تسجيل الدخول“ใช่ค่ะ ไวน์ไม่ใช่พวกที่ชอบยุ่งเกี่ยวกับผู้ชายพร้อมกันหลายคน”
หญิงสาวตอบโดยไม่มองหน้าอีกฝ่
“คืนนี้ คุณนอนที่นี่ ไม่ต้องห่วง ผมมีหลายห้อง แล้วพรุ่งนี้เช้า คุณค่อยกลับไปเคลียร์ชีวิตของตัวเอง” พูดสรุปเองเสร็จสรรพ เพราะตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว อีกอย่าง เขาไม่อยากให้แม่กวางน้อยกลับไปนอนที่บ้านของเธออีกต่อไป ด้วยกลัวว่าจะถูกพวกของเสี่ยวาโยจับตัวไป“แต่ว่า...ไวน์อยากกลับไปเคลียร์กับแม่ให้รู้เรื่อง”เวทิกาพูดขึ้นพร้อมสายตาวิงวอน แม้เธอจะโอนเงินให้พวกนั้นแล้วจริงๆ แต่ก็รู้ดีว่าควรกลับไปคุยและบอกลาพิสมัยเสียก่อน“ไม่ต้องห่วงว่าจะไม่ได้กลับไปเคลียร์ เพราะยังไงพรุ่งนี้ คุณก็ต้องจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย อย่าลืมว่าในสัญญา คุณต้องย้ายไปอยู่คอนโดฯ ที่ผมซื้อให้” เรื่องคอนโดฯ ไม่ใช่เรื่องยากเลยสักนิด อัคคีสามารถจัดการซื้อห้องคอนโดฯ พร้อมอยู่ให้หญิงสาวได้เสียในคืนนี้ เพียงแต่อยากให้เธออยู่ที่นี่กับเขาจนผ่านพ้นคืนนี้ไปก่อนเท่านั้น“คุณอิฐจะให้ไวน์ย้ายไปอยู่คอนโดฯ พรุ่งนี้เลยใช่ไหมคะ” เอ่ยถามเพราะเธอก็ไม่ได้อยากจะอยู่ในบ้านหลังนั้นอีกต่อไป และคงไม่สามารถอยู่กับคนที่ไม่เคยรักและหวังดีกับตนเองได้อีก และทั้งหมดที่ทำไปมันคงเพ
“ฮึกๆ”เวทิกาหมดสิ้นอารมณ์ร่วมไปกับชายหนุ่ม ในสมองมีแต่ความคิดน้อยเนื้อต่ำใจในโชคชะตาของตนเองที่ทำได้เพียงนั่งอยู่เฉยๆ ให้ผู้ชายแปลกหน้ารุกรานเช่นนี้ แม้เธอจะไม่ต้องการ แต่ก็ไม่มีสิทธิ์ห้ามอัคคีได้ เพราะเขาคือคนที่ช่วยปลดปล่อยตนเองจากหนี้สินและหนี้บุญคุณทั้งหมด!“จะร้องอะไรนักหนา!”ความอดทนหมดลง เมื่อสัมผัสได้ถึงน้ำตาที่อาบแก้มเนียน แม้จะพยายามไม่สนใจ เฝ้าบอกว่าตนเองมีสิทธิ์เท่าไร แต่อัคคีก็ไม่เคยต้องบังคับขืนใจผู้หญิงคนไหนให้มาร่วมรัก การที่เธอร้องไห้เช่นนี้มันทำให้เขารู้สึกหมดอารมณ์ไปตามๆ กัน“ขอโทษค่ะ”เวทิกาปาดน้ำตาอย่างรวดเร็ว และพยายามกลั้นมันไว้ แต่ก็ไม่สามารถอดทนได้อีกต่อไป เพราะความรู้สึกตอนนี้บอบช้ำเกินจะทน“ผมถามว่าร้องไห้ทำไม อย่าทำเหมือนผมเป็นพวกชอบบังคับขืนใจใครได้ไหม” เอ่ยด้วยน้ำเสียงเครียด พร้อมกับจ้องหน้าหญิงสาวด้วยความไม่พอใจ“ไวน์ขอโทษค่ะ หมอทำต่อเถอะค่ะ” เวทิกาหลบตา แล้วนั่งนิ่งยอมให้เขาได้รุกรานร่างกายของเธอต่อไป“ทั้งที่คุณไม่พร้อมเนี่ยนะ!&r
“อื้อ…” เวทิกาได้แต่ดันไหล่กว้างไว้ด้วยความตกใจ ไม่คิดว่าหมอหนุ่มที่ภายนอกดูเป็นสุภาพบุรุษ สุขุม จะแปลงร่างกลายเป็นชายที่หื่นกระหายเสียเพียงนี้หมอหนุ่มเงยหน้าขึ้นสบตากับแม่กวางน้อยด้วยสายตาร้อนแรง ยิ่งเห็นแววตาสั่นระริกที่มองมา ความอดทนก็หมดลงอีกครั้ง จึงยื่นหน้าไปบดขยี้ริมฝีปากบางที่อยากครอบครองตั้งแต่แรกเห็น และมันก็ไม่ทำให้ผิดหวังเลยสักนิด เธอหวาน…หวานเสียจนทำให้เขาอยากมากขึ้นราวกับเป็นเด็กที่ไม่เคยกับเรื่องอย่างว่า!“อืม…”เสียงครางทุ้มออกมาด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะฉกฉวยริมฝีปากอวบอิ่มอีกครั้ง แม้ว่าหญิงสาวจะพยายามต่อต้านตามสัญชาตญาณร่างกาย แต่ไม่นาน อัคคีก็ใช้ความช่ำชองของตนเองค่อยๆ สอดใส่ลิ้นร้อนเข้าไปสำรวจความหวานในโพรงปากเล็กได้สำเร็จเวทิกาหูอื้อตาลายไปหมดกับสัมผัสร้อนแรงโดยที่ไม่ทันให้ตั้งตัว ยามที่ลิ้นร้อนไล่ต้อนลิ้นเล็กของเธอ มันก็ทำให้รู้สึกหวามไหวอย่างบอกไม่ถูก แม้จะพยายามดิ้นหนีแค่ไหน แต่ก็ไม่สามารถหนีได้ จำต้องยอมให้ชายหนุ่มได้ตักตวงความหวานจากปากอิ่มอย่างที่เขาต้องการอัคคีดูดเม้มริมฝีปากส
“ว่าแต่คุณจะป้องกันทุกครั้งใช่ไหมคะ” ถามขึ้นด้วยความไม่สบายใจ เพราะอัคคีบอกไว้ว่าไม่ได้มีเธอเป็นผู้หญิงคนเดียวของเขา“หึ! กลัวผมจะเอาโรคมาให้หรือไง ไม่ต้องห่วง ผมใส่ถุงตลอดถึงแม้ว่ามันจะทำให้เสียวน้อยลงก็เถอะ แต่ผมก็กลัวโรคไม่ต่างจากคุณหรอก”อัคคีพูดตามจริง เพราะไม่เคย ‘สด’ กับผู้หญิงที่นอนด้วยเป็นครั้งคราว แม้จะเคยปราศจากการป้องกันในครั้งแรกของการมีเซ็กซ์ แต่นั่นก็ทำให้ได้รู้ว่า การกระทำแบบนั้นจะทำให้ผู้หญิงหันมาเล่นแง่ หลอกว่าตัวเองกำลังตั้งครรภ์เพื่อหวังให้เขามารับผิดชอบได้ง่ายๆ จากประสบการณ์ครั้งนั้นทำให้ชายหนุ่มใส่เครื่องป้องกันทุกครั้งที่มีเซ็กซ์“นี่...คุณอิฐไม่ต้องพูดอะไรทุกอย่างที่คิดก็ได้นะคะ” เวทิกาอดต่อว่าไม่ได้ ที่เขากล้าพูดเรื่องอย่างว่าออกมาโดยที่ไม่รู้จักอับอายเสียบ้าง“ผมเป็นคนตรงๆ ตรงไหนก็ได้ถ้าต้องการ และคุณก็ต้องรับมันให้ได้ ถ้าพร้อมแล้วก็เซ็นได้เลย ผมไม่ได้อยากอดทนรออะไรนานๆ โดยเฉพาะรอที่จะทำเรื่องอย่างว่ากับคุณ”อัคคีเร่งเร้าให้แม่กวางน้อยรีบเซ็นสัญญาให้เสร็จ เมื่อรู้
“ใช่ค่ะ ไวน์ไม่ใช่พวกที่ชอบยุ่งเกี่ยวกับผู้ชายพร้อมกันหลายคน”หญิงสาวตอบโดยไม่มองหน้าอีกฝ่าย ทำให้เขาพึงพอใจกับคำตอบของเธออย่างยิ่ง“ก็ดี ผมเองก็ไม่ชอบใช้ผู้หญิงร่วมกับใคร และผมคงไม่จำเป็นต้องรู้สึกผิดใช่ไหมที่ทำให้คุณสองคนเลิกกัน” หมอหนุ่มเอ่ยถามอย่างยียวน และแน่นอนว่า เขาไม่รู้สึกผิดสักนิด ออกดีใจเสียด้วยซ้ำที่ต่อจากนี้จะเป็นคนเดียวที่มีสิทธิ์ในตัวเธอ“ไม่ใช่ความผิดของคุณหรอกค่ะ ไม่จำเป็นต้องรู้สึกผิดอะไรทั้งนั้น” เวทิกาเหยียดยิ้มออกมาเบาๆ รู้ดีว่าอัคคีเพียงแค่อยากจะยียวนเธอเท่านั้น สีหน้าและแววตาของเขาไม่ได้บ่งบอกถึงคนที่รู้สึกผิดเลยสักนิด“หึ คบกันนานหรือยัง ทำไมผู้ชายถึงโง่ ปล่อยคุณรอดมาได้จนถึงตอนนี้” พูดอย่างสื่อความหมาย และก็คิดอย่างนั้นจริง ว่าอดีตคนรักของเธอโง่เต็มทนที่ปล่อยให้ผู้หญิงสวย มีเสน่ห์ อย่างเวทิการอดมาได้ เพราะถ้าเป็นเขาคงไม่สามารถห้ามใจไม่ให้แตะต้องเจ้าหล่อนได้“ผู้ชายทุกคนไม่ได้จะคิดแต่เรื่องอย่างว่านะคะ” เวทิกาตอบกลับด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ“หึ พูดแบบนี้แปลว่าคุณยังรู้จักผู้ชายไม่ดีพอ” อัคคีเอ่ยเสียงเรียบ เขามั่นใจว่าอย่า
เวทิกาพูดอย่างใจคิด แม้ว่าจะไม่มีเรื่องเสี่ยวาโย แต่ก็คิดมาตลอดว่า ที่ผ่านมา อคินต้องมาเสียเวลากับตนเอง แทนที่หนุ่มคนรักจะได้เริ่มต้นชีวิตใหม่กับผู้หญิงที่เพียบพร้อมทุกอย่าง ต่างจากเธอที่มีปัญหาครอบครัวรุมเร้า แถมยังหางานได้ยากลำบากไม่เหมือนกับเขาอีก“พูดอะไรแบบนั้นไวน์ ไวน์ก็รู้ว่าคินไม่เคยคิดอยากจะทิ้งไวน์ไปมีคนอื่นเลย ที่ผ่านมา เราสองคนก็สู้มาด้วยกันตลอด วันนี้จะมาปล่อยมือกันได้ยังไง” อคินพูดด้วยความเสียใจ ทั้งมั่นใจว่าเวทิกาจะต้องมีเรื่องมากกว่านั้น แต่เธอกำลังปิดบังเขาอยู่“ใช่ เราสู้มาเยอะมาก สู้จนมันเหนื่อยเกินไป บอกตามตรงว่าไวน์เองท้อมาก และไม่อยากจะสู้ต่ออีกแล้ว ตอนนี้ ไวน์อยากให้คินเคารพการตัดสินใจของไวน์นะ” พูดด้วยน้ำเสียงสั่งเครือ มันไม่ง่ายเลยกับการที่ต้องบอกเลิกใครสักคน ที่สำคัญ การต้องเลิกกันทั้งที่ยังรักอยู่ มันเจ็บไม่ใช่น้อยเลย“จะให้คินเคารพการตัดสินใจของไวน์ได้ยังไง ในเมื่อคินมั่นใจว่าไวน์กำลังมีเรื่องปิดบังอยู่ และเหตุผลทั้งหมดทั้งมวลที่พูดมา มันก็เป็นเพียงแค่ข้ออ้างเท่านั้น” ชายหนุ่มพูดออกมาด้วยความมั่นใจ







