พอเห็นฉันเลือก พ่อก็มองฉันอย่างตกตะลึง “ถังถัง ปกติลูกไม่ใช่ว่าชอบทะเลาะกับเด็กตระกูลส้าวคนนั้นที่สุดเหรอ แน่ใจนะว่าจะเลือกเขาเป็นพี่ชาย ลูกต้องคิดให้ดีนะ พอตัดสินใจแล้ว ก็จะเป็นครอบครัวกันไปตลอดชีวิต”พ่อของฉันเป็นผู้ใหญ่ระดับสูงในเขตทหาร ใครได้เข้ามาอยู่บ้านเรา ก็เท่ากับได้ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดในทันทีคุณน้าซ่งที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ซึ่งเป็นป้าห่าง ๆ ของชิวอวี่ รีบก้าวเข้ามาเกลี้ยกล่อมฉัน “ถังถัง ถึงชิวอวี่จะความจำเสื่อมไปชั่วคราว จำลูกไม่ได้ แต่เมื่อก่อนลูกไม่ใช่ว่าชอบเล่นกับเขามากเหรอ ไม่งั้นเรารออีกหน่อยดีไหม บางทีอีกไม่กี่วันเขาอาจจะจำได้แล้ว”แม่แค่นเสียง “เฮอะ” หนัก ๆ ในหัวของฉัน“พูดเหลวไหลอะไร! ชาติที่แล้ว เด็กผู้หญิงบ้านเซี่ยคนนั้นดึงโบที่ลูกหวงที่สุดขาด ลูกยังไม่ทันพูดอะไร ชิวอวี่ก็จับลูกไปขังไว้นอกประตู ปล่อยให้ลูกตากฝนอยู่นาน เกือบจะเป็นไข้ สุดท้ายก็เป็นเด็กบ้านส้าวคนนั้นที่ถือร่มออกมาตามหาลูก ถึงปากจะบ่นว่า ‘ยุ่งยากจริง’ แต่ก็ถอดเสื้อคลุมมาคลุมให้ลูก”พอได้ยินแบบนั้น หัวใจของฉันก็เหมือนถูกบีบรัดขึ้นมาทันทีถึงจะไม่เข้าใจว่าทำไมแม่ถึงพูดเรื่อง “ชาติที่แล้ว” พวกนี้อยู่ตลอด
اقرأ المزيد
