Alle Kapitel von คนโปรดคุณหมอ: Kapitel 21 – Kapitel 30

น้ำเสียงของอคินดูร้อนใจจนสัมผัสได้ และแน่นอนว่าเขาคงไม่อยากจะเชื่อว่ากำลังถูกเธอบอกเลิก“ไวน์ไม่ได้เป็นอะไร เพียงแต่ว่า...ไวน์คิดว่าเราสองคนมาถึงวันที่ต้องจบความสัมพันธ์กันแล้ว”เวทิกาหลับตาลงพร้อมกับทรุดตัวลงที่ม้านั่งข้างทางอย่างไร้เรี่ยวแรงจะเดินต่อไป“นี่ล้อกันเล่นหรือเปล่า ไวน์อยู่ไหน ขอคินไปเจอได้ไหม” อคินตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงร้อนใจอีกเช่นเคย“แต่ว่า…”“ถ้าจะบอกเลิกกันก็ควรบอกต่อหน้านะ และคินว่า คินควรมีสิทธิ์รู้ว่าเพราะอะไรไวน์ถึงบอกเลิกคิน ทั้งที่สองสามวันก่อน เรายังดีๆ กันอยู่เลย”ปลายสายพูดด้วยน้ำเสียงเด็ดขาดเหมือนที่เป็นมาตลอด และสิ่งที่เขาพูดมันก็ถูกต้อง เธอไม่ควรที่จะบอกเลิกคนรักผ่านการโทร.คุยกันเช่นนี้“ได้สิ ถ้าอย่างนั้นมาเจอกันที่ร้านเดิมนะ”หญิงสาวเหลือบมองนาฬิกาที่ข้อมือพบว่าใกล้เที่ยงวันแล้ว ซึ่งถือยังมีเวลาได้เคลียร์เรื่องทุกอย่างกับอคินให้จบสิ้น ก่อนที่จะโอนเงินคืนให้กับเสี่ยวาโย และเตรียมตัวเตรียมใจที่จะตกเป็นของหมออัคคีอย่างเต็มตัวในค่ำคืน

“ใช่ค่ะ ไวน์ไม่ใช่พวกที่ชอบยุ่งเกี่ยวกับผู้ชายพร้อมกันหลายคน”หญิงสาวตอบโดยไม่มองหน้าอีกฝ่าย ทำให้เขาพึงพอใจกับคำตอบของเธออย่างยิ่ง“ก็ดี ผมเองก็ไม่ชอบใช้ผู้หญิงร่วมกับใคร และผมคงไม่จำเป็นต้องรู้สึกผิดใช่ไหมที่ทำให้คุณสองคนเลิกกัน” หมอหนุ่มเอ่ยถามอย่างยียวน และแน่นอนว่า เขาไม่รู้สึกผิดสักนิด ออกดีใจเสียด้วยซ้ำที่ต่อจากนี้จะเป็นคนเดียวที่มีสิทธิ์ในตัวเธอ“ไม่ใช่ความผิดของคุณหรอกค่ะ ไม่จำเป็นต้องรู้สึกผิดอะไรทั้งนั้น” เวทิกาเหยียดยิ้มออกมาเบาๆ รู้ดีว่าอัคคีเพียงแค่อยากจะยียวนเธอเท่านั้น สีหน้าและแววตาของเขาไม่ได้บ่งบอกถึงคนที่รู้สึกผิดเลยสักนิด“หึ คบกันนานหรือยัง ทำไมผู้ชายถึงโง่ ปล่อยคุณรอดมาได้จนถึงตอนนี้” พูดอย่างสื่อความหมาย และก็คิดอย่างนั้นจริง ว่าอดีตคนรักของเธอโง่เต็มทนที่ปล่อยให้ผู้หญิงสวย มีเสน่ห์ อย่างเวทิการอดมาได้ เพราะถ้าเป็นเขาคงไม่สามารถห้ามใจไม่ให้แตะต้องเจ้าหล่อนได้“ผู้ชายทุกคนไม่ได้จะคิดแต่เรื่องอย่างว่านะคะ” เวทิกาตอบกลับด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ“หึ พูดแบบนี้แปลว่าคุณยังรู้จักผู้ชายไม่ดีพอ” อัคคีเอ่ยเสียงเรียบ เขามั่นใจว่าอย่า

“อื้อ…” เวทิกาได้แต่ดันไหล่กว้างไว้ด้วยความตกใจ ไม่คิดว่าหมอหนุ่มที่ภายนอกดูเป็นสุภาพบุรุษ สุขุม จะแปลงร่างกลายเป็นชายที่หื่นกระหายเสียเพียงนี้หมอหนุ่มเงยหน้าขึ้นสบตากับแม่กวางน้อยด้วยสายตาร้อนแรง ยิ่งเห็นแววตาสั่นระริกที่มองมา ความอดทนก็หมดลงอีกครั้ง จึงยื่นหน้าไปบดขยี้ริมฝีปากบางที่อยากครอบครองตั้งแต่แรกเห็น และมันก็ไม่ทำให้ผิดหวังเลยสักนิด เธอหวาน…หวานเสียจนทำให้เขาอยากมากขึ้นราวกับเป็นเด็กที่ไม่เคยกับเรื่องอย่างว่า!“อืม…”เสียงครางทุ้มออกมาด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะฉกฉวยริมฝีปากอวบอิ่มอีกครั้ง แม้ว่าหญิงสาวจะพยายามต่อต้านตามสัญชาตญาณร่างกาย แต่ไม่นาน อัคคีก็ใช้ความช่ำชองของตนเองค่อยๆ สอดใส่ลิ้นร้อนเข้าไปสำรวจความหวานในโพรงปากเล็กได้สำเร็จเวทิกาหูอื้อตาลายไปหมดกับสัมผัสร้อนแรงโดยที่ไม่ทันให้ตั้งตัว ยามที่ลิ้นร้อนไล่ต้อนลิ้นเล็กของเธอ มันก็ทำให้รู้สึกหวามไหวอย่างบอกไม่ถูก แม้จะพยายามดิ้นหนีแค่ไหน แต่ก็ไม่สามารถหนีได้ จำต้องยอมให้ชายหนุ่มได้ตักตวงความหวานจากปากอิ่มอย่างที่เขาต้องการอัคคีดูดเม้มริมฝีปากส

“คืนนี้ คุณนอนที่นี่ ไม่ต้องห่วง ผมมีหลายห้อง แล้วพรุ่งนี้เช้า คุณค่อยกลับไปเคลียร์ชีวิตของตัวเอง” พูดสรุปเองเสร็จสรรพ เพราะตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว อีกอย่าง เขาไม่อยากให้แม่กวางน้อยกลับไปนอนที่บ้านของเธออีกต่อไป ด้วยกลัวว่าจะถูกพวกของเสี่ยวาโยจับตัวไป“แต่ว่า...ไวน์อยากกลับไปเคลียร์กับแม่ให้รู้เรื่อง”เวทิกาพูดขึ้นพร้อมสายตาวิงวอน แม้เธอจะโอนเงินให้พวกนั้นแล้วจริงๆ แต่ก็รู้ดีว่าควรกลับไปคุยและบอกลาพิสมัยเสียก่อน“ไม่ต้องห่วงว่าจะไม่ได้กลับไปเคลียร์ เพราะยังไงพรุ่งนี้ คุณก็ต้องจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย อย่าลืมว่าในสัญญา คุณต้องย้ายไปอยู่คอนโดฯ ที่ผมซื้อให้” เรื่องคอนโดฯ ไม่ใช่เรื่องยากเลยสักนิด อัคคีสามารถจัดการซื้อห้องคอนโดฯ พร้อมอยู่ให้หญิงสาวได้เสียในคืนนี้ เพียงแต่อยากให้เธออยู่ที่นี่กับเขาจนผ่านพ้นคืนนี้ไปก่อนเท่านั้น“คุณอิฐจะให้ไวน์ย้ายไปอยู่คอนโดฯ พรุ่งนี้เลยใช่ไหมคะ” เอ่ยถามเพราะเธอก็ไม่ได้อยากจะอยู่ในบ้านหลังนั้นอีกต่อไป และคงไม่สามารถอยู่กับคนที่ไม่เคยรักและหวังดีกับตนเองได้อีก และทั้งหมดที่ทำไปมันคงเพ

“นี่จะดื้อให้ได้ถึงที่สุดเลยใช่ไหม เธอก็รู้ว่า ฉันสามารถลากเอาเธอไปกับฉันได้ตอนนี้เลย” พูดเสียงดังขึ้นเมื่อเห็นว่า สุดท้ายแล้ว สาวจอมพยศคนนี้ก็ไม่มีทีท่าจะยอมเขาง่ายๆ“เอาไงดีครับเสี่ย ให้ผมพานังนี่ไปเลยดีไหม” ลูกน้องพูดขึ้น พร้อมมองมาที่เวทิกา“หยุดนะ! พวกแกไม่มีสิทธิ์พาฉันไปไหนทั้งนั้น!” เวทิกาตวาดใส่ทันที เพราะเธอไม่สามารถเดาใจของเสี่ยวาโยได้จริงๆ และหากอีกฝ่ายทำแบบนั้นก็เท่ากับว่า เขากำลังผิดสัญญาและกลืนน้ำลายของตัวเอง“ฉันให้โอกาสเธออีกครั้ง จะไปกับฉันดีๆ หรือจะให้ฉันจัดการผู้ชายของเธอ”วาโยกัดฟันพูดด้วยความโมโห จริงๆ เขาไม่ใช่พวกที่ชอบให้เกียรติผู้หญิง แต่สำหรับเวทิกากลับไม่อยากบังคับฝืนใจ และต้องการให้เจ้าหล่อนยินยอมพร้อมใจ“ไวน์ ไปกับเสี่ยเถอะนะ ทำเพื่อแม่เป็นครั้งสุดท้ายนะลูก” พิสมัยแสร้งทำเป็นอ้อนวอนเป็นครั้งสุดท้าย เพราะหวังว่าลูกเลี้ยงจะยอมไปกับเสี่ยวาโยเพื่อทดแทนบุญคุณ“แม่เลิกเล่นละครน้ำเน่าสักทีเถอะ ไวน์รู้ว่าแม่หวังแค่เงิน” พูดอย่างรู้ทัน และเธอจะไม่ยอมให