'หนึ่งแสนเลยหรอ' ฟาร์ชะงักกึกทันทีเมื่อได้ยินคำว่าลดหนี้ให้อีกหนึ่งแสน ตัวเลขเงินจำนวนนั้นมันมากมายมหาศาลสำหรับครอบครัวและภาระหนี้สินที่เธอแบกรับอยู่ ดวงตากลมโตสั่นไหวระริกด้วยความลังเลและความอัปยศ ท้ายที่สุดด้วยความจำนนต่อโชคชะตาและความโลภที่ถูกบีบบังคับ เธอก็ต้องยอมพยักหน้ารับอย่างจำยอม อึก! อึก!... "อืม... ดีมากเด็กดี กลืนลงไปสิ" ธามออกคำสั่งเสียงเฉียบ ฟาร์หลับตาปี๋ เม้มปากแน่นแล้วพยายามฝืนกลืนก้อนน้ำกามเหนียวหนืดและคาวจัดนั้นลงคออย่างช้าๆ อึก... อึก... ความรู้สึกฝืดคอและขมปร่าวิ่งพล่านไปทั่วลำคอจนเธอรู้สึกเหมือนจะอ้วกออกมาให้ได้ ร่างกายสะท้านเฮือกด้วยความสะอิดสะเอียน แต่เธอก็ยังไม่ลดละความพยายาม เพราะด้วยแรงบีบที่คางและสายตาดุดันของเขา เธอจึงต้องจำใจกลืนมันลงท้องไปจนหยดสุดท้ายอย่างยากลำบาก "เก่งมาก... เด็กดีของฉัน" ธามหัวเราะในลำคออย่างพึงพอใจเมื่อเห็นเธอยอมทำตาม เขายอมปล่อยมือออกจากคางของเธอที่ตอนนี้ขึ้นรอยแดง ทว่า... ยังไม่ทันที่ฟาร์จะได้พักหายใจหรือเช็ดคราบเปรอะเปื้อนตามมุมปาก ชายหนุ่มก็จัดการพลิกตัวและขยับเคลื่อนกายลงไปจัดการช่วงล่างต่อทันทีอย่างรวดเร็ว
Read more
LOGIN
