All Chapters of ท่านแม่ทัพ ปล่อยนางร้ายอย่างข้าไว้ในครัวเถอะ: Chapter 21 - Chapter 30

ฉันหัวเราะแห้ง ๆ "ฝีมือธรรมดาเพคะ...เพียงแค่พอทำให้อิ่มท้องเท่านั้น" "เช่นนั้นข้า ขอลองดูสักครั้ง" เขาตอบเสียงเรียบ ก่อนจะมองไปรอบ ๆ ร้านที่มีลูกค้าแน่นขนัด "แต่ดูเหมือนเจ้าจะยุ่งไม่น้อย” “ช...ช่าย ช่าย วันนี้ข้ายุ่งมากเพคะ ท่านอ๋องกลับไปก่อน แล้วค่อยมา...” “เจ้าคงปิดร้านแล้วเผ่นไปก่อนน่ะสิ” “ง่า...” "วันนี้ข้าเป็นลูกค้า เจ้าทำอาหารให้ข้ากินเถิด ข้าหิวมาก" ฉันยิ้มเจื่อน พยักหน้าและหันกลับไปยังครัว เล่นพูดแบบนี้ เชฟมืออาชีพอย่างฉันจะปฏิเสธได้อย่างไร เอาล่ะ! เราต้องสวมวิญญาณมาสเตอร์เชฟ รวบรวมลมปราณเขย่าตะกร้อลวกก๋วยเตี๋ยวอย่างทรงพลัง เบ่งรสชาติที่ซ่อนเร้นออกมาจากวัตถุ ย๊ากกกกกก เมื่อฉันวางชามก๋วยเตี๋ยวลงตรงหน้ากวนจิ้งอ๋อง บรรยากาศในร้านก็เงียบงันอีกครั้ง ชายผู้สูงศักดิ์หยิบตะเกียบขึ้นมาอย่างไม่รังเกียจ ท่ามกลางสายตาของคนในร้านที่จับจ้องด้วยความอยากรู้อยากเห็น เขาลิ้มรสคำแรก แล้วนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า "หน้าตาเรียบง่าย แต่เต็มไปด้วยรสชาติที่ซ่อนอยู่ นี่คือความอ่อนโยนของเจ้าที่แสดงออกมาในอา

“ลองจับของดีดูก่อนสิ ถ้าเจ้ากล้าจับ ข้าก็จะปล่อย” ของดีที่ว่าก็คือตะบองกายสิทธิ์ ถ้าขืนฉันจับรับรองได้เลยว่ายิ่งหื่นนักแน่ ฉันก็เลยพยายามใจแข็ง ไม่พูด ไม่ขยับ ไม่ให้ความร่วมมือ ไม่ทำอะไรทั้งนั้น ฮือออ... “ไม่อยากให้ข้าทำจริงๆ หรือ ข้าอยากหลั่งน้ำกามให้เจ้าคนเดียวเลยนะ โยวหลัน” “...” ฉันแพ้อีกแล้ว เล่นกระซิบอ้อนข้างหูแบบนี้มันก็ยิ่งเสียว ร่างกำยำก้มลงใช้ลิ้นปลุกเร้า เม็ดทับทิมแข็งเขม็งสู้ลิ้น เขาบรรจงดูดเลียแล้วค่อยๆ นำแท่งหยกอันเขื่องมาถูไถน้ำหล่อลื่นจนชุ่ม “อ๊ะ อ๊า อ๊า...” “พอปิดตาเอาไว้ เจ้าก็ความรู้สึกไวขึ้นนะโยวหลัน ดูสิ น้ำแฉะๆ ไหลออกมาใหญ่แล้ว ร่างกำยำเขี่ยหัวลึงค์ตรงกลีบสาวเบาๆ จากนั้นก็ค่อยๆ ดันเข้าไปจนมิดด้าม แล้วสาวเข้าออกเป็นจังหวะ รูตอดเด้งตุบๆ โอบรับแท่งหยกแน่นเปรี๊ยะ น้ำหวานไหลพรูอาบต้นขา “อ๊ะ อ๊า... อูยย...” “รู้สึกดีไหมโยวหลัน” “อ...อืม ดี ข้าเสียวมากเลย” ฉันบิดเร่า กระเด้าสะโพกยิกๆ แท่งหอกโยกเข้าออกพร้อมกับถูไถเม็ดทับทิมไปด้วย เร่งความเร็วจนน้ำกระฉอก ทำเอาฉันร้องครวญครา

พิธีแต่งงานโดนตัดฉับแล้วเปิดฉากมาที่พิธีเข้าห้องหอเลย และอีหยังวะหนักมากเมื่อพ่อกับนางเอกโผล่มาแสดงความยินดี เดี๋ยวๆ กูงง แถมพระเอกก็หน้ามึนจนฉันทิ้งตัว ช่างแม่งเนื้อเรื่องแระ เหนื่อย! “ในที่สุดเราก็ได้แต่งงานกันเสียที ข้ารอเวลานี้มานานเหลือเกิน” “อึ่กก... อือ...” “โยวหลัน อา... ข้าจะใส่เข้าไปแล้วนะ” OK ฉันเก็ทแล้ว ระบบกำลังจะทำให้ฉันเสียวตายคาดุ้นแน่นอน ฉันนอนหมอบคุดคู้เหมือนลูกกวางน้อย เมื่อพญาเสืออย่างกวนจิ้งอ๋องขึ้นคร่อมแล้วจับลึงค์จดจ่อจะสอดใส่เข้าทางด้านหลัง ฉันก็โก่งสะโพกขึ้น ขยับขาออกจากกัน ใช้นิ้วถ่างกลีบเปิดทางให้ดุนดันอาวุธอันเขื่องเข้ามาง่ายๆ สวบบ... “ยิ่งเอากัน เจ้าก็ยิ่งสวยขึ้น ไม่ว่าจะขย่มเจ้ากี่รอบ ข้าก็ยังอยากทำมากขึ้น” “อ... อ๊ะ... แน่นจังเลย อึ่ก...” “ไม่ต้องกลั้นเสียงหรอกโยวหลัน ยิ่งได้ฟังเสียงครางน่ารักๆ ของเจ้า ข้าก็ยิ่งกระสัน” “งื้ออ...” ปกติแล้วเขาจะสอดใส่อย่างนุ่มนวลอ่อนโยน แต่ครั้งนี้ร้อนแรงขึ้น เหมือนกำลังคว้านรูตอดรัดของฉันไม่มีผิด ฉันครวญคราง กวนจิ้งอ๋องช่างแข็งแรงนัก

“ซี้ดด โอวว แตกแล้ว น้ำแตกแล้ว” พรวดด พรวดดดด แท่งหยกแสนอวบอัดฉีดน้ำกามสีขาวขุ่นเต็มร่องเสียว รูคับแน่นตอดแฉะๆ ขมิบรัดรุนแรง ร่างกำยำจึงบดต่ออีกนิดแล้วแตกซ้ำ ถึงค่อยดึงแท่งมังกรออกจากร่องกลีบที่แบะอ้าบวมช้ำ “อึ่กก... งืออ...” ฉันกระตุกเฮือกๆ เพราะส่วนหัวลึงค์มันยังคาแน่นอยู่ “อูวว อา...” กวนจิ้งอ๋องถึงกับครางเสียงแหบห้าวเพราะโดนตอดหัวลึงค์แรงมาก พอชักออกมาได้ก็มีน้ำกามเยิ้มจากรูติดปลาย ไม่นานนักน้ำกามร้อนๆ ก็ไหลย้อยออกตามมา “อา... เจ้าสวยเหลือเกินโยวหลัน หยุดขย่มลึงค์ไม่ได้เลย สติหลุดไปแล้วหรือ อ้าปากสิ ดูดน้ำกามของข้าเท่าที่เจ้าต้องการได้เลย” “อือ...” ฉันอ้าปากงับหัวลึงค์ที่ยังกระตุกหงึกๆ มาดูดดื่ม ตวัดลิ้นสะกิดตรงหัวบากบานสีชมพู จากนั้นก็ค่อยๆ กลืนกินหมดทั้งด้าม จ๊วบๆๆๆๆ “เจ้าดูดลึงค์เก่งขึ้นมากเลยนะ ซี้ดด อา... เสียวสุดๆ” ร่างสูงใหญ่ถึงกับชักกระตุกด้วยความเสียวสะท้าน ฉันดูดแรงจนแก้มตอบ ผงกขึ้นลง ดูดเลียอย่างเอร็ดอร่อย จ๊วบบ... จ๊วบบ... ฉันจับต้นขากำยำไว้ขณะดูดเลียท่อนเอ็น ดูดเข้าคา

ไม่ใช่ว่าฉันไม่ดีใจที่ตั้งท้องนะ แต่พอคิดถึงตอนที่นางร้ายอย่างฉันต้องตายตอนจบ เด็กที่บริสุทธิ์คนนี้จะทำอย่างไร หากพระเอกนางเอกเมตตาเอ็นดูเด็กคนนี้ก็โชคดีไป แต่ถ้าไม่ล่ะ ฉันทำใจไม่ได้แน่ๆ หากลูกต้องเติบโตมาโดยที่ถูกกลั่นแกล้งรังแกเหมือนฉัน “เฮ้ออออออออ!!!” ฉันถอนหายใจแบบว่าเฮือกใหญ่ กูจะทำอย่างไรต่อไปดี “ถอนใจหน้าร้านค้า มันไม่เป็นมงคลนะ มาดูร้านที่ข้าเปิดให้เจ้ากันดีกว่า มีตรงไหนที่ไม่ชอบก็สั่งปรับเปลี่ยนได้ตามใจเจ้าเลยนะ” หลังจากอาการแพ้ท้องพอจะทุเลา กวนจิ้งอ๋องกอดเอวฉัน พาเดินเข้าไปด้านในร้าน ร้านอาหารใหม่ของฉันตั้งอยู่ข้างจวน ในทำเลที่เหมาะเจาะ ใจกลางเมืองที่ผู้คนพลุกพล่าน อาคารเป็นทรงเรือนจีนโบราณเรียบง่ายแต่สง่างาม หลังคามุงกระเบื้องสีดำมันปลาบ ตัดกับผนังไม้สีอ่อนที่ขัดเงาจนดูอบอุ่น โต๊ะและเก้าอี้ในร้านทำจากไม้เนื้อแข็ง ถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบ พื้นปูด้วยแผ่นหินเรียบเนียน สะอาดสะอ้านจนแทบมองเห็นเงาสะท้อน ด้านหน้าร้านมีป้ายไม้ขนาดใหญ่ แกะสลักชื่อร้านด้วยอักษรวิจิตรงดงาม ฝีมือช่างผู้ชำนาญ แขวนอยู่ใต้ชายคา ริมประตูมีแจกันปักดอกไม้สดสีสันละมุ