บททั้งหมดของ เมียพ่อเลี้ยงพันแสง: บทที่ 51 - บทที่ 60

เจ้าของร่างบางเดินออกมาจากห้องน้ำกำลังจะตรงไปยังเตียงนอนที่มีคนเจ็บนอนรออยู่ ทว่านัยน์ตาคู่สวยกลับเห็นอีกคนกำลังนอนพิงหัวเตียงด้วยสภาพเปลือยท่อนบนไปแล้ว ส่วนช่วงล่างมีผ้าห่มผืนหนาปกปิดเอาไว้ สองขาเรียวหยุดชะงักค้างอยู่กับที่ ดวงตาเบิกโพลงด้วยความตกใจ หัวใจเต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง มือที่ถือกะละมังเกิดสั่นขึ้นมาเล็กน้อย"มาแล้วเหรอคะ?" คนนอนตัวเปลือยหันไปถามพลางมองร่างบางที่ตกใจตาค้างอยู่กับที่ด้วยความเอ็นดู มุมปากแอบยกขึ้นเล็กน้อยอย่างชอบใจ ในใจนึกอยากแกล้ง จึงได้พูดขึ้นอีกครั้ง"หนูอัยย์คะ พี่หนาวหัวนมมากเลยนะคะ มาเช็ดตัวให้พี่ก่อนเร็วค่ะ""พี่พันแสง!!"หนูอัยย์เรียกชื่ออีกคนเสียงดังทันที หลังจากได้ยินประโยคที่แสนจะซื่อตรงกับท่าทางกอดอกปกปิดสิ่งที่ตัวเองบอกว่ามันหนาวเอาไว้แน่นจนกล้ามแขนขึ้นเป็นมัด ๆ ดูก็รู้ว่าอีกคนตั้งใจแกล้งเธอ ปากบอกว่าหนาวแล้วจะอมยิ้มทำไมกันล่ะพี่พันแสงขี้แกล้ง ชอบแกล้งหนูอัยย์ตลอดเลย ฮึ่ย! ปล่อยให้หนาวตายไปเลยดีไหมนะร่างบางบ่นอุบในใจพลางเดินกระแทกเท้าเข้าไปหาอย่างเคือง ๆ เพราะโดนแกล้ง มือเรียววางกะละมังไว้บนโต๊ะหัวเตียงพร้อมกับทรุดตัวนั่งลงข้างคนที่นอนอยู่ นำผ้าขนหน

จุ๊บ จ๊วบ"อืม.."เสียงทุ้มต่ำครางในลำคออย่างชอบใจกับสัมผัสแสนหวานละมุน ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากเล็กเก็บเกี่ยวน้ำหวานอย่างมูมมามและรู้สึกมัวเมาราวกับได้ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์จุมพิตหวานล้ำที่คนด้านบนมอบให้มันกำลังทำให้คนที่นอนอยู่ใต้ร่างร้องครางอื้ออึงในลำคออย่างอ่อนระทวย แต่ก่อนที่จะโดนช่วงชิงลมหายใจไปมากกว่านี้ ฝ่ามือเล็กออกแรงทุบพร้อมกับดันแผ่นอกแกร่งของคนด้านบนเบา ๆ"อือ.. แฮ่ก แฮ่ก"ร่างบางนอนหอบหายใจเอาอากาศเข้าปอดอย่างหนักทันทีที่อีกฝ่ายปล่อยริมฝีปากบางออก ในตอนนี้ทั้งบวมทั้งแดงจากจุมพิตหวานให้เป็นอิสระนิ้วหัวแม่มือลูบคลึงปากบวมแดงอย่างหลงใหลพร้อมกับก้มลงมาดูดซับน้ำหวานสีใสตรงมุมปากออกให้อย่างอ่อนโยน ดวงตาคมทอดมองคนใต้ร่างด้วยความรักใคร่ ก่อนจะยกยิ้มเอ็นดูเพราะไม่ว่าอีกคนจะทำอะไร เขาก็มองว่ามันน่ารักไปเสียหมด"พี่พันแสง! หนูอัยย์ตายได้เลยนะจ๊ะ แล้วนี่ยังไม่ได้แปรงฟันเลยด้วย" ฝ่ามือบางยกขึ้นปิดปากตัวเองเอาไว้ด้วยความอาย พวงแก้มกลมขึ้นสีระเรื่อเมื่อเผลอคิดไปถึงกิจกรรมเมื่อครู่ ดวงตากลมโตมองคนด้านบนอย่างไม่พอใจเล็กน้อย"พี่ไม่ถือค่ะ ไม่เห็นเป็นอะไรเลยนี่ค่ะ เมื่อกี้ก็หวาน

หลังจากที่พันแสงออกปากตำหนิมะลิไปนั้น ทำให้เธอเดินปึงปังออกไปด้วยความโกรธทันทีจนเกือบจะชนเข้ากับปลาดาวที่เดินถือชามข้าวต้มร้อน ๆ เข้ามายังโต๊ะอาหาร ใบหน้าหล่อส่ายหน้าอย่างเอือมระอากับกิริยาของหญิงสาวที่ครั้งหนึ่งเขาเคยสงสารถึงได้รับเข้ามาดูแล ให้งานให้เงิน ให้ชีวิตใหม่ที่มันดีกว่าเดิม แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะคิดเกินไปไกลกว่าคำว่าเจ้านายกับลูกน้องส่วนเรื่องที่เขาสั่งห้ามไม่ให้มะลิขึ้นไปชั้นสองนั้นก็เพราะครั้งหนึ่งเธอเคยเดินขึ้นไปหาเขาตอนกลางดึกที่ห้องทำงานพร้อมกับชุดนอนบางเบาที่แทบจะไม่สามารถปกปิดอะไรได้เลย และในตอนนั้นเขาเพิ่งจะหย่ากับภรรยาได้ไม่เท่าไหร่เองด้วยซ้ำ ครั้นจะให้เขาเอาเด็กที่รับมาดูแลเพราะสงสารที่ต้องมาเสียพ่อแม่ไปอย่างกะทันหัน มาทำเมียคนใหม่น่ะเหรอ เขาไม่เอาหรอก อีกอย่างเขาก็ไม่ได้คิดกับมะลิเกินเลยไปกว่าเด็กในอุปการะ และไม่มีวันคิดด้วย"พี่พันแสงรู้ไหมจ๊ะ ว่ามะลิเธอชอบพี่พันแสง"หนูอัยย์ถามขึ้นขณะที่พันแสงกำลังขับรถกอล์ฟไฟฟ้าไปส่งเธอที่ รีสอร์ตเหมือนทุก ๆ วัน หลังจากที่เรานั่งทานข้าวเช้ากันเรียบร้อยแล้ว"รู้ค่ะ แต่พี่ไม่ได้คิดกับมะลิแบบที่เธอคิดกับพี่ พี่พยายามเว้นระยะห่างมา

ณ เดอะซันรีสอร์ต ห้องทำงานของพันแสงก๊อก ก๊อก ก๊อก"ขออะ..""เชิญค่ะ"เสียงเคาะประตูดังขึ้นเป็นจังหวะสามครั้งพร้อมกับน้ำเสียงหวานกำลังจะเอ่ยขออนุญาตเข้าไปด้านในแต่ยังไม่ทันจบประโยคดี ประตูบานสวยก็ถูกเปิดออกโดยเจ้าของห้องอย่างรวดเร็วจนคนที่ยืนถือถาดใส่ของว่างสะดุ้งตัวเล็กน้อย ก่อนสองขาเรียวจะก้าวเข้ามาด้านในตามการเชื้อเชิญของเจ้าของห้องหนูอัยย์แอบสำรวจห้องทำงานของพันแสงขณะเดินไปยังโต๊ะทำงาน โทนห้องทำงานเป็นโทนสีเดียวกับห้องนอนคือสีเทาแต่เป็นเฉดสีเทาเข้มสลับดำ ดูท่าแล้วอีกคนจะชอบโทนสีแบบนี้นะ ส่วนตรงกลางห้องมีชุดโซฟาเบจสีดำกำมะหยี่พร้อมด้วยโต๊ะไม้อัดสีเดียวกัน ทางด้านซ้ายมือเป็นโต๊ะทำงานขนาดใหญ่ที่เต็มไปกองเอกสารและจอคอม ด้านหลังมีกรอบรูปภาพครอบครัวติดผนังไว้ด้วยหลังจากสำรวจเสร็จแล้ว ของว่างที่นำขึ้นมาก็ถูกวางลงบนโต๊ะทำงานอย่างระมัดระวัง ร่างบางเมื่อทำหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายเสร็จเรียบร้อยจึงหมุนตัวเพื่อจะเดินกลับออกไป จังหวะหันหลังกลับนั้นศีรษะเล็กได้ชนเข้ากับเจ้าของแผงอกกว้างที่มายืนซ้อนด้านหลังตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ สะโพกสวยถอยหลังชนกับขอบโต๊ะทำงาน"พี่พันแสง มายืนทำอะไรด้านหลังหนูอ

ทางด้านของหนูอัยย์เอง ก็กลับลงมาด้านล่างหลังจากทานอาหารเที่ยงกับพันแสงเสร็จเรียบร้อยแล้ว เธอปล่อยให้อีกฝ่ายนั่งทำงานของตัวเองไปเพราะเขาบอกว่าตอนช่วงบ่ายต้องเข้าไปตรวจไวน์ที่โรงบ่มต่อ เธอเลยไม่อยากรบกวน แต่กว่าเธอจะได้ลงมาด้านล่างก็เล่นเอาปากบวมเจ่อไปหมดเพราะเขาเอาแต่วอแวอ้อนขอจูบไม่หยุด ไม่จูบก็หอมแก้ม ไม่หอมแก้มก็ซุกคอเหมือนคนติดกลิ่นอย่างไรอย่างนั้นเลยล่ะพอลงมาทำงานได้ไม่นานเท่าไหร่ หนูอัยย์ก็ต้องเจอกับคำพูดกระแนะกระแหนจากเขมจิราอีก ดูเหมือนเขมจิราจะโกรธเธอพอสมควรเพราะคิดว่าเธอเป็นสาเหตุที่ทำให้หล่อนโดนพ่อเลี้ยงตักเตือน หาว่าเธอใช้สถานะน้องสาวใส่ร้ายป้ายสีทำให้พ่อเลี้ยงเกลียดหล่อนมากขึ้น หนูอัยย์ที่ไม่รู้ว่าต้องทำสีหน้าอย่างไร ภายในใจนั้นอยากจะถามออกไปว่าหล่อนไปดูละครช่องไหนมาอีกถึงได้คิดเป็นตุเป็นตะได้ขนาดนี้แล้วจากที่เกลียดขี้หน้ากันก็เกลียดกันมากขึ้นอีกด้วย ไม่ว่าหนูอัยย์จะทำอะไรหรือแค่ขยับร่างกายเพียงเล็กน้อย เสียงพูดแซะก็ดังขึ้นทันที จนลิลลี่ถึงกับรำคาญออกปากสั่งในฐานะหัวหน้าให้เขมจิราหยุดพูดแล้วตั้งใจทำงาน ไม่อย่างนั้นเธอจะบอกพ่อเลี้ยง นั่นยิ่งทำให้เขมจิราเกลียดทั้งลิลลี่และ