《ปู้จิงพรานหญิงสุดแกร่ง》全部章節：第 31 章 - 第 40 章

ปู้จิงนั่งรอกระต่ายน้อยของนางอยู่เกือบสองชั่วยาม ในที่สุดนางก็ได้ยินเสียงเบา ๆ ของเขาเอ่ยปากขึ้นมาเสียที“หิว…” ชายหนุ่มสุดหล่อเอ่ยขึ้นทั้งที่ยังไม่ลืมตา เขาหิวมากจนนอนต่อไปไม่ไหว“อ้อ เช่นนั้นข้าจะป้อนเจ้าเองนะ เคี้ยวดี ๆ เล่า” ปู้จิงบอกอย่างไม่คิดมากอะไร นางแค่ต้องดูแลเขาเหมือนตอนเลี้ยงน้องชายอย่างปู้จื่อก็เท่านั้น ปู้จิงไม่รู้ว่าตอนนี้กี่ยามแล้ว เพราะฝนที่ตกลงมาอย่างต่อเนื่องทำให้นางไม่สามารถคำนวณเวลาได้ ปู้จิงหยิบไม้ไก่ย่างที่เหลือเอาไว้มาฉีกเป็นชิ้นพอดีคำ จากนั้นก็ยัดเข้าปา

“ขอบคุณคุณหนูมากขอรับ” อาหยวนเกือบเหม่อลอยกับท่าทางน่ารักของปู้จิง น่าเสียดายพอเขานึกถึงตอนนางคอยดูแลตนเองเข้า อาหยวนก็ถึงกับขนลุกซู่ขึ้นมาทันที ยังดีที่ตอนนี้อาการของเขาดีขึ้นมากจนสามารถกินอาหารและดื่มน้ำเองได้ ไม่เช่นนั้นเขาคงปากพองอยู่แทบจะตลอดเวลาเหมือนช่วงวันสองวันแรก“ช่วงนี้เจ้าดีขึ้นมากแล้ว อยากออกไปเดินเล่นหรือไม่เล่า” ปู้จิงกลัวอาหยวนของนางจะเบื่อหน่ายเสียก่อน นางจึงอยากพาเขาออกไปจากห้องบ้าง“อืม… รบกวนคุณหนูแล้วขอรับ” อาหยวนอยากใกล้ชิดหญิงงามสักหน่อย เขาจึงยิ้มบางส่งให้ แถมยังยื่นมือเรียวยาวขาวนวลไปตรงหน้าปู้จิงอีก

“ท่านแม่ ข้าเอาไปให้อาหยวนก่อนนะเจ้าคะ” ปู้จิงบอกอย่างร่าเริง นางอุตส่าห์อดตาหลับขับตานอนทำเสื้อผ้าสองชุดนี้ออกมาอย่างตั้งใจ ปู้จิงอยากรู้ว่าเขาจะพอใจชุดที่นางตัดให้ไหม“ไปเถอะ” หลิวซื่อยิ้มบางตอบ นางเห็นกับตาว่าลูกสาวพยายามมากแค่ไหน ถึงแม้รอยเย็บจะดูไม่เรียบร้อยนัก แต่ก็ไม่ถือว่าน่าเกลียดมากนัก ปู้จิงหยิบเสื้อผ้าสองชุดมาไว้ในอ้อมแขนแล้วเดินยิ้มร่าออกไปจากเรือนทันที ดีที่วันนี้ฝนตกตอนเช้าไปแล้ว บ่ายนี้จึงไม่มีเม็ดฝนตกลงมาทำให้ชุดใหม่ที่นางตัดเย็บเปียกอีก

“ไม่ได้! ข้าจะปล่อยให้พวกมันดูถูกเจ้าได้ยังไงกันจิงเอ๋อ” อาหยวนตอบด้วยท่าทีขึงขัง“เฮอะ ที่แท้ก็แค่ชายหนุ่มหน้าตาดีที่ไม่มีความสามารถอะไร กลับกล้าต่อล้อต่อเถียงกับพวกข้า เจ้ามันก็แค่เศรษฐีอ่อนแอเหมือนกันนั่นแหละ” ซวนหยงยังคงยั่วยุต่อ เขาอยากรู้ว่าแม่นางน้อยที่เคยชอบพอเขาจะเข้าข้างใคร“เพ้ย

“อืม… ทุกคนไม่เป็นอะไรก็ดีแล้วเจ้าค่ะ ท่านย่าดูสิ ข้าซื้อขนมมาฝากพวกท่านด้วย” ปู้จิงรีบเดินไปหยิบกล่องขนมออกมาอวดจางซื่อ จางซื่อเห็นหลานสาวยังยิ้มออกจึงเบาใจลงบ้าง คนอื่น ๆ ที่นั่งพักเหนื่อยหลังจากจัดการนักฆ่าเสร็จต่างก็เปลี่ยนสีหน้าที่เคร่งเครียดเป็นรอยยิ้มบางทันทีเช่นกัน ก่อนหน้านี้ทุกคนต่างกังวลว่าปู้จิงจะตกอยู่ในอันตราย ยังดีที่นางกลับมาพอดีจึงทำให้พวกเขาโล่งอกเสียที ก่อนนอนคืนนั้น ปู้ถิงกับจางซื่อขอคุยกับอาหยวนเป็นการส่วนตัว เขาที่รู้ดีว่าทั้งสองต้อง