdaman niyang lumubog ang kabilang bahagi ng kama kaya sinamantala niya ang pagkakataon.Pumaling siya ng higa sa pwesto ni Ethan at niyakap ito, dama ang init na na

MALUTONG na sampal ang dumapo sa mukha ni Mina, sa labis na pagkabigla ay nablangko ang utak niya sa nangyari. Hindi makapaniwalang tiningnan ang biyenan na babae. "M-Mommy…"Lahat ay nagulat sa ginawa ni Helena, unang beses na masaksihan nilang nagbuhat ito ng kamay kahit pa napaka-strict nitong tao.Unang kumilos si Ethan na humarang sa pagitan ng ina at ni Mina, hinawakan niya pa ang braso ng huli na tila ba pinoprotektahan ito.Nang makita iyon ni Clara ay bigla siyang nagtaka. "Ethan…" tawag niya, ngunit wala man lang nakarinig sa kanya."Umalis ka riyan, Ethan," ani Mina."Hindi niyo siya kailangan na saktan, Mommy," pagtatanggol nito.Namumula sa galit ang mukha ni Helena, ng mga sandaling iyon ay wala siyang ibang naiisip kundi ang ibuntong kay Mina ang galit na nararamdaman.Isa siyang ina at masakit tanggapin na sa isang iglap, ay nawalan siya ng anak. "Nang dahil sa kanya kaya wala na si Noah! Ang kapatid mo, tapos nakuha mo pa siyang ipagtanggol?!""Aksidente lang ang nang

DAHAN-DAHAN ang ginawang paglingon ni Clara, matapos niya iyong marinig. Sa isang iglap, tila ibang tao ang nakikita niya at hindi ang asawa. "D-Dito na sila titira? Nang hindi mo sinasabi sa'kin?" may pait ang pagkakasabi niya.Kaya biglang nahiya si Mina, agad nadamang magkakaproblema pa ang mag-asawa kaya dali-dali niyang nilapitan ang anak. "Sa kusina muna tayo, Nathan.""Why?!" reklamo ng bata.Hinawakan na ni Mina ang braso ng anak at hinila ito. "Mamaya na yan."Nang ang mag-asawa na lang ang naiwan sa lugar ay wala naman nagsalita sa mga ito. Bumuntong-hininga si Ethan saka bumaba ng hagdan upang lapitan ang asawa.Isang matalim na tingin ang pinukol ni Clara. "Nawala lang ako ng ilang araw, may iba ka ng binahay?"Matalim ang salitang binitawan kaya nabigla si Ethan at nainis. "Anong sinasabi?! Ayusin mo nga ang tono mo, si Mina ang pinag-uusapan dito.""Exactly! Siya nga."Napapailing si Ethan, naguguluhan sa inaakto ng asawa. "Ano bang problema?"Umiwas ng tingin si Clara,