เมียพ่อเลี้ยงพันแสง のすべてのチャプター: チャプター 71 - チャプター 80

"ให้พี่ช่วยนะคะ เหมือนที่หนูอัยย์ช่วยพี่บนห้องเมื่อกี้" พันแสงพูดเสียงกระเส่าข้างหูเล็กที่เริ่มขึ้นสีแดงระเรื่อพลางออกแรงนวดคลึงอกอวบทั้งสองข้างไปด้วยจนได้ยินเสียงครางหวานร้องออกมา ปากหยักก็ขบเม้มแลบเลียเนื้อนุ่มที่ซอกคอไปพลาง ๆ"อื้อ อ๊ะ หนูอัยย์..." ริมฝีปากบางบวมเจ่อกัดปากแน่นกลั้นเสียงคราง ความกระสันซ่านวิ่งพล่านไปทั่วร่างจนเนื้อตัวสั่นระริกเมื่อถูกฝ่ามือหนาข้างหนึ่งลูบไล้จุดกลางกายสาวผ่านกางเกงขาสั้นแผ่วเบาก่อนจะเริ่มลงแรงหนักขึ้นจนลมหายใจของเธอขาดห้วง"ฮ่ะ.. พี่พันแสงจ๋า หนูอัยย์ อืมม..""ครางออกมาค่ะเด็กดี ตอนนี้มีแค่เราสองคน" พันแสงดูดเม้มซอกคอขาวจนมันขึ้นรอยสีกุหลาบ ฝ่ามืออีกข้างก็สาละวนอยู่ที่อกอวบ มันทั้งเต็มไม้เต็มมือและเต่งตึงจนเขารู้สึกพึงพอใจ"อืมม พี่พันแสง..หนูอัยย์รู้สึกแปลก ๆ อ๊ะ" ใบหน้าสวยของหนูอัยย์เหยเกด้วยความรู้สึกแปลกประหลาดมันกำลังแล่นพล่านไปทั้งร่างจนต้องใช้มือค้ำยันไว้ด้านหลังเพื่อไม่ให้ตัวเองเอนหลังราบกับเคาน์เตอร์ไปมากกว่านี้"รู้สึกอะไรคะ หนูอัยย์ไม่บอกพี่ พี่ก็ไม่รู้นะคะ""อื้ออ พี่พันแสงขี้แกล้ง อ๊ะ.." เสียงหวานต่อว่าอีกคนยังไม่ทันขาดคำ ปลายนิ้วเรียวก

วันรุ่งขึ้น"พี่ดาว เช้านี้ทำอะไรให้พ่อเลี้ยงกับคุณอัยย์ทานเหรอคะ?""พี่ว่าจะทำอเมริกันเบรกฟาสต์น่ะ ทั้งพ่อเลี้ยงกับคุณอัยย์ทานข้าวต้มกับโจ๊กมาหลายวันแล้ว ลองเปลี่ยนดูบ้างก็ดี""ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวมะลิช่วยนะคะ จะได้เสร็จทันก่อนที่พ่อเลี้ยงจะลงมา""อืม"ปลาดาวพยักหน้าน้อย ๆ ให้กับมะลิที่เข้ามาช่วยงานในตอนเช้าเหมือนทุกวัน เธอจึงแบ่งหน้าที่ให้มะลิเป็นคนเตรียมวัตถุดิบต่าง ๆ ส่วนเธอจะเป็นคนทำเอง สองสาวตั้งหน้าตั้งตาทำอาหารให้เจ้านายก่อนจะถึงเวลาที่ทั้งสองคนจะลงมาด้านล่างหลายนาทีผ่านไปอาหารสไตล์อเมริกันเบรกฟาสต์สองจานก็เสร็จเรียบร้อยพร้อมรับประทานซึ่งเป็นจังหวะเดียวกันกับที่พันแสงและหนูอัยย์เดินลงมาด้านล่างพอดิบพอดี ทั้งสองจึงเดินไปนั่งรอยังโต๊ะอาหาร"อรุณสวัสดิ์จ้ะพี่หนูดาว" เสียงหวานเอ่ยทักทายอย่างสดใสเมื่อเห็นพี่สาวคนสนิทเดินถือถาดใส่อาหารออกมาจากห้องครัวก่อนจะบรรจงวางลงบนโต๊ะให้พร้อมรอยยิ้ม"อรุณสวัสดิ์ค่ะพ่อเลี้ยง หนูอัยย์" ปลาดาวกล่าวทักทายกลับหลังจากวางจานอาหารให้ทั้งสองเรียบร้อยแล้ว เธอยืนอยู่ใกล้ ๆ ทั้งสองคนแบบเว้นระยะให้เล็กน้อย"ว้าว วันนี้เป็นอเมริกันเบรกฟาสต์เหรอจ๊ะ หนูอัยย์ไม่

คำเตือน : ตัวละครไม่ได้มีการนอกกายนอกใจ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน"มะลิขา พี่คิดถึงมะลิมากเลยค่ะ""มะลิก็คิดถึงพ่อเลี้ยงมากเหมือนกันค่ะ"ร่างสูงของพันแสงเดินตรงเข้าไปหาก่อนรั้งร่างของมะลิมาสวมกอดเอาไว้อย่างแนบแน่นด้วยความรู้สึกโหยหา กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของดอกมะลิลอยเข้าจมูกทำให้พันแสงยิ่งออกแรงรัดร่างมะลิแน่นมากขึ้นพลางก้มลงจูบศีรษะเล็กอย่างรักใคร่"พ่อเลี้ยงออกไปนานมาก มะลิคิดถึงแทบจะขาดใจ" มะลิผละกอดออกแล้ววางคางเรียวของตัวเองไว้บนแผ่นอกกำยำของพ่อเลี้ยง พลางส่งสายตาหวานออดอ้อนให้จนอีกฝ่ายรู้สึกลุ่มหลง"โธ่.. พี่ขอโทษนะคะมะลิขา คราวหน้าพี่จะไม่ออกไปทำงานข้างนอกแล้ว พี่จะอยู่กับมะลิทั้งวันทั้งคืนเลยดีไหมคะ หืม" พันแสงก้มลงหอมแก้มขาวของมะลิอย่างรักใคร่ ก่อนจะคลอเคลียปลายจมูกสูดดมกลิ่นหอม ๆ ของดอกมะลิเข้าปอดด้วยความหลงใหล"อยู่กับมะลิตลอดไปเลยนะคะ""ค่ะ พี่จะอยู่กับมะลิตลอดไป"ทั้งสองตระกองกอดกันอย่างแนบแน่นก่อนจะโอบเอวพากันเข้าไปในบ้านขึ้นไปยังชั้นสอง ตอนนี้มะลิสามารถขึ้นมาได้อย่างง่ายดาย รอยยิ้มพึงพอใจประดับบนใบหน้าของเธออย่างปิดไม่มิด ก่อนจะมาหยุดอยู่ตรงหน้าห้องนอนของพ่อเลี้ยงกับหนูอัยย์

คำเตือน : มีการกล่าวถึงเรื่องเหนือธรรมชาติ ความเชื่อต่าง ๆ และมีการแต่งเติมเพื่ออรรถรส โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน "พ่อเลี้ยงว่าอะไรนะครับ""ผมบอกว่าจากนี้เป็นต้นไป ไม้จะมาเป็นผู้ช่วยของคุณ คอยคุมคนงานในไร่ ตรวจสอบผลไม้ก่อนจะส่งเข้าเมืองทุกครั้ง""ฝากตัวด้วยนะครับ คุณภวัต"เช้าที่แสนสดใส ท้องฟ้าปลอดโปร่ง ก้อนเมฆก้อนเล็กก้อนใหญ่ต่างเคลื่อนที่กันอย่างช้าๆ ตามสายลมที่เป็นตัวขับเคลื่อน แสงแดดจากดวงอาทิตย์สอดส่องผ่านกลุ่มเมฆตกกระทบกับต้นไม้เล็กใหญ่ทำให้บรรยากาศในไร่หิรัญโชคทรัพย์นั้นร่มรื่น ไม่ร้อนจนเกินไปแต่คงไม่ใช่เช้าที่แสนสดใสของภวัตอย่างแน่นอน เมื่อเขาได้รับโทรศัพท์จากพันแสงที่มันเรียกให้มาพบที่บ้านหลังใหญ่ แต่เมื่อมาถึงก็ต้องตาเบิกโตตะลึงงันเล็กน้อยกับสิ่งที่ได้เห็นตรงหน้า แล้วจะไม่ให้ตะลึงได้อย่างไรล่ะ! ก็ตอนนี้ไอ้เพื่อนตัวดีที่พ่วงตำแหน่งเจ้านายเนี่ย มันกำลังโอบไหล่ของมะลิ ใช่!! โอบไหล่มะลิ ไม่ใช่น้องอัยย์เมียมันด้วยภวัตได้แต่งงงวยกับเหตุการณ์ที่ได้เผชิญหน้าอยู่ในตอนนี้ ตกใจเรื่องแรกไปแล้ว เรื่องที่สองที่พันแสงมันบอกก็เล่นเอาเขาถึงกับต้องแคะหูทั้งซ้ายขวาเพราะคิดว่าตัวเองหูฝาดไป ทว

คำเตือน : มีการกล่าวถึงเรื่องเหนือธรรมชาติ ความเชื่อต่าง ๆ และมีการแต่งเติมเพื่ออรรถรส โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน "แล้วเราต้องทำอย่างไรกันต่อครับ ตอนนี้พันแสงมันให้ไม้มาเป็นคนคุมคนงานในไร่แล้ว ผมกลัวว่ามันกำลังคิดจะทำอะไรสักอย่างที่อาจจะทำให้ไร่เดือดร้อน แล้วอีกอย่างคือ เอ่อ.. " ภวัตมีสีหน้าลำบากใจอย่างเห็นได้ชัด สายตาคอยเหลือบมองทางน้องอัยย์ไปด้วย เขากลัวว่าถ้าเขาพูดออกไปมันอาจจะทำให้น้องอัยย์เสียใจเอาได้"คุณภวัตพูดต่อเถอะค่ะ ฉันไม่เป็นไรค่ะ" หนูอัยย์ส่งยิ้มน้อย ๆ ให้ ภวัตที่เขามีสีหน้าลำบากใจจนไม่กล้าพูดออกมา เธอเองพอจะเดาได้ว่าเขาจะพูดอะไร คงไม่พ้นเรื่องที่พันแสงกำลังหลงมะลิแน่ ๆ"ตอนนี้พันแสงมันหลงมะลิมากเลยครับ มะลิพูดอะไรมันก็เชื่อไปเสียหมด ผมกลัวว่าถ้าสองพี่น้องนั่นมันคิดที่จะให้พันแสงเซ็นยกไร่ให้..." ภวัตหยุดพูดเมื่อเห็นรอยยิ้มของคุณลุงอาทิตย์"ถึงเซ็นยกให้ก็เอาไปไม่ได้อยู่ดี ตอนนี้ไร่หิรัญโชคทรัพย์เกินครึ่งหนึ่งเป็นของหนูอัยย์ไปแล้ว ส่วนที่เหลือพันแสงมันเซ็นยกให้พ่อเป็นคนดูแลจนกว่ามันจะมีลูก พอถึงเวลานั้นพ่อก็จะเซ็นคืนให้ เพราะฉะนั้นตอนนี้พันแสงไม่มีสิทธิ์อะไรในไร่เลยนะ" อาท