All Chapters of Remarried: Carrying the Tycoon's Child: Chapter 51 - Chapter 60

PAGPASOK ni Alaric sa bar ay agad niyang hinanap sa paligid si Clara, pero hindi niya ito makita sa dami ng customer. Nang tatawagan na niya ang tauhan ay nakita na niya ito sa wakas, natatakpan ng isang matangkad na lalake.Humigpit ang hawak niya sa phone at agad na naglakad palapit. Hinawi niya ang lalakeng nakikipag-usap kay Janice.Nainis ang lalake sabay tingin sa kanya nang masama. "Anong problema mo?!""Sorry, may tumulak sa'kin," palusot niya sabay tingin kay Clara. Nanlaki ang mata nito nang magtagpo ang tingin nila.Tumingin ang lalake sa likod ni Alaric pero nang makitang wala naman katao-tao at maluwag ang espasyo ay lalong nagalit. "Pinagloloko mo ba 'ko?! Wala naman—""Excuse me," awat ni Janice. "Ang ingay mo, so, please. Umalis ka na lang.""What?!" react ng lalake, akmang susugod nang humarang si Alaric at may pagbabanta sa mga mata.Kinabahan ang lalake, ngunit bago pa lalong lumala ang tensyon ay sinundo na ito ng mga kasamahan. "Tama na 'yan, sa iba na lang tayo."

"Anong gusto mong gawin ko? Maging…"Bahagyang lumayo si Clara sa pinto nang marinig iyong sinabi ni Victoria. Unang araw niya sa trabaho, ayaw niyang mapagbintangan na nakikinig ng usapan.Kailangan niyang mag-ingat upang magtagal sa trabaho kaya nanatili siya sa may railings. Hanggang sa mapansin niya ang mga naka-display na picture frame at paintings.Hindi na bago sa kanya ang ganoong decorations dahil sa tahanan ng biyenan ay ganoon din. Hanggang sa mapukaw ng atensyon niya ng malaking family portrait sa mismong sentro pa ng hagdan.Anim na tao ang nasa portrait, kabilang si Victoria at sa dulong bahagi ang sa tingin niya ay asawa nito. Napagigitnaan ang dalawang batang lalake habang sa likod naman ang dalawa pang tao."Mukha silang mag-asawa," anas niya saka muling binalik ang tingin sa larawan ni Victoria. "Mukha pa siyang bata rito. Ga'no na kaya katagal ang portrait na 'to?" Muli siyang napatingin sa dalawang bata… tila pamilyar sa kanya ang "Anong ginagawa mo rito, Nurse Cl

PAAKYAT ng hagdan si Alaric nang mapatingin sa katulong na papasok ng bahay. May kausap ito at nang makita kung sino ang kasama ay bigla siyang kumaripas ng takbo.Sa labis na pagkataranta ay nadapa pa siya at napatid ang paa sa hagdan. Sa sobrang sakit ay hindi siya agad nakakilos."Sir, ayos lang ba kayo?" tanong ng katulong.Hindi siya sumagot, ni lumingon dahil tiyak na iyon na ang katapusan ng pagpapanggap niya. Kaya kahit iniinda ang sakit sa paa ay nagpatuloy siya nang paika-ika hanggang sa makarating sa silid.Pabagsak niyang sinara ang pinto saka mariing napamura sa isip. Nang humupa ang sakit ay tinawagan niya ang abuela, "Hello, 'La. Bumalik si Clara.""Ha? Pero kaaalis lang niya, ba't siya bumalik?""I don't know.""Nakita ka ba?""Yes, pero mukhang 'di naman ako nakilala. 'Di ako lumingon," ani Alaric.Si Clara naman sa may sala ay nagtanong sa katulong, "Ayos lang kayo ang apo ni Senyora? Nakita kong nadapa, eh."Pigil ang tawa ng katulong. "'Wag mong sasabihin sa iba, a

ISANG ARAW nanatili sa ospital si Clara, dahil sa past trauma na pinagdaanan noong bata pa ay kinailangan siyang suriin ng mabuti. Pinayuhan siyang manatili pa dahil kakailanganin ng maraming pag-aaral sa kanyang kondisyon pero inaalala niya ang trabaho.Hindi niya pwedeng pabayaan ang responsibilidad. Kinakatakot niya na ano man sandali ay pwede siyang palitan, tapos balik ulit sa simula. Napakahirap pa naman makahanap ng trabaho sa panahon ngayon.Pumayag naman ang doctor basta ba regular siyang magpapatingin at wala naman problema iyon sa kanya.Pagkauwi sa apartment ay doon lang niya naramdaman ang panghihina, bumabalik sa kanya ang katotohanan na sadya ang pagkakakilala nila ni Alaric."Anong iniisip mo?" tanong ni Janice.Nasa kusina sila, naghahapunan.Umiling siya, pero ilang sandali pa ay sinabi na rin ang gumugulo sa isip. "Alam nila kung sino ako, kaya siguro gano'n na lang kabait si Senyora sa'kin… kahit siguro si Manang Teresita, 'yung Mayordoma sa bahay."Nakikinig lang

KUMURAP-KURAP ang mata ni Alaric, napalunok ng laway at tila may napagtanto kaya napaiwas ng tingin. "I-I'm just worried," anas niya.Kunot-noo na nakatitig si Clara dahil labis ang pag-aalala sa mukha nito, pinagpapwisan pa nga ang noo. "Are you sure, ayos ka lang?" tanong niya dahil pahigpit nang pahigpit ang hawak nito sa kanyang balikat.Nang ma-realize ni Alaric na nasasaktan na niya ito ay mabilis niyang binitawan ang balikat nito. "I'm sorry… pupuntahan ko lang si Lola." Pagkatapos ay nagtungo na sa silid ng matanda.Nagtagal ito ng halos isang oras, gusto ngang pumasok ni Clara. Ngunit sinabihan siya ni Teresita na hayaan lang ang mga ito na mag-usap. Kaya iyon ang ginawa niya at nagtungo na lamang sa study room para magbasa ng libro. Paglabas ay napansin niya agad sa ikalawang palapag ang binata, na kalmado na ang ekspresyon.Tuloy-tuloy ito pababa ng hagdan, akala niya nga ay didiretso na ito paalis. Nang bigla siyang hanapin—sabay turo naman ng katulong sa kanya na napagtan