Todos os capítulos de Remarried: Carrying the Tycoon's Child: Capítulo 71 - Capítulo 80

NAPATINGIN siya kay Alaric na abala sa binabasa, hindi na siya pansin kaya mabilis siyang tumalikod para basahin ang sulat niya para sa sarili.Dear Me, Naiinis ako kay Cedric kasi lagi niya ko kinukulit sino crush ko. Ayoko nga aminin pero ang kulit niya tas namimilit pa na magpakasal kami pagtanda. Eh, 'di ko naman siya gusto pero ang iniisip niya, ayaw ko lang aminin na siya kasi nakakahiya. Ba't ko naman siya magugustuhan, eh, 'di naman siya pogi. Si kuya Alaric ang pogi, siya ang gusto ko kaya secret lang natin 'to, okay? Kapag malaki na 'ko at pretty saka ko sasabihin na love ko siya.Nanginig ang labi ni Clara sa nabasa, ramdam niya ang init sa buong mukha. Hindi niya akalaing may gusto siya kay Alaric ng mga bata pa sila.Parang gusto niyang magpalamon sa lupa sa sobrang kahihiyan. Nang lingunin niya si Alaric ay nasa sulat pa rin ang atensyon nito kaya mabilis niyang tinago sa bulsa ang liham. Kapag nagkaroon ng pagkakataon ay itatapon niya o kung ano pang dapat gawin bas

AWTOMATIKONG ngumiti si Ethan nang sagutin ang tawag. "Hello, good evening Mr. Noir. It's Ethan Villareal.""Yes, I remember. Ba't napatawag ka?" Kahit iritado dahil hindi niya naman binigay ang contact number at tanging ang assistant lang ang way of communication nila ay hindi niya pinahalata ang inis sa boses."Well, next week na kasi ang birthday celebration ng mother ko and upon checking, ay 'di pa confirm ang pag-attend mo."Lumingon si Alaric sa sasakyan, kita niyang natutulog pa rin sa passenger seat si Clara. Sa pagkakaalam niya ay invited rin ito ngunit hindi niya kumpirmado kung makaka-attend ba?Kung pupunta ito sa birthday celebration ay a-attend rin siya pero kung hindi ay walang rason para mag-aksaya ng oras sa okasyon na iyon."Hello, Mr. Noir, nandiyan pa kayo?" ani Ethan sa kabilang linya."Yes... I think, may business trip ako before that day kaya 'di ako makakapunta," tugon ni Alaric."Ah..." bakas ang panghihinayang sa boses ni Ethan. Gayon pa man ay mabilis din si

PALABAS pa lang si Alaric sa gusali ay inaalis na niya ang butones ng suot na suit. Kanina pa kumikirot-kirot ang sintido dahil sa kawalan ng pahinga at ilang oras lang na tulog.Kasalukuyan siyang nasa Madrid para um-attend ng isang business event at pagkatapos ay lilipad naman siya patungo sa Portugal para sa isang exclusive meeting."Sir—"Tinaas niya agad ang kamay upang patahimikin ito at ayaw niya munang makarinig ng kung ano. Hectic ang schedule niya sa araw na iyon pero hindi pa nagtatanghali ay masakit na ang ulo niya.Tumango si Kevin, ang secretary na madalas kasama kapag may kailangan asikasuhin outside the company. Binuksan nito ang pinto sa backseat at agad na sumakay si Alaric, marahang hinihilot-hilot ang sintido.Bago sumakay sa passenger seat ay binigay ni Kevin ang ointment na madalas gamitin ng binata kapag makirot o masakit ang ulo.Ilang sandali pa ay nagmamaneho na ang driver pabalik sa hotel para makapagpalit si Alaric at may iba pa siyang pupuntahan na meeting

DAHIL pasikot-sikot ang daan ay nagtanong-tanong pa si Clara sa mga nakakasalubong na naka-uniporme gaya ng staff and crew sa loob at makalipas ang ilang minuto ay nakalabas na siya.Naramdaman niya ang lamig ng simoy ng hangin saka siya napangiti at nakahinga nang maluwag. She felt out place sa lugar at ngayon ay malaya na siya, iyon nga lang ay nakakapanghinayang ang effort nilang dalawa ni Janice.Napabuntong-hininga siya, napapaisip kung saan kaya siya posibleng pumunta? Ayaw niyang umuwi nang maaga at paniguradong tatanungin siya ng kaibigan. Ang ending manggagalaiti lang ito sa galit kapag kinuwento niyang pinaalis siya ni Ethan.Bago tuluyang umalis ay nilingon niya pa ang entrance ng building, iniisip na malulungkot si Helen at Ysabelle kapag nalaman na umalis siya.Padadalhan niya na lamang ng mensahe ang hipag mamaya at baka bigla siyang habulin at pabalikin sa loob kapag nabasa nito agad ang text message niya.Naglakad na siya patungo sa kotse nang mapansin sa gilid ng mata

HINDI maitago ni Clara ang tuwa sa mukha, palinga-linga siya sa paligid. Pinagmamasdan ang lugar dahil sa dami niyang napuntahan ay tila iyon ang pinakaunang beses niyang mararanasang kumain sa high-end restaurant na sila lang ang customer.Bagama't masaya ay inaalala niya ang halagang ginastos ni Alaric. "Sobrang mahal siguro rito? Ano bang pwede kong bayaran? Kahit isang dish lang." Nahihiya siyang magpalibre.Ngumiti lang si Alaric, pero sa halip na sabihing huwag na itong mag-abala. Sa ugali pa lang ni Clara, tiyak na mahihiya ito at mag-aabot pa rin ng bayad. "'Yung appetizer na lang," aniya, kahit nabayaran naman na niya lahat-lahat.Nakangiting tumango si Clara, sabay kuha sa phone. "Pwede naman sigurong mag-selfie rito, tama?" Dumukwang pa siya sabay bulong, "Ang ganda kasi ng lugar.""Yes."Tila bumalik sa pagkabata si Clara na tuwang-tuwa sa kahit maliliit na bagay. Tumayo siya sa kinauupuan at pumwesto sa isang magandang display. Hindi pa siya nakontento at makailang ulit s