All Chapters of บำเรอรักเจ้าบ่าวอสูร: Chapter 31 - Chapter 40

58 Chapters

บทที่15.เรื่องของแกย่าไม่เกี่ยว 2

“จ้ะพ่อ แก้วเสร็จการบ้านแล้วแก้วจะเขียนจดหมายถึงพี่ขวัญให้เองจ้ะ” เด็กชายยิ้มแป้น..เขารีบทำการบ้านเพื่อจะได้มาเขียนจดหมายถามไถ่ข่าวคราวของพี่สาว“ขอให้คนดีๆ อย่างขวัญมันแคล้วคลาดปลอดภัยทีเถอะ!! อย่าให้เกิดเรื่องไม่ดีไม่งามเลย สาธุ” นางประนมมือท่วมศีรษะ กล่าววิงวอนสิ่งศักดิ์สิทธิ์ให้เมตตาคนทุกข์ทน“พ่อเข้าใจขวัญมันนะ ทุกสิ่งที่ขวัญทำก็เพราะพวกเรา และหากมันจะทำผิดไปบ้าง พ่อก็ไม่มีสิทธิ์ไปโกรธหรือไปว่าเมื่อขวัญมันเจตนาดี...อยากให้เราอยู่ดีมีสุขและได้ที่ดินคืน ถ้าจะโทษก็ต้องโทษพ่อนี่ล่ะที่ไม่มีความสามารถจะรักษาที่ดินของตัวเองไว้ได้ ทำให้ครอบครัวสุขสบายก็ไม่ได้ เสียแรงเป็นผู้นำครอบครัวแท้ๆ” จอมบ่นพึมพำมือก็ยังสาวเส้นหวายไม่หยุด รู้สึกหน่วงๆ ในอก แต่เอ่ยปากบอกใครก็ไม่ได้ เมื่อไม่อยากให้ลูกหรือเมียทุกข์ใจตามไปด้วย“ใช่พ่อ ขวัญเป็นลูกสาวเรา ใครจะนินทาว่าร้ายยังไงเค้าก็เป็นลูกเราวันยังค่ำ...แม่เองก็ผิดที่ไม่สามารถช่วยพ่อหรือลูกได้เลย...แม่ยอมรับความจริงและพร้อมที่อ้าแขนรับ...ใครนินทาก็ช่างสิ!! เราไม่ได้ขอข้าวใครกิน” นางบ่นเ
Read more

บทที่15.เรื่องของแกย่าไม่เกี่ยว 3

พอประตูปิดลง หญิงสาวรูดลงไปกองที่พื้น เธอยกมือปิดปากกลั้นเสียงสะอึกสะอื้น เมื่อน้ำตาแห่งความพ่ายแพ้ไหลริน... น้ำอุ่นร้อนไหลปรี่ ผ่านร่องแก้มและตกกระทบบนพื้นเป็นดวงใหญ่ๆ จอมขวัญขบฟันกัดกระพุ้งแก้มเพื่อไม่ให้เสียงน่าเวทนาหลุดรอดออกไปให้คนด้านนอกได้ยิน มือเรียวบางรีบปาดหยดน้ำตาลวกๆ เธอสูดลมหายใจเข้าปอดแรงๆ เมื่อยื้อเวลาไว้ก็ใช่ที่ ร่างอวบอัดหยัดกายลุกขึ้นยืนเธอวางแท่งอุปกรณ์ ไว้บนซิ้-งล้างมือ สอดมือล้วงหยิบกระปุกฉี่ที่เตรียมไว้และหยดลงในช่องว่างของแท่งอุปกรณ์ เธอหย่อนกระปุกนั่นทิ้งลงในถังขยะข้างตัว เปิดน้ำล้างมือ ลูบใบหน้าด้วยน้ำเปล่าเพื่อล้างคราบน้ำตาก็อกๆ...วิลเลี่ยมเห็นจอมขวัญหายเข้าไปในนั้นนานเกินควร ชายหนุ่มยกมือขึ้นเคาะเรียกเบาๆ ไม่ได้เร่งเร้าแต่รู้สึกเป็นห่วงจับจิต“ขวัญ...เป็นไงบ้าง”หญิงสาวสะดุ้งเฮือก เธอเหลือบมองแท่งอุปกรณ์และหยิบมันขึ้นมาอยู่ในมือ ก่อนจะเอื้อมเปิดประตูและเปิดออกไปเผชิญหน้ากับชายหนุ่ม...เธอส่งแท่งอุปกรณ์นั้นให้วิลเลี่ยมโดยที่ไม่ได้พูดอะไร ก่อนจะเดินหลบไปอยู่อีกมุมของห้องวิลเลี่ยมสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ เขากำแท่ง
Read more

บทที่16.ปวดหัวฉิบ!! 1

บทที่16.ปวดหัวฉิบ!!ชายหนุ่มผลุนผันเดินหนี เขาจนปัญญาและยังหาทางออกให้ตัวเองไม่ได้ คุณย่าก็มาเร่งเร้าจะให้จอมขวัญไปจากเขาให้ได้ แล้วเขาควรทำยังไงดีล่ะ…“โว้ย!!” วิลเลี่ยมคำรามลั่น เขาปวดหัวแทบแตก มือใหญ่ยกขวดเหล้าเทลงในแก้วใสยกขึ้นแตะริมฝีปาก เทน้ำสีอำพันสาดเข้าไปในปาก เขารินเหล้า กินแก้วแล้วแก้วเล่า เพื่อลดความกลัดกลุ้มที่เกิดขึ้นภายในใจ“เธอๆ คุณขวัญจะไปแล้วหรือ” ขนาดหนีมานั่งในมุมอับ เพราะไม่อาจทนเห็นจอมขวัญหันหลังและตีจากเขาไปได้ แต่เสียงซุบๆ ซิบๆ ของเหล่าคนรับใช้ก็ยังลอยมาเข้าหูให้ได้ยินจนได้ เขาทำเป็นไม่สนใจ แต่กลับตะแคงหูฟังเพื่อรับรู้ข่าวสาร เธอจะไปอยู่ไหน เขาจะได้ตามไปสอดส่อง และหาทางครอบครองเธอซ้ำ!!“อืม...น่าเสียดายนะคนดีๆ แบบนี้คุณวิลไม่ยักกะสนใจ ชอบจังเลยแม่พวก ใส่เสื้อปิดซิลิโคลไม่มิดนี่ ควงโฉบไปโฉบมา แต่กลับเก็บคุณขวัญไว้ในกรุ เป็นฉันๆ ก็ไป!! อยู่แบบไร้อนาคตต้องอดทนจมอยู่กับความเหงาหงอย... สู้ออกไปหาผู้ชายดีๆ ข้างนอกนั่นดีกว่า คงมีสักคนหรอกที่พร้อมจะโอบก
Read more

บทที่16.ปวดหัวฉิบ!! 2

ไม่มีคำพูดหลุดออกมาจากปากคนทั้งคู่ มีแต่เสียงลมหายใจหอบแรง และเสียงครางแผ่วๆวิลเลี่ยมครางพึมพำในลำคอ เขาแลบลิ้นเลียสัดส่วนตรงหน้า ละเลียดชิมความหวานละไม โดยเฉพาะเต่งเต้าอวบอัด ชายหนุ่มค่อยๆ ปลุกเร้าให้หญิงสาวใต้ร่างค่อยๆ สะสมไฟรักเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ร่างสาวสั่นกระตุกยิ่งเมื่อปลายลิ้นเปียกฉ่ำตวัดโอบรัดปลายยอดสีปลั่ง ปลายลิ้นสากร้อน กวาดต้อนรวบรัด เขากระดกปลายลิ้นถี่ยิบ มืออีกข้างก็ไม่ว่างเว้นเคล้นคลึงความนุ่มหยุ่นช้าๆชายหนุ่มละจากความหอมหวาน เขาพรมจูบตามผิวเนื้อเนียนเรียบ ไล่ดะตามแผ่นท้องและหยุดอยู่เหนือเนินเนื้ออวบอูม... ความอวบอิ่มและหอมหวาน ที่ชายหนุ่มสุดแสนคิดถึง ปลายนิ้วสั่นๆ แหวกความชุ่มฉ่ำ และแทรกสอดเข้าไปภายใน คนใต้ร่างตัวกระตุก เธอเปล่งเสียงครางแผ่วๆ เบะเรียวขาอ้ากว้างมากกว่าเดิม เพื่อเปิดทางสะดวกให้กับวิลเลี่ยมปลายนิ้วขยับ ปากและลิ้นสนอง เขาแทรกใบหน้าจูบโคนขาเรียว พรมจุมพิตกับเนินเนื้อแล้วจึงขยับแนบชิดเข้าไปเรื่อยๆ จอมขวัญครางลั่น...เธอแอ่นกายชิดเชยใบหน้าคมคายที่ฝังแน่นอยู่ตรงกึ่งกลางร่างกาย ความเสียดเสียวแผ่กระจายขับความช
Read more

บทที่17.ตามสิ 1

บทที่17.ตามสิใบหน้าดำคล้ำอิดโรยของวิลเลี่ยมเกือบทำให้แบตตี้สงสาร หากนางฉุกใจได้เสียก่อนว่ากำลังสั่งสอนให้วิลเลี่ยมรู้จักกับ ‘ความรัก’ เพราะฉะนั้นนางต้องอดทน เพื่อในอนาคตตอนที่ไม่มีตัวเองวิลเลี่ยมจะได้ไม่พลั้งพลาด รู้จักระงับใจและอดทน“ไม่หิวเหรอวิล!! ย่าไม่เห็นแกกินอะไรเลย?”“ไม่ครับ ผมขอตัว...อาทิตย์หน้าผมจะไปลาออก และเข้าไปเรียนรู้งานที่บริษัท ผมคงไม่มีหน้าย้อนกลับไปทำงานที่เดิม” ชายหนุ่มพูดเอื่อยๆ เขายกชายผ้าขึ้นซับมุมปาก แล้วจึงหยัดกายลุกขึ้นยืนช้าๆ“จริงรึ!! แกไม่ได้โกหกย่านะ?”“ครับ...ผมมีเรื่องต้องไปจัดการขอตัวนะครับคุณย่า”“วิลเลี่ยม!! เดี๋ยวก่อน แกจะไปไหนหึ?”“ไม่รู้สิครับ ช่วงนี้ผมขอชิลๆ...ไปเรื่อยๆ ตามประสาผู้ชายลัลล๊า” เสียงตอบอ่อนเศร้า ดูเหมือนว่าหลานชายจะหงอยๆ พิกล ดูวิลเลี่ยมเซื่องซึม เหม่อๆ ลอยๆ เป็นครั้งแรกจริงๆ ที่นางเห็นหลานชายเป็นแบบนี้“วิล...” นางเกือบจะหลุดปากถามด้วยความห่วงใย
Read more

บทที่17.ตามสิ 2

“หลงตัวเอง... ขวัญไม่ได้พิศวาสอะไรคุณเลย!! คุณก็น่าจะรู้นี่ขวัญยอมคุณเพราะอะไร!!”“เหอะ!! อย่ามาหลอกกันเลยขวัญ ผมรู้น่าว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ หลอกตัวเองให้ได้ก่อนแล้วค่อยไปหลอกคนอื่น ตาคู่นี้มันฟ้อง...ผมรู้ว่าเธอเองก็คิดถึงผมเหมือนที่ผมคิดถึงเธอนั่นแหละ” ชายหนุ่มยกปลายนิ้วชี้ไปที่ใบหน้าเขาเกือบจะจิ้มตาของเธออยู่แล้ว หากเธอไม่เบี่ยงใบหน้าหนีหญิงสาวสะบัดใบหน้าหนี เมื่อจวนตัวก็หันหลังให้ รีบเดินเร็วๆ หนีไป โดยมีร่างสูงใหญ่เดินตามมาห่างๆ...“เอาของขวัญคืนมาค่ะ...ถึงบ้านแล้ว... ขวัญจะเข้าบ้าน ต้องการความเป็นส่วนตัวค่ะ” มือเล็กๆ แบตรงหน้า เธอรู้ว่าต่อให้กระชากสุดแรงหากวิลเลี่ยมไม่ปล่อย เธอก็คงไม่ได้อาหารทั้งหมดคืน เมื่อชายหนุ่มมีแรงมากกว่าตัวเองนับ10เท่า“ก็นำไปสิ...ผมอยากเข้าไปดูความเป็นอยู่ของเธอ อยู่ดีหรือเปล่า...สะดวกสบายดีไหม?”“ไม่จำเป็น ขอบคุณค่ะ...” เสียงสะบัดตอบกลับ ใบหน้าหงิกงอและบึ้งตึง“จำเป็นมาก!! เธอพูดผิดขวัญ มีความจำเป็นอย่างมาก เพราะผมเริ่มไม่มั่นใจแล้วล่ะว่าผลตรวจ
Read more

บทที่17.ตามสิ 3

“คุยไว้หลังจากนี้นะขวัญ ตอนนี้ผมฟังอะไรไม่รู้เรื่องหรอก...ขอเสร็จก่อนแล้วเราค่อยคุยกัน” ชายหนุ่มงึมงำแนบเต้าอวบ เขาวาดปลายนิ้วสอดหายไปใต้บิกินนี่สีเนื้อ กดลำนิ้วแนบช่องทางรักที่เปียกชื้น ผลักดันเข้าไปช้าๆ...จนจอมขวัญต้องเชิดหน้าขึ้น เม้มปากแน่นเพื่อป้องกันไม่ให้เสียงครางหลุดลอดออกมา“อืมมมม...อะ...”เสียงแผ่วๆ ฟังกระท่อนกระแท่น เมื่อความซ่านสยิวครอบงำจิตใจ หัวสมองเธอว่างเปล่า ร่างกายเกร็งกระตุก ปล่อยให้วิลเลี่ยมทำอะไรตามใจชอบ เมื่อเองก็ปรารถนาต้องการความร้อนผ่าวจากเขาเช่นกัน!! ความนุ่มฉ่ำโอบรัดลำนิ้ว วิลเลี่ยมครางเสียงแหบๆ เมื่อหญิงสาวใต้ร่างพร้อมเกินพิกัด ชายหนุ่มรูดซิป ปลดพันธะนาการของตัวเอง เขาจับความแข็งขึงจรดจ่อแนบชิดความอวบอูม เขาถอนปลายนิ้วออกมาเสือกเสยความแข็งชันเข้าไปแทนที่ และจอมขวัญเองก็ตั้งรับไม่ทันหญิงสาวครางกระเส่า ความรู้สึกแน่นตึง เต็มตื้อย้อนกลับมาอีกครั้ง และยิ่งร้องครางระส่ำหนักข้อขึ้น เมื่อชายหนุ่มด้านบนผลักดันความผ่าวร้อนเข้ามาจนสุดตัว“อู้ยยยย...”ชายหนุ่มตั้งหน้าตั้งตาเสือกเสยร่างกาย ความร
Read more

บทที่17.ตามสิ 4

“คะ!!” จอมขวัญขยับตัวขยุกขยิก เธอหูฝาดหรือหูเพี้ยนกันแน่ ถึงได้ยินคำพูดแบบนี้ออกมาจากปากของวิลเลี่ยม“ทำไมล่ะขวัญ ผมคิดถึงเธอไม่ได้เหรอ เราลึกซึ้งถึงขั้นไหนกันแล้วเล่า ความผูกพันไม่มีเลยหรือไง?”“หยุดเถอะค่ะ...มันไม่มีประโยชน์ หมดเวลาช่วงนั้นแล้ว ตอนนี้ขวัญเป็นอิสระ”“งั้นเหรอ...ผมไม่ยักรู้ ผมรู้แค่ว่าเธอเป็นของผม ของผมคนเดียวเท่านั้น... ถึงจะไม่มีสัญญาบ้าๆ นั่น ผมก็ยังเป็นผู้ชายคนแรกที่ได้ครอบครองเธอ เป็น ‘ผัว’ คนแรกของเธอนะขวัญ” ชายหนุ่มพูดเสียงหงุดหงิดที่หญิงสาวปัดสิ่งที่เขาพยายามหยิบยื่นให้โยนทิ้ง!!“ทุเรศ!! ทำไมคุณชอบตอกย้ำขวัญนักคะ สะใจมากหรือเปล่าที่ทำให้ขวัญรู้สึกแย่” ลำตัวแข็งเกร็ง เธอดันแผ่นอกของเขาซ้ำอีกครั้ง พยายามจะหนีออกไปจากอ้อมแขนที่รัดแน่น เมื่อรู้สึกเจ็บจี๊ดๆ ยามถูกคำพูดเสียดสีที่หลุดออกมาจากปากของผู้ชายคนนี้“ผมขอเวลา...” วิลเลี่ยมเกือบจะกัดลิ้นตัวเอง เขารีบหาทางหนีทีไล่ให้ตัวเองหลังหงุดหงิดจนสาดคำพูดที่ติดค้างอยู่ในใจออกมา แต่มันเป็นคำพูดที่ไม่สม
Read more

บทที่18.ลับคมจอมบงการ

บทที่18.ลับคมจอมบงการโอ้ย!! กูจะบ้า...วิลเลี่ยมปวดหัวแทบแตก...เขาไม่รู้ว่าความรู้สึกที่เกิดขึ้นในหัวใจนี่คืออะไร?...เขาแค่ต้องการเวลาเพื่อจะค้นหาความจริง แต่ดูเหมือนทุกๆ อย่างไม่เข้าข้างเขาเลย ทั้งคุณย่า...และจอมขวัญต่างก็บีบคั้นจนเขาอึดอัด...เขาเองก็กำลังสับสน เมื่อยังหาทางออกให้ตัวเองไม่เจอ...อยากให้หญิงสาวอยู่ใกล้ๆ แต่ก็ยังไม่อยากมีห่วงผูกคอ...ใช่...เขาเห็นแก่ตัว...เขายังอยากสนุกกับชีวิตหนุ่ม ยังไม่เพียงพอกับอิสระ และคิดว่าตัวเองคงไม่อาจจมปรักอยู่กับผู้หญิงเพียงคนเดียวได้ตลอดชีวิต ถึงหล่อนจะน่าปรารถนามากเพียงใดก็ตาม...เขาอยากสนุกกับเรือนกายสาวสด คนอื่นๆ ด้วย แต่ก็ไม่อาจปล่อยมือจากจอมขวัญได้เช่นกัน...ตัวเขาเองก็ยังงงๆ เขาอยากให้จอมขวัญตั้งท้อง!! แต่ก็ยังไม่อยากถูกจับขังกรง...เอาไงดีว่ะ...ยัยบ้านี่ก็เร่งยิกๆ คงอยากจะโบยบินออกไปด้านนอก อยากมีผู้ชายคนอื่นๆ มาคลอเคลียอยู่ข้างตัวหรือยังไง พอรู้จักรสรักเข้าให้ทำเป็นร่านร้อน ยัยผู้หญิงบ้าๆ...และเขาไม่มีวันยอมให้ไอ้ผู้ชายหน้าไหนมาซ้ำรอยตัวเอง จูบตรงส่วนที่เขาเคยจูบ จับตรงส
Read more

บทที่19.ยอมแพ้คร๊าฟ...คุณย่า... 1

บทที่19.ยอมแพ้คร๊าฟ...คุณย่า...วิลเลี่ยมและจอมขวัญหลังตกลงกันได้ เขาและเธอต่างก็เรียนรู้ความลับในร่างกายกันและกันอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย  ชายหนุ่มตักตวงความสุขจากร่างกายอันสวยงามอวบอิ่มของเธอ จนแบบไม่อยากหยุดพัก หลังพักจากยกแรกบนเตียงไม่นาน  ครั้งที่ 2 3ก็ตามมาติดๆ  เธอถึงสวรรค์นับครั้งไม่ถ้วนจนสมองเลอะเลือนขาวโพลน ชายหนุ่มเองก็ปล่อยความสุขใส่ร่างกายของหญิงสาวนับครั้งไม่หวาดไม่ไหว เมื่อเขาหวังให้สัมฤทธิ์ผลเร็ววัน โดยไม่รู้ว่า...จอมขวัญท้องอยู่ก่อนแล้ว หลังพัวพันกัน ตั้งแต่เที่ยงคืนจนเกือบรุ่งเช้า...เป็นการทำรักที่มาราธอนมากสำหรับวิลเลี่ยม เขาระเบิดความอัดอั้นในออก ระบายใส่หญิงสาวและตักตวงความหวานฉ่ำกลับคืนมาเช่นกัน ในที่สุดทั้งคู่ต่างผลอยหลับไป โดยที่ยังนอนกอดกันแน่น..ชายหนุ่มรู้สึกตัวอีกครั้งหลังหมดแรงผลอยหลับไปนาน  เขาเหลียวมองนาฬิกาแล้วจึงยิ้มกว้างๆ เขาเล่นรักยาวนาน...กว่า6 ชั่วโมงจนตอนนี้เวลาเลยเที่ยงคืนไปเกือบ 10 นาที ชายหนุ่มก้มมองในอ้อมแขนมีจอมขวัญนอนซุกอยู่ ผมยาวสลวยของเธอแผ่คลุมบนหน้าอกของ
Read more
PREV
123456
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status