All Chapters of บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย: Chapter 121 - Chapter 125

ทว่าวริศกลับขมวดคิ้วมุ่นเข้าหากันด้วยความแคลงใจ สายตาคมกวาดมองสลับระหว่างลูกสาวกับเจ้าหนี้หนุ่มด้วยความไม่ไว้วางใจในคำตอบนั้น ​แต่มันจะใช่เหรอ... วริศคิดทวนซ้ำไปซ้ำมาในใจอย่างสงสัยปนเคลือบแคลง เพราะเขาเพิ่งจะเดินออกไปทิ้งขยะที่หน้าบ้านเมื่อครู่นี้เอง และใช้เวลาไปแค่ไม่ถึงสองนาทีด้วยซ้ำ แล้วถ้าธามเพิ่งเข้ามาจริง ทำไมเขาถึงไม่เห็นแม้แต่เงาตอนที่เดินออกไป หรือว่า... ชายหนุ่มคนนี้เข้ามาอยู่ในบ้านนานก่อนหน้านั้นแล้วกันแน่ แล้วถ้าเขาเข้ามานานแล้ว ลูกสาวของเขากับเจ้าหนี้คนนี้อยู่ในบ้านกันตามลำพังสองต่อสอง... งั้นหรอ "อืม... ใช่ สรุปว่าคุณจะหาเงินมาใช้หนี้ผมได้เมื่อไรกัน" ​ธามเอ่ยกดดันด้วยน้ำเสียงเข้มขึ้นทันที พร้อมกับแกล้งตีสีหน้าจริงจังและเคร่งเครียดเพื่อกลบเกลื่อนพิรุธทุกอย่าง ​วริศที่จู่ๆ ก็โดนเจ้าหนี้รายใหญ่บุกมาทวงหนี้ถึงหน้าบ้านแบบกะทันหัน ก็พลอยตกใจและตั้งตัวไม่ทันจนสมองปั่นป่วน ความหวาดกลัวเรื่องเงินทองตีรวนขึ้นมาจนทำให้เขาเผลอลืมคิดเรื่องที่ธามแอบเข้ามาในบ้านอย่างไร้ร่องรอยไปเสียสนิท ​"เอ่อ... ครับ ผมกำลังพยายามเร่งหาเงินมาคืนอยู่นะครับ" วริศละล่ำละลักตอบด้วยความเครียด

​"ฮือ... ฮือ... พ่อคะ... ฟาร์ขอโทษ..." ฟาร์ปล่อยโฮออกมาเสียงดังลั่น ปิดหน้าสะอื้นจนตัวโยนก่อนจะตัดสินใจพูดความจริงทั้งหมดออกมาด้วยความจำนน "ใช่ค่ะ... เรื่องหนี้สินที่เรามีอยู่ มันไม่ใช่แค่เรื่องเงินธรรมดา... คุณธาม... เขาเป็นเจ้าหนี้ที่เข้ามาขู่จะยึดบ้านและทำลายทุกอย่างของเราค่ะ... แล้ว... ฮึก... แล้วฟาร์ก็พยายามที่จะช่วยพ่อ ฟาร์ก็เลยยอมนอนกับเขาค่ะพ่อ... ฮื้อออ ฟาร์ขอโทษค่ะพ่อ... "ฟาร์... ลูก..." ​วริศเบิกตากว้าง หัวใจกระตุกวูบลงไปอยู่ที่ตาตุ่มทันทีเมื่อได้ยินคำนั้น ​ "พ่อคะฟาร์ขอโทษค่ะ อื้ออๆๆ" "แล้ว... แล้วทำไมเขาถึง..." วริศเสียงสั่นพร่าพูดต่อไม่เป็นคำ จิตของเขาเหมือนหลุดไปชั่วขณะ เพราะนี่คือสิ่งที่เขากลัวมาโดยตลอด แล้วตอนนี้มันก็เกิดขึ้นแล้วจริงๆ ​"เพราะเขาบอกว่าถ้าไม่อยากให้ครอบครัวเราพังพินาศ... ให้ฟาร์เอาตัวเข้าแลกเพื่อขัดดอกค่ะ!" ฟาร์ปล่อยโฮออกมาอย่างน่าเวทนา หัวใจดวงน้อยแตกสลายเป็นเสี่ยงๆ เมื่อต้องเอ่ยคำพูดที่อัปยศที่สุดในชีวิตออกมา "ฮือ... ฟาร์ไม่อยากเห็นพ่อต้องลำบาก ไม่อยากให้บ้านที่เราอยู่ถูกยึดไป... ฟาร์ก็เลย... ยอมเขาค่ะ ยอมให้เขาทำตามอำเภอใจ ยอมเอาตัวเข้า

​"ถึงยอดหนี้มันจะลดลงไปเยอะ... แต่มันก็ยังสูงอยู่ดีใช่ไหมล่ะครับคุณธาม" วริศเอ่ยเสียงสั่นเครือแต่แฝงความเด็ดเดี่ยว "ผมรู้ดีว่าต่อให้ผมขายบ้านหลังเดิมที่ผมรักนักหนาทิ้งไป เงินจากการขายบ้านก็ยังไม่พอที่จะโปะหนี้ที่เหลือนี้ให้หมดเกลี้ยงได้อยู่ดี..." ​ธามหรี่ตามองอย่างสนใจ ชายหนุ่มประสานมือไว้บนโต๊ะแล้วเอ่ยถาม "แล้วคุณจะทำยังไงล่ะ ในเมื่อขายบ้านก็ไม่พอใช้หนี้ แล้วคุณเอาปัญญาที่ไหนมาพูดว่าจะมาเคลียร์ให้มันจบๆ ไป" ​"ผมขอเวลาคุณอีกสามวัน..." วริศสบตาธามนิ่งอย่างไร้ความเกรงกลัว "ขอเวลาให้ผมแค่สามวันเท่านั้นครับคุณธาม! ผมจะหาเงินส่วนที่เหลือทั้งหมดมาจ่ายให้คุณครบทุกบาททุกสตางค์ เพื่อปิดบัญชีหนี้เวรนี่ให้ขาด และหลังจากนั้น... ห้ามคุณมายุ่งเกี่ยวกับลูกสาวของผมหรือครอบครัวของผมอีกเป็นอันขาด!" ​ธามนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ ดวงตาคมกริบฉายแววแปลกใจอย่างปิดไม่มิด ​แปลก ปกติแล้ววริศเป็นคนหาเช้ากินค่ำและจนมุมเรื่องเงินมาโดยตลอด จนต้องยอมจำนนให้ลูกสาวเอาตัวเข้าแลก แต่จู่ๆ วันนี้กลับกล้าบุกมาประกาศกร้าวขอเวลาแค่สามวันเพื่อหาเงินก้อนโตมาปิดหนี้ทั้งหมด ทั้งที่รู้ว่าการขายบ้านก็ช่วยไม่ได้เต็มจำนวน แถม