เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 2
บทล่าสุด
ลูกแหง่เชื่อฟังแม่ เลือกเปลี่ยนพี่ชาย บทที่ 8
ชิวอวี่ถูกท่าทีของเขายั่วโมโห ด้วยความที่ยังเด็ก เลยแย่งขวดน้ำมาแล้วฟาดใส่ตัวเขาทันทีฉันเดือดขึ้นมาทันที ผลักชิวอวี่ออกไป “นายจะก่อเรื่องให้ได้ใช่ไหม?”ชิวอวี่รีบแก้ตัว “ไม่ใช่นะ เป็นเขาที่ถือแก้วไม่ดีเมื่อกี้...”ฉันมองแขนเสื้อของส้าวหยวนเจวี๋ยที่เปียกน้ำด้วยความเป็นห่วง รีบหาทิชชู่มาเช็ดให้เขาชิวอวี่พูดอย่างน้อยใจ “ถังถัง เสื้อฉันก็เปียกนะ...”ฉันเงยหน้าขึ้น จ้องเขาตาเขม็ง “ตอนนี้นายออกไปเดี๋ยวนี้!”ชิวอวี่อยากจะพูดอะไรต่อ แต่พอเห็นสีหน้าฉันก็ชะงัก สุดท้ายได้แต่กัดฟัน เดินจากไปอย่างไม่พอใจหลังจากนั้น ช่วงเวลาที่เตรียมพิธีสาบานเป็นพี่น้องก็ผ่านไปอย่างราบรื่นตอนฉันกับส้าวหยวนเจวี๋ยไปเลือกของสำหรับพิธี แม่ก็พูดอย่างดีใจในหัว “เลือกที่พิเศษที่สุดนะ ลูกสาวแม่ต้องออกมาสง่างาม ! ”ตอนเตรียมชุดใหม่สำหรับพิธี แม่ก็ชมไม่หยุดว่าฉันใส่อะไรก็สวยไม่ว่าฉันจะทำอะไร แม่ก็อยู่ในหัวคอยพูดคุยด้วยเสมอ ฉันเริ่มชินกับการมีเธออยู่แบบนี้ และรู้สึกอุ่นใจมากวันพิธีมาถึง ฉันกับส้าวหยวนเจวี๋ยคุกเข่าตรงหน้าศาลบรรพบุรุษ เสียงใสของพวกเราท่องคำสาบาน ในหัวฉันมีเสียงแม่ที่สั่นเครือดังขึ้น“ได้เห็นภาพ
ลูกแหง่เชื่อฟังแม่ เลือกเปลี่ยนพี่ชาย บทที่ 7
ยังพูดไม่ทันจบ เขาก็ดึงฉันเข้าไปกอดเบา ๆส้าวหยวนเจวี๋ยพูดเสียงแผ่ว “ฉันอยากเป็นพี่ชายของเธอ”สายลมยามเย็นพัดผมของพวกเราปลิว พระอาทิตย์ตกทอดเงาของพวกเรายาวออกไปไกลฉันรู้แล้วว่า ตั้งแต่วันนี้ ฉันจะไม่ใช่ “หางน้อย” ที่คอยตามชิวอวี่อีกต่อไปวันที่ฉันกับส้าวหยวนเจวี๋ยจะเป็นพี่น้องกันอย่างเป็นทางการ ถูกกำหนดไว้เป็นวันจันทร์หน้าตั้งแต่วันที่ประกาศในหอประชุม ความสัมพันธ์ของฉันกับเขาก็ใกล้ชิดขึ้นอย่างเห็นได้ชัดวันนี้หลังเลิกเรียน เขาชวนฉันไปที่ร้านของหวานที่เพิ่งเปิดใหม่ ฉันก็ตอบตกลงอย่างดีใจเพิ่งเดินเข้าประตูห้าง ก็เจอเงาคุ้นเคยสองคนเข้าพอเห็นส้าวหยวนเจวี๋ยยืนอยู่ข้างฉัน ชิวอวี่ก็ขมวดคิ้วทันที“พวกเธออยู่ด้วยกันได้ยังไง”ส้าวหยวนเจวี๋ยเชิดคางขึ้น ตอบกลับอย่างไม่ยอมแพ้ “พวกนายยังมาซื้อเครื่องเขียนด้วยกันได้ ฉันกับน้องสาวจะมากินของหวานด้วยกันไม่ได้หรือไง?”เขาเน้นคำว่า “พวกเรา” เป็นพิเศษ สีหน้าของชิวอวี่เปลี่ยนทันที“ฉันแค่บังเอิญเจอเธอ ! ” ชิวอวี่รีบอธิบายนี่เป็นครั้งแรกที่เขารีบปฏิเสธความสัมพันธ์กับเซี่ยเหยาเหยา เซี่ยเหยาเหยาก้มหน้าด้วยความน้อยใจ มือบิดชายเสื้อไปมาแม่วิจา
ลูกแหง่เชื่อฟังแม่ เลือกเปลี่ยนพี่ชาย บทที่ 6
ฉันไม่สนใจชิวอวี่ พูดคุยกับเพื่อน ๆ ที่มาร่วมแสดงความยินดีไม่กี่ประโยค แล้วก็สะพายกระเป๋านักเรียนเดินออกไปข้างนอกเพิ่งจะเดินถึงหน้าประตู ก็มีคนมาดึงสายกระเป๋าฉันไว้ฉันหันกลับไป เห็นสีหน้าของชิวอวี่ที่ยังไม่ยอมแพ้“ทำไมถึงเลือกส้าวหยวนเจวี๋ย?” เขาถามอย่างหัวเสีย “พวกเธอสนิทกันตั้งแต่เมื่อไหร่?”ฉันสะบัดมือเขาออก “มันเกี่ยวอะไรกับนาย? ฉันจะเลือกใครเป็นพี่ชายก็เป็นสิทธิ์ของฉัน”ชิวอวี่กัดริมฝีปาก “แต่พวกเราไม่ใช่เพื่อนสนิทกันที่สุดเหรอ? เมื่อก่อนเธอไม่ใช่ว่าชอบเล่นกับฉันที่สุดเหรอ?”ฉันไม่เข้าใจ “นายไม่ใช่ว่าความจำเสื่อมเหรอ? จำได้แค่ว่าเป็นเพื่อนกับเซี่ยเหยาเหยา แล้วยังบอกฉันว่าอย่าไปรบกวนเวลาพวกนายเล่นด้วยกัน ไม่ใช่เหรอ?”ก็ใช่…เขาเป็นคนพูดเองชัด ๆแต่ทำไมตอนนี้เขาถึงดูเศร้าขนาดนี้ เหมือนทำของสำคัญบางอย่างหายไปชิวอวี่อ้ำอึ้ง “คือว่า…คือว่าฉันคิดว่าฉันยังอยากเป็นเพื่อนกับเธออยู่ บางทีถ้าเราเล่นด้วยกันมากขึ้น ฉันอาจจะนึกเรื่องเมื่อก่อนได้…”“โกหก!” แม่โมโหจนเหมือนกระทืบเท้าอยู่ในหัวฉัน “จนตอนนี้ยังจะหลอกลูกสาวของแม่อีก ! ”ฉันไม่อยากฟังคำโกหกของเขาอีกแล้ว เลยพูดตรง ๆ “ชิวอวี
ลูกแหง่เชื่อฟังแม่ เลือกเปลี่ยนพี่ชาย บทที่ 5
“พี่ชายที่ฉันเลือกคือ...ส้าวหยวนเจวี๋ย!”ในหอประชุมเงียบกริบ จนได้ยินแม้กระทั่งเสียงใบไม้ร่วงนอกหน้าต่างฟางเทียนฉืออ้าปากค้าง “ถังถัง เธอพูดผิดหรือเปล่า ปกติเธอสนิทกับชิวอวี่ที่สุดไม่ใช่เหรอ?”เด็กคนอื่นก็เริ่มซุบซิบ “ใช่สิ กระเป๋านักเรียนของถังถังยังห้อยของที่ซื้อกับชิวอวี่อยู่เลย!”“ฉันจะเลือกส้าวหยวนเจวี๋ย!” ฉันพูดเสียงดังขึ้น แม้เสียงจะยังเป็นเสียงเด็ก แต่กลับหนักแน่นฉันหยิบถุงหอมสีแดงที่ปักลายยันต์คุ้มภัยออกมาจากกระเป๋า “นี่คือเครื่องรางที่แม่ขอไว้ให้ก่อนเสีย ตอนนี้ฉันจะมอบให้พี่ชายคนใหม่ของฉัน!”ฉันรีบเดินไปหาส้าวหยวนเจวี๋ย แล้วยื่นถุงหอมให้เขาส้าวหยวนเจวี๋ยชะงักไปอย่างเห็นได้ชัด มือทั้งสองสั่นเล็กน้อย แต่ยังไม่รับทันทีหัวใจฉันพุ่งขึ้นมาถึงคอ “นาย...ไม่อยากเป็นพี่ชายของฉันเหรอ?”เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนมุมปากจะยกขึ้นเป็นรอยยิ้มอบอุ่น “เป็นเกียรติของฉันมากเลยละ”เขารับถุงหอมอย่างจริงจัง ติดไว้ที่กระเป๋าเสื้ออย่างระมัดระวัง แล้วทำความเคารพแบบยุวชนต่อหน้าพ่อฉันถึงได้โล่งอกเด็ก ๆ เห็นแบบนั้น ก็พากันล้อมเข้ามาพูดกันจอแจ“ถังถังเลือกเก่งจริง ๆ ส้าวหยวนเจวี๋ยเป็นหัวหน
ลูกแหง่เชื่อฟังแม่ เลือกเปลี่ยนพี่ชาย บทที่ 4
ต่อให้ตอนนี้เขาไม่อยากเล่นกับฉันแล้ว แต่พวกเราโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก ตอนเจออันตราย เขาจะไม่ยอมแม้แต่จะยื่นมือมาช่วยฉันสักหน่อยเลยเหรอ?จู่ ๆ ก็มีเงาร่างหนึ่งพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว เตะรุ่นพี่ที่กำลังจะตีฉันกระเด็นออกไปส้าวหยวนเจวี๋ยดึงฉันขึ้นจากพื้น แล้วกันฉันไว้ด้านหลัง พาวิ่งไปทางอาคารเรียน “รีบไป!”พอครูมาถึงและห้ามการทะเลาะวิวาทได้ ฉันก็ยังขวัญผวา นั่งตัวสั่นอยู่ข้างแปลงดอกไม้ส้าวหยวนเจวี๋ยยื่นน้ำแร่ขวดหนึ่งมาให้เงียบ ๆ สายตามองฉันอย่างซับซ้อนฉันสังเกตเห็นว่าแขนเสื้อชุดนักเรียนของเขาถูกฉีกขาดจากความชุลมุนเมื่อครู่ เผยให้เห็นแผลเป็นที่ตกสะเก็ดอยู่ด้านใน“มือของนาย...” ฉันพูดเบา ๆ“ไม่เป็นไร” เขารีบดึงแขนเสื้อปิด “เธอดื่มน้ำก่อนสิ”ฉันกล่าวขอบคุณเบา ๆ ในใจรู้สึกอบอุ่นขึ้นมานิดหนึ่งเรื่องนี้ไปถึงหูพ่ออย่างรวดเร็วพ่อโกรธมาก ถึงกับไปหาผู้ปกครองของพวกเขาโดยตรงทางบ้านเซี่ยรีบขังเซี่ยเหยาเหยาไว้ในบ้านให้สำนึกผิด แล้วยังส่งช็อกโกแลตนำเข้ามากล่องหนึ่งมาเป็นการขอโทษตอนเย็น ชิวอวี่มาหาฉันอย่างไม่เต็มใจ โยนขนมถุงหนึ่งลงบนโต๊ะ “ฉือชิวถัง เรื่องวันนี้ไม่เกี่ยวกับเหยาเหยา ทำไมเธอ
ลูกแหง่เชื่อฟังแม่ เลือกเปลี่ยนพี่ชาย บทที่ 3
เธอทำท่าจะตบมือตัวเอง ชิวอวี่รีบคว้าไว้ทันที แล้วจ้องฉันอย่างไม่พอใจ “ฉือชิวถัง เหยาเหยาก็ขอโทษแล้ว เธอจะเลิกเอาเปรียบไม่ยอมปล่อยได้ไหม?”แม่ยิ่งโมโหมากขึ้น “ไอ้เด็กเลวนี่ ลูกสาวแม่ยังไม่ได้พูดอะไรสักคำ ทั้งหมดก็ยัยตัวแสดงนั่นเล่นเองทั้งนั้น หนานหนาน คราวนี้ห้ามอดทนเงียบอีกแล้วนะ”ฉันเป็นคนฟังแม่มาตลอด เพราะงั้นฉันก็ยกมือขึ้น ผลักเซี่ยเหยาเหยาล้มลงอย่างแรงแล้วหันไปมองชิวอวี่ “แบบนี้แหละถึงเรียกว่าเอาเปรียบไม่ยอมปล่อย แม่ฉันสอนมา”เซี่ยเหยาเหยานั่งนิ่งอึ้งอยู่กับพื้นชิวอวี่ก็ตกใจเหมือนกัน บนใบหน้าเด็ก ๆ ปรากฏความโกรธขึ้นมาเล็กน้อย “ฉือชิวถัง เธอ...”ฉันยกมือขึ้นอีกครั้ง ผลักเขาไปด้วย “แบบนี้ถึงเรียกว่ามากเกินไป”ตั้งแต่รู้จักเขามา ฉันเอาแต่ตามใจเขา ไม่เคยขัดขืนเลยสักครั้งการกระทำครั้งนี้ทำให้เขาชะงักไปจริง ๆชิวอวี่จ้องฉันอย่างไม่อยากเชื่อ โกรธจนหน้าแดง “ดี ดีมาก เธอกล้าลงมือ งั้นก็อย่ามาเสียใจทีหลัง”“เหยาเหยา ฉันจะพาเธอไปห้องพยาบาล”แม่ประชดอย่างไม่ไว้หน้า “ไม่สนใจลูกสาวแม่ที่บาดเจ็บ กลับไปห่วงคนที่ชนซะงั้น ถ้าได้คนโง่แยกแยะถูกผิดไม่เป็นแบบนี้มาเป็นคนในครอบครัวสิถึงจะต้อ
ลูกแหง่เชื่อฟังแม่ เลือกเปลี่ยนพี่ชาย บทที่ 1
พอเห็นฉันเลือก พ่อก็มองฉันอย่างตกตะลึง “ถังถัง ปกติลูกไม่ใช่ว่าชอบทะเลาะกับเด็กตระกูลส้าวคนนั้นที่สุดเหรอ แน่ใจนะว่าจะเลือกเขาเป็นพี่ชาย ลูกต้องคิดให้ดีนะ พอตัดสินใจแล้ว ก็จะเป็นครอบครัวกันไปตลอดชีวิต”พ่อของฉันเป็นผู้ใหญ่ระดับสูงในเขตทหาร ใครได้เข้ามาอยู่บ้านเรา ก็เท่ากับได้ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดในท
บางทีคุณอาจจะชอบ
หนี้ชีวิต พันธนาการสายเลือด
โอกาสน้อยมาก787 viewsพลิกทั่วขุนเขาวสันต์ ก็ไม่พบเจ้า
ลั่วหู5.6K viewsขอให้ชั่วชีวิตนี้ เราสองอย่าได้พบกันอีก
ยงเซี่ย1.4K viewsเกิดใหม่ชาตินี้ ดันสลับสามีกับพี่สาว
เรื่องเล่าเงียบงัน8.0K viewsฉันเลิกแบ่งความรักให้เท่ากัน
อีเทอร์นิตี้4.1K viewsสุดท้าย เราก็ไปกันไม่ถึงฝั่ง
หยวนสือเยว่4.3K viewsเถ้ารักที่มอดดับ
บัวลอยเศรษฐี950 viewsปิดฉากรักลวงโลก
อาวรณ์อาภรณ์สีชาด2.3K views
