All Chapters of ท่านแม่ทัพ ปล่อยนางร้ายอย่างข้าไว้ในครัวเถอะ: Chapter 11 - Chapter 20

39 Chapters

บทที่ 3 เล่นลิ้น 1

บทที่ 3 เล่นลิ้น สัญญา? สัญญาอะไร ตอนไหน เมื่อไหร่? ฉันสุดแสนจะสับสน มันเกิดอะไรขึ้นกับซีรีย์เรื่องนี้กันแน่ ทำไมถึงมีฉากพระเอกบังคับนางร้ายลวกก๋วยเตี๋ยวอย่างเมามันส์แบบนี้ มันกลายเป็นซีรีย์ AV ไปแล้วเหรอ หรือว่าระบบมันเพี้ยนอะไรขึ้นมา แล้วมันอะไรกัน ทำไมจู่ๆ ร่างกายมันถึงได้ร้อนผ่าวขึ้นมาแปลกๆ อีกแล้ว “อึ่กก... อือ...” ฉันแทบไม่มีโอกาสพูดเลย จูบดูดดื่มมันหยึยๆ ในปากกว่าที่คิด แต่ก็รู้สึกดี จั๊กจี้นิดๆ ซึ่งก็ดีสุดๆ เลยล่ะ เขาหายใจสะท้อนถี่ ได้ยินเสียงทุ้มห้าวของเขาครางสะท้าน แขนกำยำสั่นระริกราวกับกำลังพยายามสะกดกลั้นตัวเอง แต่แล้วจูบของเขาก็เริ่มเร่าร้อนขึ้น ปลุกเร้าความรัญจวนจนทั้งคู่ต่างรู้สึกถึงมัน แต่มันผิดตัว อีเว้นท์มั่วแล้ว!! บ้าฉิบ พระเอกไม่ควรประชิดตัวนางร้ายแบบนี้สิ “เก่งมาก เจ้าจูบเก่งขึ้นแล้ว” “ฮึ่ยย เดี๋ยวสิ ฟังก่อน” “หัวนมเจ้าอ่อนไหวเป็นพิเศษนี่เอง” กลายเป็นว่าเขาบีบหัวนมของฉันอย่างเร่าร้อน ส่วนฉันก็กำลังชักรูดสำเร็จความใคร่ให้เขาแบบมึนๆ นี่มันรูทตายแบบใหม่รึไงเนี่ย!! ทรงพ
Read more

บทที่ 3 เล่นลิ้น 2

“อา... ขมิบใหญ่เลย นี่เป็นจุดกระสันของเจ้าสินะ” “งื้อออ...” กลีบเนื้อกำลังสั่นขณะถูกกระแทก ฉันเป็นบ้าไปแล้วที่ยินดีให้ตอก การจูบประดุจว่าเรากำลังเป็นหนึ่งเดียวกันทำให้ยิ่งเสียวซ่าน ฉันยกสะโพกขึ้นรับแรงกระแทกเร่าร้อน โดยที่พระองค์ตรึงบั้นท้ายฉันไว้แล้วขย่มป้าบๆ เราสองต่างเย้าแหย่ปลายลิ้น สอดใส่รุกเร้าเข้าหา ตับๆๆๆๆๆ “หากสลับท่วงท่า ข้าจะเข้าไปได้ลึกขึ้นอีกนะ อยากลองมั้ย” “ม...ไม่ ไม่เอา” “ปากแข็ง” ร่างกำยำพลิกกายให้ฉันคลานเข่า ก่อนจะสอดชำเราจากทางด้านหลัง และก็เป็นไปอย่างที่เขาพูด แท่งหยกแสนอวบยาวมันเข้าไปแทบจะมิดด้าม เรากำลังสมสู่กันเยี่ยงสัตว์ แต่มันรู้สึกดีเหลือเกิน ฉันแทบจะบ้าเพราะว่าเขาขบหูของฉันไปด้วยขณะกระแทกลึงค์ ป้าบๆๆๆๆๆๆๆ “อ๊า อ๊าๆๆ อย่า อย่าถูตรงเม็ด ส...เสียว เสียวไปหมดเลย เอาอีก... อ๊าๆๆๆ” “หึๆ เด็กดี ข้าได้เห็นเจ้าปลดปล่อยความร้อนแรงแล้ว ยอดเยี่ยมมาก เมียข้า” “น้ำจะแตก น้ำจะแตกแล้ว” “เอาเลย ไม่ต้องกลั้นเอาไว้ แตกเลย” ฉันแทบจะคลั่งแล้ว รูเสียวของฉันตอดรั
Read more

บทที่ 4 พยายามเข้าตัวเรา 1

เอาล่ะ... เนื้อเรื่องมาถึงอีเว้นท์นี้แล้ว เราจะต้องพยายามทำให้ทุกอย่างราบรื่นก่อนที่จะฉิบหายไปมากกว่านี้ แล้วทำไมเนื้อเรื่องมันถึงได้เละตั้งแต่ต้นแบบนี้คะ พระเอกควรจะอยู่ในเมือง สังเกตเห็นฉันยื่นเงินให้หมอดู พระเอกนึกสงสัยก็เลยตามฉันไปที่วัดบนเขาแล้วคลาดสายตาไป พอถึงจังหวะที่นางร้ายแอบย่องจะไปผลักนางเอกจากด้านหลัง พระเอกอยู่ข้างล่างเงยหน้าเห็นก็เลยเหินตัวขึ้นมารับตัวนางเอกไว้ในอ้อมแขน อุ้มท่าเจ้าหญิงแล้วหมุนๆ ตัวลงมาแตะพื้นอย่างสวยงาม เรียกเสียงกรี๊ดสิบแปดตลบจากคนดู แล้วทำไมพระเอกอย่างกวนจิ้งอ๋องถึงได้ตามติดฉันแบบหายใจรดต้นคอแบบนี้คะ ฉันกำลังจะไปจ่ายเงินสินบนให้หมอดูค่ะ แล้วพระเอกตามติดเป็นพยาธิแบบนี้ เนื้อเรื่องมันก็ไปต่อไม่ได้สิโว้ย ต้องทำอะไรสักอย่างให้พระเอกไปที่วัดให้ได้ “คิดเรื่องอื่นที่ไม่ใช่เรื่องข้าอยู่หรือ” ฉันงี้สะดุ้งโหยงเลย ตัวสั่นพั่บๆ “เอ่อ คือ... ข้ากำลังคิดเรื่องท่านเต็มหัวเลยต่างหากเพคะ” “จริงเหรอ ปากเจ้าก็พูดไป แต่แววตาเหมือนกำลังคุยกับผีเลยนะ” “อ่า แหม ท่านอ๋องคิดมากไปเองป่ะเพคะ โฮะๆๆ”
Read more

บทที่ 4 พยายามเข้าตัวเรา 2

บรรดาคุณหนูที่มาเลือกซื้อชุด พอเห็นกวนจิ้งอ๋องเดินเข้าร้านมาต่างก็วี้ดว้าย เถ้าแก่เนี้ยรีบมาต้อนรับ “คารวะท่านอ๋อง ทรงให้เกียรติมาเยือนร้านเล็กๆ ของข้า เชิญเลือกได้ตามสบายเลยเพคะ ข้าจะนำชุดที่ตัดมาเป็นพิเศษให้ท่านชม รับรองว่าคุณหนูจ้าวจื่อจะต้องถูกใจแน่นอนเพคะ” “เอาชุดนั้นออกมาให้ข้าดู” “ได้เลยเพคะ” เถ้าแก่เนี้ยสั่งเด็กในร้านให้นำชุดแสนสวยออกมา ทุกคนต่างร้องชมว่างามยิ่งนัก “ชุดนี้ใช้ช่างฝีมือจากในวังถึงสามคนช่วยกันตัดเย็บ ใช้ผ้าไหมเฟิ่งหวู ราคาพับละห้าพันตำลึง เนื้อผ้าพลิ้วไหวดุจสายน้ำ ทอแทรกด้วยด้ายทอง ยามต้องแสงจะส่องประกายระยิบระยับ หากคุณหนูอันดับหนึ่งอย่างจ้าวจื่อได้ใส่คงจะ... “ชอบไหม ข้าซื้อให้” “หา? เอ่อ ม่ายๆ ข้าเป็นแค่แม่ครัวนะเพคะ” ฉันกำลังวอร์มร่างกายเตรียมวิ่งไปวัด ชุดผ้าฝ้ายสไตล์ตัวประกอบที่ฉันใส่ก็ไม่ได้แย่อะไร เหมาะกับงานครัวเลอะเทอะ แถมฉันก็ใส่แต่ชุดอย่างนี้มาตั้งแต่จำความได้ ไอ้ชุดกรุยกรายอะไรนี่ ไม่เอาจ้า “ขืนใส่ชุดนี้เข้าครัว ชุดก็เปื้อนหมดสิเพคะ รีบไปวัดกันเถอะ คุณหนูจ้าวจื่อน่าจะกำลัง...” “ข้าเอ
Read more

บทที่ 4 พยายามเข้าตัวเรา 3

“อ้าว? เจ้าก็พกปิ่นที่ข้าให้ไว้ติดตัวมานี่ เหตุใดไม่นำออกมาใช้เล่า” “ข...ข้า ข้าตั้งใจจะคืนให้ท่าน” “ข้าไม่รับ” “รีบๆ แต่งตัวให้เสร็จสักทีเถอะเพคะ!” ฉันร้องโอย ก่อนจะรู้สึกได้ว่าคนที่อยู่ข้างหลังหายใจแรงขึ้น “เป็นอะไรไปเพคะ” “เห็นคนที่รักแทบจะเปลือยเปล่าตรงหน้าเช่นนี้ จะไม่ให้ข้ามีกำหนัดได้อย่างไรไหว โยวหลัน เจ้าถึงกับถอดผ้าให้ข้าชม ช่างออดอ้อนเหลือเกิน” เอ็งเป็นคนฉีกเสื้อผ้าเองไม่ใช่เรอะ! สมองกลับแล้วรึไงวะ “ดูสิ โยวหลัน ลึงค์ของข้าแข็งขนาดนี้แล้วนะ” “ด...เดี๋ยว จะทำอะไรเพคะ” “จุๆ อย่าส่งเสียงสิ หรือเจ้าจะครางดังๆ ก็ได้นะ ข้าชอบ” เฮือกก!! ฉันกระตุก เขาลูบเรียวขาของฉันขึ้นมาเรื่อยๆ จนเกือบถึงหว่างขา สองมือร้อนๆ คลึงเคล้นไปที่ก้นกลมกลึง เขาแกล้งเอานิ้วไปแตะโดน ถ่างอ้าและหุบเข้า กลีบร่องคายน้ำหวานไหลซึมออกมานิดๆ พระองค์แกล้งเอานิ้วเขี่ยโดนเม็ดทับทิมเบาๆ ฉันก็เสียวครางออกมาอย่างลืมตัว “อึ่กก อา...” มือของเขาทั้งร้อนและแข็งแรง ใช้นิ้วแหกกลีบสาวให้แบะบาน จัดการสะกิดเม็ดเสียวแบบเน้น
Read more

บทที่ 4 พยายามเข้าตัวเรา 4

“โยวหลัน เจ้าช่างหวานฉ่ำน่าอร่อยยิ่งนัก สีชมพูสวยมาก น้ำออกมาเยอะเชียว” “ไม่ๆ ไม่นะ” แววตาคมกริบโลมลูบเนื้อตัวของฉันอย่างใคร่กระหาย โดยเฉพาะตรงโหนกสาวที่กำลังฉ่ำเยิ้มลงมาตามเรียวขาสั่นระริก ขัดขืนไม่ได้เลยเพราะร่างกำยำตรึงฉันไว้แน่น จับกางขาออกกว้างให้พระองค์ซอยนิ้วถนัดๆ แจะๆๆๆๆ “อ๊าๆๆๆๆ” กวนจิ้งอ๋องบีบหัวนมสีชมพูชูช่อ คลึงหมุนไปหมุนมาแล้วเอานิ้วดีดรัวๆ จนฉันเผลอหอบครางกระเส่าออกมา พอโดนบีบคลึงหัวนมไปเรื่อยๆ หัวนมของข้าก็แข็งชันพุ่งจนฉันตัวสั่นระริก พยายามกลั้นเสียงครางไว้สุดชีวิต แต่แล้วฉันก็กระตุกเฮือกเมื่อร่างสูงใหญ่ก้มลงมาเลียหัวนมแล้วดูดเต็มแรง จ๊วบบ... จ๊วบบ... แผล่บๆ “งื้อออ... ไม่เอานะ อย่าทำพร้อมสิ ทั้งดูดหัวนมทั้งแยงนิ้ว ไม่ได้นะ มันเสียว จะแตก... จะแตกแล้ว” ร่างสูงใหญ่ถอนนิ้วออกแล้วตวัดลิ้นเลียกลีบเนื้อสีชมพูดังจ๊วบๆ ใช้ลิ้นดุนดันเม็ดทับทิมแล้วบี้ถี่ๆ ฉันครางซี้ด บิดกายเสียวสยิวจากลิ้นซาบซ่าน มืออีกข้างของเขาดึงหัวนมของฉันไม่หยุด พร้อมกับเอาลิ้นแยงร่องเสียวจนน้ำหวานไหลฉ่ำ เขาใช้ลิ้นกดเน้นลงไปที่กลางเม็ดเสียว บี้บดล
Read more

บทที่ 5 เมาชีวิต 1

บทที่ 5 เมาชีวิต พระเอกมันควรจะเมินใส่นางร้ายสิวะ ฉันเดินจ้ำขึ้นบันไดทางเข้าวัด ไอ้ชุดหรูหรากรุยกรายนี่ก็โคตรจะรุงรังชีวิต ฉันเดินถลกกระโปรง ฉีกแข้งฉีกขาก้าวพรวดๆ ขึ้นบันได โดยมีร่างสูงสง่าตามเป็นเจ้ากรรมหน้าเวร หน้าด้านจับฉันซั่มในร้านขายเสื้อผ้าก็ว่าแย่แล้ว แต่นี่... “บั้นท้ายเจ้าสวยน่ากระแทกเสียจริง” “โว้ย! อะ เอ่อ... แหะๆ ท่านอ๋องล้อข้าอีกแล้ว” ฉันจะทำยังไงกับอีพระเอกนี่ดีนะ ตามสต๊อกเกอร์ก็ว่าหนักแล้ว นี่เดินขึ้นบันไดตามหลังแล้วจ้องตูดจ้องนม พระเอกจริงอ่อวะนี่ “เราแวะไปที่หลังต้นไม้ แล้วให้ข้านวดเฟ้นบั้นท้ายนุ่มๆ ของเจ้ากันต่อเสียหน่อยดีมั้ย” “ไม่ดีเพคะ!” “แต่ข้าอยากนี่... นึกถึงตอนที่ลึงค์ของข้าถูไถอาบน้ำหวานแฉะๆ พอเจ้าครางกระเส่าได้ที่ ข้าก็จะดันหัวดุ้นเข้ามาในรูแน่นๆ สอดค้างไว้สักครู่ แล้วตอกกระแทกเอวแรงๆ ปี้หอยเจ้าไง” ดู๊ดู ลามกกระทั่งคำพูดคำจา ซีรีย์เรื่องนี้ติดเซนเซอร์ไม่ได้ฉายออกอากาศแน่ๆ พระเอกผีเปรตขนาดนี้ แฮ่ก... แฮ่ก... เกิดเป็นนางร้ายใครว่าสบายกัน ฉันเถียงขาดใจ นั่นไงนางเอก ยืนชมว
Read more

บทที่ 5 เมาชีวิต 2

“พิสูจน์สิ” “หา?” “พิสูจน์ว่าเจ้าปลื้มใจที่ได้อยู่กับข้า” “พ...พิสูจน์? พิสูจน์ยังไงเพคะ” “ก็อย่างเช่น... จูบข้า ฟังดูอย่างไร” ต่อยให้สลบแล้วลากไปหานางเอกดีมั้ยนะ... ฉันยิ้มแข็งทื่อค้างอยู่แบบนั้น ซึ่งท่านอ๋องเอียงแก้มรอแล้ว “จูบข้าสิ” “ค...แค่ครั้งเดียวนะ” ฉันตัดปัญหา แค่จุ๊บแก้มก็จบ แต่จังหวะที่ริมฝีปากของฉันกำลังจะแตะแก้ม กวนจิ้งอ๋องกลับหันหน้า ทำให้ฉันจูบปากเขาเต็มๆ ลิ้นสอดเข้ามาหยึยๆ เต็มปากอีกแล้ว “อื้อๆๆ อื้ออ...” เมื่อปุยเมฆเคลื่อนคล้อย สายลมเคลื่อนผ่าน กวนจิ้งอ๋องจึงถอนริมฝีปากและเงยศีรษะขึ้น ต่างฝ่ายต่างหอบหายใจหนักหน่วงรุนแรง ใบหน้าแข่งกันแดงก่ำและรู้สึกถึงความซาบซ่านรัญจวนใจที่ห้อมล้อมแน่นหนารอบตัว ปลายลิ้นที่ตวัดพัวพันช่างอ่อนหวานยิ่งกว่าสิ่งใดที่ฉันเคยฝันถึง ทั้งที่บดเบียดริมฝีปากกันแค่นี้กลับรู้สึกดีแปลกๆ และเราต่างคิดตรงกันว่าต้องการเพิ่มอีก กวนจิ้งอ๋องสอดมือเข้าไปบีบคลึงหัวนม ปลดเสื้อเอี๊ยม ก่อนจะก้มลงดูดเข้าอุ้งปากอย่างแรง “งือออ...” “เจ้าน่ารักจนใจ
Read more

บทที่ 5 เมาชีวิต 3

ตับๆๆๆๆๆๆๆ “อ๊าๆๆ เสียวจังเลย หอยแฉะไปหมดแล้วนะเพคะ” “ดูสิ หอยของเจ้าดูดมังกรของข้าซะแน่นเลยนะ ชอบมั้ย” “อึ่ก อา... ชอบเพคะ ซี้ดด... อูย อ๊าๆๆ... อร๊างงง” ฉันถึงกับครางลั่นเมื่อถูกยกขาสองข้างขึ้นสูง เจ้ดโด้โต้ลมบนหลังม้า กลีบสาวชุ่มแฉะแหกอ้ารับแรงบดแบบไม่มีเกี่ยง น้ำหวานไหลกระฉอก พอท่านอ๋องตอกอัดดุ้นรัวๆ กลีบเนื้อสีชมพูสดสวยก็ปลิ้นเข้าออก ดูดเนื้อเอ็นแน่นหนึบ ตับๆๆๆๆๆๆ “ซี้ดดด อูย ปี้หอยเมียอร่อยจริงๆ ฮ่าๆ” “อ๊าๆๆๆ น้ำใกล้จะแตกแล้วเพคะ อีกนิดเดียวๆ... อร๊างๆๆ” ฉันเกร็งซ่าน ดวงตาเลื่อนลอยขณะกระตุกหลายเฮือกเพราะน้ำแตกกระจาย พรวดดด... พรวดด... “งื้ออ... แฮ่ก... แฮ่กก...” ฉันหอบหายใจเหนื่อยอ่อน หมดเรี่ยวแรง ร่างกายเสียวซ่านเหมือนถูกสายฟ้าฟาดไม่หยุด และยิ่งร้องครวญครางเมื่อร่างกำยำค่อยๆ ถอนลำหอกออกมา กลีบสาวก็ดูดติดจนปลิ้นตามไปด้วย ร่างกำยำพลิกกายฉันให้ฉันหันหน้าเข้าหา จังหวะควบม้าทำให้ฉันซบเข้าหาแผงอกบึกบึน “แน่นหนึบดีมาก นับว่ายอดเยี่ยม” “อูวว... อา... เสียวเหลือเกิน” “เอานิ้วแห
Read more

บทที่ 6 ชำระความ 1

บทที่ 6 ชำระความ ฮึ่ม!! แพ้ให้กับดุ้นอีกจนได้!! ฉันทุบผนังห้องครัวดังตุบๆๆๆ อีอ๋องซั่มน้ำแตกกระจายไปสี่น้ำเนื้อๆ ร่อนรอบเมืองจงใจอวดชาวบ้าน แล้วถึงได้พาฉันมาส่งที่จวนสกุลจ้าว ซึ่งก็รู้ๆ อยู่ว่าฮูหยินรอเชือดฉันอยู่ โคตรเชรี่ยเลย หรือว่ารูทตายของฉันมาจบที่ฮูหยินวะ ภายในห้องโถงที่มีกลิ่นธูปจาง ๆ ฉันนั่งคุกเข่าอยู่บนเบาะเล็กตรงกลาง คุณหนูตกจากที่สูงได้รับบาดเจ็บ นอนรักษาตัวอยู่บนเตียง สภาพของนางบอบช้ำทั้งกายทั้งใจ เป็นถึงคุณหนูอันดับหนึ่งแต่แพ้น้องสาวที่โตจากก้นครัว รู้ถึงไหนอายไปถึงนั่น ฉันเห็นแล้วก็น่าสงสารเหมือนกัน แต่ฉันสงสารตัวเองมากกว่า ด้านหน้าของฉันคือฮูหยินเอกผู้แต่งกายด้วยชุดไหมสีแดงลายปักดอกเหมย มือของนางกุมถ้วยน้ำชาไว้อย่างสงบ ทว่าดวงตาที่จ้องมานั้นเย็นชาและแหลมคม ราวกับกำลังมองผู้กระทำความผิดที่สมควรถูกลงทัณฑ์ "โยวหลัน" ฮูหยินเอกเอ่ยเสียงเรียบ แต่ทุกถ้อยคำเหมือนน้ำแข็งเย็นชา "เจ้าคงรู้ดีว่าตำแหน่งของเจ้าในตระกูลนี้มิได้สูงส่งอันใด เจ้าถูกเลี้ยงดูมาเพียงเพราะเห็นแก่บิดาของเจ้า อย่าได้คิดว่าสวรรค์จะเมตตาให้เจ้าได้สูงส่งเกินฐานะเ
Read more
PREV
1234
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status