All Chapters of รักต้องห้ามของคุณหนูมาเฟีย : Chapter 11 - Chapter 20

ตอนที่ 11. ความใกล้ชิดที่ไม่ควรเกิด แสงแดดอ่อนของเช้าวันใหม่ลอดผ่านผ้าม่านบางสีครีมเข้ามาแตะเปลือกตา ลูซี่ขยับตัวเล็กน้อย ความอบอุ่นที่โอบล้อมร่างกายอยู่เมื่อคืนยังไม่จางหาย เธอผล็อยหลับไปโดยไม่รู้ตัว ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่อาจบอกได้ แต่ความรู้สึกปลอดภัยที่ไม่เคยชิน…กลับทำให้การตื่นเช้าในที่แปลก ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดหญิงสาวค่อยๆ กระพริบตาเพื่อปรับโฟกัส ห้องนอนกว้าง ฟังดูเงียบสนิทแต่อบอวลไปด้วยกลิ่นไม้จางๆ ผ้าห่มถูกพับเรียบร้อยข้างตัว บ่งบอกว่าคนที่นอนข้างเธอเมื่อคืนตื่นไปแล้วลูซี่ลุกขึ้นนั่งช้าๆ ใจเต้นแผ่วอย่างประหลาดเมื่อคืน….เธอกอดเขาทั้งคืน แค่คิดแก้มนวลก็ร้อนวูบเสียงบางอย่างดังมาจากชั้นล่าง เสียงโลหะกระทบกันเบาๆ คล้ายกับใครบางคนกำลังวุ่นวายอยู่ในครัว กลิ่นหอมลอยขึ้นมาตามบันได เป็นกลิ่นเหมือนข้าวผัดง่ายๆ แต่ทำให้ท้องที่ยังว่างอยู่ร้องขึ้นมาทันทีลูซี่เดินลงบันไดด้วยเสื้อผ้าที่ใส่นอนเมื่อคืน....เสื้อตัวโคร่งสีอ่อน กับกางเกงผ้าบาง ๆภาพแรกที่เห็น ทำให้เธอหยุดกึกโจนาธานยืนอยู่หน้าเตา เสื้อยืดสีเทาเข้ม แขนเสื้อพับขึ้นเล็กน้อย ไอร้อนลอยขึ้นจากกระทะ มือข้างหนึ่งของเขาถือไม้พาย ขยั

ตอนที่ 13. เผลอตัวเผลอใจ NC+ "อะอื้อโจ~“ อื้อเล็กครวญครางออกมา ลูซี่แทบไม่อยากจะเชื่อเลยว่าตัวเองจะทำเสียงแปลกๆแบบนั้น ทั้งๆที่ปากน้อยๆของเธอเคยคอยแต่ตามด่าทอเขาทั้งวัน แต่วันนี้.....กลับไม่ผลักไส หนำซ้ำยังปล่อยตัวไปกับเขาอยากเต็มใจอีก “คุณหนู.....แน่ใจนะครับว่าจะไม่ให้ผมหยุด” คนที่อยู่ใต้ร่างผละหน้าขึ้นมาถาม เพราะถ้าให้เขาเริ่มไปมากกว่านี้ เขาจะไม่สามารถหยุดมันได้เลยจริงๆ ใบหน้าสวยนิ่งอย่างขบคิดชั่วครู่ ก่อนจะเอ่ยปากตอบ ”อย่าหยุด“ เมื่อได้รับคำตอบที่น่าพึงพอใจแล้ว ร่างสูงก็ไม่รอช้าที่จะสอดมือเข้าไปด้านในเสื้อตัวโคร่งที่เปียกชุ่ม เขาสลัดมันออกไปทันที ก่อนที่ร่างขาวโพลนจะโชว์เด่นอยู่ด้านหน้าของเขา ”อะอ๊า“ สองมือเล็กขยุมหัวของบอดี้การ์ดหนุ่มเอาไว้แน่น เมื่อเขาเริ่มพรหมจูบไปทั่วเลือนร่างของเธอ ความรู้สึกวูบวาบแล่นเข้ามาในกายสาวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ฟึ่บ! เสียงบราเซียตัวเก่ง ถูกนิ้วแกร่งปลดออกไปอย่างว่องไว โดยที่หญิงสาวแทบจะไม่รู้ตัว ”สวย....“ ปากหนักเอ่ย ก้อนเนื้อสองข้างที่ดูอวบอิ่มพอดีมือ ตอนนี้กำลังจะถูกปากร้ายของเขาจัดการ จ๊วบ~ “อะอ๊ะ” ร่างเล็กแอ่นตัวเกร็ง

ตอนที่ 15. กลับมาสู่ความเป็นจริง พูดยังไม่ทันขาดคำ เสียงโทรศัพท์ในห้องทำงานก็ดังขึ้น ลูคัสจึงเอื้อมมือไปรับสาย ไม่ต้องเดาเขาก็รู้ว่าใครโทรเข้ามา ไม่กี่วินาทีต่อมา เสียงกร้าวก็ดังผ่านลำโพง“ลูคัส! แกกล้าดียังไง!”“หึ ช่วยไม่ได้นี่ ฉันแค่ป้องกันครอบครัวตัวเอง” ลูคัสตอบเรียบ ”แกเป็นฝ่ายล้ำเส้นมาก่อนเอง“ “คืนลูกฉันมา!”วสันต์บอกเสียงแข็ง แม้เด็กคนนั้นจะไม่ใช่ลูกในสมรสของเขา แต่กลับเป็นเด็กที่เขารักและหวงมากที่สุด เพราะเด็กคนนั้นเป็นลูกที่เกิดมาจากความรัก นานมาแล้วที่วสันต์มีเมียเก็บลับๆอยู่คนหนึ่ง โดยที่เมียตัวจริงของเขาไม่เคยรู้ และผู้หญิงคนนั้นก็ต้องทนอยู่กับความขมขื่น ลูคัสที่มองเห็นช่องว่างนี้ จึงเสนอให้เมียลับๆของศัตรูที่อยากหลุดพ้นออกมาจากตำแหน่งตัวสำรอง มาอยู่ภายใต้การดูแลของเขา เขานำตัวเด็กคนนั้นมาจริง แต่มาเพื่ออนาคตที่ดีกว่า ไม่ใช่ต้องทนอยู่ในเงาที่ไม่มีตัวตนแบบนั้น และนั่น ทำให้วสันต์รู้สึกสั่นสะท้านไปทั้งร่าง เขาไม่คิด....ว่าลูคัสจะเอาคืนเขาด้วยวิธีนี้“ลูก?” ลูคัสหัวเราะเบา ๆ “ฉันนึกว่าแกมีลูกแค่สองคนซะอีก”ปลายสายเงียบกริบ“ถ้าเมียแกรู้เรื่องนี้เข้าล่ะก็......” ลูคัส

ตอนที่ 17. ประชด เขาส่ายหน้าแรงตอบ “เพราะผมต่ำเกินไปต่างหาก”คำสารภาพนั้นออกมาจากส่วนลึกที่สุดของหัวใจเขา“ผมเป็นแค่ลูกบุญธรรม เป็นบอดี้การ์ด เป็นคนที่ยืนอยู่หลังเงา”“คุณหนูควรมีชีวิตที่ปลอดภัย มีคนที่ปกป้องได้จริงๆ ไม่ใช่คนที่เอาแต่ทำให้ทุกอย่างยุ่งยาก”น้ำตาลูซี่จวนจะไหลอยู่รอมร่อ แต่หญิงสาวพยายามฮึบเอาไว้ เธอยอมรับว่าเรื่องของตนเองกับโจนาธานนั้นมันเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่เขาเป็นผู้ชายคนแรกของเธอ แม้ก่อนหน้านี้เธอจะเคยเกลียดและปากร้ายกับเขาแค่ไหน แต่หญิงสาวก็ไม่คิดว่าคำพูดพวกนั้นจะมีผลต่อความรู้สึกของเธอขนาดนี้“งั้นนาย.....ก็จะทนดูฉันหมั้นกับผู้ชายคนอื่นได้อย่างหน้าตาเฉยสินะ” “.......” เขาเงียบ “ก็ดี ในเมื่อเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดมันไม่มีความหมายสำหรับนาย งั้นฉันก็จะลืมมันไปซะ” เธอปริปากพูดออกมาอย่างพยายามเข้มแข็งทั้งที่ในใจกำลังรู้สึกเจ็บ....แบบที่ไม่มีเหตุผล “ต่อจากนี้ก็ทำหน้าที่บอดี้การ์ดของนายให้ดีแล้วกัน!” เธอกล่าวประชด มองเขาด้วยหางตาก่อนจะเดินผ่านหน้าออกไป ลูซี่พยายามตอกย้ำถึงสถานะของเขาที่มีอยู่ในชีวิตเธอตอนนี้ ในเมื่อเขาไม่คิดที่จะรับผิดชอบอะไร เธอก็ไม่จำเป็นที่จะ

ตอนที่ 19. คุณหนูเป็นของผม NC+ “อ๊ะ! นายจะจอดรถทำไม!”เสียงยางเสียดถนนดังครืด รถชะลอความเร็วลงอย่างกะทันหันก่อนจะจอดชิดข้างทาง ไฟหน้ารถส่องถนนเปลี่ยวตรงหน้า ลูซี่หันมามองเขาอย่างไม่พอใจ หัวใจยังเต้นแรงไม่ทันตั้งตัวโจนาธานไม่หันมามองเธอทันที เขานั่งนิ่ง มือจับพวงมาลัยแน่น หัวใจเต้นรัวเร็วอย่างที่ไม่เคยเป็นก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยเสียงต่ำจัด“ผมเตือนแล้วนะครับ คุณหนู”“เตือนอะไร” เธอชะงักหันมาถาม เขาหันมามองเธอเต็มตาสองตา แววตานั้นทำให้ลูซี่รู้สึกเหมือนถูกกดไว้กับเบาะทั้งที่เขายังไม่ได้แตะต้องตัวเธอเลยด้วยซ้ำ “อย่าพูดเรื่องพวกนั้นต่อหน้าผม“ ”ผมรู้ว่าคุณหนูโกรธ แต่ไม่ควรประชดผมด้วยวิธีนั้น“ ลูซี่หัวเราะออกมาเบาๆ อย่างไม่เชื่อหู ทั้งๆที่เขาเป็นคนเริ่มทำเหมือนไม่แคร์ก่อนแท้ๆ “แล้วฉันพูดผิดตรงไหน นายเป็นคนบอกเองไม่ใช่เหรอ ว่าฉันควรเลือกสิ่งที่ดีกว่า”คำว่าดีกว่า ทำให้ดวงตาเขาวูบไหว แต่นั่นมันแค่เพียงเสี้ยววินาที “คุณหนูรู้ดีว่าผมหมายถึงอะไร” เขากดเสียง “ผมพูดในฐานะบอดี้การ์ด ไม่ใช่....” “ไม่ใช่อะไร?” เธอแทรกทันที“ไม่ใช่ผู้ชายคนแรกของฉันงั้นสิ!”ความเงียบฟาดลงกลางรถ โจนาธานสูดหายใจลึก เ