All Chapters of หย่ารักนางร้าย: Chapter 31 - Chapter 33

แสงจันทร์นวลตาฉาบไล้ผ่านหน้าต่างห้องนอนที่เงียบสงบ หลังจากเหน็ดเหนื่อยกับงานใหญ่มาทั้งวัน ซ่งจิ้นชินกลับไม่รู้สึกอ่อนเพลียแม้แต่น้อย เขานั่งลงบนขอบเตียงเฝ้ามองภรรยาโฉมสะคราญที่กำลังถอดเครื่องประดับผมออกช้าๆ หน้ากระจกเงาเขาเดินเข้าไปหาแผงหลังนวลเนียน สวมกอดนางจากด้านหลังพลางฝังจมูกลงกับซอกคอหอมกรุ่นของภรรยา"วันนี้พี่สาวของข้าเก่งเหลือเกิน..." เขาพึมพำเสียงพร่า "ท่านพ่อไม่เคยเอ่ยปากชมใครต่อหน้าผู้อาวุโสมากมายขนาดนี้มาก่อนเลยนะ ข้าภูมิใจในตัวท่านมาก"ไป๋เสวี่ยลี่อมยิ้มบางๆ พิงศีรษะลงกับไหล่กว้างของสามี "เพราะมีอาจิ้นคอยส่งเสริมพี่ต่างหากล่ะเจ้าคะ หากอาจิ้นไม่กล่าววาจายกย่องพี่ต่อหน้าทุกคน พ่อสามีหรือจะเอ็นดูพี่ถึงเพียงนี้"ซ่งจิ้นชินหมุนร่างบางให้หันมาเผชิญหน้า เขาจับมือนุ่มที่แดงระเรื่อจากการหยิบจับงานหนักมาทั้งวันขึ้นมาจูบซับปลายนิ้วทีละนิ้วอย่างทะนุถนอม "มือคู่นี้... ทั้งขัดหลังให้ข้า ทำอาหารให้ข้า แถมยังดึงปลิงที่มาเกาะกินตระกูลเราอีก ข้าจะปล่อยให้ใครมารังแกเจ้าของมือคู่นี้ได้อย่างไร"เขาสบตานางด้วยแววตาลึกซึ้งและจริงจังกว่าครั้งไหนๆ "พี่เสวี่ยลี่... ข้าขอบคุณจริงๆ ที่ท่านยอมแต่งเข

คำว่า "หลาน" เปรียบเสมือนน้ำเย็นจัดที่สาดลงบนกองไฟ ทั้งไป๋เฉิงและประมุขซ่งชะงักกึก ท่าทางขึงขังหายวับไปทันที พวกเขาหันมามองหน้ากันอย่างเลิ่กลั่ก ก่อนจะยอมสารภาพความจริงที่ทำเอาคนฟังแทบอยากจะเอาหัวโขกเสา"ก็... เรื่องมันเริ่มจากสุราพันปีหมื่นบุปผา ที่รู้หรือไม่ว่ามันหายากยิ่งนัก เพราะกรรมวิธีผลิตหายสาปสูญไปแล้ว" ประมุขซ่งอ้อมแอ้มตอบ "ตอนนั้นมีเหลืออยู่ไม่ถึงสิบไห แต่พ่อของเจ้าจะขอส่วนแบ่งเจ็ดไห เหลือให้ข้าแค่สามไห ข้าที่ร่วมลงแรงไปไม่น้อยจะยอมได้อย่างไร!""เจ้าพูดไม่หมดนี่! ข้าเป็นคนออกทุนค่าเดินทางทั้งหมดนะ!" ไป๋เฉิงเถียงสอดขึ้นมาสรุปว่าความขัดแย้งที่ยืดเยื้อมาเป็นสิบปี จนถึงขั้นจะพังงานแต่งลูกหลานและวางแผนใส่ร้ายกัน ล้วนมีสาเหตุมาจากแบ่งเหล้าไม่ลงตัวเพียงไม่กี่ไหเท่านั้น!ซ่งจิ้นชินถึงกับยกมือกุมขมับ "เรื่องแค่นี้... ถึงกับทำให้พวกท่านปีนเกลียวกันมาเป็นสิบปีเชียวหรือขอรับ?"ไป๋เสวี่ยลี่ส่ายหน้าพลางยิ้มอ่อนใจ "เอาละเจ้าค่ะ ในเมื่อเรื่องมันเป็นเช่นนี้ ข้าขอเสนอทางออก... ข้าจะจัดงานประชันสุราประจำปีขึ้นที่จวนสกุลซ่งแห่งนี้ โดยจะเชิญท่านพ่อมาเป็นแขกผู้มีเกียรติ ข้าจะเตรียมสุราเลิศรสทั่ว