《รักติดเรท Nc35+》全部章節：第 131 章 - 第 139 章

เช้าวันนี้อากาศข้างนอกไม่ดีเท่าไหร่ ฟ้าร้องฝนก็ตกรุนแรง ทำให้นาธานที่ตื่นแต่เช้าว่าจะปีนข้ามระเบียงห้องของฟองเบียร์ที่ติดกับระเบียงห้องพักของตนกลับห้อง แต่เปลี่ยนใจนอนกกกอดเจ้าหล่อน แล้วตอนนี้เหมือนว่าคนตัวเล็กกำลังจะตื่นเขาเลยแกล้งหลับต่อด้านฟองเบียร์ขยับเปลือกตาช้า ๆ ก่อนจะปรับระดับการมองเห็น เนื้อตัวปวดเมื่อยไปหมด จะขยับก็เจ็บตรงกลางร่าง จนต้องสูดปากเบา ๆ“อ่า! เจ็บชะมัดเลย แล้วนี่อะไรเนี่ย กอดทำไม อึดอัดชะมัด” เมื่อรู้ว่าตนนอนอยู่ในอ้อมกอดของนาธานก็บ่นอุบอิบให้คนตัวโตที่ยังไม่ตื่น แต่หารู้ไม่ว่าอีกฝ่ายกำลังแกล้งหลับเจ้าหล่อนแกะมือใหญ่ที่กอดรัดตัวเองออก แล้วก็พยายามฝืนความระบมกลางกาย พลิกตัวถอยห่าง แล้วเธอก็ได้รู้ว่าเธอกับนาธานนั้นไม่ได้สวมใส่เสื้อผ้าด้วยกันทั้งคู่“กะ...กรี๊ด...” มือเล็กยกมาปิดปากตัวเองทันที ด้วยกลัวว่าเสียงกรี๊ดของตนจะทำให้นาธานตื่น ด้านคนแกล้งหลับก็ได้แต่กระตุกยิ้มมุมปากและเปิดเปลือกตามองการกระทำของแม่ยอดรักระหว่างที่เธอส่ายหัวแรง ๆ ด้วยความโมโหเขา ก่อนจะปิดตาแกล้งหลับต่อ“ไอ้บ

“อือ! ปล่อยฉันนะ คุณมันบ้า เรื่องของเรา คุณคิดเองเออเองคนเดียว อีกอย่าง ฉันเกลียดคุณ กรเขาเป็นคนที่ฉันชอบ เขาจีบฉัน ฉันรู้และฉันก็พร้อมเป็นแฟนเขา แต่สำหรับคุณมันก็แค่คนที่ฉันหลงผิดคิดว่าเป็นมิตรก็เท่านั้นแหละ” ฟองเบียร์ผลักร่างใหญ่ให้ห่างตน พอเป็นอิสระก็พาร่างบอบช้ำของตนลุกขึ้นก้าวถอยห่างทันที“ทำไม? พี่ดีกว่าไอ้หน้าอ่อนนั่นทุกอย่าง ทำไมฟองเบียร์ถึง...”“มันไม่เกี่ยวกันหรอก เพราะเขาให้เกียรติฉัน และที่สำคัญ ฉันชอบเขา ไม่ใช่คุณ ฉันเกลียดคุณ!" เธอเกลียดคนตรงหน้า แต่ทำไมหัวใจกับไม่คิดแบบที่ประกาศออกมา“ฮึ! คิดว่าพี่จะสนใจรึไง ตอนนี้เธอเป็นเมียพี่แล้ว จำไม่ได้รึไง พี่สอนลีลารักเราได้ทุกลีลาเหมือนที่เราเขียนในนิยาย และพี่คิดว่าพี่เป็นคนนั้นของเราได้” เขาลุกขึ้นก้าวเดินตามร่างเล็ก จนเจ้าหล่อนหลังชนเข้ากับผนังห้อง มือใหญ่ทั้งสองยกขึ้นดันผนังห้องเพื่อกักร่างน้อยไม่ให้หนีตนไปไหนได้ใบหน้าสวยแหงนเงยขึ้นสบตาของบุรุษที่สูงกว่า หัวทุยเล็กส่ายไปมาเพื่อปฏิเสธ ด้วยรู้ดีว่าหลังจากนี้ไปจะเกิดอะไรขึ้น ฟองเบียร์ไม่ต้องการให้เกิดเรื่อ

“คุณหลอกล่อให้ฉันสมยอมน่ะสิ อะ! อ่า!" ยังพูดไม่ทันจบก็ต้องร้องครางเมื่อปากหนางับเข้าที่ติ่งหูของหล่อน“หึหึ พี่เก่งไงครับ อย่าเสียเวลาพูดเปลืองน้ำลายแบบนี้เลย เก็บน้ำลายไว้ให้พี่ดูดกินและใช้ปากให้เป็นประโยชน์ดีกว่านะจ๊ะที่รัก”นาธานเอ่ยอย่างเจ้าเล่ห์ มือใหญ่เคลื่อนมาจับไหล่มนแล้วเคล้นคลึงหนักหน่วง ใบหน้าคมซุกไซ้ลำคอระหง ดูดเม้มจนเกิดรอยแดง เคลื่อนไล่เคราสากถูไถมายังลำคอของฟองเบียร์ สาวเจ้าแอ่นคอแหงนเงยขึ้นส่ายเย้าบิดไปมาด้วยความทรมานเสียว มือเล็กยกขึ้นโอบกอดร่างใหญ่ด้วยความเผลอไผล ปากน้อยเผยออ้าครวญครางไม่ได้ศัพท์“อ่า! คุณธาน อือ! ฟองเบียร์ร้อนเหลือเกิน ทำไมต้องทำกับฉันแบบนี้ด้วย อะ! อือ!" หล่อนร้องครวญครางพลางลูบไล้กรีดเล็บสวยของตนตามแผ่นหลังกว้าง แอ่นอกเล็กเบียดสีไปกับคนเหนือร่าง“อืม! ที่รักของพี่ อ่า! พี่ชอบเวลาที่เราเรียกร้องและต้องการพี่แบบนี้เหลือเกิน โอว์! อ่ะ!" นาธานคำรามก้องเมื่อเท้าเล็กถูไถกับก้นปอดของเขาไปมาในน้ำ เขาจึงไม่อาจรอช้าได้อีกต่อไป ขยับกายเล็กน้อย แล้วมือใหญ่อีกข้างเคลื่อนไปนำแก่นกายร้อนสอดแทรกแหวกเข้าไ

กลับมาจากหัวหินได้ห้าวันแล้ว หลังจากกลางดึกวันนั้น หล่อนตื่นขึ้นมาก็นอนอยู่คนเดียว มองหานาธานก็ไม่เจอ เดินไปดูในห้องน้ำก็ไม่เจอ จะมีก็แต่โน้ตแปะไว้ที่กระจกหน้าโต๊ะเครื่องแป้งไว้ว่า“พี่มีธุระด่วน พี่ต้องรีบไป ขอโทษนะครับที่อยู่ทานข้าวเช้าด้วยไม่ได้ รักนะครับ”หล่อนโกรธมาก เมื่ออ่านโน้ตจบก็บดบี้ทิ้งทันที และเช้าวันนั้นเองก็พาร่างบอบช้ำที่มีแต่รอยราคีที่นาธานฝากไว้เต็มตัวไปหมด ทั้ง ๆ อากาศเมืองไทยร้อนแต่หล่อนก็ต้องใส่ผ้าพันคอปกปิดรอยไว้“ไปเที่ยวกลับมาแทนที่จะแฮปปี้ แต่เนี่ยอะไร กลับมานั่งเศร้าเนี่ยนะ ยัยฟองเบียร์” ลลิตามาหาเพื่อนรักที่คอนโดฯ เพราะตั้งแต่กลับมาจากหัวหินฟองเบียร์ดูไม่สดใสเลย ถามคำตอบคำ แววตาที่เคยสดใสก็หม่นหมอง และเมื่อวานพงศกรก็แวะมาหา ไม่รู้คุยอะไรกัน พงศกรถึงได้หน้าเศร้ากลับบ้าน“เบื่อแก ฉันว่าฉันกลับไปหาป๋าเหลิมที่โคราชดีไหมแก” นี่คือสิ่งที่เฝ้าคิดมาตลอดหลายวัน เพราะอยู่คอนโดฯ ก็ไม่มีอะไรดีขึ้น วัน ๆ เอาแต่นั่งคิดอะไรเดิม ๆ ซ้ำ ๆ เปิดดูข้อความเก่า ๆ ที่คุยกัน น้ำตาหล่อนก็คลอเบ

สองเดือนต่อมาหลังจากงานแต่งงานเล็ก ๆ ถูกจัดขึ้นด้วยความรักของทั้งสองและมีญาติผู้ใหญ่ฝ่ายชาย ฝ่ายหญิง เพื่อนและคนสนิทมาร่วมยินดี ตอนนี้ฟองเบียร์ก็ตั้งครรภ์ได้หกสัปดาห์แล้ว ฟองเบียร์กำลังนั่งกินขนมดูซีรีส์อยู่ในห้องนั่งเล่นของเรือนหอราคาร้อยล้าน เพราะตั้งแต่มีเจ้าตัวเล็ก เธอก็กินเก่งมาก และที่หนักคือห่างสามีไม่ได้เลย จนนาธานต้องสั่งให้วิทวัสเอางานมาส่งให้เขาทำที่บ้าน หรือถ้านาธานต้องไปดูงาน หล่อนก็ต้องเอาเสื้อตัวเก่าที่มีกลิ่นเหงื่อสามีมานั่งดมเพื่อไม่ให้ตัวเองหงุดหงิดและร้องไห้เวลาห่างสามี“พี่ธานคะ มานี่หน่อยค่ะ คิดถึงจังเลย” หล่อนร้องเรียกสามีที่นั่งทำงานอยู่อีกห้องให้มาหาตนที่ห้องนั่งเล่น“ครับผม จะไปเดี๋ยวนี้แหละครับเมียจ๋า...” นาธานตอบลากเสียงยาวพร้อมกับรีบเดินสาวเท้าไว ๆ มาหาภรรยาช่างอ้อนของตน“ว่าไงครับ คิดถึงแล้วทำไงครับ” เดินมาทรุดกายนั่งข้างภรรยาพร้อมกับยกมือลูบท้องของภรรยาคนสวยไปมา“อยากหนุนตักค่ะ”“ได้สิครับ” เขายิ้มให้ยอดดวงใจ แล้วขยับนั่งใหม่แล้วตบหน้าขาตัวเอง