บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย のすべてのチャプター: チャプター 101 - チャプター 110

​"คืนนี้อาบน้ำแต่งตัวรอฉันที่ห้อง... เดี๋ยวฉันไปรับ!" ธามเค้นเสียงกระซิบข้างหูเธออย่างเอาแต่ใจ "แล้วก็อย่าให้ฉันรู้เด็ดขาดนะว่าเธอแอบไปเอากับไอ้หน้าอ่อนนี่หลังออกจากร้าน! แล้วอย่าคิดแม้แต่จะโกหกฉัน เพราะฉันรู้หมดทุกอย่างว่าเธอกำลังทำอะไรอยู่... รู้ใช่ไหมว่าฉันไม่ชอบใช้ผู้หญิงร่วมกับใคร! เพราะฉะนั้นเธอเอากับฉันได้แค่คนเดียว ถ้าเงี่ยนจนทนไม่ไหวก็แค่บอก ฉันจัดให้เธอได้ถ้าเธอต้องการ" "นี่คุณธามคะ พูดอะไรกรุณาอายปากตัวเองด้วยนะคะ" "หึ... เข้าใจที่ฉันพูดแล้วก็ความทำตาม" "แล้วทีคุณล่ะคะ!" ฟาร์เงยหน้าขึ้นสบตาเขาอย่างไม่ยอมแพ้ น้ำตาแห่งความน้อยเนื้อต่ำใจเริ่มไหลริน "คุณเองยังมีผู้หญิงอีกคนเลย! คุณมีคนของคุณยู่ทั้งคน แล้วทำไมคุณถึงมาสั่งมาห้ามหนูอยู่คนเดียวแบบนี้ล่ะคะ" ​"นั่นมันเรื่องของฉัน" ธามเหยียดยิ้มเหี้ยม บีบข้อมือบางของเธอไว้แน่น "หน้าที่ของเธอคือนอนอ้าขาให้ฉันกระแทกเท่านั้นฟาร์ ส่วนใครจะเป็นผู้หญิงของฉัน หรือฉันจะยกย่องใคร... มันก็ไม่เกี่ยวกับเธอ! จำใส่หัวเอาไว้ซะ!" "ฮึก... คุณมันใจร้ายที่สุด เลวไม่มีใครเทียบ" ​ฟาร์เค้นเสียงสะอื้นออกมาเบาๆ น้ำตาหยดใสไหลรินลงแก้มเนียนด้วย

​"พี่ธามคะ! หยุดก่อนค่ะ!" ​อลิซที่รีบลุกตามมาคว้าแขนแกร่งของธามไว้แน่น เธอเอ่ยห้ามเสียงหลงด้วยความตกใจกลัวเรื่องจะบานปลายใหญ่โต แล้วเธอก็ไม่คิดด้วยว่าที่เธอพูดไปแค่นั้นเขาจะโมโหแทนเธอได้ขนาดนี้ "หนูแค่บ่นให้พี่ธามฟังเฉยๆ ค่ะ ไม่ได้คิดจะเอาเรื่องเขาจริงๆ จังๆ สักหน่อย! พี่ธามใจเย็นๆ ก่อนนะคะ หนูเข้าใจว่าพี่เป็นห่วงหนู กลัวหนูโดนรังแก แต่ว่าตอนนี้เรากำลังนั่งกินข้าวกันอยู่ในร้านอาหารแถมยังอยู่ในห้างกลางคนพลุกพล่านแบบนี้ด้วยนะคะ ใจเย็นๆ เถอะค่ะ อย่ามีเรื่องกันเลยนะ" ​ธามขบกรามแน่นด้วยความขัดใจ แต่เมื่อเห็นสายตาอ้อนวอนและแรงดึงรั้งของอลิซ ประกอบกับไม่อยากให้เป็นข่าวใหญ่โตในห้าง เขาก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อระงับอารมณ์เดือดดาล แล้วยอมถอยหลังออกมาหนึ่งก้าว ​ในขณะเดียวกัน ฟาร์ที่นั่งตัวสั่นน้ำตาคลอเบ้าอยู่ข้างๆ ติน เธอก็ค่อยๆ ขยับลุกขึ้นยืนด้วยเรียวขาที่แทบจะพับลงไปกองกับพื้น เด็กสาวรีบก้าวเข้ามาหาตินทันทีด้วยความเป็นห่วง ​"พี่ติน... เป็นอะไรหรือเปล่าคะ เมื่อกี้เขาทำอะไรพี่หรือเปล่า... ทำไมอยู่ๆ ถึงมาหาเรื่องกันแบบนี้ล่ะคะ" ฟาร์ละล่ำละลักถามเสียงสั่นเครือ ใบหน้าหวานเต็มไปด้วยความห

"รีบกินเค้กให้หมดเถอะเรา จะได้รีบไปเดินช็อปกันต่อ... พี่รีบ" ธามเร่งเสียงห้วนด้วยความร้อนรนในใจ เพราะเขากำลังกระวนกระวายอยากจะตามไปจัดการเด็กดื้อที่บังอาจเมินใส่เขาเมื่อครู่เต็มทีแล้ว ท่าทางและคำพูดของธามในตอนนี้เปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมืออย่างสิ้นเชิง เมื่อครู่เขายังทำตัวน่ารัก เอาอกเอาใจ ดูแลเธอดีราวกับไข่ในหิน แถมยังบอกว่าจะเปย์ให้ทุกอย่างที่เธออยากได้ แต่พอมาตอนนี้กลับเร่งให้เธอกินรีบไป แถมยังอ้างว่ามีงานต้องทำอีก ​'ผู้ชายอะไรเนี่ย... อารมณ์แปรปรวนเร็วยังกะพายุชะมัด' อลิซนึกบ่นในใจอย่างขัดเคือง ​"ค่ะ..." อลิซตอบรับเสียงแผ่วแค่นั้น แล้วก็นั่งเงียบก้มหน้าก้มตาตักเค้กเข้าปากกินต่อเงียบๆ คนเดียว ​ทว่า... ในหัวสมองของอลิซที่กำลังคิดเข้าข้างตัวเองอยู่ฝ่ายเดียว เธอกลับมองโลกในแง่ดีจนน่าขัน 'หรือว่า... ที่พี่เขาอารมณ์เสียและรีบร้อนขนาดนี้ เป็นเพราะเมื่อกี้เขาโกรธไอ้ผู้ชายหน้าจืดคนนั้นที่ทำกิริยาไม่ดีใส่เธอกันแน่นะ' ​อลิซอมยิ้มบางๆ ออกมาด้วยความดีใจ ​'ที่แท้... พี่ธามก็คงจะเป็นห่วงและโกรธแทนเธอนี่เองสินะ' ​พอกล่อมตัวเองด้วยความคิดเข้าข้างตัวเองแบบนั้น อลิซก็รู้สึกเขินจนห

"อ้าว... ตื่นแล้วเหรอคะคนสวย" ​ธามเงยหน้าขึ้นจากแผ่นหน้าท้องของเธอ ชายหนุ่มชะงักค้างไปเล็กน้อยก่อนจะฉีกยิ้มเหี้ยมเกรียมออกมาอย่างคนได้ใจ นัยน์ตาคมกริบพราวระยับด้วยความนึกสนุกที่ได้เห็นอาการตื่นตระหนกของเหยื่อสาวใต้ร่าง ก่อนที่เขาจะออกแรงดึงกระชากกางเกงของเธอลงไปกองอยู่ที่เข่า "นี่มัน..." ​"ชู้ววว... เมื่อกี้ยังนอนยิ้มเคลิ้มครางหวานหูอยู่เลยไม่ใช่เหรอ หืม... ไหนบอกซิว่าฝันถึงอะไร ทำไมถึงได้ดูมีความสุขแล้วก็ร่านครางเสียงดังขนาดนั้นล่ะ หืม..." ​ธามแกล้งขยับตัวเข้าไปใกล้ใบหน้าหวานที่กำลังตื่นกลัว มือหนาทั้งสองข้างรวบข้อมือบางของเธอตรึงไว้เหนือหัวอย่างง่ายดายด้วยพละกำลังที่เหนือกว่า ก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปกระซิบชิดริมฝีปากนุ่มด้วยน้ำเสียงพร่ากระเส่าและเย้ายวนใจ "เงี่ยนอยู่ก็บอก" ​"ปล่อยหนูนะ คุณเข้ามาในห้องของหนูได้ยังไง! ออกไปนะคนบ้า!" ฟาร์พยายามดิ้นรนขัดขืนสุดแรงเกิด เสียงหวานสั่นเครือด้วยความโกรธ หยาดน้ำตาแห่งความคับแค้นใจเอ่อคลอเบ้าพร้อมจะไหลรินออกมาได้ทุกเมื่อ "นี่เบาๆ สิ เอะอะเสียงดังไปได้" ​"คุณ... คุณเข้ามาได้ยังไง ออกไปนะ" "หึ... เข้ามาได้ไงน่ะเหรอ ก็ประตูมันไม่ได้

​"อื้อออ!..." ​ฟาร์เบิกตากว้างด้วยความตกใจ ลำคอเล็กสำลักพรวดออกมาเมื่อส่วนหัวเห็ดหยักบานกระแทกกระทั้นเข้าชนกับผนังลำคอของเธอจนจุกแน่นไปหมด ความใหญ่โตและคับแน่นเต็มช่องปากจนเธอขยับตัวหนีไม่พ้น ร่างกายสะดุ้งเฮือกด้วยความตื่นตระหนก น้ำตาคลอเบ้าไหลรินด้วยความอึดอัดจนหายใจแทบไม่ออก "อื้อออ... อึก... อึ๋ย..." ​ฟาร์สำลักเสียงดังอู้อี้อยู่ในลำคอ ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างด้วยความตื่นกลัว เขาเอามันเข้ามาแบบนี้ได้ไง มันใหญ่มากจนเธออ้าปากกว้างสุดๆ แล้ว แต่เธอก็ยังรู้สึกว่ามันแน่นมากอยู่ดี ​"ดูดกลืนมันสิฟาร์... ทำให้ฉันทีเด็กดี" ​ธามสั่งเสียงพร่ากระเส่าด้วยความกระหาย ชายหนุ่มไม่รอให้เธอตั้งตัว เขาเริ่มขยับสะโพกสอบเข้าออก ส่งท่อนเอ็นใหญ่โตกระแทกกระทั้นเข้าสู่โพรงปากอุ่นร้อนของเธอเป็นจังหวะรัวเร็วตามแรงอารมณ์ดิบเถื่อน ​พลัก... พลัก... แจ๊ะ... ฟาร์พยายามฝืนความแน่นแล้วทำตามที่เขาสั่งอย่างจำยอม ปากบางอ้าออกแล้วขยับขึ้นลงตามแรงกระแทก รสชาติและความใหญ่โตทำให้เธอแทบสำลัก แต่เพราะสัญชาตญาณและความเสียวซ่านที่ตีรวนขึ้นมา มือเรียวบางทั้งสองข้างจึงจำใจยกขึ้นมาช่วยกอบกุมรูดรั้งท่อนเอ็นส่วนโคนในจุดท