LOGINเป็นลูกสาวของคณิกา ฐานะต่ำต้อยไร้ราคาในสายตาผู้คน แค่ได้เป็นสาวใช้อยู่ในครัวก็ดีถมเถ แต่ปัญหาคือฉันเป็นเชฟมิชลิน!!! ตื่นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองหลงเข้ามาเป็นตัวร้ายในนิยายเรื่องคุณหนูไข่มุก?!! พระเอกเป็นท่านอ๋องนักรบสุดแสนจะเพอร์เฟก นางเอกเป็นคุณหนูอันดับหนึ่ง ส่วนนางร้ายในเรื่องตายอนาถ ฉันก็ต้องตั้งหน้าตั้งตาหนีรูทตาย ด้วยการทำยังไงก็ได้ให้พระเอกนางเอกมันได้กัน แต่ไม่รู้ทำไมท่านแม่ทัพถึงได้เลี้ยวมาเป่าฉันไม่หยุดเลยล่ะคะ!!
View Moreคำเตือน
ไม่เหมาะสำหรับผู้ที่อายุต่ำกว่า 18
นามปากกา ศศิชา เป็นงานแนว pwp
สำนวนอีโรติก อ่านตัวอย่างก่อนตัดสินใจ
------------------------
มี ebook ขายที่เว็บ m*b นะคะ
บทนำ
เรื่องราวเริ่มต้นจากวันที่ท่านอ๋องกวนจิ้ง ได้ส่งเทียบหมั้น[1]แก่ท่านจ้าวเต๋อ ขุนนางขั้นหนึ่ง สกุลจ้าวถือเป็นสกุลชั้นสูงที่รับใช้ราชสำนักมาเนิ่นนาน ชายรับราชการ หญิงถวายตัวหรือแต่งงานกับเชื้อพระวงศ์ ดังนั้นแล้วเมื่อท่านอ๋องกวนจิ้งถึงวัยสมควรมีคู่ครอง ธิดาสกุลจ้าวจึงเป็นตัวเลือกแรกและตัวเลือกที่เหมาะสมที่สุด
“เมื่อเทียบหมั้นมาถึงแล้ว ต่อไปก็ต้องเป็นเทียบสินสอด[2] แล้วพอถึงวันมงคล เจ้าบ่าวก็จะนำเทียบเชิญเจ้าสาว[3]มามอบให้ท่านจ้าวเต๋อ”
สาวใช้ที่อายุมากหน่อยเล่าถึงวันที่ท่านอ๋องกวนจิ้งส่งเทียบหมั้นมาถึงจวนท่านจ้าวเต๋ออย่างออกรส ฉันเองก็นั่งฟังอยู่ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เพราะใครๆ ต่างก็กล่าวขานถึงท่านอ๋องว่าเป็นบุรุษรูปงามองอาจ ออกรบครั้งแรกในวัยสิบห้าก็คว้าชัยชนะศึกใหญ่ และตลอดช่วงเวลาสิบปีที่ผ่านมา ท่านอ๋องกวนจิ้งสำแดงฝีมือการรบอันน่าทึ่งจนได้รับยศถาบรรดาศักดิ์ชั้นสูงสุด เป็นแม่ทัพอันดับหนึ่งและได้รับพระราชทานวังงดงามเป็นที่พักอาศัย จึงถือว่าทรงเป็นเชื้อพระวงศ์อันดับต้นๆ ของแคว้นฉี เป็นที่หมายปองของหญิงทั่วหล้า
“สกุลจ้าวของเราก็มิได้น้อยหน้า อดีตที่ผ่านมาฮองเฮาเจ็ดพระองค์ สนมกุ้ยเฟยอีกสี่ สนมชั้นล่างอีกนับไม่ถ้วนก็ล้วนถวายตัวและให้กำเนิดเชื้อสายราชสกุล นายท่านจ้าวเต๋อเป็นขุนนางผู้ใหญ่ที่ได้รับความไว้พระทัย สกุลจ้าวทุกคนทำงานรับใช้ราชสำนักอย่างแข็งขัน ดังนั้นผู้ที่จะได้แต่งงานกับท่านอ๋องกวนจิ้งจึงเป็นคุณหนูของพวกเราอยู่แล้ว”
เหล่าสาวใช้ต่างพยักหน้าไม่ก็ปรบมืออย่างเห็นด้วย คุณหนูสกุลผู้ดีกับท่านอ๋องนักรบผู้ห้าวหาญ ย่อมเป็นเรื่องราวพาฝันของหญิงสาวทุกคน แม้หญิงทั่วไปเช่นพวกนางมิอาจมีวาสนาเป็นจริง แต่แค่ได้ฝันก็มีความสุขแล้ว
คุณหนูจ้าวจื่อ ไข่มุกเม็ดงามแห่งเมืองหลวง นางคือหญิงงามผู้เพียบพร้อมทุกด้าน ไม่ว่าจะรูปโฉม คีตกาล บทกวีและลายสือศิลป์ นางคือบุตรสาวเพียงคนเดียวที่เกิดจากฮูหยินเอก คุณหนูจ้าวจื่อจึงสมบูรณ์พร้อมทั้งชาติตระกูลและความชอบธรรม เป็นคุณหนูอันดับหนึ่งที่ไม่มีคุณหนูสกุลใดเทียบเคียงได้
“ดีจังเลยนะโยวหลัน พี่สาวเจ้าช่างโชคดี”
“อ...อืม” ฉันกำลังนวดแป้งขนมอยู่เงียบๆ สะดุ้งเงยหน้าขึ้นมาก็พบว่าทุกคนต่างมองมาที่ฉันอย่างสงสารเวทนา
ตัวฉันนั้นเป็นลูกสาวของคณิกาผู้ทรงโฉม ความงามของท่านถ่ายทอดแก่ฉันอย่างหมดจด ทั้งผิวพรรณขาวดุจงาช้าง ใบหน้าละมุนที่ทั้งสวยและหล่อเหลา ยามที่ฉันแรกเกิดนั้นใครต่อใครต่างชื่นชมว่าฉันช่างเป็นทารกที่งามยิ่งนัก ขนาดฉันดูเงาสะท้อนของตัวเองก็ยังคิดว่าหน้าตาดี๊ดี ทว่าท่านแม่ล้มป่วยและสิ้นไปตั้งแต่ฉันอายุเพียงสามขวบ ฉันจึงจำไม่ได้ว่าตัวเองเคยเป็นคุณหนูที่มีสาวใช้คอยรับใช้ เพราะเมื่อฉันจำความได้ ฉันก็เป็นเพียงโยวหลัน เด็กรับใช้ก้นครัวของจวนเสนาบดีจ้าว
ซึ่งอันที่จริงคือ... ฉันเป็นเชฟมิชลินจ้า เจออุบัติเหตุรถชน ลืมตาอีกทีก็หลงมาอยู่ในซีรีย์ที่เคยดูเรื่อง “คุณหนูไข่มุก” แนวเรื่องไม่มีอะไรมาก แค่ผู้มาหลงรักคุณหนูจ้าวจื่อ พระเอกคอยปกป้องดูแลนางเอกจากน้องขี้อิจฉาตัวร้าย
ซึ่งน้องขี้อิจฉานั่นก็คือตัวฉันนั่นเอง... T0T
[1] เทียบหมั้น(聘书) เป็นหนังสือสำคัญที่ฝ่ายชายมอบให้ฝ่ายหญิงในพิธีหมั้น เพื่อใช้เป็นหลักประกันในการแต่งงาน
[2] เทียบสินสอด(礼书) เป็นหนังสือสำคัญที่ฝ่ายหญิงมอบให้ฝ่ายชายในวันมอบสินสอด โดยระบุรายละเอียดเกี่ยวกับปริมาณและสิ่งของที่นำมาใช้เป็นสินสอด
[3] เทียบเชิญเจ้าสาว(迎书) เป็นหนังสือสำคัญที่ฝ่ายเจ้าบ่าวมอบให้ฝ่ายเจ้าสาวในวันรับตัวเจ้าสาว
หลายปีผ่านพ้น เป็นช่วงเวลาแสนอ่อนหวาน ฉันกับกวนจิ้งอ๋องช่วยกันสร้างครอบครัวเล็กๆ ด้วยกันอย่างมีความสุข เราต่างทำหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ และดูแลกันและกันด้วยความรัก “ดูนี่นะจ๊ะ ห่อเกี๊ยวง่ายนิดเดียว ตรุษจีนปีนี้เราจะกินเกี๊ยวหมูได้ไม่อั้นเลยนะ” ฉันกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ สองมือประคองแป้งบางๆ ห่อไส้เกี๊ยวด้วยความชำนาญ รอบตัวมีเด็กชายและเด็กหญิงตัวน้อยนั่งล้อมอยู่ ทั้งสองกำลังจ้องมองมือแม่ด้วยความตั้งใจ ดวงตากลมโตเปล่งประกายด้วยความอยากลองทำบ้าง “เสด็จแม่จ๋า แบบนี้หรือเปล่า?” อวิ๋นเจี๋ย ลูกชายคนโตถามพลางยื่นเกี๊ยวในมือขึ้นมาให้ฉันดู ชื่อของเขาแปลว่าเมฆผู้สง่างาม เป็นชื่อที่สะท้อนถึงความหวังว่าลูกชายจะเติบโตเป็นคนที่มีจิตใจสูงส่งและน่าเกรงขามเหมือนเมฆบนฟ้า ปีนี้อายุสี่ขวบแล้ว ชอบเข้าครัวและเรียนฟันดาบเป็นชีวิตจิตใจ เจ้าก้อนแป้งของเขาดูบูดเบี้ยวเสียจนฉันต้องกลั้นหัวเราะ “ยังไม่สวย แต่ลูกตั้งใจดีแล้ว ลองอีกครั้งนะ” ฉันลูบศีรษะลูกชายอย่างอ่อนโยน ก่อนจะหยิบแป้งแผ่นใหม่ส่งให้ หรูอวี้ ลูกสาวที่นั่งข้างกันเงยหน้าขึ้นมอง แถมย่นจมูกเล็กๆ ชื่อของลูกสาวคนนี้
“งื้ออ... ท่านอ๋อง... ใหญ่จัง” “เด้าอร่อยด้วยนะ โยวหลัน เจ้าช่างน่ารักน่าขยี้ ปากบอกไม่ๆ แต่แฉะรอเชียวนะ” จ๊วบบบ... จ๊วบบบ... “อย่า... อ๊ะ ซี้ดด อูยยๆ อย่านะเพคะ อา...” ริมฝีปากอุ่นร้อนดูดกลืนหัวนมชูชันจนหายวับ กวนจิ้งอ๋องตั้งอกตั้งใจดูดจนเนื้อเต้าอวบกระเพื่อม แรงดูดมหาศาลทำเอาฉันผงะหงาย ไหนจะมือหยาบกร้านที่ดีดหัวนมของฉันอีกข้างอีกเล่า พระองค์ใช้ลิ้นสะกิดหัวนมของฉันรัวแรง ในขณะเดียวกันก็รูดแท่งหยกให้พร้อมสู้ศึกไปด้วย “งื้ออ... ท่านอ๋อง ข้าเสียว” “อา... เมียข้า น่ารักเกินไปแล้ว” กวนจิ้งอ๋องประกบปากจุมพิตอย่างดูดดื่ม พร้อมกันนั้นก็เอาท่อนเอ็นอวบมาจี้ตรงเม็ดทับทิม ถูไถงัดไปงัดมาเร็วๆ จนกลีบเนื้อแบะบาน น้ำหวานเยิ้มๆ เอ่อล้น โหนกนูนของฉันอวบอูมเกลี้ยงเกลา กลีบเนื้อสีชมพูสวย ปิดประกบสนิทราวกับเด็กน้อย น้ำหวานไหลรินน่าดูดเลีย ปากคอของกวนจิ้งอ๋องถึงกับสั่นระริก ช่วงท้องร้อนราวกับถ่านไฟแดงจัด ชีพจรเต้นแรงเพราะแท่งหยกกำลังเต้นตุบๆ ปั่นป่วนชุลมุนไปหมด เขาบดเอวทิ่มไปทิ่มมาจนฉันร้องคราง “ซี้ดด... โหนกอูมน่ากินจริงๆ ตอนนี้อยากได้
คุณหนูจ้าวจื่อ อาหารคือสิ่งที่ให้ชีวิตผู้คน หากเจ้าจะโยนของมีค่าเช่นนี้ลงพื้น ข้าจำต้องสั่งสอน” พูดจบก็ยกมือฟาดลงบนแก้มของจ้าวจื่อ เสียงดัง “เพียะ” จนทุกคนในร้านตะลึง “เจ้า... เจ้า... กล้าตบข้าหรือ!” คุณหนูจ้าวจื่อร้องกรี๊ด ลูบแก้มแดงก่ำด้วยความตกใจ ฉันยังคงยืนหยัด มองด้วยสายตาแน่วแน่ “ข้ากล้า หากเจ้ายังไม่เคารพสิ่งที่ควรเคารพ เช่นนี้เรียกว่าเตือนสติ บ้านเมืองยังมีผู้เดือดร้อนยากจนอยู่นับไม่ถ้วน เจ้าโยนข้าวปลาอาหารที่มีค่าทิ้งเพื่อระบายอารมณ์ไร้สาระของเจ้า สมควรแล้วรึ?” ถึงฉันจะไม่เคยมีปากมีเสียงกับใครเลยก็เถอะ แต่ในฐานะเชฟแล้ว ถ้าเห็นใครทิ้งขว้าง เอาอาหารมาเล่น หรือใส่อะไรก็ตามที่ส่งผลเสียต่อร่างกายคนกิน ฉันไฟว์แหลก กูไม่ยอมค่ะ จับตีมือหักเลย คุณหนูจ้าวจื่อไม่อาจเอ่ยคำใด น้ำตาคลอเบ้า กวนจิ้งอ๋องมองเหตุการณ์ทั้งหมดอย่างนิ่งสงบ ก่อนจะกล่าวขึ้นด้วยเสียงหนักแน่น “จ้าวจื่อ กลับไปเสียเถิด เปล่าประโยชน์ที่เจ้าจะดึงดันและลดตัวลงไปกระทำเรื่องเหลวไหล เจ้าสูงส่งกว่านั้น” “เพคะ” คุณหนูจ้าวจื่อดูจะสงบใจลงได้บ้างแล้ว นางจึงคำนับและกล่าวขออภัย
คุณหนูจ้าวจื่อก้าวนำมา ใบหน้างดงามวันนี้กลับบึ้งตึงราวกับฟ้าครึ้มก่อนฝน นางโยนห่อผ้าลงบนโต๊ะกลางร้าน เสียงดังปึงจนคนทั้งร้านหันมามอง “นี่คืออะไร เจ้ารู้หรือไม่!?” น้ำเสียงนางเฉียบขาด มองฉันด้วยสายตาแหลมคมระคนชิงชัง แต่นางมีท่าทีหวาดเกรงกวนจิ้งอ๋องอย่างเห็นได้ชัด ท่าทางของพระองค์สง่างามและเต็มไปด้วยอำนาจ ดวงเนตรคมกริบตวัดมองไปยังจ้าวจื่อ “เจ้ามาทำอะไรที่นี่ จ้าวจื่อ?” น้ำเสียงต่ำลึกของกวนจิ้งอ๋องกดดันจนคนทั้งร้านเงียบกริบ “ข้าเคยเตือนเจ้าแล้วมิใช่หรือว่าต้องอยู่ห่างๆ เมียข้า หรือเจ้าต้องการให้ข้ากำจัดสกุลจ้าวไปให้พ้นหูพ้นทาง” โห... พระเอก มึงไปขู่นางเอกไว้ขนาดนั้นเลยเรอะ “ข...ข้าไม่อาจทนความหยาบช้าของนางได้เพคะ ไม่อยากให้พระองค์ถูกล่อลวง... ข้าจึงเสี่ยงตายนำหลักฐานมาให้ท่านอ๋องตาสว่างเสียที” นางชี้ไปที่ห่อผ้าและเริ่มเค้นถาม “ยอมรับเสียดีๆ ว่านี่เป็นฝีมือของเจ้า” “นั่นคืออะไร” “เจ้าเองก็รู้อยู่แก่ใจ ยังจะทำเป็นไขสือ” “ข้าจะไปรู้หรือ” ฉันมองห่อผ้าที่คลี่ออก เผยให้เห็นกากสมุนไพรแห้งสีน้ำตาลแดง ฉันเลิกคิ้ว ค
“ท่านอ๋อง ข้ามีเรื่องสำคัญจะปรึกษาท่าน” “หื้ม? ว่ามาสิ” “คือว่า... ข้าเอง ตอนนี้ก็พอจะทำมาหากิน เก็บเงินทองได้บางแล้ว ข้าจะหาเงินนำมาคืนทุนให้ท่านจนครบ แล้วหลังจากนั้นข้าคิดว่า...” ฉันกลืนน้ำลายอย่างลำบากใจ ก่อนจะเอ่ยต่อไป “ข้าคิดว่า... ข้าคิดว่าเมืองเซียงหยา
ส่วนฉันทำไก่ต้มทั้งตัว สับใส่จานวางทื่อๆ นั่นแหละ ถ้าชนะอีกก็แปลว่าระบบติดบัคแล้ว กรรมการทั้งสามคนใช้ตะเกียบคีบชิ้นไก่ขึ้นมาชิมอย่างไม่คาดหวังนัก แค่เห็นจานไก่ต้มที่ดูธรรมดา ไร้การตกแต่งวิจิตรเช่นของผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ยิ่งทำให้หลายคนคิดว่านี่คงเป็นเพียงจานไก่ที่ทำตามมีตามเกิด
โห... เล่นใหญ่ไปมั้ยอ่ะ พอฉันหันไปมองข้างหลัง เห็นกวนจิ้งอ๋องกอดอกมองอยู่ อ่า... มิน่าล่ะ เพื่อให้บทนางร้ายยังไปได้อยู่ ฉันก็เลยยืนเชิดให้พี่สาวคำนับ เนื้อเรื่องคงจะปรับให้เป็นแนวเมียขี้หึงไล่ทุบนางเอก สุดท้ายก็โดนพระเอกเขี่ยทิ้งแล้วไปรักกับนางเอกแหงๆ “ลุกขึ้นได้ คราวหน้าคราวหลั
“เด็กดี อ้าปาก” “อึ่ก...” ตั้งแต่เกิดมาทั้งชาติที่แล้วทั้งชาตินี้ ฉันยังไม่เคยเลียให้ใครเลย แต่ทว่าไอร้อนกับกลิ่นอายของชายผู้แข็งขึงก็ร่ำร้อง ครอบงำความปรารถนา ฉันอ้าปากตามคำสั่ง รับรู้ว่าหัวลึงค์บากบานกำลังเย้าแหย่เข้ามาถูไถลิ้นของฉัน ลำหอกของท่านอ๋องนั้นใหญ่เป็นลำ คอดเรียวไปที





