Alle Kapitel von รักติดเรท Nc35+: Kapitel 151 – Kapitel 160

“อ่า...ฉันจะปล่อยให้ของสวยๆ งามๆ รอดมือไปได้ยังไงเสียงแคน อ่า...รู้ไหมว่าไม่มีอะไรที่คนอย่างเสือดำต้องการแล้วจะไม่ได้ และตอนนี้ฉันก็ต้องการเธอน้องสาวคนงาม อ่า...” เขาผละออกมาเอ่ยรดใบหน้าสวยในความมืดสลัวในรถ “สารเลว!” “อ่า...แน่นอน ใครๆ ก็บอกฉันแบบนั้น ขนาดพ่อที่บ้านก็ยังว่าฉันแบบนี้ อ่า...มาเถอะ ถอดชุดนักศึกษาที่น่ารักนี้ออกแล้ว ‘เอา’ กันให้รถโยกไปเลยเบบี้ อ่า...”แล้วเสือดำก็ไม่รอช้าที่จะจัดการปลดเปลื้องถอดชุดของสาวน้อยในชุดนักศึกษาออกทิ้ง ความชำนาญทำให้เขาจัดการมันออกได้อย่างรวดเร็วไม่ว่าเจ้าของชุดจะต่อต้านแค่ไหน “อือ...สวยมากน้องสาว”แม้จะมืดสลัวมองไม่ชัด แต่เขาก็มองออกว่ามันสวยงามมากแค่ไหน สองเต้าอวบใหญ่ดุนดันอยู่ในยกทรงตัวเล็กคับแน่นและเขาก็ดึงยกทรงไปกองไว้ที่ใต้อกจนสองเต้าเด้งดึ๋งออกมา “โอว์...เสียงแคนของฉัน อ่า...อื้ม”แล้วเขาก็ก้มหน้าลงไปซุกซบอกอวบใหญ่ทั้งสอง มือใหญ่สากกร้านกอบกุมสองเต้าบีบนวดบดหน้าตัวเองที่ซุกซบอยู่กลางระหว่างอก “อะ...อือ ปล่อยฉันนะคุณ อ่า...ปล่อยฉัน ได้โปรด อื้อ...ฮือๆๆ”เธอร้องและดิ้นรนขอร้องทั้งน้ำตา สองมือ

“ยังไม่เคยจริงๆ อ่า...ฉันจะถนอมเธอเสียงแคน อ่า...”ตอนนี้เสือดำไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าพูดอะไรออกมา ก่อนจะจูบปากอวบอิ่มเบี่ยงเบนความสนใจของหญิงสาวให้ออกจากความเจ็บปวดกลางกายสาว เขารู้ดีว่าตัวเองนั้นใหญ่โตและหล่อนนั้นเล็กแค่ไหนจึงต้องเล้าโลมหญิงสาวอีกรอบ และตั้งแต่เกิดมาเขาไม่เคยได้ลิ้มลองหญิงสาวพรหมจรรย์ เสียงแคนคือผู้หญิงคนแรกที่เขาได้ครอบครองความสาวแรกแย้มเปรี้ยง! ปร้าง! ห่า!เสียงห่าฝนและเสียงฟ้ายังคงดังสนั่นลั่นทั่วท้องฟ้า แต่ว่าเสียงกลองรัวในใจของเสือดำนั้นดังกว่า มันทั้งตื่นเต้น ดีใจ มีความสุขอย่างบอกไม่ถูกกับเซ็กซ์ในครั้งนี้ เขากอดร่างน้อยที่ร้องไห้ไหวสะอื้นแน่นพร้อมจูบปลอบประโลมเธอให้ผ่อนคลายไปกับตนเองโดยที่ยังฝากฝังแช่กายนิ่งไม่ขยับเคลื่อนไหวจังหวะ แม้จะอยากเอาแต่ใจ แต่เมื่อบอกไปแล้วว่าจะ ‘ถนอม’ เขาจะไม่ทำการเอาแต่ใจ จะรอให้สาวเจ้าผ่อนคลายความเจ็บปวดและพร้อมไปกับตนในค่ำคืนที่แสนพิเศษนี้“อื้อ...อ่า” ความเจ็บปวดเริ่มทุเลาลงและมีความร้อนรุ่มเข้ามาแทน ทำให้สองแขนโอบกอดลำคอหนาแน่นขึ้นและจูบตอบกลับปากหนาของจอมโอหัง ส่วนเอวเล็กคอดเริ่มขยับส่ายไปตามธรรมชาติ แม้จะไม่เข้าใจ แต่เ

“ไอ้ลูกเลว! ตุ้บ!”กำนันเหลืออดกับความเลวทรามของลูกชายก็ฟาดไม้เท้าในมือใส่หน้าของลูกชายคนเล็กเต็มแรงโกรธ ไม่มีเสียงร้องโอดครวญเจ็บปวดออกมาจากปากเสือดำแม้แต่คำเดียว เขาหันกลับมาด้วยใบหน้าที่แตกช้ำแล้วมองพ่อผู้ให้กำเนิดด้วยสายตาที่แข็งกร้าว ส่วนเสียงแคนก็ได้แต่ยกมือปิดปากตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น เพราะไม่คิดว่ากำนันพร้าวจะกล้าตีลูกชายแบบนี้ “เพราะพ่อ ผมถึงเป็นคนเลวแบบนี้”แล้วเสือดำก็เดินลงส้นเท้าหนักๆ เข้าไปในเรือน ไม่สนใจสาวน้อยที่ตนบังคับกลับมาบ้านด้วย กำนันมองตามหลังลูกชายแล้วเม้มปากแน่น มันจริงอย่างที่เสือดำพูด เพราะเขาสร้างบาดแผลให้ลูกทั้งสองถึงโตมาเป็นเด็กมีปัญหาแบบนี้ “หนู...ฉันขอโทษแทนลูกชายของฉันด้วยนะ ไปคุยกันตรงนั้นก่อนเถอะ”แล้วกำนันก็เดินไปนั่งยังชุดรับแขกไม้สักทองของตัวเองแล้วร้องเรียกสั่งให้คนสนิทของตัวเอง นั่นคือม่วงกับผอมให้นำน้ำและขนมมาให้แขกของบ้าน “ฉันจะไม่ถามหรอกนะว่าเรื่องของหนูกับเสือดำลูกชายฉันมันไปไงมาไง แต่อีหนู ฉันอยากบอกว่าฉันขอโทษแทนมันด้วย ฉันเลี้ยงมันไม่ดี จะโทษก็โทษที่ฉันเป็นพ่อของมัน ว่าแต่หนูชื่ออะไรฮึ”

เสียงแคนมองคนตัวโตตรงหน้าที่ฉุดดึงตัวเองออกมาคุยกันหลังบ้าน เธอไม่คิดว่าตัวเองต้องมีอะไรคุยกับคนต่ำทรามตรงหน้า ริมฝีปากน้อยอวบอิ่มสีชมพูระเรื่อเม้มแน่นแล้วมองเบือนไปทางอื่นแทนการมองใบหน้าดุดันที่ล้อมกรอบด้วยเคราหนา เพราะไม่อาจมองจ้องได้ ยิ่งมองยิ่งเจ็บแค้นในทรวงอก “มองหน้าฉันแล้วก็มาคุยกันให้รู้เรื่องว่าจะแต่งหรือไม่แต่ง” “ไม่แต่ง!” เสียงแคนตอบกลับทันควันเมื่ออีกฝ่ายพูดจบโดยไม่มองสบตาของเสือดำ เธอยังคงมองไปทางอื่นจนเสือดำกัดกรามแน่นแล้วยกมือขึ้นจับคางมนบีบบังคับให้หันมาสบตาตนเอง “ฉันบอกให้มองหน้าฉัน และเวลาคุยกันต้องมองหน้าฉันไม่ใช่มองไปทางอื่นแบบนี้” “ฉันเจ็บ!” เธอจับมือหนาของคนโอหังที่บีบคางตนให้ปล่อย “ถ้าเจ็บก็เป็นเด็กดี เชื่อฟังผัว ฉันจะถามอีกครั้งจะแต่งหรือไม่แต่ง ตอบดีๆ นะ ถ้าตอบไม่ดี ฉันจะถอดเสื้อผ้าเธอแล้วใส่ของฉันในตัวเธอมันตรงนี้แหละ” เขาไม่ได้ขู่ แต่เสือดำจะทำแบบที่พูดจริงๆ ไม่พอยังจับมือน้อยของเธอบังคับมาอยู่ตรงเป้ากางเกงของตนเอง “สารเลว!” “ฉันสารเลวได้มากกว่านี้อีกนะ อยากรู้ไหมว่าสารเลวแบบไหนเสียงแคน” น

เวลาเดียวกันนั้น ด้านฝั่งของเสือขาวกับเพียงพิณก็กำลังคุยกัน จะว่าไปไม่ใช่คุย แต่เสือขาวกำลังสั่งเด็กสาวมากกว่าจะคุยกันดีๆ “เรียนจบมอหกเมื่อไหร่แต่งงานทันที ฉันไม่สนหรอกนะเพียงพิณว่าเธอจะยอมหรือไม่ยอม ยังไงเธอก็เป็นเมียฉันแล้ว อีกไม่นานก็ต้องท้อง” “หนูไม่อยากแต่งงาน หนูยังต้องเรียนต่อมหา’ลัย และถ้าหนูไม่ท้องล่ะ คุณไม่ต้องรับผิดชอบหนูก็ได้” “ไม่ท้องฉันก็จะทำให้ท้อง” “คนเลว!” “ทำไมหยาบคายกับฉันแบบนี้เด็กน้อย ฉันอายุเยอะกว่าเธอนะเพียงพิณ” “หนูรู้ค่ะ เยอะมากด้วยและแก่กว่าหนูเยอะด้วย หนูไม่แต่งงานกับคุณเสือขาวหรอกนะคะ” “นอนกับฉันก็ต้องแต่งงานกับฉัน เธอจะไปแต่งงานกับใครมิทราบเด็กน้อย” “แล้วผู้หญิงที่คุณเสือขาวไปนอนด้วยล่ะคะ ทำไมไม่ไปแต่งงานกับพวกเธอด้วย ทำไมต้องเป็นหนู” สาวน้อยถามคนตรงหน้ากลับ “เพราะฉันเลือกเธอยังไงเพียงพิณ เดี๋ยวฉันจะไปรับไปส่งที่โรงเรียนทุกวันจนกว่าจะเรียนจบ ส่วนเรื่อง...หนูก็ต้องเอาใจฉันด้วย เป็นค่าน้ำมันรถให้ฉันก็แล้วกัน”เสือขาวเว้นคำไว้พร้อมยกมือยื่นไปลูบไล้แขนเรียวเล็กของสาวน้อยต