All Chapters of บำเรอรักเจ้าบ่าวอสูร: Chapter 41 - Chapter 50

หญิงสาวสะดุ้งเฮือก ที่จู่ๆ ก็ถูกสอดแทรกเข้ามาอย่างรวดเร็วแต่พอเขาเริ่มขยับเข้าออกช้าๆ ความรัญจวนก็ก่อตัวขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง... ผมยาวสลวยกระจายไปทั่วหมอน  เธอยกสะโพกอวบอิ่มให้ชายหนุ่มกระแทกกระทั้นจากทางด้านหลัง ทำให้วิลเลี่ยมรู้สึกสาแก่ใจอย่างบอกไม่ถูก  มือใหญ่รั้งเอวคอดเล็กเอาไว้แน่นแล้วขยับลำตัวใส่อย่างหนักทำให้ร่างกายสาวสะเทือนไปทั้งตัวแทบจะล้มทรุดลงไปหลายครั้ง เสียงกระทบของหน้าขากับก้นอวบอิ่มดังขึ้นถี่ยิบ  เขากระแทกร่างกายเข้าใส่อย่างบ้าคลั่ง เสียงตั๊บๆ ดังก้องไปทั่วห้อง…เพียงไม่นานหญิงสาวก็สำลักความสุขอีกครั้ง ...โดยที่วิลเลี่ยมกระโจนตามไปติดๆ  ระเบิดความสุขสม ฉีดพ่นความเสียวเข้าใส่อย่างท่วมท้น...จอมขวัญหลับยาวจนถึงเช้า สายของวันใหม่เธอเพิ่งลืมตาตื่น ขยับตัวช้าๆ หลับตาซึมซับความหวานหอม หลังจากได้กลับไปอยู่ในอ้อมกอดของวิลเลี่ยมอีกครั้ง แบบผาดโผนจนตัวเองก็ไม่อยากจะนึกถึง เมื่อวีรกรรมของตัวเองมันช่างเหลือเชื่อ เธอเหลือบมองฝ่ามือคร้ามแดด ที่ยังเกาะกุมเนินทรวงของเธอไว้ เป็นการประกาศความเป็นเจ้าของแบบไม่มีว่างเว้น และเธอก็ชอบที่จะอยู่แบบนี้เห

บทที่20.ญาเบลล่า...ตัวก่อเรื่องสิ่งที่วิลเลี่ยมพูดเป็นนัยๆ ตอนนั้นก็คือการพาเธอกลับมาที่คฤหาสน์เนลสัน...และได้มานั่งอยู่ตรงหน้าของแบตตี้ สายตาอ่อนโยนเอื้ออารีคู่นั้น มองเธอด้วยความดีใจ นางพยายามทำหน้านิ่งๆ ทั้งๆ ที่ในหัวใจกำลังกระโดดโห่ร้องด้วยความยินดี...“มีอะไรไอ้แสบ...แล้วไปพาหนูขวัญกลับมาทำไม?”“คุณย่าอย่ามาทำเป็นไขสือเลยครับ สิ่งที่คุณย่าปิดบังผมไว้... ผมรู้หมดแล้ว” ชายหนุ่มนั่งกอดอก เขาปั้นหน้าเคร่งๆ และจ้องมองท่านเขม็ง“อะไร...ฉันไปปิดบังอะไรแกวิล...อย่ามาหาความ”“ก็เรื่อง ‘ลูก’ ของขวัญไงครับ ผมไม่รู้ว่าคุณย่าทำอะไรกับผลตรวจ มันถึงออกมาเป็น negative แต่ผมพิสูจน์แล้วครับ ถึงจะไม่ได้ตรวจจริงจังผ่านนายแพทย์ แต่ผมก็มั่นใจว่าขวัญท้อง และท้องกับผมด้วย”“แล้วไงล่ะ!! แกต้องการบอกอะไรฉัน”“ก็แค่อยากบอกคุณย่า ว่าผมจะให้ขวัญอยู่ที่นี่ ในฐานะ ‘เมีย’ หากคุณย่าขัดใจ ผมก็จนปัญญา...ผมอยากเห็นลูกเกิดและเติบโตที่เนลสัน...

“ฉันไม่เชื่อจนกว่าจะเจอวิล...เขาน่าจะบอกฉันได้ดีกว่าคำพูดของเธอ ใครโกหกใครพูดจริงตอนนั้นก็น่าจะรู้ แต่ฉันมาตั้งนานแล้วทำไมวิลถึงยังไมออกมาหาฉันเสียที”“คุณคงต้องรอนานหน่อยล่ะค่ะ...เพราะเมื่อคืนวิลเลี่ยมเสียเหงื่อและเสียแรงไปเยอะ เขาเพลีย!! กว่าจะฟื้นคงช่วงค่ำ คุณจะรอก็ได้นะคะดิฉันไม่ว่า...”“อะไรนะ...” เสียงเหงื่อ เสียแรง...ยัยนี่พูดถึงอะไรกัน...หล่อนต้องการบอกอะไรให้เรารู้...ไม่มีทางไม่เชื่อหรอก ญาเบลล่าคิดวุ่นวาย จอมพลังทั้งอึดทั้งทนอย่างวิลเลี่ยมหรือจะหมดแรง เธอไม่เชื่อเด็ดขาด แม่ผู้หญิงตรงหน้าก็แสนธรรมดาเธอไม่เชื่อหรอกว่าหล่อนจะสูบพลังชายหนุ่มจนหมด...“ตามสบายคะ ดิฉันขอตัวก่อน แต่ช่วยกรุณาทำตัวให้สมกับการเป็นแขกหน่อยนะคะ...ถึงดิฉันจะอยากเสียมารยาทเชิญคุณออกไปนอกบ้าน...แต่วิสัยเจ้าบ้านที่ดีดิฉันก็ต้องจำใจต้อนรับ”“แก...”“ขอตัวค่ะคงต้องขึ้นไปดูแลสามี!! เพราะไม่อย่างนั้นอาจจะมีตัวอะไรคาบไปรับประทาน...บายค่ะ”“อีบ้า!!” สุดกลั้นความโกรธ ญาเบลล่าพุ่งตัวเข้าใส่

“เป็นไงหนูขวัญ พอใจไหม? ย่าว่ามันเลิศมากกกก...” นางพญาเนลสันเอียงคอมอง นางอ่านทวนซ้ำไปซ้ำมาด้วยความพออกพอใจจอมขวัญทำหน้าปั้นยาก เธออยากจะหัวเราะกับร้องไห้พร้อมๆ กัน คุณย่าแบตตี้ทันสมัยและรอบรู้ สมกับที่เลี้ยงหลานชายจอมกะล่อนและกำหลาบเขาอยู่หมัด แม้จะมีหลุดหรือพลั้งเผลอไปบ้าง“ยอดเยี่ยมรัดกุมที่สุดค่ะคุณแบตตี้!! อย่างนี้คุณวิลดิ้นไม่รอดค่ะ...ปลาไหลใส่สเก็ตคงต้องวางมือ มันไม่มีทางลื่นไปทางไหนได้เลย” มีเรียยิ้มกว้างนางแสนสะใจ อยากเห็นเวลาคุณวิลเลี่ยมเห็นเอกสารอันนี้ ดูสิว่าจอมกะล่อนจะหาทางแก้เกมยังไง“คุณย่าครับ ขวัญจ๋า” พอนึกถึงไก่ ไก่ก็กระสันมา เสียงหวานฉ่ำของยอดชายนายวิลเลี่ยม กับใบหน้าหล่อที่โผล่เข้ามาในสายตาของคนทั้งสาม...“มีอะไรไหมครับ ผมผิดปกติตรงไหน?” วิลเลี่ยมรีบถาม เขาก้มมองหารอยตำหนิบนร่างกาย เมื่อทั้งสามนางหันมามองเขาเป็นตาเดียว“เปล่า!!...แกไม่มีอะไรผิดปกติหรอกวิล...แต่ย่ามี” นางพญาเนลสันพูดเรียบๆ“อะไรครับคุณย่า ผมพร้อมที่จะสนองคำบัญชาของคุณย่าตลอดเวลาอยู่แล้ว...&

ร่างกายอ่อนบางบิดส่ายส่ายไปมาเหมือนไม่สามารถควบคุมได้  บางครั้งความเสียวซ่านก็พุ่งปราดจนจี๊ดขึ้นมาถึงสมอง เธอขยับเอวเบียดอัดแนบลำตัวร้อนผะผ่าวของสามีหนุ่มมากยิ่งขึ้น เรียวขาเกี่ยวรัด ตวัดโอบสะโพกสอบของชายหนุ่ม ครางเสียงแผ่วพร่าดวงตาหวานฉ่ำหรี่ปรือ...วิลเลียมรูดแพนตี้ตัวน้อยที่เหลืออยู่เขาดันร่นจนหลุดไปจากสะโพกผาย ชายหนุ่มขยำขยี้ความอวบตึง...จนคนใต้ร่างครางสะอื้น ชายหนุ่มกระถดตัวลงเบื้อร่าง จุดมุ่งหมายคือความหวานฉ่ำกลางร่างกาย เขาพรมจูบผิวนวลใส และเม้มเรียวปากฝากรอยรักไว้ตลอดทาง  ความรักความหวานฉ่ำท่วมท้น เขาบรรจงบรรเลงมอบความหวานทั้งหมดให้แก่เธอ ผู้หญิงหนึ่งเดียวที่สามารถฉกหัวใจเขาไปครองโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัวมือแข็งแรงกรีดรอยแยกฉ่ำน้ำ เขากดนิ้วแข็งร้อนกลางความชุ่มชื้น ลากซ้าย วนขวาเร่งปฏิกิริยาจนจอมขวัญรีบสนองตอบ เธอยกสะโพกผายแอ่นรับ ความเสียวมันมากมายจนล้นอก จากแรกเริ่มที่ยังเบี่ยงๆ สะโพกหลบ ตอนนี้กลับแอ่นให้นิ้วแข็งๆ นั่นทำงานได้เต็มที่  มือบางลูบไล้แผ่นหลังของวิลเลี่ยมในบางครั้ง ตอนนี้ปลายเล็บกลับกดจิกผิวเนื้อแน่นตึงเพื่อระบายความเสียวซ่าน เธอรู้สึกว่